ब्रह्मोवाच ।
तव चरणसरोजे मन्मनश्चञ्चरीको
भ्रमतु सततमीश प्रेमभक्त्या सरोजे ।
भवनमरणरोगात् पाहि शान्त्यौषधेन
सुदृढसुपरिपक्वां देहि भक्तिं च दास्यम् ॥ १॥
भ्रमतु सततमीश प्रेमभक्त्या सरोजे ।
भवनमरणरोगात् पाहि शान्त्यौषधेन
सुदृढसुपरिपक्वां देहि भक्तिं च दास्यम् ॥ १॥
शंकर उवाच।
भवजलनिधिमग्नं चित्तमीनो मदीयो
भ्रमति सततमस्मिन् घोर्स्संसारकूपे ।
विषयमतिविनिन्द्यं सृष्टिसंहाररूपम्-
अपनय तव भक्तिं देहि पादारविन्दे ॥ २॥
भ्रमति सततमस्मिन् घोर्स्संसारकूपे ।
विषयमतिविनिन्द्यं सृष्टिसंहाररूपम्-
अपनय तव भक्तिं देहि पादारविन्दे ॥ २॥
धर्म उवाच।
तव निजजनसार्धं संगमो मे सदैव
भवतु विषयबन्धच्छेदने तिक्ष्णखड्गः ।
तव चरणसरोजस्थानदानैकहेतुर्-
जनुषि जनुषि भक्तिं देहि पादारविन्दे ॥ ३॥
भवतु विषयबन्धच्छेदने तिक्ष्णखड्गः ।
तव चरणसरोजस्थानदानैकहेतुर्-
जनुषि जनुषि भक्तिं देहि पादारविन्दे ॥ ३॥
॥ इति श्रीब्रह्मवैवर्ते ब्रह्मादिकृतम् श्रीराधकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