స్వీయం సంరక్షితుం చేత్యమరసుఖకరం మోహయన్ సన్దధార ।
తన్మానం ఖణ్డయిత్వా విజితరిపుకులో నీలధారాధరాభః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 1 ॥
కిం వా పూర్వం మయేదం కృతమితి వచనం దుఃఖితః ప్రత్యువాచ।
ఆజ్ఞప్తో నారదేన స్మితయుతవదనః పూరయన్సర్వకామాన్
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 2 ॥
తీర్త్వా పారం తదీయం జగదఖిలనృణాం దుస్తరఞ్చేతి జగ్ముః ।
తత్పత్నీచీరవృద్ధిప్రవిదితమహిమా భూతలే భూపతీశః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 3 ॥
ర్దత్తం తద్భావపూర్తౌ వినిహితహృదయస్సత్యమేవం తిరోధాత్ ।
ముక్తాగుఞ్జావలీభిః ప్రచురతమరుచిః కుణ్డలాక్రాన్తగణ్డః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 4 ॥
సంసారార్తేర్విముక్తాః సకలసుఖకరాః సమ్పదః ప్రాపురేవ ।
ఇత్థం పూర్ణేన్దువక్త్రః కలకమలదృశః స్వీయజన్మ స్తువన్తః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 5 ॥
స్త్యక్త్వా శ్రుత్వా సమీపే విచకితనయనాః సప్రమోదాః స్వగేహే ।
రన్తుం రాసాదిలీలా మనసిజదలితా వేణునాదం చ రమ్యం
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 6 ॥
స్తా అప్యేవం హి నూనం కిమపి చ హృదయే కామభావం దధత్యః ।
తత్స్నేహాబ్ధిం వపుశ్చేదవిదితధరణౌ సూర్యబిమ్బస్వరూపాః
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 7 ॥
మాతర్యేవం చకార ప్రసృతతమగుణాన్బాలలీలావిలాసాన్ ।
హత్వా వత్సప్రలమ్బద్వివిదబకఖరాన్గోపబృన్దం జుగోప
కృష్ణో రాధాసమేతో విలసతు హృదయే సోఽస్మదీయే సదైవ ॥ 8 ॥
య ఏవం సర్వదా నూనం స ప్రాప్నోతి పరాం గతిమ్ ॥ 9 ॥
