ಶಙ್ಖಂ ಚಕ್ರಧನುಃ ಶರಾಂಶ್ಚ ದಧತೀ ನೇತ್ರೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಶೋಭಿತಾ ।
ಆಮುಕ್ತಾಙ್ಗದಹಾರಕಙ್ಕಣರಣತ್ಕಾಞ್ಚೀ ರಣನ್ನೂಪುರಾ
ದುರ್ಗಾ ದುರ್ಗತಿಹಾರಿಣೀ ಭವತು ನೋ ರತ್ನೇಲ್ಲಸತ್ಕುಣ್ಡಲಾ ॥ ೧॥
ಹೇಲಾನಿರ್ಜಿತಧೂಮ್ರಲೋಚನವಧೇ ಹೇ ಚಣ್ಡಮುಣ್ಡಾರ್ದಿನಿ ।
ನಿಶ್ಶೇಷೀಕೃತರಕ್ತಬೀಜದನುಜೇ ನಿತ್ಯೇ ನಿಶುಮ್ಭಾಪಹೇ
ಶುಮ್ಭಧ್ವಂಸಿನಿ ಸಂಹರಾಶು ದುರಿತಂ ದುರ್ಗೇ ನಮಸ್ತೇಽಮ್ಬಿಕೇ ॥ ೨॥
ಶಙ್ಖಾರಿಷ್ಟಾಭೀತಿಹಸ್ತಾಂ ತ್ರಿಣೇತ್ರಾಮ್ ।
ಹೇಮಾಬ್ಜಸ್ಥಾಂ ಪೀತವಸ್ತ್ರಾಂ ಪ್ರಸನ್ನಾಂ
ದೇವೀಂ ದುರ್ಗಾಂ ದಿವ್ಯರೂಪಾಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೩॥
ಷ್ವಿಷ್ವಾಸಾಖ್ಯತ್ರಿಶೂಲಾನರಿಗಣಭಯದಾ ತರ್ಜನೀಂ ಸನ್ದಧಾನಾ ।
ಚರ್ಮಾಸ್ಯುತ್ತೀರ್ಣದೋರ್ಭಿಃ ಪ್ರಹರಣನಿಪುಣಾಭಿರ್ವೃತಾ ಕನ್ಯಕಾಭಿಃ
ದದ್ಯಾತ್ಕಾರ್ಶಾನಭೀಷ್ಟಾನ್ ತ್ರಿಣಯನಲಲಿತಾ ಚಾಪಿ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ ವಃ ॥ ೪॥
ಭಜತಾಂ ಮಹಿಷೋತ್ತಮಾಙ್ಗಸಂಸ್ಥಾ ನವದೂರ್ವಾಸದೃಶೀಶ್ರಿಯೇಽಸ್ತು ದುರ್ಗಾ ॥ ೫॥
