Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൦.൧൬

(Srimad Bhagavatam Canto 10, Chapter 16 — Kṛṣṇa Subdues the Serpent Kāliya in Malayalam)

Vyasa

Also known as vilokya dusitam krsnam krsna krsnahina vibhu

Kṛṣṇa Subdues the Serpent Kāliya. Śrīmad Bhāgavatam Canto 10, Chapter 16 (The Life of Kṛṣṇa), 67 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

#of 67
ശ്രീശുക ഉവാച
വിലോക്യ ദൂഷിതാം കൃഷ്ണാം കൃഷ്ണഃ കൃഷ്ണാഹിനാ വിഭുഃ ।
തസ്യാ വിശുദ്ധിമന്വിച്ഛന് സര്പം തമുദവാസയത് ॥ ൧ ॥
ശ്രീരാജോവാച
കഥമന്തര്ജലേഽഗാധേ ന്യഗൃഹ്ണാദ് ഭഗവാനഹിമ് ।
സ വൈ ബഹുയുഗാവാസം യഥാസീദ് വിപ്ര കഥ്യതാമ് ॥ ൨ ॥
ബ്രഹ്മന് ഭഗവതസ്തസ്യ ഭൂമ്നഃ സ്വച്ഛന്ദവര്തിനഃ ।
ഗോപാലോദാരചരിതം കസ്തൃപ്യേതാമൃതം ജുഷന് ॥ ൩ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
കാലിന്ദ്യാം കാലിയസ്യാസീദ് ഹ്രദഃ കശ്ചിദ് വിഷാഗ്നിനാ ।
ശ്രപ്യമാണപയാ യസ്മിന് പതന്ത്യുപരിഗാഃ ഖഗാഃ ॥ ൪ ॥
വിപ്രുഷ്മതാ വിഷദോര്മിമാരുതേനാഭിമര്ശിതാഃ ।
മ്രിയന്തേ തീരഗാ യസ്യ പ്രാണിനഃ സ്ഥിരജങ്ഗമാഃ ॥ ൫ ॥
തം ചണ്ഡവേഗവിഷവീര്യമവേക്ഷ്യ തേന
ദുഷ്ടാം നദീം ച ഖലസംയമനാവതാരഃ ।
കൃഷ്ണഃ കദമ്ബമധിരുഹ്യ തതോഽതിതുങ്ഗ-
മാസ്ഫോട്യ ഗാഢരശനോ ന്യപതദ് വിഷോദേ ॥ ൬ ॥
സര്പഹ്രദഃ പുരുഷസാരനിപാതവേഗ-
സങ്ക്ഷോഭിതോരഗവിഷോച്ഛ്വസിതാമ്ബുരാശിഃ ।
പര്യക്പ്ലുതോ വിഷകഷായബിഭീഷണോര്മി-
ര്ധാവന് ധനുഃശതമനന്തബലസ്യ കിം തത് ॥ ൭ ॥
തസ്യ ഹ്രദേ വിഹരതോ ഭുജദണ്ഡഘൂര്ണ-
വാര്ഘോഷമങ്ഗ വരവാരണവിക്രമസ്യ ।
ആശ്രുത്യ തത് സ്വസദനാഭിഭവം നിരീക്ഷ്യ
ചക്ഷുഃശ്രവാഃ സമസരത്തദമൃഷ്യമാണഃ ॥ ൮ ॥
