Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧.൧൮

(Srimad Bhagavatam Canto 1, Chapter 18 — Parīkṣit Cursed by a Brāhmaṇa's Son in Malayalam)

Vyasa

Also known as yo vai draunyastraviplusto na maturudare mrta

Parīkṣit Cursed by a Brāhmaṇa's Son. Śrīmad Bhāgavatam Canto 1, Chapter 18 — 50 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

സൂത ഉവാച
യോ വൈ ദ്രൌണ്യസ്ത്രവിപ്ലുഷ്ടോ ന മാതുരുദരേ മൃതഃ ।
അനുഗ്രഹാദ് ഭഗവതഃ
കൃഷ്ണസ്യാദ്ഭുതകര്മണഃ ॥ ൧ ॥
ബ്രഹ്മകോപോത്ഥിതാദ് യസ്തു തക്ഷകാത്പ്രാണവിപ്ലവാത് ।
ന
സമ്മുമോഹോരുഭയാദ് ഭഗവത്യര്പിതാശയഃ ॥ ൨ ॥
ഉത്സൃജ്യ സര്വതഃ സങ്ഗം വിജ്ഞാതാജിതസംസ്ഥിതിഃ ।
വൈയാസകേര്ജഹൌ ശിഷ്യോ ഗങ്ഗായാം സ്വം കലേവരമ് ॥ ൩ ॥
നോത്തമശ്ലോകവാര്താനാം ജുഷതാം തത്കഥാമൃതമ് ।
സ്യാത്സമ്ഭ്രമോഽന്തകാലേഽപി സ്മരതാം തത്പദാമ്ബുജമ് ॥ ൪ ॥
താവത്കലിര്ന പ്രഭവേത് പ്രവിഷ്ടോഽപീഹ സര്വതഃ ।
യാവദീശോ മഹാനുര്വ്യാമാഭിമന്യവ
ഏകരാട് ॥ ൫ ॥
യസ്മിന്നഹനി യര്ഹ്യേവ ഭഗവാനുത്സസര്ജ ഗാമ് ।
തദൈവേഹാനുവൃത്തോഽസാവധര്മപ്രഭവഃ
കലിഃ ॥ ൬ ॥
നാനുദ്വേഷ്ടി കലിം സമ്രാട് സാരങ്ഗ ഇവ സാരഭുക് ।
കുശലാന്യാശു സിദ്ധ്യന്തി നേതരാണി കൃതാനി യത് ॥ ൭ ॥
കിം നു ബാലേഷു ശൂരേണ കലിനാ ധീരഭീരുണാ ।
അപ്രമത്തഃ പ്രമത്തേഷു യോ വൃകോ നൃഷു വര്തതേ ॥ ൮ ॥
ഉപവര്ണിതമേതദ്വഃ പുണ്യം പാരീക്ഷിതം മയാ ।
വാസുദേവകഥോപേതമാഖ്യാനം
യദപൃച്ഛത ॥ ൯ ॥
യാ യാഃ കഥാ ഭഗവതഃ കഥനീയോരുകര്മണഃ ।
ഗുണകര്മാശ്രയാഃ പുമ്ഭിഃ സംസേവ്യാസ്താ
ബുഭൂഷുഭിഃ ॥ ൧൦ ॥
ഋഷയ ഊചുഃ
സൂത ജീവ സമാഃ സൌമ്യ ശാശ്വതീര്വിശദം യശഃ ।
യസ്ത്വം ശംസസി കൃഷ്ണസ്യ മര്ത്യാനാമമൃതം ഹി നഃ ॥ ൧൧ ॥
