Lord Krishna

śrī kṛṣṇa stotram (mohinī kṛtam)

(Sri Krishna Stotram (Mohini Kritam) in English (IAST))

Also known as shri krishna stotram (mohini kritam) · shree krishna stotram (mohini kritam) · krishna stotram (mohini kritam)

Titled as a hymn to Krishna, and filed here for that reason, but the god it addresses throughout is Kama. Its first verse says so: the mind, best of the senses and a portion of Vishnu, is the seed of all action — salutation to you who were born of it. What follows is Kamadeva's vocabulary and nobody else's — seed of love, lord and beloved of Rati, whose vehicle is woman and whose weapon is woman, whose minister is the scented breeze, friend of the spring, five-arrowed; ender of the lives of lovers kept apart, seed of obstruction to the austerities of ascetics, able to make even a freed mind desire again. Mohini speaks it silently before Brahma and then falls quiet with her face bowed. The colophon puts it at the thirty-first chapter of the Krishna-janma-khanda, and says Durvasas taught it to her on Gandhamadana.

|| śrī kṛṣṇa stotram (mohinī kṛtam) ||
sarvendriyāṇāṃ pravaraṃ viṣṇoraṃśaṃ ca mānasam |
tadeva karmaṇāṃ bījaṃ tadudbhava namo'stu te || 1 ||
svayamātmā hi bhagavān jñānarūpo maheśvaraḥ |
namo brahman jagat sraṣṭastadudbhava namo'stu te || 2 ||
sarvājita jagajjetarjīvajīvamanohara |
ratibīja ratisvāmin ratipriya namo'stu te || 3 ||
śaśvadyoṣidadhiṣṭhāna yoṣitprāṇādhikapriyaḥ |
yoṣidvāhana yoṣāstra yoṣidbandho namo'stu te || 4 ||
patisādhyakarāśeṣarūpādhāra guṇāśraya |
sugandhivātasaciva madhumitra namo'stu te || 5 ||
śaśvadyonikṛtādhāra strīsandarśanavardhana |
vidagdhānāṃ virahiṇāṃ prāṇāntaka namo'stu te || 6 ||
akṛpā yeṣu te'narthasteṣāṃ jñānavināśanam |
anūharūpa bhakteṣu kṛpāsindho namo'stu te || 7 ||
tapasvināṃ ca tapasāṃ vighnabījāvalīlayā |
manaḥ sakāmaṃ muktānāṃ kartuṃ śakta namo'stu te || 8 ||
tapaḥ sādhyāścā''rādhyāśca sadaivaṃ pāñcabhautikāḥ |
pañcendriyakṛtādhāraṃ pañcabāṇa namo'stu te || 9 ||
mohinītyevamuktvā tu manasā sā vidheḥ puraḥ |
virarāma namravaktrā babhūva dhyānatatparā || 10 ||
|| phalaśruti ||
uktaṃ mādhyandine kānte stotrametanmanoharam |
purā durvāsasā dattaṃ mohinyai gandhamādane || 11 ||
stotrametanmahāpuṇyaṃ kāmī bhaktyā yadā paṭhet |
abhīṣṭaṃ labhate nūnaṃ niṣkalaṅko bhaveddhruvam || 12 ||
ceṣṭāṃ na kurute kāmaḥ kadācidapi taṃ priyam |
bhavedarogī śrīyuktaḥ kāmadevasamaprabhaḥ |
vanitāṃ labhate sādhvīṃ patnīṃ trailokyamohinīm || 13 ||
|| iti śrībrahmavaivarte mahāpurāṇe śrīkṛṣṇajanmakhaṇḍe ekatriṃśo'dhyāye mohinīkṛta śrī kṛṣṇa stotram ||

Explore More