Goddess Saraswati

ଶ୍ରୀ ସରସ୍ଵତୀ ଚାଲୀସା

(Saraswati Chalisa in Odia)

Also known as janaka janani padmaraja nija mastaka para

The forty-verse chalisa to Saraswati, framed by dohas at either end. It bows to the mother who holds the veena and rides the swan, recounts her presence in speech, learning and every art, and asks the goddess of wisdom for intelligence, strength and the removal of ignorance. Recited before study and at Vasant Panchami.

ଦୋହା

ଜନକ ଜନନି ପଦ୍ମରଜ, ନିଜ ମସ୍ତକ ପର ଧରି।
ବନ୍ଦୌଂ ମାତୁ ସରସ୍ଵତୀ, ବୁଦ୍ଧି ବଲ ଦେ ଦାତାରି॥
ପୂର୍ଣ ଜଗତ ମେଂ ଵ୍ଯାପ୍ତ ତଵ, ମହିମା ଅମିତ ଅନଂତୁ।
ଦୁଷ୍ଜନୋଂ କେ ପାପ କୋ, ମାତୁ ତୁ ହୀ ଅବ ହନ୍ତୁ॥

ଚୌପାଈ

ଜଯ ଶ୍ରୀ ସକଲ ବୁଦ୍ଧି ବଲରାସୀ।
ଜଯ ସର୍ଵଜ୍ଞ ଅମର ଅଵିନାସୀ॥
ଜଯ ଜଯ ଜଯ ଵୀଣାକର ଧାରୀ।
କରତୀ ସଦା ସୁହଂସ ସଵାରୀ॥
ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜଧାରୀ ମାତା।
ସକଲ ଵିଶ୍ଵ ଅଂଦର ଵିଖ୍ଯାତା॥
ଜଗ ମେଂ ପାପ ବୁଦ୍ଧି ଜବ ହୋତୀ।
ଜବହି ଧର୍ମ କୀ ଫୀକୀ ଜ୍ଯୋତୀ॥
ତବହି ମାତୁ ଲେ ନିଜ ଅଵତାରା।
ପାପ ହୀନ କରତୀ ମହି ତାରା॥
ଵାଲ୍ମୀକିଜୀ ଥେ ହତ୍ଯାରା।
ତଵ ପ୍ରସାଦ ଜାନୈ ସଂସାରା॥
ରାମାଯଣ ଜୋ ରଚେ ବନାଈ।
ଆଦି କଵୀ କୀ ପଦଵୀ ପାଈ॥
କାଲିଦାସ ଜୋ ଭଯେ ଵିଖ୍ଯାତା।
ତେରୀ କୃପା ଦୃଷ୍ଟି ସେ ମାତା॥
ତୁଲସୀ ସୂର ଆଦି ଵିଦ୍ଧାନା।
ଭଯେ ଔର ଜୋ ଜ୍ଞାନୀ ନାନା॥
ତିନ୍ହହିଂ ନ ଔର ରହେଉ ଅଵଲମ୍ବା।
କେଵଲ କୃପା ଆପକୀ ଅମ୍ବା॥
କରହୁ କୃପା ସୋଇ ମାତୁ ଭଵାନୀ।
ଦୁଖିତ ଦୀନ ନିଜ ଦାସହି ଜାନୀ॥
ପୁତ୍ର କରୈ ଅପରାଧ ବହୁତା।
ତେହି ନ ଧରଇ ଚିତ୍ତ ସୁଂଦର ମାତା॥
ରାଖୁ ଲାଜ ଜନନୀ ଅବ ମେରୀ।
ଵିନଯ କରୂଂ ବହୁ ଭାଂତି ଘନେରୀ॥
ମୈଂ ଅନାଥ ତେରୀ ଅଵଲଂବା।
କୃପା କରଉ ଜଯ ଜଯ ଜଗଦଂବା॥
ମଧୁ କୈଟଭ ଜୋ ଅତି ବଲଵାନା।
ବାହୁଯୁଦ୍ଧ ଵିଷ୍ଣୂ ତେ ଠାନା॥
ସମର ହଜାର ପାଂଚ ମେଂ ଘୋରା।