തം പ്രേക്ഷണീയസുകുമാരഘനാവദാതം
ശ്രീവത്സപീതവസനം സ്മിതസുന്ദരാസ്യമ് ।
ക്രീഡന്തമപ്രതിഭയം കമലോദരാങ്ഘ്രി
സന്ദശ്യ മര്മസു രുഷാ ഭുജയാ ചഛാദ ॥ ൯ ॥
തം നാഗഭോഗപരിവീതമദൃഷ്ടചേഷ്ട-
മാലോക്യ തത്പ്രിയസഖാഃ പശുപാ ഭൃശാര്താഃ ।
കൃഷ്ണേഽര്പിതാത്മസുഹൃദര്ഥകലത്രകാമാ
ദുഃഖാനുശോകഭയമൂഢധിയോ നിപേതുഃ ॥ ൧൦ ॥
ഗാവോ വൃഷാ വത്സതര്യഃ ക്രന്ദമാനാഃ സുദുഃഖിതാഃ ।
കൃഷ്ണേ ന്യസ്തേക്ഷണാ ഭീതാ രുദന്ത്യ ഇവ തസ്ഥിരേ ॥ ൧൧ ॥
അഥ വ്രജേ മഹോത്പാതാസ്ത്രിവിധാ ഹ്യതിദാരുണാഃ ।
ഉത്പേതുര്ഭുവി ദിവ്യാത്മന്യാസന്നഭയശംസിനഃ ॥ ൧൨ ॥
താനാലക്ഷ്യ ഭയോദ്വിഗ്നാ ഗോപാ നന്ദപുരോഗമാഃ ।
വിനാ രാമേണ ഗാഃ കൃഷ്ണം ജ്ഞാത്വാ ചാരയിതും ഗതമ് ॥ ൧൩ ॥
തൈര്ദുര്നിമിത്തൈര്നിധനം മത്വാ പ്രാപ്തമതദ്വിദഃ ।
തത്പ്രാണാസ്തന്മനസ്കാസ്തേ ദുഃഖശോകഭയാതുരാഃ ॥ ൧൪ ॥
ആബാലവൃദ്ധവനിതാഃ സര്വേഽങ്ഗ പശുവൃത്തയഃ ।
നിര്ജഗ്മുര്ഗോകുലാദ് ദീനാഃ കൃഷ്ണദര്ശനലാലസാഃ ॥ ൧൫ ॥
താംസ്തഥാ കാതരാന് വീക്ഷ്യ ഭഗവാന് മാധവോ ബലഃ ।
പ്രഹസ്യ കിഞ്ചിന്നോവാച പ്രഭാവജ്ഞോഽനുജസ്യ സഃ ॥ ൧൬ ॥
തേഽന്വേഷമാണാ ദയിതം കൃഷ്ണം സൂചിതയാ പദൈഃ ।
ഭഗവല്ലക്ഷണൈര്ജഗ്മുഃ പദവ്യാ യമുനാതടമ് ॥ ൧൭ ॥
തേ തത്ര തത്രാബ്ജയവാങ്കുശാശനി-
ധ്വജോപപന്നാനി പദാനി വിശ്പതേഃ ।
മാര്ഗേ ഗവാമന്യപദാന്തരാന്തരേ
നിരീക്ഷമാണാ യയുരങ്ഗ സത്വരാഃ ॥ ൧൮ ॥
അന്തര്ഹ്രദേ ഭുജഗഭോഗപരീതമാരാത്
കൃഷ്ണം നിരീഹമുപലഭ്യ ജലാശയാന്തേ ।
ഗോപാംശ്ച മൂഢധിഷണാന് പരിതഃ പശൂംശ്ച
സങ്ക്രന്ദതഃ പരമകശ്മലമാപുരാര്താഃ ॥ ൧൯ ॥
ഗോപ്യോഽനുരക്തമനസോ ഭഗവത്യനന്തേ
തത്സൌഹൃദസ്മിതവിലോകഗിരഃ സ്മരന്ത്യഃ ।
ഗ്രസ്തേഽഹിനാ പ്രിയതമേ ഭൃശദുഃഖതപ്താഃ
ശൂന്യം പ്രിയവ്യതിഹൃതം ദദൃശുസ്ത്രിലോകമ് ॥ ൨൦ ॥
