സ്വീയം സംരക്ഷിതും ചേത്യമരസുഖകരം മോഹയന് സന്ദധാര ।
തന്മാനം ഖണ്ഡയിത്വാ വിജിതരിപുകുലോ നീലധാരാധരാഭഃ
കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 1 ॥
കിം വാ പൂര്വം മയേദം കൃതമിതി വചനം ദുഃഖിതഃ പ്രത്യുവാച।
ആജ്ഞപ്തോ നാരദേന സ്മിതയുതവദനഃ പൂരയന്സര്വകാമാന്
കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 2 ॥
തീര്ത്വാ പാരം തദീയം ജഗദഖിലനൃണാം ദുസ്തരഞ്ചേതി ജഗ്മുഃ ।
തത്പത്നീചീരവൃദ്ധിപ്രവിദിതമഹിമാ ഭൂതലേ ഭൂപതീശഃ
കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 3 ॥
ര്ദത്തം തദ്ഭാവപൂര്തൌ വിനിഹിതഹൃദയസ്സത്യമേവം തിരോധാത് ।
മുക്താഗുഞ്ജാവലീഭിഃ പ്രചുരതമരുചിഃ കുണ്ഡലാക്രാന്തഗണ്ഡഃ
കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 4 ॥
സംസാരാര്തേര്വിമുക്താഃ സകലസുഖകരാഃ സമ്പദഃ പ്രാപുരേവ ।
ഇത്ഥം പൂര്ണേന്ദുവക്ത്രഃ കലകമലദൃശഃ സ്വീയജന്മ സ്തുവന്തഃ
കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 5 ॥
സ്ത്യക്ത്വാ ശ്രുത്വാ സമീപേ വിചകിതനയനാഃ സപ്രമോദാഃ സ്വഗേഹേ ।
രന്തും രാസാദിലീലാ മനസിജദലിതാ വേണുനാദം ച രമ്യം
കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 6 ॥
സ്താ അപ്യേവം ഹി നൂനം കിമപി ച ഹൃദയേ കാമഭാവം ദധത്യഃ ।
തത്സ്നേഹാബ്ധിം വപുശ്ചേദവിദിതധരണൌ സൂര്യബിമ്ബസ്വരൂപാഃ
കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 7 ॥
മാതര്യേവം ചകാര പ്രസൃതതമഗുണാന്ബാലലീലാവിലാസാന് ।
ഹത്വാ വത്സപ്രലമ്ബദ്വിവിദബകഖരാന്ഗോപബൃന്ദം ജുഗോപ
കൃഷ്ണോ രാധാസമേതോ വിലസതു ഹൃദയേ സോഽസ്മദീയേ സദൈവ ॥ 8 ॥
യ ഏവം സര്വദാ നൂനം സ പ്രാപ്നോതി പരാം ഗതിമ് ॥ 9 ॥