കര്മണ്യസ്മിന്നനാശ്വാസേ ധൂമധൂമ്രാത്മനാം ഭവാന് ।
ആപായയതി ഗോവിന്ദപാദപദ്മാസവം മധു ॥ ൧൨ ॥
തുലയാമ ലവേനാപി ന സ്വര്ഗം നാപുനര്ഭവമ് ।
ഭഗവത്സങ്ഗിസങ്ഗസ്യ മര്ത്യാനാം കിമുതാശിഷഃ ॥ ൧൩ ॥
കോ നാമ തൃപ്യേദ് രസവിത്കഥായാം
മഹത്തമൈകാന്തപരായണസ്യ ।
നാന്തം ഗുണാനാമഗുണസ്യ ജഗ്മു-
ര്യോഗേശ്വരാ യേ ഭവപാദ്മമുഖ്യാഃ ॥ ൧൪ ॥
തന്നോ ഭവാന് വൈ ഭഗവത്പ്രധാനോ
മഹത്തമൈകാന്തപരായണസ്യ ।
ഹരേരുദാരം ചരിതം വിശുദ്ധം
ശുശ്രൂഷതാം നോ വിതനോതു വിദ്വന് ॥ ൧൫ ॥
സ വൈ മഹാഭാഗവതഃ പരീക്ഷിദ്
യേനാപവര്ഗാഖ്യമദഭ്രബുദ്ധിഃ ।
ജ്ഞാനേന വൈയാസകിശബ്ദിതേന
ഭേജേ ഖഗേന്ദ്രധ്വജപാദമൂലമ് ॥ ൧൬ ॥
തന്നഃ പരം പുണ്യമസംവൃതാര്ഥ-
മാഖ്യാനമത്യദ്ഭുതയോഗനിഷ്ഠമ് ।
ആഖ്യാഹ്യനന്താചരിതോപപന്നം
പാരീക്ഷിതം ഭാഗവതാഭിരാമമ് ॥ ൧൭ ॥
സൂത ഉവാച
അഹോ വയം ജന്മഭൃതോഽദ്യ ഹാസ്മ
വൃദ്ധാനുവൃത്ത്യാപി വിലോമജാതാഃ ।
ദൌഷ്കുല്യമാധിം വിധുനോതി ശീഘ്രം
മഹത്തമാനാമഭിധാനയോഗഃ ॥ ൧൮ ॥
കുതഃ പുനര്ഗൃണതോ നാമ തസ്യ
മഹത്തമൈകാന്തപരായണസ്യ ।
യോഽനന്തശക്തിര്ഭഗവാനനന്തോ
മഹദ്ഗുണത്വാദ് യമനന്തമാഹുഃ ॥ ൧൯ ॥
ഏതാവതാലം നനു സൂചിതേന
ഗുണൈരസാമ്യാനതിശായനസ്യ ।
ഹിത്വേതരാന് പ്രാര്ഥയതോ വിഭൂതി-
ര്യസ്യാങ്ഘ്രിരേണും ജുഷതേഽനഭീപ്സോഃ ॥ ൨൦ ॥
അഥാപി യത്പാദനഖാവസൃഷ്ടം
ജഗദ്വിരിഞ്ചോപഹൃതാര്ഹണാമ്ഭഃ ।
സേശം പുനാത്യന്യതമോ മുകുന്ദാത്
കോ നാമ ലോകേ ഭഗവത്പദാര്ഥഃ ॥ ൨൧ ॥
യത്രാനുരക്താഃ സഹസൈവ ധീരാ
വ്യപോഹ്യ ദേഹാദിഷു സങ്ഗമൂഢമ് ।
വ്രജന്തി തത്പാരമഹംസ്യമന്ത്യം
യസ്മിന്നഹിംസോപശമഃ സ്വധര്മഃ ॥ ൨൨ ॥
അഹം ഹി പൃഷ്ടോഽര്യമണോ ഭവദ്ഭി-
രാചക്ഷ ആത്മാവഗമോഽത്ര യാവാന് ।
നഭഃ പതന്ത്യാത്മസമം പതത്ത്രിണ-
സ്തഥാ സമം വിഷ്ണുഗതിം വിപശ്ചിതഃ ॥ ൨൩ ॥