താഃ കൃഷ്ണമാതരമപത്യമനുപ്രവിഷ്ടാം
തുല്യവ്യഥാഃ സമനുഗൃഹ്യ ശുചഃ സ്രവന്ത്യഃ ।
താസ്താ വ്രജപ്രിയകഥാഃ കഥയന്ത്യ ആസന്
കൃഷ്ണാനനേഽര്പിതദൃശോ മൃതകപ്രതീകാഃ ॥ ൨൧ ॥
കൃഷ്ണപ്രാണാന്നിര്വിശതോ നന്ദാദീന് വീക്ഷ്യ തം ഹ്രദമ് ।
പ്രത്യഷേധത് സ ഭഗവാന് രാമഃ കൃഷ്ണാനുഭാവവിത് ॥ ൨൨ ॥
ഇത്ഥം സ്വഗോകുലമനന്യഗതിം നിരീക്ഷ്യ
സസ്ത്രീകുമാരമതിദുഃഖിതമാത്മഹേതോഃ ।
ആജ്ഞായ മര്ത്യപദവീമനുവര്തമാനഃ
സ്ഥിത്വാ മുഹൂര്തമുദതിഷ്ഠദുരങ്ഗബന്ധാത് ॥ ൨൩ ॥
തത്പ്രഥ്യമാനവപുഷാ വ്യഥിതാത്മഭോഗ-
സ്ത്യക്ത്വോന്നമയ്യ കുപിതഃ സ്വഫണാന് ഭുജങ്ഗഃ ।
തസ്ഥൌ ശ്വസഞ്ഛ്വസനരന്ധ്രവിഷാമ്ബരീഷ-
സ്തബ്ധേക്ഷണോല്മുകമുഖോ ഹരിമീക്ഷമാണഃ ॥ ൨൪ ॥
തം ജിഹ്വയാ ദ്വിശിഖയാ പരിലേലിഹാനം
ദ്വേ സൃക്വണീ ഹ്യതികരാലവിഷാഗ്നിദൃഷ്ടിമ് ।
ക്രീഡന്നമും പരിസസാര യഥാ ഖഗേന്ദ്രോ
ബഭ്രാമ സോഽപ്യവസരം പ്രസമീക്ഷമാണഃ ॥ ൨൫ ॥
ഏവം പരിഭ്രമഹതൌജസമുന്നതാംസ-
മാനമ്യ തത്പൃഥുശിരഃസ്വധിരൂഢ ആദ്യഃ ।
തന്മൂര്ധരത്നനികരസ്പര്ശാതിതാമ്ര-
പാദാമ്ബുജോഽഖിലകലാദിഗുരുര്നനര്ത ॥ ൨൬ ॥
തം നര്തുമുദ്യതമവേക്ഷ്യ തദാ തദീയ-
ഗന്ധര്വസിദ്ധമുനിചാരണദേവവധ്വഃ ।
പ്രീത്യാ മൃദങ്ഗപണവാനകവാദ്യഗീത-
പുഷ്പോപഹാരനുതിഭിഃ സഹസോപസേദുഃ ॥ ൨൭ ॥
യദ് യച്ഛിരോ ന നമതേഽങ്ഗ ശതൈകശീര്ഷ്ണ-
സ്തത്തന് മമര്ദ ഖരദണ്ഡധരോഽങ്ഘ്രിപാതൈഃ ।
ക്ഷീണായുഷോ ഭ്രമത ഉല്ബണമാസ്യതോഽസൃങ്
നസ്തോ വമന് പരമകശ്മലമാപ നാഗഃ ॥ ൨൮ ॥
തസ്യാക്ഷിഭിര്ഗരലമുദ്വമതഃ ശിരഃസു
യദ് യത് സമുന്നമതി നിഃശ്വസതോ രുഷോച്ചൈഃ ।
നൃത്യന് പദാനുനമയന് ദമയാം ബഭൂവ
പുഷ്പൈഃ പ്രപൂജിത ഇവേഹ പുമാന് പുരാണഃ ॥ ൨൯ ॥
തച്ചിത്രതാണ്ഡവവിരുഗ്നഫണാസഹസ്രോ
രക്തം മുഖൈരുരു വമന്നൃപ ഭഗ്നഗാത്രഃ ।
