ଭ୍ରମତୁ ସତତମୀଶ ପ୍ରେମଭକ୍ତ୍ଯା ସରୋଜେ ।
ଭଵନମରଣରୋଗାତ୍ ପାହି ଶାନ୍ତ୍ଯୌଷଧେନ
ସୁଦୃଢସୁପରିପକ୍ଵାଂ ଦେହି ଭକ୍ତିଂ ଚ ଦାସ୍ଯମ୍ ॥ ୧॥
ଭ୍ରମତି ସତତମସ୍ମିନ୍ ଘୋର୍ସ୍ସଂସାରକୂପେ ।
ଵିଷଯମତିଵିନିନ୍ଦ୍ଯଂ ସୃଷ୍ଟିସଂହାରରୂପମ୍-
ଅପନଯ ତଵ ଭକ୍ତିଂ ଦେହି ପାଦାରଵିନ୍ଦେ ॥ ୨॥
ଭଵତୁ ଵିଷଯବନ୍ଧଚ୍ଛେଦନେ ତିକ୍ଷ୍ଣଖଡ୍ଗଃ ।
ତଵ ଚରଣସରୋଜସ୍ଥାନଦାନୈକହେତୁର୍-
ଜନୁଷି ଜନୁଷି ଭକ୍ତିଂ ଦେହି ପାଦାରଵିନ୍ଦେ ॥ ୩॥
