കഥം ഭാവാത്മാനം ഹരിമനുസരേയുശ്ച സരസാഃ ।
കഥം വാ മാഹാത്മ്യം നിജഹൃദി നയേയുര്വ്രജഭുവാം
ഭവേദാവിര്ഭാവോ യദി ന ഭുവി വാഗീശ ഭവതഃ ॥ ൧ ॥
കഥം വാ സര്വസ്വം നിജമഹഹ കുര്യുശ്ച സഫലം ।
ത്യജേയുഃ കര്മാദേഃ ഫലമപി കഥം ദുഃഖസഹിതാഃ
ഭവേദാവിര്ഭാവോ യദി ന ഭുവി വാഗീശ ഭവതഃ ॥ ൨ ॥
കഥം വാ സദ്ബുദ്ധിം ഭഗവതി വിദധ്യുഃ കൃതിധിയഃ ।
കഥം ലോകാസ്താപം സപദി ശമയേയുശ്ശമയുതാ
ഭവേദാവിര്ഭാവോ യദി ന ഭുവി വാഗീശ ഭവതഃ ॥ ൩ ॥
കഥം വേദാലോകാജ്ജഗതി വിചരേയുര്ഗതഭയാഃ ।
കഥം ലീലാസ്സര്വാസ്സദസി കഥയേയുഃ പ്രമുദിതാ
ഭവേദാവിര്ഭാവോ യദി ന ഭുവി വാഗീശ ഭവതഃ ॥ ൪ ॥
രസം തത്വം രൂപേ കഥമപി ച ജാനീയുരഖിലാഃ ।
കഥം വാ ഗായേയുര്ഗണ ഗണമിഹാ ലൌകികരസാ
ഭവേദാവിര്ഭാവോ യദി ന ഭുവി വാഗീശ ഭവതഃ ॥ ൫ ॥
കഥം തസ്യാപ്യര്ഥം നിജഹൃദിധരേയുര്ധൃതിയുതാഃ ।
കഥം വാ ഗോപീശം സദയമുപജേപുഃ ഫലതയാ
ഭവേദാവിര്ഭാവോ യദി ന ഭുവി വാഗീശ ഭവതഃ ॥ ൬ ॥
സഹേയുഃ പാരുഷ്യം കഥമസുരസമ്ബന്ധിവചസാം ।
ദഹേയുസ്സ്വാന്ദോഷാന് കഥമിഹ വിനാ സാധനബലം
ഭവേദാവിര്ഭാവോ യദി ന ഭുവി വാഗീശ ഭവതഃ ॥ ൭ ॥
കഥം വാ മാര്ഗീയം ഫലമുപദിശേയുശ്ച പരമം ।
കഥം വൈഗച്ഛേയുശ്ശരണമതിഭാവേന സതതം
ഭവേദാവിര്ഭാവോ യദി ന ഭുവി വാഗീശ ഭവതഃ ॥ ൮ ॥