സ്മൃത്വാ ചരാചരഗുരും പുരുഷം പുരാണം
നാരായണം തമരണം മനസാ ജഗാമ ॥ ൩൦ ॥
കൃഷ്ണസ്യ ഗര്ഭജഗതോഽതിഭരാവസന്നം
പാര്ഷ്ണിപ്രഹാരപരിരുഗ്നഫണാതപത്രമ് ।
ദൃഷ്ട്വാഹിമാദ്യമുപസേദുരമുഷ്യ പത്ന്യ
ആര്താഃ ശ്ലഥദ്വസനഭൂഷണകേശബന്ധാഃ ॥ ൩൧ ॥
താസ്തം സുവിഗ്നമനസോഽഥ പുരസ്കൃതാര്ഭാഃ
കായം നിധായ ഭുവി ഭൂതപതിം പ്രണേമുഃ ।
സാധ്വ്യഃ കൃതാഞ്ജലിപുടാഃ ശമലസ്യ ഭര്തു-
ര്മോക്ഷേപ്സവഃ ശരണദം ശരണം പ്രപന്നാഃ ॥ ൩൨ ॥
നാഗപത്ന്യ ഊചുഃ
ന്യായ്യോ ഹി ദണ്ഡഃ കൃതകില്ബിഷേഽസ്മിം-
സ്തവാവതാരഃ ഖലനിഗ്രഹായ ।
രിപോഃ സുതാനാമപി തുല്യദൃഷ്ടി-
ര്ധത്സേ ദമം ഫലമേവാനുശംസന് ॥ ൩൩ ॥
അനുഗ്രഹോഽയം ഭവതഃ കൃതോ ഹി നോ
ദണ്ഡോഽസതാം തേ ഖലു കല്മഷാപഹഃ ।
യദ് ദന്ദശൂകത്വമമുഷ്യ ദേഹിനഃ
ക്രോധോഽപി തേഽനുഗ്രഹ ഏവ സമ്മതഃ ॥ ൩൪ ॥
തപഃ സുതപ്തം കിമനേന പൂര്വം
നിരസ്തമാനേന ച മാനദേന ।
ധര്മോഽഥ വാ സര്വജനാനുകമ്പയാ
യതോ ഭവാംസ്തുഷ്യതി സര്വജീവഃ ॥ ൩൫ ॥
കസ്യാനുഭാവോഽസ്യ ന ദേവ വിദ്മഹേ
തവാങ്ഘ്രിരേണുസ്പരശാധികാരഃ ।
യദ്വാഞ്ഛയാ ശ്രീര്ലലനാചരത്തപോ
വിഹായ കാമാന് സുചിരം ധൃതവ്രതാ ॥ ൩൬ ॥
ന നാകപൃഷ്ഠം ന ച സാര്വഭൌമം
ന പാരമേഷ്ഠ്യം ന രസാധിപത്യമ് ।
ന യോഗസിദ്ധീരപുനര്ഭവം വാ
വാഞ്ഛന്തി യത്പാദരജഃപ്രപന്നാഃ ॥ ൩൭ ॥
തദേഷ നാഥാപ ദുരാപമന്യൈ-
സ്തമോജനിഃ ക്രോധവശോഽപ്യഹീശഃ ।
സംസാരചക്രേ ഭ്രമതഃ ശരീരിണോ
യദിച്ഛതഃ സ്യാദ് വിഭവഃ സമക്ഷഃ ॥ ൩൮ ॥
നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ പുരുഷായ മഹാത്മനേ ।
ഭൂതാവാസായ ഭൂതായ പരായ പരമാത്മനേ ॥ ൩൯ ॥
ജ്ഞാനവിജ്ഞാനനീധയേ ബ്രഹ്മണേഽനന്തശക്തയേ ।
അഗുണായാവികാരായ നമസ്തേ പ്രാകൃതായ ച ॥ ൪൦ ॥
കാലായ കാലനാഭായ കാലാവയവസാക്ഷിണേ ।
വിശ്വായ തദുപദ്രഷ്ട്രേ തത്കര്ത്രേ വിശ്വഹേതവേ ॥ ൪൧ ॥
