Goddess Saraswati

श्री वाणी प्रश्नमाला स्तवः

(Sri Vani Prashnamala Stava)

Sacchidananda Shivabhinava Nrisimha Bharati

Also known as shri vani prashnamala stava · shree vani prashnamala stava · vani prashnamala stava

A garland of questions, and the title is exact: every one of its verses is a question, and every one ends by asking her to say why. Am I not your son, mother of this world of moving and unmoving things — why do you keep me at a distance, goddess of speech? Tell me the reason. What did the venerable teachers say, who were your devotees and my own best gurus before me — I am your own true-born son, so why do you keep me far off? Then the objection that gives the sequence its edge: does contempt arise in mothers toward their sons from too much familiarity? That has never been seen anywhere. And another: you quickly give what is wished for even to those who bow only occasionally, and I have not bowed even once. Its last verse places the speaker in Nṛhari's grove, listening to Śaṅkara's Vivekacūḍāmaṇi, still asking.

Read In:

Script: Devanagari (देवनागरी) — also the script of Hindi, Marathi, Nepali and Konkani.

॥ श्री वाणी प्रश्नमाला स्तवः ॥
किं नाहं पुत्रस्तव मातुः सचराचरस्य जगतोऽस्य ।
किं मां दूरीकुरुषे देवि गिरां ब्रूहि कारणं तत्र ॥ १ ॥
किं चाहुराचार्यपादास्त्वद्भक्ता मद्गुरूत्तमाः पूर्वम् ।
औरसतनयं मां तव कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ २ ॥
आनीय दूरतो मां मातस्त्वत्पादसविधमतिकृपया ।
परिपाल्य च सुचिरं मां कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ ३ ॥
अतिपरिचयादवज्ञा प्रभवेत्पुत्रेषु किं सवित्रीणाम् ।
न हि सा क्वचिदपि दृष्टा कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ ४ ॥
कादाचित्कनमस्कृतिकर्तॄणामप्यभीष्टदे तरसा ।
नाहं सकृदपि नन्ता कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ ५ ॥
गुरुरूपेणाबाल्यात्सोढ्वा मन्तूंश्च मत्कृतान्विविधान् ।
परिरक्ष्य करुणया मां कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ ६ ॥
जगतां पालनमनिशं कुर्वन्त्यास्ते भवेत्कियान्भारः ।
अहमम्ब दीनवर्यः कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ ७ ॥
पापान्निवार्य सरणौ विमलायां मे प्रवर्तने तरसा ।
कर्तव्ये सति कृपया कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ ८ ॥
यद्यप्यन्यानन्यान् देवानाराधयामि न त्वं ते ।
सर्वात्मिकेति चपलः कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ ९ ॥
यात्राशक्तमिमं मां गलितशरीरं रुजा समाक्रान्तम् ।
पात्रमहेतुदयायाः कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ १० ॥
तव सद्मनि गुरुसदने विद्यातीर्थालये च बहुसुखतः ।
खेलां कुर्वन्तं मां कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ ११ ॥
त्वत्क्षेत्रनिकटराजन्नरसिंहाख्याचलशृङ्गाग्रे ।
स्वैरविहारकृतं मां कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ १२ ॥
त्वत्पादपूततुङ्गातीरे विजने वने चरन्तं माम् ।
अनुघस्रं मोदभरात् कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ १३ ॥
तुङ्गातीरे दिनकरनिवेशनिकटस्थले विपुले ।
ध्यायन्तं परतत्त्वं कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ १४ ॥
तुङ्गातीरे रघुवरमन्दिरपुरतः सुदीर्घपाषाणे ।
कुतुकाद्विहरन्तं मां कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ १५ ॥
जातु च नरसिंहपुरे तुङ्गातीरे सुसैकते मोदात् ।
विहृतिं कुर्वाणं मां कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ १६ ॥
यतिवरकृतात्मविद्याविलासमनिशं पठन्तमतिमोदात् ।
कुहचित्तुङ्गातीरे कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ १७ ॥
शङ्करभगवत्पादप्रणीतचूडामणिं विवेकादिम् ।
शृण्वन्तं नृहरिवने कस्माद्दूरीकरोषि वद वाणि ॥ १८ ॥
॥ इति श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचित श्री वाणी प्रश्नमाला स्तुतिः ॥

Explore More