Lord Bharata (Rama)

śrī bharata kavacam (ānanda rāmāyaṇa)

(Sri Bharata Kavacham in English (IAST))

Also known as shri bharata kavacham · shree bharata kavacham · bharata kavacham

An armour for Bharata from the Ananda Ramayana, spoken by Agastya, and it is unusual simply in existing: hymns to Rama's brothers are rare and armours to them rarer. Its meditation fixes him in a posture rather than describing his body — Kaikeyi's son, dark, his eyes fixed on Raghu's best, devoted to the word of the husband of Videha's daughter, standing at Sita's lord's left side and fanning him with a chowrie held in his right hand — so what is meditated on is a man in attendance. The viniyoga makes his relationships into the working parts of the mantra: the conch is the seed, Kaikeyi's son the power, the lord of Bharatakhanda the pin, Rama's younger brother the weapon, and the servant of the lord of the seven continents the armour itself.

|| śrī bharata kavacam ||
agastya uvāca|
ataḥ paraṃ bharatasya kavacaṃ te vadāmyaham |
sarvapāpaharaṃ puṇyaṃ sadā śrīrāmabhaktidam || 1 ||
kaikeyītanayaṃ sadā raghuvaranyastekṣaṇaṃ śyāmalaṃ
saptadvīpapatervidehatanayākāntasya vākye ratam |
śrīsītādhavasavyapārśvanikaṭe sthitvā varaṃ cāmaraṃ
dhṛtvā dakṣiṇasatkareṇa bharataṃ taṃ vījayantaṃ bhaje || 2 ||
|| viniyogaḥ ||
asya śrībharatakavacamantrasya agastya ṛṣiḥ śrībharato devatā anuṣṭup chandaḥ śaṅkha iti bījaṃ kaikeyīnandana iti śaktiḥ bharatakhaṇḍeśvara iti kīlakaṃ rāmānuja ityastraṃ saptadvīpeśvaradāsa iti kavacaṃ rāmāṃśaja iti mantraḥ śrībharataprītyarthaṃ sakalamanorathasiddhyarthaṃ jape viniyogaḥ ||
|| atha karanyāsaḥ ||
oṃ bharatāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |
oṃ śaṅkhāya tarjanībhyāṃ namaḥ |
oṃ kaikeyīnandanāya madhyamābhyāṃ namaḥ |
oṃ bharatakhaṇḍeśvarāya anāmikābhyāṃ namaḥ |
oṃ rāmānujāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |
oṃ saptadvīpeśvarāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |
|| atha aṅganyāsaḥ ||
oṃ bharatāya hṛdayāya namaḥ |
oṃ śaṅkhāya śirase svāhā |
oṃ kaikeyīnandanāya śikhāyai vaṣaṭ |
oṃ bharatakhaṇḍeśvarāya kavacāya hum |
oṃ rāmānujāya netratrayāya vauṣaṭ |
oṃ saptadvīpeśvarāya astrāya phaṭ |
oṃ rāmāṃśajāya ceti digbandhaḥ |
|| atha dhyānam ||
rāmacandrasavyapārśve sthitaṃ kekayajāsutam |
rāmāya cāmareṇaiva vījayantaṃ manoramam || 1 ||
ratnakuṇḍalakeyūrakaṅkaṇādisubhūṣitam |
pītāmbaraparīdhānaṃ vanamālāvirājitam || 2 ||
māṇḍavīdhautacaraṇaṃ raśanānūpurānvitam |