ଫିର ଭୀ ମୁଖ ଉନସେ ନହିଂ ମୋରା॥
ମାତୁ ସହାଯ ଭଈ ତେହି କାଲା।
ବୁଦ୍ଧି ଵିପରୀତ କରୀ ଖଲହାଲା॥
ତେହି ତେ ମୃତ୍ଯୁ ଭଈ ଖଲ କେରୀ।
ପୁରଵହୁ ମାତୁ ମନୋରଥ ମେରୀ॥
ଚଂଡ ମୁଣ୍ଡ ଜୋ ଥେ ଵିଖ୍ଯାତା।
ଛଣ ମହୁଂ ସଂହାରେଉ ତେହି ମାତା॥
ରକ୍ତବୀଜ ସେ ସମରଥ ପାପୀ।
ସୁର-ମୁନି ହୃଦଯ ଧରା ସବ କାଂପୀ॥
କାଟେଉ ସିର ଜିମ କଦଲୀ ଖମ୍ବା।
ବାର ବାର ବିନଵଉଂ ଜଗଦଂବା॥
ଜଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜୋ ଶୁଂଭ ନିଶୁଂଭା।
ଛିନ ମେଂ ବଧେ ତାହି ତୂ ଅମ୍ବା॥
ଭରତ-ମାତୁ ବୁଧି ଫେରେଉ ଜାଈ।
ରାମଚନ୍ଦ୍ର ବନଵାସ କରାଈ॥
ଏହି ଵିଧି ରାଵନ ଵଧ ତୁମ କୀନ୍ହା।
ସୁର ନର ମୁନି ସବ କହୁଂ ସୁଖ ଦୀନ୍ହା॥
କୋ ସମରଥ ତଵ ଯଶ ଗୁନ ଗାନା।
ନିଗମ ଅନାଦି ଅନଂତ ବଖାନା॥
ଵିଷ୍ଣୁ ରୂଦ୍ର ଅଜ ସକହିଂ ନ ମାରୀ।
ଜିନକୀ ହୋ ତୁମ ରକ୍ଷାକାରୀ॥
ରକ୍ତ ଦନ୍ତିକା ଔର ଶତାକ୍ଷୀ।
ନାମ ଅପାର ହୈ ଦାନଵ ଭକ୍ଷୀ॥
ଦୁର୍ଗମ କାଜ ଧରା ପର କୀନ୍ହା।
ଦୁର୍ଗା ନାମ ସକଲ ଜଗ ଲୀନ୍ହା॥
ଦୁର୍ଗ ଆଦି ହରନୀ ତୂ ମାତା।
କୃପା କରହୁ ଜବ ଜବ ସୁଖଦାତା॥
ନୃପ କୋପିତ ଜୋ ମାରନ ଚାହୈ।
କାନନ ମେଂ ଘେରେ ମୃଗ ନାହୈ॥
ସାଗର ମଧ୍ଯ ପୋତ କେ ଭଂଗେ।
ଅତି ତୂଫାନ ନହିଂ କୋଊ ସଂଗେ॥
ଭୂତ ପ୍ରେତ ବାଧା ଯା ଦୁଃଖ ମେଂ।
ହୋ ଦରିଦ୍ର ଅଥଵା ସଂକଟ ମେଂ॥
ନାମ ଜପେ ମଂଗଲ ସବ ହୋଈ।
ସଂଶଯ ଇସମେଂ କରଇ ନ କୋଈ॥
ପୁତ୍ରହୀନ ଜୋ ଆତୁର ଭାଈ।
ସବୈ ଛାଂଡି ପୂଜେଂ ଏହି ମାଈ॥
କରୈ ପାଠ ନିତ ଯହ ଚାଲୀସା।
ହୋଯ ପୁତ୍ର ସୁନ୍ଦର ଗୁଣ ଈସା॥
ଧୂପାଦିକ ନୈଵେଦ୍ଯ ଚଢାଵୈ।
ସଂକଟ ରହିତ ଅଵଶ୍ଯ ହୋ ଜାଵୈ॥
ଭକ୍ତି ମାତୁ କୀ କରୈ ହମେଶା।
ନିକଟ ନ ଆଵୈ ତାହି କଲେଶା॥
ବଂଦୀ ପାଠ କରେଂ ଶତ ବାରା।
ବଂଦୀ ପାଶ ଦୂର ହୋ ସାରା॥
ମୋହେ ଜାନ ଅଜ୍ଞନୀ ଭଵାନୀ।
କୀଜୈ କୃପା ଦାସ ନିଜ ଜାନୀ॥

ଦୋହା

ମାତା ସୂରଜ କାଂତି ତଵ, ଅଂଧକାର ମମ ରୂପ।
ଡୂବନ ତେ ରକ୍ଷା କରହୁ, ପରୂଂ ନ ମୈଂ ଭଵ-କୂପ॥
ବଲ ବୁଦ୍ଧି ଵିଦ୍ଯା ଦେହୁଂ ମୋହି, ସୁନହୁ ସରସ୍ଵତି ମାତୁ।
ମୁଝ ଅଜ୍ଞାନୀ ଅଧମ କୋ, ଆଶ୍ରଯ ତୂ ହୀ ଦେ ଦାତୁ॥

Explore More