ഏകദാ ധനുരുദ്യമ്യ വിചരന് മൃഗയാം വനേ ।
മൃഗാനനുഗതഃ ശ്രാന്തഃ ക്ഷുധിതസ്തൃഷിതോ ഭൃശമ് ॥ ൨൪ ॥
ജലാശയമചക്ഷാണഃ പ്രവിവേശ തമാശ്രമമ് ।
ദദര്ശ മുനിമാസീനം ശാന്തം മീലിതലോചനമ് ॥ ൨൫ ॥
പ്രതിരുദ്ധേന്ദ്രിയപ്രാണമനോബുദ്ധിമുപാരതമ് ।
സ്ഥാനത്രയാത്പരം പ്രാപ്തം ബ്രഹ്മഭൂതമവിക്രിയമ് ॥ ൨൬ ॥
വിപ്രകീര്ണജടാച്ഛന്നം രൌരവേണാജിനേന ച ।
വിശുഷ്യത്താലുരുദകം തഥാഭൂതമയാചത ॥ ൨൭ ॥
അലബ്ധതൃണഭൂമ്യാദിരസമ്പ്രാപ്താര്ഘ്യസൂനൃതഃ ।
അവജ്ഞാതമിവാത്മാനം മന്യമാനശ്ചുകോപ ഹ ॥ ൨൮ ॥
അഭൂതപൂര്വഃ സഹസാ ക്ഷുത്തൃഡ്ഭ്യാമര്ദിതാത്മനഃ ।
ബ്രാഹ്മണം പ്രത്യഭൂദ് ബ്രഹ്മന് മത്സരോ മന്യുരേവ ച ॥ ൨൯ ॥
സ തു ബ്രഹ്മഋഷേരംസേ ഗതാസുമുരഗം രുഷാ ।
വിനിര്ഗച്ഛന്ധനുഷ്കോട്യാ നിധായ
പുരമാഗതഃ ॥ ൩൦ ॥
ഏഷ കിം നിഭൃതാശേഷകരണോ മീലിതേക്ഷണഃ ।
മൃഷാസമാധിരാഹോസ്വിത്കിം നു
സ്യാത്ക്ഷത്രബന്ധുഭിഃ ॥ ൩൧ ॥
തസ്യ പുത്രോഽതിതേജസ്വീ വിഹരന് ബാലകോഽര്ഭകൈഃ ।
രാജ്ഞാഘം പ്രാപിതം താതം ശ്രുത്വാ തത്രേദമബ്രവീത് ॥ ൩൨ ॥
അഹോ അധര്മഃ പാലാനാം പീവ്നാം ബലിഭുജാമിവ ।
സ്വാമിന്യഘം യദ് ദാസാനാം ദ്വാരപാനാം ശുനാമിവ ॥ ൩൩ ॥
ബ്രാഹ്മണൈഃ ക്ഷത്രബന്ധുര്ഹി ഗൃഹപാലോ നിരൂപിതഃ ।
സ കഥം തദ്ഗൃഹേ ദ്വാഃസ്ഥഃ സഭാണ്ഡം ഭോക്തുമര്ഹതി ॥ ൩൪ ॥
കൃഷ്ണേ ഗതേ ഭഗവതി ശാസ്തര്യുത്പഥഗാമിനാമ് ।
തദ്ഭിന്നസേതൂനദ്യാഹം ശാസ്മി പശ്യത മേ ബലമ് ॥ ൩൫ ॥
ഇത്യുക്ത്വാ രോഷതാമ്രാക്ഷോ വയസ്യാനൃഷിബാലകഃ ।
കൌശിക്യാപ ഉപസ്പൃശ്യ വാഗ്വജ്രം വിസസര്ജ ഹ ॥ ൩൬ ॥
ഇതി ലങ്ഘിതമര്യാദം തക്ഷകഃ സപ്തമേഽഹനി ।
ദങ്ക്ഷ്യതി സ്മ കുലാങ്ഗാരം ചോദിതോ മേ തതദ്രുഹമ് ॥ ൩൭ ॥
തതോഽഭ്യേത്യാശ്രമം ബാലോ ഗലേ സര്പകലേവരമ് ।
പിതരം വീക്ഷ്യ ദുഃഖാര്തോ മുക്തകണ്ഠോ രുരോദ ഹ ॥ ൩൮ ॥
