ह्रामित्यादि षड्बीजैः षडङ्गन्यासः ॥
शान्तं पद्मासनस्थं शशिधरमकुटं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रं
शूलं वज्रं च खड्गं परशुमभयदं दक्षभागे वहन्तम् ।
नागं पाशं च घण्टां प्रलय हुतवहं साङ्कुशं वामभागे
नानालङ्कारयुक्तं स्फटिकमणिनिभं पार्वतीशं नमामि ॥
प्रणम्य शिरसा देवं स्वयम्भुं परमेश्वरम् ।
एकं सर्वगतं देवं सर्वदेवमयं विभुम् ॥ 1 ॥
अहोरात्रमयं देवं रक्षार्थं निर्मितं पुरा ॥ 2 ॥
शिरो मे ईश्वरः पातु ललाटं नीललोहितः ॥ 3 ॥
कर्णयोः पातु मे शम्भुः नासिकायां सदाशिवः ॥ 4 ॥
श्रीकण्ठः पातु मे ग्रीवां बाहूंश्चैव पिनाकधृत् ॥ 5 ॥
नाभिं कटिं च वक्षश्च पातु सर्वं उमापतिः ॥ 6 ॥
स्वरं रक्षतु सर्वेशो गात्राणि च यथा क्रमम् ॥ 7 ॥
गण्डशूलधरं नित्यं रक्षतु त्रिदशेश्वरः ॥ 8 ॥
सन्ध्यायां राजभवने विरूपाक्षस्तु पातु माम् ॥ 9 ॥
निर्मनुष्येऽसमे मार्गे त्राहि मां वृषभध्वज ॥ 10 ॥
महादेवप्रसादेन दूर्वासो मुनिकल्पितम् ॥ 11 ॥
प्राप्नोति परमारोग्यं पुण्यमायुष्यवर्धनम् ॥ 12 ॥
कन्यार्थी लभते कन्यां न भयं विन्दते क्वचित् ॥ 13 ॥
त्राहि त्राहि महादेव त्राहि त्राहि त्रयीमय ॥ 14 ॥
पाशं खट्वाङ्ग दिव्यास्त्रं त्रिशूलं रुद्रमेव च ॥ 15 ॥
शत्रुमध्ये सभामध्ये ग्राममध्ये गृहान्तरे ॥ 16 ॥
त्वं चित्तं त्वं मानसं च त्वं बुद्धिस्त्वं परायणम् ॥ 17 ॥
ज्वरभयं छिन्दि सर्वज्वरभयं छिन्दि ग्रहभयं छिन्दि ॥ 18 ॥
रुद्रलोकं स गच्छति रुद्रलोकं सगच्छत्योन्नम इति ॥ 19 ॥
