শ্ৰীসদ্গুৰুমৱধূত মুনিমানসহংস॥
সুখঘনমাক্ৰমামল ৱৰণীযসাৰ॥
নিৰ্ধূতাখিলবন্ধন তত্ত্ৱমসিধ্যেয।
অত্ৰ্যনসূযাদত্তো বোদ্ধুং নিজতত্ত্ৱমসি॥১॥
ৰেজে ত্ৱযি অদ্ৱযব্ৰহ্মৈৱাহং তত্ত্ৱং নিত্যম্॥
ত্ৰিভিৰপি নিজমুখকমলৈঃ সচ্চিত্সুখমিত্থং।
ব্ৰহ্মৈৱাহং তত্ত্ৱং বোধযসি স্ৱীযম্॥২॥
সচ্চিত্সুখব্ৰহ্মৈৱং ৱিমলাত্মৈৱাহমিতি॥
জ্ঞানৱিৰক্ত্যুপৰতয ইতিসাধনত্ৰিতযং।
নিজপদসম্প্ৰাপ্ত্যৰ্থং বোধযসি স্ৱাৰ্থম্॥৩॥
ধৱলাং ধেনুস্ৱৰূপাং সংৰক্ষস্যাদ্যাম্॥
নো শুনকান্ ৱেদাংশ্চ সংৰক্ষসি নিত্যং।
ৱেদৱেদস্তুতপৰমাত্মা দত্তস্তৱং সত্যম্॥৪॥
জীৱেশৌ ৱাপি নৈৱং পিণ্ডং ব্ৰহ্মাণ্ডম্॥
একং সমৰসভূতং ব্ৰহ্মানন্দঘনং।
পঞ্চাৰাত্ৰিকা সহজা নিৰ্গুণ আত্মপদে॥৫॥
