तनुर् मुनीन्द्रैर् यो-गीन्द्रैर् यतिपति सुरेन्द्रैर् हनुमता।
सदा सेव्यः पूर्णो जनक तनयाङ्गः सुर गुरु
रमानाथो रामो रमतु मम चित्ते तु सततम् ॥ १ ॥
पदं प्राप्त यस्याधम कुल भवा चापि शबरी।
गिरातीतोऽगम्यो विमल धिषणैर् वेद वचसा
रमानाथो रामो रमतु मम चित्ते तु सततम् ॥ २ ॥
किरीटी केयूरी कनक कपिशः शोभित वपुः।
समासीनः पीठे रवि शत निभे शान्त मनसो
रमानाथो रामो रमतु मम चित्ते तु सततम् ॥ ३ ॥
ललाटे काश्मीरो रुचिर गति भङ्गः शशिमुखः।
नराकारो रामो यति पति नुतः संसृति हरो
रमानाथो रामो रमतु मम चित्ते तु सततम् ॥ ४ ॥
सहस्रं यन्नाम्नां पठति गिरिजा प्रत्युषसि वै।
स्वलोके गायन्तीश्वर विधि मुखा यस्य चरितं
रमानाथो रामो रमतु मम चित्ते तु सततम् ॥ ५ ॥
परात्मा सर्वज्ञो नर सुर गणैर् गीत सुयशाः।
अहल्या शापघ्नः शर कर ऋजुः कौशिक सखो
रमानाथो रामो रमतु मम चित्ते तु सततम् ॥ ६ ॥
रुपेन्द्रो वैकुण्ठो गजरिपु हर स्तुष्ट मनसा।
बलि ध्वंसी वीरो दशरथ सुतो नीति निपुणो
रमानाथो रामो रमतु मम चित्ते तु सततम् ॥ ७ ॥
रण श्लाघी दान्तो धरणि भर हर्ता सुरनुतः।
अमानी मानज्ञो निखिल जन पूज्यो हृदिशयो
रमानाथो रामो रमतु मम चित्ते तु सततम् ॥ ८ ॥
काले भक्त्या यदि पठति यो भाव सहितम्।
मनुष्यः स क्षिप्रं जनि मृति भयं ताप जनकं
परित्यज्य श्रेष्ठं रघुपति पदं याति शिवदम् ॥ ९ ॥
