ബ്രഹ്മോവാച ।
തവ ചരണസരോജേ മന്മനശ്ചഞ്ചരീകോ
ഭ്രമതു സതതമീശ പ്രേമഭക്ത്യാ സരോജേ ।
ഭവനമരണരോഗാത് പാഹി ശാന്ത്യൌഷധേന
സുദൃഢസുപരിപക്വാം ദേഹി ഭക്തിം ച ദാസ്യമ് ॥ ൧॥
ഭ്രമതു സതതമീശ പ്രേമഭക്ത്യാ സരോജേ ।
ഭവനമരണരോഗാത് പാഹി ശാന്ത്യൌഷധേന
സുദൃഢസുപരിപക്വാം ദേഹി ഭക്തിം ച ദാസ്യമ് ॥ ൧॥
ശംകര ഉവാച।
ഭവജലനിധിമഗ്നം ചിത്തമീനോ മദീയോ
ഭ്രമതി സതതമസ്മിന് ഘോര്സ്സംസാരകൂപേ ।
വിഷയമതിവിനിന്ദ്യം സൃഷ്ടിസംഹാരരൂപമ്-
അപനയ തവ ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിന്ദേ ॥ ൨॥
ഭ്രമതി സതതമസ്മിന് ഘോര്സ്സംസാരകൂപേ ।
വിഷയമതിവിനിന്ദ്യം സൃഷ്ടിസംഹാരരൂപമ്-
അപനയ തവ ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിന്ദേ ॥ ൨॥
ധര്മ ഉവാച।
തവ നിജജനസാര്ധം സംഗമോ മേ സദൈവ
ഭവതു വിഷയബന്ധച്ഛേദനേ തിക്ഷ്ണഖഡ്ഗഃ ।
തവ ചരണസരോജസ്ഥാനദാനൈകഹേതുര്-
ജനുഷി ജനുഷി ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിന്ദേ ॥ ൩॥
ഭവതു വിഷയബന്ധച്ഛേദനേ തിക്ഷ്ണഖഡ്ഗഃ ।
തവ ചരണസരോജസ്ഥാനദാനൈകഹേതുര്-
ജനുഷി ജനുഷി ഭക്തിം ദേഹി പാദാരവിന്ദേ ॥ ൩॥
॥ ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്തേ ബ്രഹ്മാദികൃതമ് ശ്രീരാധകൃഷ്ണസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