സ വാ ആങ്ഗിരസോ ബ്രഹ്മന് ശ്രുത്വാ സുതവിലാപനമ് ।
ഉന്മീല്യ ശനകൈര്നേത്രേ ദൃഷ്ട്വാ
ചാംസേ മൃതോരഗമ് ॥ ൩൯ ॥
വിസൃജ്യ തം ച പപ്രച്ഛ വത്സ കസ്മാദ്ധി രോദിഷി ।
കേന വാ തേഽപകൃതമിത്യുക്തഃ സ
ന്യവേദയത് ॥ ൪൦ ॥
നിശമ്യ ശപ്തമതദര്ഹം നരേന്ദ്രം
സ ബ്രാഹ്മണോ നാത്മജമഭ്യനന്ദത് ।
അഹോ ബതാംഹോ മഹദദ്യ തേ കൃത-
മല്പീയസി ദ്രോഹ ഉരുര്ദമോ ധൃതഃ ॥ ൪൧ ॥
ന വൈ നൃഭിര്നരദേവം പരാഖ്യം
സമ്മാതുമര്ഹസ്യവിപക്വബുദ്ധേ ।
യത്തേജസാ ദുര്വിഷഹേണ ഗുപ്താ
വിന്ദന്തി ഭദ്രാണ്യകുതോഭയാഃ പ്രജാഃ ॥ ൪൨ ॥
അലക്ഷ്യമാണേ നരദേവനാമ്നി
രഥാങ്ഗപാണാവയമങ്ഗ ലോകഃ ।
തദാ ഹി ചൌരപ്രചുരോ വിനങ്ക്ഷ്യ-
ത്യരക്ഷ്യമാണോഽവിവരൂഥവത് ക്ഷണാത് ॥ ൪൩ ॥
തദദ്യ നഃ പാപമുപൈത്യനന്വയം
യന്നഷ്ടനാഥസ്യ വസോര്വിലുമ്പകാത് ।
പരസ്പരം ഘ്നന്തി ശപന്തി വൃഞ്ജതേ
പശൂന് സ്ത്രിയോഽര്ഥാന് പുരുദസ്യവോ ജനാഃ ॥ ൪൪ ॥
തദാര്യധര്മഃ പ്രവിലീയതേ നൃണാം
വര്ണാശ്രമാചാരയുതസ്ത്രയീമയഃ ।
തതോഽര്ഥകാമാഭിനിവേശിതാത്മനാം
ശുനാം കപീനാമിവ വര്ണസങ്കരഃ ॥ ൪൫ ॥
ധര്മപാലോ നരപതിഃ സ തു സമ്രാഡ് ബൃഹച്ഛ്രവാഃ ।
സാക്ഷാന്മഹാഭാഗവതോ രാജര്ഷിര്ഹയമേധയാട് ।
ക്ഷുത്തൃട്ശ്രമയുതോ ദീനോ നൈവാസ്മച്ഛാപമര്ഹതി ॥ ൪൬ ॥
അപാപേഷു സ്വഭൃത്യേഷു ബാലേനാപക്വബുദ്ധിനാ ।
പാപം കൃതം തദ്ഭഗവാന് സര്വാത്മാ ക്ഷന്തുമര്ഹതി ॥ ൪൭ ॥
തിരസ്കൃതാ വിപ്രലബ്ധാഃ ശപ്താഃ ക്ഷിപ്താ ഹതാ അപി ।
നാസ്യ തത് പ്രതികുര്വന്തി തദ്ഭക്താഃ പ്രഭവോഽപി ഹി ॥ ൪൮ ॥
ഇതി പുത്രകൃതാഘേന സോഽനുതപ്തോ മഹാമുനിഃ ।
സ്വയം വിപ്രകൃതോ രാജ്ഞാ നൈവാഘം തദചിന്തയത് ॥ ൪൯ ॥
പ്രായശഃ സാധവോ ലോകേ പരൈര്ദ്വന്ദ്വേഷു യോജിതാഃ ।
ന വ്യഥന്തി ന ഹൃഷ്യന്തി യത ആത്മാഽഗുണാശ്രയഃ ॥ ൫൦ ॥

Explore More