Lord Garuda (Vishnu)

śrī suparṇa stotram (mahābhārate)

(Sri Suparna Stotram (Mahabharatam) in English (IAST))

Also known as shri suparna stotram (mahabharatam) · shree suparna stotram (mahabharatam) · suparna stotram (mahabharatam)

The gods' hymn to Garuda from the Adi Parva of the Mahabharata, and it is a hymn of fear rather than of devotion. They begin by identifying him with everything they can think of — you are the seer, the god, lord of birds, the burning Sun, Prajapati, Indra, Sharva, Brahma, Agni, the wind, Vishnu — and then the reason for the flattery shows through. You scorch these creatures as the sun does when it is enraged; you have risen like the fire at the end of an age, and you are making the change of the ages happen. We have come to the lord of birds for refuge. The last verse asks him outright to stop: do not be angry, have mercy on the world, you are the lord, come to quiet, protect us. It is a placation, addressed to a power the gods have just discovered they cannot fight.

|| śrī suparṇa stotram (mahābhārate) ||
devā ūcuḥ |
tvamṛṣistvaṃ mahābhāgastvaṃ devaḥ patageśvaraḥ |
tvaṃ prabhustapanaḥ sūryaḥ parameṣṭhī prajāpatiḥ || 1 ||
tvamindrastvaṃ hayamukhastvaṃ śarvastvaṃ jagatpatiḥ |
tvaṃ mukhaṃ padmajo viprastvamagniḥ pavanastathā || 2 ||
tvaṃ hi dhātā vidhātā ca tvaṃ viṣṇuḥ surasattamaḥ |
tvaṃ mahānabhibhūḥ śaśvadamṛtaṃ tvaṃ mahadyaśaḥ |
tvaṃ prabhāstvamabhipretaṃ tvaṃ nastrāṇamanuttamam || 3 ||
balormimān sādhuradīnasattvaḥ
samṛddhimān durviṣahastvameva |
tvattaḥ sṛtaṃ sarvamahīnakīrte
hyanāgataṃ copagataṃ ca sarvam || 4 ||
tvamuttamaḥ sarvamidaṃ carācaraṃ
gabhastibhirbhānurivāvabhāsase |
samākṣipan bhānumataḥ prabhāṃ muhu-
-stvamantakaḥ sarvamidaṃ dhruvādhruvam || 5 ||
divākaraḥ parikupito yathā dahet
prajāstathā dahasi hutāśanaprabha |
bhayaṅkaraḥ pralaya ivāgnirutthito
vināśayan yugaparivartanāntakṛt || 6 ||
khageśvaraṃ śaraṇamupāgatā vayaṃ
mahaujasaṃ jvalanasamānavarcasam |
taḍitprabhaṃ vitimiramabhragocaraṃ
mahābalaṃ garuḍamupyeta khecaram || 7 ||
parāvaraṃ varadamajayyavikramaṃ
tavaujasā sarvamidaṃ pratāpitam |
jagatprabho taptasuvarṇavarcasā
tvaṃ pāhi sarvāṃśca surān mahātmanaḥ || 8 ||
bhayānvitā nabhasi vimānagāmino
vimānitā vipathagatiṃ prayānti te |
ṛṣeḥ sutastvamasi dayāvataḥ prabho
mahātmanaḥ khagavara kaśyapasya ha || 9 ||
sa mā krudhaḥ kuru jagato dayāṃ parāṃ
tvamīśvaraḥ praśamamupaihi pāhi naḥ |
mahāśanisphuritasamasvanena te
diśo'mbaraṃ tridivamiyaṃ ca medinī || 10 ||
calanti naḥ khaga hṛdayāni cāniśaṃ
nigṛhyatāṃ vapuridamagnisannibham |
tava dyutiṃ kupitakṛtāntasannibhāṃ
niśamya naścalati mano'vyavasthitam |
prasīda naḥ patagapate prayācatāṃ
śivaśca no bhava bhagavan sukhāvahaḥ || 11 ||
evaṃ stutaḥ suparṇastu devaiḥ sarṣigaṇaistadā |
tejasaḥ pratisaṃhāramātmanaḥ sa cakāra ha || 12 ||
|| iti śrīmanmahābhārate ādiparvaṇi trayoviṃśo'dhyāye devakṛta śrī suparṇa stotram ||

Explore More