nīlotpaladalaśyāmaṃ dvijarājasamānanam || 3 ||
ājānubāhuṃ bharatakhaṇḍasya pratipālakam |
rāmānujaṃ smitāsyaṃ ca śatrughnaparivanditam || 4 ||
rāmanyastekṣaṇaṃ saumyaṃ vidyutpuñjasamaprabham |
rāmabhaktaṃ mahāvīraṃ vande taṃ bharataṃ śubham || 5 ||
evaṃ dhyātvā tu bharataṃ rāmapādekṣaṇaṃ hṛdi |
kavacaṃ paṭhanīyaṃ hi bharatasyedamuttamam || 6 ||
|| atha kavacam ||
pūrvato bharataḥ pātu dakṣiṇe kaikayīsutaḥ |
nṛpātmajaḥ pratīcyāṃ hi pātūdīcyāṃ raghūttamaḥ || 7 ||
adhaḥ pātu śyāmalāṅgaścordhvaṃ daśarathātmajaḥ |
madhye bharatavarṣeśaḥ sarvataḥ sūryavaṃśajaḥ || 8 ||
śirastakṣapitā pātu bhālaṃ pātu haripriyaḥ |
bhruvormadhyaṃ janakajāvākyaikatatparo'vatu || 9 ||
pātu janakajāmātā mama netre sadātra hi |
kapolau māṇḍavīkāntaḥ karṇamūle smitānanaḥ || 10 ||
nāsāgraṃ me sadā pātu kaikeyītoṣavardhanaḥ |
udārāṅgo mukhaṃ pātu vāṇīṃ pātu jaṭādharaḥ || 11 ||
pātu puṣkaratāto me jihvāṃ dantān prabhāmayaḥ |
cubukaṃ valkaladharaḥ kaṇṭhaṃ pātu varānanaḥ || 12 ||
skandhau pātu jitārātirbhujau śatrughnavanditaḥ |
karau kavacadhārī ca nakhān khaḍgadharo'vatu || 13 ||
kukṣī rāmānujaḥ pātu vakṣaḥ śrīrāmavallabhaḥ |
pārśve rāghavapārśvasthaḥ pātu pṛṣṭhaṃ subhāṣaṇaḥ || 14 ||
jaṭharaṃ ca dhanurdhārī nābhiṃ śarakaro'vatu |
kaṭiṃ padmekṣaṇaḥ pātu guhyaṃ rāmaikamānasaḥ || 15 ||
rāmamitraṃ pātu liṅgamūrū śrīrāmasevakaḥ |
nandigrāmasthitaḥ pātu jānunī mama sarvadā || 16 ||
śrīrāmapādukādhārī pātu jaṅghe sadā mama |
gulphau śrīrāmabandhuśca pādau pātu surārcitaḥ || 17 ||
rāmājñāpālakaḥ pātu mamāṅgānyatra sarvadā |
mama pādāṅgulīḥ pātu raghuvaṃśasubhūṣaṇaḥ || 18 ||
romāṇi pātu me ramyaḥ pātu rātrau sudhīrmama |
tūṇīradhārī divasaṃ dikpātu mama sarvadā || 19 ||
sarvakāleṣu māṃ pātu pāñcajanyaḥ sadā bhuvi |
evaṃ śrībharatasyedaṃ sutīkṣṇa kavacaṃ śubham || 20 ||
|| phalaśruti ||
mayā proktaṃ tavāgre hi mahāmaṅgalakārakam |
stotrāṇāmuttamaṃ stotramidaṃ jñeyaṃ supuṇyadam || 21 ||
paṭhanīyaṃ sadā bhaktyā rāmacandrasya harṣadam |
paṭhitvā bharatasyedaṃ kavacaṃ raghunandanaḥ || 22 ||
yathā yāti paraṃ toṣaṃ tathā svakavacena na |
tasmādetatsadā japyaṃ kavacānāmanuttamam || 23 ||
asyātra paṭhanānmartyaḥ sarvānkāmānavāpnuyāt |
vidyākāmo labhedvidyāṃ putrakāmo labhetsutam || 24 ||
patnīkāmo labhet patnīṃ dhanārthī dhanamāpnuyāt |
yadyanmano'bhilaṣitaṃ tattatkavacapāṭhataḥ || 25 ||
labhyate mānavairatra satyaṃ satyaṃ vadāmyaham |
tasmātsadā japanīyaṃ rāmopāsakamānavaiḥ || 26 ||
|| iti śrīmadānandarāmāyaṇe śrībharatakavacam sampūrṇam ||

Explore More