Goddess Saraswati

શ્રી સરસ્વતી ચાલીસા

(Saraswati Chalisa in Gujarati)

Also known as janaka janani padmaraja nija mastaka para

The forty-verse chalisa to Saraswati, framed by dohas at either end. It bows to the mother who holds the veena and rides the swan, recounts her presence in speech, learning and every art, and asks the goddess of wisdom for intelligence, strength and the removal of ignorance. Recited before study and at Vasant Panchami.

દોહા

જનક જનનિ પદ્મરજ, નિજ મસ્તક પર ધરિ।
બન્દૌં માતુ સરસ્વતી, બુદ્ધિ બલ દે દાતારિ॥
પૂર્ણ જગત મેં વ્યાપ્ત તવ, મહિમા અમિત અનંતુ।
દુષ્જનોં કે પાપ કો, માતુ તુ હી અબ હન્તુ॥

ચૌપાઈ

જય શ્રી સકલ બુદ્ધિ બલરાસી।
જય સર્વજ્ઞ અમર અવિનાસી॥
જય જય જય વીણાકર ધારી।
કરતી સદા સુહંસ સવારી॥
રૂપ ચતુર્ભુજધારી માતા।
સકલ વિશ્વ અંદર વિખ્યાતા॥
જગ મેં પાપ બુદ્ધિ જબ હોતી।
જબહિ ધર્મ કી ફીકી જ્યોતી॥
તબહિ માતુ લે નિજ અવતારા।
પાપ હીન કરતી મહિ તારા॥
વાલ્મીકિજી થે હત્યારા।
તવ પ્રસાદ જાનૈ સંસારા॥
રામાયણ જો રચે બનાઈ।
આદિ કવી કી પદવી પાઈ॥
કાલિદાસ જો ભયે વિખ્યાતા।
તેરી કૃપા દૃષ્ટિ સે માતા॥
તુલસી સૂર આદિ વિદ્ધાના।
ભયે ઔર જો જ્ઞાની નાના॥
તિન્હહિં ન ઔર રહેઉ અવલમ્બા।
કેવલ કૃપા આપકી અમ્બા॥
કરહુ કૃપા સોઇ માતુ ભવાની।
દુખિત દીન નિજ દાસહિ જાની॥
પુત્ર કરૈ અપરાધ બહુતા।
તેહિ ન ધરઇ ચિત્ત સુંદર માતા॥
રાખુ લાજ જનની અબ મેરી।
વિનય કરૂં બહુ ભાંતિ ઘનેરી॥
મૈં અનાથ તેરી અવલંબા।
કૃપા કરઉ જય જય જગદંબા॥
મધુ કૈટભ જો અતિ બલવાના।
બાહુયુદ્ધ વિષ્ણૂ તે ઠાના॥
સમર હજાર પાંચ મેં ઘોરા।
ફિર ભી મુખ ઉનસે નહિં મોરા॥
માતુ સહાય ભઈ તેહિ કાલા।
બુદ્ધિ વિપરીત કરી ખલહાલા॥
તેહિ તે મૃત્યુ ભઈ ખલ કેરી।
પુરવહુ માતુ મનોરથ મેરી॥
ચંડ મુણ્ડ જો થે વિખ્યાતા।
છણ મહું સંહારેઉ તેહિ માતા॥
રક્તબીજ સે સમરથ પાપી।
સુર-મુનિ હૃદય ધરા સબ કાંપી॥
કાટેઉ સિર જિમ કદલી ખમ્બા।
બાર બાર બિનવઉં જગદંબા॥
જગ પ્રસિદ્ધ જો શુંભ નિશુંભા।
છિન મેં બધે તાહિ તૂ અમ્બા॥
ભરત-માતુ બુધિ ફેરેઉ જાઈ।
રામચન્દ્ર બનવાસ કરાઈ॥
એહિ વિધિ રાવન વધ તુમ કીન્હા।
સુર નર મુનિ સબ કહું સુખ દીન્હા॥
કો સમરથ તવ યશ ગુન ગાના।
નિગમ અનાદિ અનંત બખાના॥
વિષ્ણુ રૂદ્ર અજ સકહિં ન મારી।
જિનકી હો તુમ રક્ષાકારી॥
રક્ત દન્તિકા ઔર શતાક્ષી।
નામ અપાર હૈ દાનવ ભક્ષી॥
દુર્ગમ કાજ ધરા પર કીન્હા।
દુર્ગા નામ સકલ જગ લીન્હા॥
દુર્ગ આદિ હરની તૂ માતા।
કૃપા કરહુ જબ જબ સુખદાતા॥
નૃપ કોપિત જો મારન ચાહૈ।
કાનન મેં ઘેરે મૃગ નાહૈ॥
સાગર મધ્ય પોત કે ભંગે।
અતિ તૂફાન નહિં કોઊ સંગે॥
ભૂત પ્રેત બાધા યા દુઃખ મેં।
હો દરિદ્ર અથવા સંકટ મેં॥
નામ જપે મંગલ સબ હોઈ।
સંશય ઇસમેં કરઇ ન કોઈ॥
પુત્રહીન જો આતુર ભાઈ।
સબૈ છાંડિ પૂજેં એહિ માઈ॥
કરૈ પાઠ નિત યહ ચાલીસા।
હોય પુત્ર સુન્દર ગુણ ઈસા॥
ધૂપાદિક નૈવેદ્ય ચઢાવૈ।
સંકટ રહિત અવશ્ય હો જાવૈ॥
ભક્તિ માતુ કી કરૈ હમેશા।
નિકટ ન આવૈ તાહિ કલેશા॥
બંદી પાઠ કરેં શત બારા।
બંદી પાશ દૂર હો સારા॥
મોહે જાન અજ્ઞની ભવાની।
કીજૈ કૃપા દાસ નિજ જાની॥

દોહા

માતા સૂરજ કાંતિ તવ, અંધકાર મમ રૂપ।
ડૂબન તે રક્ષા કરહુ, પરૂં ન મૈં ભવ-કૂપ॥
બલ બુદ્ધિ વિદ્યા દેહું મોહિ, સુનહુ સરસ્વતિ માતુ।
મુઝ અજ્ઞાની અધમ કો, આશ્રય તૂ હી દે દાતુ॥

Explore More