দোহা
জনক জননি পদ্মৰজ, নিজ মস্তক পৰ ধৰি।
বন্দৌং মাতু সৰস্ৱতী, বুদ্ধি বল দে দাতাৰি॥
পূৰ্ণ জগত মেং ৱ্যাপ্ত তৱ, মহিমা অমিত অনংতু।
দুষ্জনোং কে পাপ কো, মাতু তু হী অব হন্তু॥
বন্দৌং মাতু সৰস্ৱতী, বুদ্ধি বল দে দাতাৰি॥
পূৰ্ণ জগত মেং ৱ্যাপ্ত তৱ, মহিমা অমিত অনংতু।
দুষ্জনোং কে পাপ কো, মাতু তু হী অব হন্তু॥
চৌপাঈ
জয শ্ৰী সকল বুদ্ধি বলৰাসী।
জয সৰ্ৱজ্ঞ অমৰ অৱিনাসী॥
জয সৰ্ৱজ্ঞ অমৰ অৱিনাসী॥
জয জয জয ৱীণাকৰ ধাৰী।
কৰতী সদা সুহংস সৱাৰী॥
কৰতী সদা সুহংস সৱাৰী॥
ৰূপ চতুৰ্ভুজধাৰী মাতা।
সকল ৱিশ্ৱ অংদৰ ৱিখ্যাতা॥
সকল ৱিশ্ৱ অংদৰ ৱিখ্যাতা॥
জগ মেং পাপ বুদ্ধি জব হোতী।
জবহি ধৰ্ম কী ফীকী জ্যোতী॥
জবহি ধৰ্ম কী ফীকী জ্যোতী॥
তবহি মাতু লে নিজ অৱতাৰা।
পাপ হীন কৰতী মহি তাৰা॥
পাপ হীন কৰতী মহি তাৰা॥
ৱাল্মীকিজী থে হত্যাৰা।
তৱ প্ৰসাদ জানৈ সংসাৰা॥
তৱ প্ৰসাদ জানৈ সংসাৰা॥
ৰামাযণ জো ৰচে বনাঈ।
আদি কৱী কী পদৱী পাঈ॥
আদি কৱী কী পদৱী পাঈ॥
কালিদাস জো ভযে ৱিখ্যাতা।
তেৰী কৃপা দৃষ্টি সে মাতা॥
তেৰী কৃপা দৃষ্টি সে মাতা॥
তুলসী সূৰ আদি ৱিদ্ধানা।
ভযে ঔৰ জো জ্ঞানী নানা॥
ভযে ঔৰ জো জ্ঞানী নানা॥
তিন্হহিং ন ঔৰ ৰহেউ অৱলম্বা।
কেৱল কৃপা আপকী অম্বা॥
কেৱল কৃপা আপকী অম্বা॥
কৰহু কৃপা সোই মাতু ভৱানী।
দুখিত দীন নিজ দাসহি জানী॥
দুখিত দীন নিজ দাসহি জানী॥
পুত্ৰ কৰৈ অপৰাধ বহুতা।
তেহি ন ধৰই চিত্ত সুংদৰ মাতা॥
তেহি ন ধৰই চিত্ত সুংদৰ মাতা॥
ৰাখু লাজ জননী অব মেৰী।
ৱিনয কৰূং বহু ভাংতি ঘনেৰী॥
ৱিনয কৰূং বহু ভাংতি ঘনেৰী॥
মৈং অনাথ তেৰী অৱলংবা।
কৃপা কৰউ জয জয জগদংবা॥
কৃপা কৰউ জয জয জগদংবা॥
মধু কৈটভ জো অতি বলৱানা।
বাহুযুদ্ধ ৱিষ্ণূ তে ঠানা॥
বাহুযুদ্ধ ৱিষ্ণূ তে ঠানা॥
সমৰ হজাৰ পাংচ মেং ঘোৰা।
ফিৰ ভী মুখ উনসে নহিং মোৰা॥
ফিৰ ভী মুখ উনসে নহিং মোৰা॥
মাতু সহায ভঈ তেহি কালা।
বুদ্ধি ৱিপৰীত কৰী খলহালা॥
বুদ্ধি ৱিপৰীত কৰী খলহালা॥
তেহি তে মৃত্যু ভঈ খল কেৰী।
পুৰৱহু মাতু মনোৰথ মেৰী॥
পুৰৱহু মাতু মনোৰথ মেৰী॥
চংড মুণ্ড জো থে ৱিখ্যাতা।
ছণ মহুং সংহাৰেউ তেহি মাতা॥
ছণ মহুং সংহাৰেউ তেহি মাতা॥
ৰক্তবীজ সে সমৰথ পাপী।
সুৰ-মুনি হৃদয ধৰা সব কাংপী॥