ഭൂതമാത്രേന്ദ്രിയപ്രാണമനോബുദ്ധ്യാശയാത്മനേ ।
ത്രിഗുണേനാഭിമാനേന ഗൂഢസ്വാത്മാനുഭൂതയേ ॥ ൪൨ ॥
നമോഽനന്തായ സൂക്ഷ്മായ കൂടസ്ഥായ വിപശ്ചിതേ ।
നാനാവാദാനുരോധായ വാച്യവാചകശക്തയേ ॥ ൪൩ ॥
നമഃ പ്രമാണമൂലായ കവയേ ശാസ്ത്രയോനയേ ।
പ്രവൃത്തായ നിവൃത്തായ നിഗമായ നമോ നമഃ ॥ ൪൪ ॥
നമഃ കൃഷ്ണായ രാമായ വസുദേവസുതായ ച ।
പ്രദ്യുമ്നായാനിരുദ്ധായ സാത്വതാം പതയേ നമഃ ॥ ൪൫ ॥
നമോ ഗുണപ്രദീപായ ഗുണാത്മച്ഛാദനായ ച ।
ഗുണവൃത്ത്യുപലക്ഷ്യായ ഗുണദ്രഷ്ട്രേ സ്വസംവിദേ ॥ ൪൬ ॥
അവ്യാകൃതവിഹാരായ സര്വവ്യാകൃതസിദ്ധയേ ।
ഹൃഷീകേശ നമസ്തേഽസ്തു മുനയേ മൌനശീലിനേ ॥ ൪൭ ॥
പരാവരഗതിജ്ഞായ സര്വാധ്യക്ഷായ തേ നമഃ ।
അവിശ്വായ ച വിശ്വായ തദ്ദ്രഷ്ട്രേഽസ്യ ച ഹേതവേ ॥ ൪൮ ॥
ത്വം ഹ്യസ്യ ജന്മസ്ഥിതിസംയമാന് വിഭോ
ഗുണൈരനീഹോഽകൃതകാലശക്തിധൃക് ।
തത്തത്സ്വഭാവാന് പ്രതിബോധയന് സതഃ
സമീക്ഷയാമോഘവിഹാര ഈഹസേ ॥ ൪൯ ॥
തസ്യൈവ തേഽമൂസ്തനവസ്ത്രിലോക്യാം
ശാന്താ അശാന്താ ഉത മൂഢയോനയഃ ।
ശാന്താഃ പ്രിയാസ്തേ ഹ്യധുനാവിതും സതാം
സ്ഥാതുശ്ച തേ ധര്മപരീപ്സയേഹതഃ ॥ ൫൦ ॥
അപരാധഃ സകൃദ് ഭര്ത്രാ സോഢവ്യഃ സ്വപ്രജാകൃതഃ ।
ക്ഷന്തുമര്ഹസി ശാന്താത്മന് മൂഢസ്യ ത്വാമജാനതഃ ॥ ൫൧ ॥
അനുഗൃഹ്ണീഷ്വ ഭഗവന് പ്രാണാംസ്ത്യജതി പന്നഗഃ ।
സ്ത്രീണാം നഃ സാധുശോച്യാനാം പതിഃ പ്രാണഃ പ്രദീയതാമ് ॥ ൫൨ ॥
വിധേഹി തേ കിങ്കരീണാമനുഷ്ഠേയം തവാജ്ഞയാ ।
യച്ഛ്രദ്ധയാനുതിഷ്ഠന് വൈ മുച്യതേ സര്വതോഭയാത് ॥ ൫൩ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്ഥം സ നാഗപത്നീഭിര്ഭഗവാന് സമഭിഷ്ടുതഃ ।
മൂര്ച്ഛിതം ഭഗ്നശിരസം വിസസര്ജാങ്ഘ്രികുട്ടനൈഃ ॥ ൫൪ ॥
പ്രതിലബ്ധേന്ദ്രിയപ്രാണഃ കാലിയഃ ശനകൈര്ഹരിമ് ।
