তনুৰ্ মুনীন্দ্ৰৈৰ্ যো-গীন্দ্ৰৈৰ্ যতিপতি সুৰেন্দ্ৰৈৰ্ হনুমতা।
সদা সেৱ্যঃ পূৰ্ণো জনক তনযাঙ্গঃ সুৰ গুৰু
ৰমানাথো ৰামো ৰমতু মম চিত্তে তু সততম্ ॥ ১ ॥
পদং প্ৰাপ্ত যস্যাধম কুল ভৱা চাপি শবৰী।
গিৰাতীতোঽগম্যো ৱিমল ধিষণৈৰ্ ৱেদ ৱচসা
ৰমানাথো ৰামো ৰমতু মম চিত্তে তু সততম্ ॥ ২ ॥
কিৰীটী কেযূৰী কনক কপিশঃ শোভিত ৱপুঃ।
সমাসীনঃ পীঠে ৰৱি শত নিভে শান্ত মনসো
ৰমানাথো ৰামো ৰমতু মম চিত্তে তু সততম্ ॥ ৩ ॥
ললাটে কাশ্মীৰো ৰুচিৰ গতি ভঙ্গঃ শশিমুখঃ।
নৰাকাৰো ৰামো যতি পতি নুতঃ সংসৃতি হৰো
ৰমানাথো ৰামো ৰমতু মম চিত্তে তু সততম্ ॥ ৪ ॥
সহস্ৰং যন্নাম্নাং পঠতি গিৰিজা প্ৰত্যুষসি ৱৈ।
স্ৱলোকে গাযন্তীশ্ৱৰ ৱিধি মুখা যস্য চৰিতং
ৰমানাথো ৰামো ৰমতু মম চিত্তে তু সততম্ ॥ ৫ ॥
পৰাত্মা সৰ্ৱজ্ঞো নৰ সুৰ গণৈৰ্ গীত সুযশাঃ।
অহল্যা শাপঘ্নঃ শৰ কৰ ঋজুঃ কৌশিক সখো
ৰমানাথো ৰামো ৰমতু মম চিত্তে তু সততম্ ॥ ৬ ॥
ৰুপেন্দ্ৰো ৱৈকুণ্ঠো গজৰিপু হৰ স্তুষ্ট মনসা।
বলি ধ্ৱংসী ৱীৰো দশৰথ সুতো নীতি নিপুণো
ৰমানাথো ৰামো ৰমতু মম চিত্তে তু সততম্ ॥ ৭ ॥
ৰণ শ্লাঘী দান্তো ধৰণি ভৰ হৰ্তা সুৰনুতঃ।
অমানী মানজ্ঞো নিখিল জন পূজ্যো হৃদিশযো
ৰমানাথো ৰামো ৰমতু মম চিত্তে তু সততম্ ॥ ৮ ॥
কালে ভক্ত্যা যদি পঠতি যো ভাৱ সহিতম্।
মনুষ্যঃ স ক্ষিপ্ৰং জনি মৃতি ভযং তাপ জনকং
পৰিত্যজ্য শ্ৰেষ্ঠং ৰঘুপতি পদং যাতি শিৱদম্ ॥ ৯ ॥
