मन्त्रः साक्षात् षडरर्णो भवति शुभकरः शत्रुविध्वंसकारी।
एतन्मन्त्रं सदा यो जपति निजगुरोः पादपद्मं स्मरन् सन्,
पूज्यो भूत्वा सदैव प्रभवति स नरः श्रीयमोऽन्यो रिपूणाम्॥१॥
पञ्चार्णो मन्त्रराजो भवति शुभकरो मुक्तिदः शैवरूपः।
तारान्ते ये जपन्तो-ह तवमनुवरं शुद्धभावैः प्रशान्ताः,
ते ते सिद्धिं लभन्ते शिवरसमुदिता मुक्तरूपा मुनीन्द्राः॥२॥
त्वन्मन्त्रं शाम्भवाख्यं स्मरति यदि जनोवारमेकं जितात्मा।
भूत्वा पृथ्व्यां स लक्ष्मी-पतिरपि च महाकालकालः कवीन्द्रः,
पश्चान्निर्वाण मुक्तिं सुरनुतलभते पुण्यपापैर्विमुक्तः॥३॥
सद्योजातादिवक्रार्चनमपि ललितापूजनं भालदेशे।
कुर्वञ्च्छीयन्त्रपूजां ममममहिलाभिर्नरो ब्रह्मरन्धे,
साक्षाद्योगीन्द्ररूपः प्रभवति शिवतां याति सत्यं पृथिव्याम्॥४॥
सद्यः सन्तोष्यदेवं ग्रहभयहरणं जायते तस्य शर्व।
तैलाख्यैः शत्रुनाशं स्मरहदुरितध्वंशनं गोपयोभिः,
निर्वाणो मोक्षरूपः प्रभवति कुलजः कौलरुद्राभिषेकैः॥५॥
चतुर्हस्तोपेतं सुपरशुमृगाभीतिवरदम्।
सदानन्दं व्याघ्राम्बरपरिदधानं स्मरहर,
स्मरन्ति श्रीशैवास्त्रिवसुदलपीठोपरिगतम्॥६॥
सुपत्रैर्विल्वैर्वा कुशुमसलिलैर्वा त्रिषवणम्।
प्रशान्तो दिव्यो वार्चयति शिवरात्रौ पशुपते,
स एव ब्रह्मात्मा स हि भुवनसौख्यञ्चलभते॥७॥
तथा विन्दौ शैवं त्रिपुरहर निर्वाणपरमम्।
कुलद्रव्यैश्वाहङ्कृतिमयवलिं यः प्रकुरुते,
परो दिव्यः कौलो ब्रजति शिवतां भोः पशुपते॥८॥
परं हृत्पत्राख्यं परशिव महाषोडशदलम्।
त्रिवेण्यां हक्षाभ द्विदलकमलं ब्रह्ममदनं,
हठाभ्यां संयोगदलसति सुषुम्णाख्यपथतः॥९॥
सदा ध्यायन् दिव्यं समरसयुतं हंसगपरम्।
परान्तस्थं शुद्धं जपतियदिमन्त्रं कुलजन-,
स्तदा जीवन्मुक्तः परमपदलीनः प्रभवति॥१०॥
स्वरूपाख्यम्पूजा-परमशुभयोगादिसहितम्॥
मया भक्त्या शम्भो तव परशिवाख्यं विरचितं,
प्रसादार्थीतेऽहङ्गिरिश धनशंशेरमनुजः॥११॥