കൃച്ഛ്രാത് സമുച്ഛ്വസന് ദീനഃ കൃഷ്ണം പ്രാഹ കൃതാഞ്ജലിഃ ॥ ൫൫ ॥
കാലിയ ഉവാച
വയം ഖലാഃ സഹോത്പത്ത്യാ താമസാ ദീര്ഘമന്യവഃ ।
സ്വഭാവോ ദുസ്ത്യജോ നാഥ ലോകാനാം യദസദ്ഗ്രഹഃ ॥ ൫൬ ॥
ത്വയാ സൃഷ്ടമിദം വിശ്വം ധാതര്ഗുണവിസര്ജനമ് ।
നാനാസ്വഭാവവീര്യൌജോയോനിബീജാശയാകൃതി ॥ ൫൭ ॥
വയം ച തത്ര ഭഗവന് സര്പാ ജാത്യുരുമന്യവഃ ।
കഥം ത്യജാമസ്ത്വന്മായാം ദുസ്ത്യജാം മോഹിതാഃ സ്വയമ് ॥ ൫൮ ॥
ഭവാന് ഹി കാരണം തത്ര സര്വജ്ഞോ ജഗദീശ്വരഃ ।
അനുഗ്രഹം നിഗ്രഹം വാ മന്യസേ തദ് വിധേഹി നഃ ॥ ൫൯ ॥
ശ്രീശുക ഉവാച
ഇത്യാകര്ണ്യ വചഃ പ്രാഹ ഭഗവാന് കാര്യമാനുഷഃ ।
നാത്ര സ്ഥേയം ത്വയാ സര്പ സമുദ്രം യാഹി മാ ചിരമ് ।
സ്വജ്ഞാത്യപത്യദാരാഢ്യോ ഗോനൃഭിര്ഭുജ്യതേ നദീ ॥ ൬൦ ॥
യ ഏതത് സംസ്മരേന്മര്ത്യസ്തുഭ്യം മദനുശാസനമ് ।
കീര്തയന്നുഭയോഃ സന്ധ്യോര്ന യുഷ്മദ് ഭയമാപ്നുയാത് ॥ ൬൧ ॥
യോഽസ്മിന് സ്നാത്വാ മദാക്രീഡേ ദേവാദീംസ്തര്പയേജ്ജലൈഃ ।
ഉപോഷ്യ മാം സ്മരന്നര്ചേത് സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ॥ ൬൨ ॥
ദ്വീപം രമണകം ഹിത്വാ ഹ്രദമേതമുപാശ്രിതഃ ।
യദ്ഭയത്സ സുപര്ണസ്ത്വാം നാദ്യാന്മത്പാദലാഞ്ഛിതമ് ॥ ൬൩ ॥
ശ്രീഋഷിരുവാച
മുക്തോ ഭഗവതാ രാജന് കൃഷ്ണേനാദ്ഭുതകര്മണാ ।
തം പൂജയാമാസ മുദാ നാഗപത്ന്യശ്ച സാദരമ് ॥ ൬൪ ॥
ദിവ്യാമ്ബരസ്രങ്മണിഭിഃ പരാര്ധ്യൈരപി ഭൂഷണൈഃ ।
ദിവ്യഗന്ധാനുലേപൈശ്ച മഹത്യോത്പലമാലയാ ॥ ൬൫ ॥
പൂജയിത്വാ ജഗന്നാഥം പ്രസാദ്യ ഗരുഡധ്വജമ് ।
തതഃ പ്രീതോഽഭ്യനുജ്ഞാതഃ പരിക്രമ്യാഭിവന്ദ്യ തമ് ॥ ൬൬ ॥
സകലത്രസുഹൃത്പുത്രോ ദ്വീപമബ്ധേര്ജഗാമ ഹ ।
തദൈവ സാമൃതജലാ യമുനാ നിര്വിഷാഭവത് ।
അനുഗ്രഹാദ് ഭഗവതഃ ക്രീഡാമാനുഷരൂപിണഃ ॥ ൬൭ ॥

Explore More