ശൃങ്ഗേര്യാഖ്യപുരസ്ഥിതേ സുവിമലേ സന്മൌനിസംസേവിതേ ।
പീഠേ താം രവികോടിദീപ്തിസഹിതാം രാരാജ്യമാനാം ശിവാം
രാജീവാക്ഷമുഖാമരാര്ചിതപദാം വന്ദേ സദാ ശാരദാമ് ॥ ൧ ॥
വേദാന്തപ്രതിപാദ്യമാനവിഭവാം വാദാദിശക്തിപ്രദാമ് ।
വിദ്യാകല്പലതാം ചതുര്മുഖമുഖാമ്ഭോജാതസൂര്യായിതാം
വിദ്യാതീര്ഥഗുരൂത്തമൈരഹരഹഃ സംസേവ്യമാനാം ഭജേ ॥ ൨ ॥
ദൈത്യവ്രാതവിനാശിനീം കചജിതപ്രാവൃട്പയോദാം ശിവമ് ।
സംസാരാര്ണവമഗ്നദീനജനതാസന്താപസന്നാശിനീം
വന്ദേ താം ശുഭദാമനന്യശരണഃ സ്വാന്തേ സദാ ശാരദാമ് ॥ ൩ ॥
കാമാരേഃ സഹജാം കരാബ്ജവിലസത്കീരാം കുബേരാര്ചിതാമ് ।
കാമക്രോധമുഖാരിവര്ഗശമനീം കൈവല്യസമ്പത്പ്രദാം
കഞ്ജോദ്ഭൂതമനഃപ്രിയാം ഹൃദി ഭജേ ഭക്ത്യാ സദാ ശാരദാമ് ॥ ൪ ॥
യത്യാകാരശശാങ്കമൌലിവിനുതാം സത്യാപിതസ്വാശ്രവാമ് ।
നത്യാ കേവലമേവ തുഷ്ടഹൃദയാം ത്യക്ത്വാഽന്യദേവാനഹം
ഭക്ത്യാ മേ ഹൃദയാമ്ബുജേഽനവരതം വന്ദേ സദാ ശാരദാമ് ॥ ൫ ॥