সুৰ-মুনি হৃদয ধৰা সব কাংপী॥
কাটেউ সিৰ জিম কদলী খম্বা।
বাৰ বাৰ বিনৱউং জগদংবা॥
বাৰ বাৰ বিনৱউং জগদংবা॥
জগ প্ৰসিদ্ধ জো শুংভ নিশুংভা।
ছিন মেং বধে তাহি তূ অম্বা॥
ছিন মেং বধে তাহি তূ অম্বা॥
ভৰত-মাতু বুধি ফেৰেউ জাঈ।
ৰামচন্দ্ৰ বনৱাস কৰাঈ॥
ৰামচন্দ্ৰ বনৱাস কৰাঈ॥
এহি ৱিধি ৰাৱন ৱধ তুম কীন্হা।
সুৰ নৰ মুনি সব কহুং সুখ দীন্হা॥
সুৰ নৰ মুনি সব কহুং সুখ দীন্হা॥
কো সমৰথ তৱ যশ গুন গানা।
নিগম অনাদি অনংত বখানা॥
নিগম অনাদি অনংত বখানা॥
ৱিষ্ণু ৰূদ্ৰ অজ সকহিং ন মাৰী।
জিনকী হো তুম ৰক্ষাকাৰী॥
জিনকী হো তুম ৰক্ষাকাৰী॥
ৰক্ত দন্তিকা ঔৰ শতাক্ষী।
নাম অপাৰ হৈ দানৱ ভক্ষী॥
নাম অপাৰ হৈ দানৱ ভক্ষী॥
দুৰ্গম কাজ ধৰা পৰ কীন্হা।
দুৰ্গা নাম সকল জগ লীন্হা॥
দুৰ্গা নাম সকল জগ লীন্হা॥
দুৰ্গ আদি হৰনী তূ মাতা।
কৃপা কৰহু জব জব সুখদাতা॥
কৃপা কৰহু জব জব সুখদাতা॥
নৃপ কোপিত জো মাৰন চাহৈ।
কানন মেং ঘেৰে মৃগ নাহৈ॥
কানন মেং ঘেৰে মৃগ নাহৈ॥
সাগৰ মধ্য পোত কে ভংগে।
অতি তূফান নহিং কোঊ সংগে॥
অতি তূফান নহিং কোঊ সংগে॥
ভূত প্ৰেত বাধা যা দুঃখ মেং।
হো দৰিদ্ৰ অথৱা সংকট মেং॥
হো দৰিদ্ৰ অথৱা সংকট মেং॥
নাম জপে মংগল সব হোঈ।
সংশয ইসমেং কৰই ন কোঈ॥
সংশয ইসমেং কৰই ন কোঈ॥
পুত্ৰহীন জো আতুৰ ভাঈ।
সবৈ ছাংডি পূজেং এহি মাঈ॥
সবৈ ছাংডি পূজেং এহি মাঈ॥
কৰৈ পাঠ নিত যহ চালীসা।
হোয পুত্ৰ সুন্দৰ গুণ ঈসা॥
হোয পুত্ৰ সুন্দৰ গুণ ঈসা॥
ধূপাদিক নৈৱেদ্য চঢাৱৈ।
সংকট ৰহিত অৱশ্য হো জাৱৈ॥
সংকট ৰহিত অৱশ্য হো জাৱৈ॥
ভক্তি মাতু কী কৰৈ হমেশা।
নিকট ন আৱৈ তাহি কলেশা॥
নিকট ন আৱৈ তাহি কলেশা॥
বংদী পাঠ কৰেং শত বাৰা।
বংদী পাশ দূৰ হো সাৰা॥
বংদী পাশ দূৰ হো সাৰা॥
মোহে জান অজ্ঞনী ভৱানী।
কীজৈ কৃপা দাস নিজ জানী॥
কীজৈ কৃপা দাস নিজ জানী॥
দোহা
মাতা সূৰজ কাংতি তৱ, অংধকাৰ মম ৰূপ।
ডূবন তে ৰক্ষা কৰহু, পৰূং ন মৈং ভৱ-কূপ॥
বল বুদ্ধি ৱিদ্যা দেহুং মোহি, সুনহু সৰস্ৱতি মাতু।
মুঝ অজ্ঞানী অধম কো, আশ্ৰয তূ হী দে দাতু॥
ডূবন তে ৰক্ষা কৰহু, পৰূং ন মৈং ভৱ-কূপ॥
বল বুদ্ধি ৱিদ্যা দেহুং মোহি, সুনহু সৰস্ৱতি মাতু।
মুঝ অজ্ঞানী অধম কো, আশ্ৰয তূ হী দে দাতু॥
