Lord Shiva

śrī śivakarpūrastotram

(Shiva Karpurastotram in English (IAST))

Also known as shiva karpuradi stotram · shadakshara shiva stotram · karpurasyadyavarnam tadanu giripate pardine hrdyutaste

A hymn built around the six-syllabled mantra, and it says so at the outset rather than concealing it: the mantra is directly the one of six syllables, a maker of good and a destroyer of enemies; whoever repeats this mantra always, remembering his own teacher's lotus feet. That opening tells you what kind of text it is — a sadhana instruction wearing the shape of a stotra, in the same family as the Karpuradi Stotra of Kali from which it takes its name and much of its manner. The forty-four verses that follow alternate between describing Shiva and telling the reciter what to do with the syllables, and the two cannot be separated: the description is the meditation the repetition requires.

karpūrasyādyavarṇaṃ tadanu giripate pardine hṛdyutaste|
mantraḥ sākṣāt ṣaḍararṇo bhavati śubhakaraḥ śatruvidhvaṃsakārī|
etanmantraṃ sadā yo japati nijaguroḥ pādapadmaṃ smaran san,
pūjyo bhūtvā sadaiva prabhavati sa naraḥ śrīyamo'nyo ripūṇām||1||
bhoḥ śambho sauṣmakānte vakaramasahitākārayuktāmbutīkṣṇaiḥ,
pañcārṇo mantrarājo bhavati śubhakaro muktidaḥ śaivarūpaḥ|
tārānte ye japanto-ha tavamanuvaraṃ śuddhabhāvaiḥ praśāntāḥ,
te te siddhiṃ labhante śivarasamuditā muktarūpā munīndrāḥ||2||
śrīmatmāsādayugmaṃ kṛtapuṭitamahāpañcatāraimaheśa,
tvanmantraṃ śāmbhavākhyaṃ smarati yadi janovāramekaṃ jitātmā|
bhūtvā pṛthvyāṃ sa lakṣmī-patirapi ca mahākālakālaḥ kavīndraḥ,
paścānnirvāṇa muktiṃ suranutalabhate puṇyapāpairvimuktaḥ||3||
śambho tvāṃ śrīmahāpāśupatamanuvaraṃ saṃsmaran bāṇaliṅge,
sadyojātādivakrārcanamapi lalitāpūjanaṃ bhāladeśe|
kurvañcchīyantrapūjāṃ mamamamahilābhirnaro brahmarandhe,
sākṣādyogīndrarūpaḥ prabhavati śivatāṃ yāti satyaṃ pṛthivyām||4||
yastvāṃ brāhme muhūrte yajati saha sadā kṣīrarudrābhiṣekaiḥ,
sadyaḥ santoṣyadevaṃ grahabhayaharaṇaṃ jāyate tasya śarva|
tailākhyaiḥ śatrunāśaṃ smarahaduritadhvaṃśanaṃ gopayobhiḥ,
nirvāṇo mokṣarūpaḥ prabhavati kulajaḥ kaularudrābhiṣekaiḥ||5||
śivaṃ tvāṃ pañcāsyaṃ trinayanayutaṃ śuddhadhavalaṃ,
caturhastopetaṃ suparaśumṛgābhītivaradam|
sadānandaṃ vyāghrāmbaraparidadhānaṃ smarahara,
smaranti śrīśaivāstrivasudalapīṭhoparigatam||6||
pradoṣe bhaktoyo yajati tava pādāmbujayugaṃ,
supatrairvilvairvā kuśumasalilairvā triṣavaṇam|
praśānto divyo vārcayati śivarātrau paśupate,
sa eva brahmātmā sa hi bhuvanasaukhyañcalabhate||7||
niśāyāṃ śrīcakraṃ yajati śivaliṅgoparisadā,
tathā vindau śaivaṃ tripurahara nirvāṇaparamam|
kuladravyaiśvāhaṅkṛtimayavaliṃ yaḥ prakurute,
paro divyaḥ kaulo brajati śivatāṃ bhoḥ paśupate||8||
vratī mūlādhāroparirasadalaṃ digdalamatho,
paraṃ hṛtpatrākhyaṃ paraśiva mahāṣoḍaśadalam|
triveṇyāṃ hakṣābha dvidalakamalaṃ brahmamadanaṃ,
haṭhābhyāṃ saṃyogadalasati suṣumṇākhyapathataḥ||9||
sahasrāredīpākṛtiparamaliṅgaṃ paraśivaṃ,
sadā dhyāyan divyaṃ samarasayutaṃ haṃsagaparam|
parāntasthaṃ śuddhaṃ japatiyadimantraṃ kulajana-,
stadā jīvanmuktaḥ paramapadalīnaḥ prabhavati||10||
idaṃ stotraṃ sūkṣmaṃ manuvarasamuddhāraṇajapa-,
svarūpākhyampūjā-paramaśubhayogādisahitam||
mayā bhaktyā śambho tava paraśivākhyaṃ viracitaṃ,
prasādārthīte'haṅgiriśa dhanaśaṃśeramanujaḥ||11||
|| iti śrīśivakarpūrastotram ||

Explore More