Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൧൧.൨൦

(Srimad Bhagavatam Canto 11, Chapter 20 — The Three Paths, and Which Is Best in Malayalam)

Vyasa

Also known as vidhisca pratisedhasca nigamo hisvarasya te

The Three Paths, and Which Is Best. Śrīmad Bhāgavatam Canto 11, Chapter 20 — 43 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീഉദ്ധവ ഉവാച
വിധിശ്ച പ്രതിഷേധശ്ച നിഗമോ ഹീശ്വരസ്യ തേ ।
അവേക്ഷതേഽരവിന്ദാക്ഷ ഗുണം ദോഷം ച കര്മണാമ് ॥ ൧ ॥
വര്ണാശ്രമവികല്പം ച പ്രതിലോമാനുലോമജമ് ।
ദ്രവ്യദേശവയഃകാലാന് സ്വര്ഗം നരകമേവ ച ॥ ൨ ॥
ഗുണദോഷഭിദാദൃഷ്ടിമന്തരേണ വചസ്തവ ।
നിഃശ്രേയസം കഥം നൃണാം നിഷേധവിധിലക്ഷണമ് ॥ ൩ ॥
പിതൃദേവമനുഷ്യാണാം വേദശ്ചക്ഷുസ്തവേശ്വര ।
ശ്രേയസ്ത്വനുപലബ്ധേഽര്ഥേ സാധ്യസാധനയോരപി ॥ ൪ ॥
ഗുണദോഷഭിദാദൃഷ്ടിര്നിഗമാത്തേ ന ഹി സ്വതഃ ।
നിഗമേനാപവാദശ്ച ഭിദായാ ഇതി ഹ ഭ്രമഃ ॥ ൫ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
യോഗാസ്ത്രയോ മയാ പ്രോക്താ നൃണാം ശ്രേയോവിധിത്സയാ ।
ജ്ഞാനം കര്മ ച ഭക്തിശ്ച നോപായോഽന്യോഽസ്തി കുത്രചിത് ॥ ൬ ॥
നിര്വിണ്ണാനാം ജ്ഞാനയോഗോ ന്യാസിനാമിഹ കര്മസു ।
തേഷ്വനിര്വിണ്ണചിത്താനാം കര്മയോഗസ്തു കാമിനാമ് ॥ ൭ ॥
യദൃച്ഛയാ മത്കഥാദൌ ജാതശ്രദ്ധസ്തു യഃ പുമാന് ।
ന നിര്വിണ്ണോ നാതിസക്തോ ഭക്തിയോഗോഽസ്യ സിദ്ധിദഃ ॥ ൮ ॥
താവത് കര്മാണി കുര്വീത ന നിര്വിദ്യേത യാവതാ ।
മത്കഥാശ്രവണാദൌ വാ ശ്രദ്ധാ യാവന്ന ജായതേ ॥ ൯ ॥
സ്വധര്മസ്ഥോ യജന് യജ്ഞൈരനാശീഃകാമ ഉദ്ധവ ।
ന യാതി സ്വര്ഗനരകൌ യദ്യന്യന്ന സമാചരേത് ॥ ൧൦ ॥
അസ്മിംല്ലോകേ വര്തമാനഃ സ്വധര്മസ്ഥോഽനഘഃ ശുചിഃ ।
ജ്ഞാനം വിശുദ്ധമാപ്നോതി മദ്ഭക്തിം വാ യദൃച്ഛയാ ॥ ൧൧ ॥
സ്വര്ഗിണോഽപ്യേതമിച്ഛന്തി ലോകം നിരയിണസ്തഥാ ।
സാധകം ജ്ഞാനഭക്തിഭ്യാമുഭയം തദസാധകമ് ॥ ൧൨ ॥
ന നരഃ സ്വര്ഗതിം കാങ്ക്ഷേന്നാരകീം വാ വിചക്ഷണഃ ।
നേമം ലോകം ച കാങ്ക്ഷേത ദേഹാവേശാത് പ്രമാദ്യതി ॥ ൧൩ ॥
ഏതദ് വിദ്വാന് പുരാ മൃത്യോരഭവായ ഘടേത സഃ ।
അപ്രമത്ത ഇദം ജ്ഞാത്വാ മര്ത്യമപ്യര്ഥസിദ്ധിദമ് ॥ ൧൪ ॥
ഛിദ്യമാനം യമൈരേതൈഃ കൃതനീഡം വനസ്പതിമ് ।
ഖഗഃ സ്വകേതമുത്സൃജ്യ ക്ഷേമം യാതി ഹ്യലമ്പടഃ ॥ ൧൫ ॥
അഹോരാത്രൈശ്ഛിദ്യമാനം ബുദ്ധ്വായുര്ഭയവേപഥുഃ ।
മുക്തസങ്ഗഃ പരം ബുദ്ധ്വാ നിരീഹ ഉപശാമ്യതി ॥ ൧൬ ॥
നൃദേഹമാദ്യം സുലഭം സുദുര്ലഭം
പ്ലവം സുകല്പം ഗുരുകര്ണധാരമ് ।
മയാനുകൂലേന നഭസ്വതേരിതം
പുമാന് ഭവാബ്ധിം ന തരേത് സ ആത്മഹാ ॥ ൧൭ ॥
യദാരമ്ഭേഷു നിര്വിണ്ണോ വിരക്തഃ സംയതേന്ദ്രിയഃ ।
അഭ്യാസേനാത്മനോ യോഗീ ധാരയേദചലം മനഃ ॥ ൧൮ ॥
ധാര്യമാണം മനോ യര്ഹി ഭ്രാമ്യദശ്വനവസ്ഥിതമ് ।
അതന്ദ്രിതോഽനുരോധേന മാര്ഗേണാത്മവശം നയേത് ॥ ൧൯ ॥
മനോഗതിം ന വിസൃജേജ്ജിതപ്രാണോ ജിതേന്ദ്രിയഃ ।
സത്ത്വസമ്പന്നയാ ബുദ്ധ്യാ മന ആത്മവശം നയേത് ॥ ൨൦ ॥
ഏഷ വൈ പരമോ യോഗോ മനസഃ സങ്ഗ്രഹഃ സ്മൃതഃ ।
ഹൃദയജ്ഞത്വമന്വിച്ഛന് ദമ്യസ്യേവാര്വതോ മുഹുഃ ॥ ൨൧ ॥
സാങ്ഖ്യേന സര്വഭാവാനാം പ്രതിലോമാനുലോമതഃ ।
ഭവാപ്യയാവനുധ്യായേന്മനോ യാവത് പ്രസീദതി ॥ ൨൨ ॥
നിര്വിണ്ണസ്യ വിരക്തസ്യ പുരുഷസ്യോക്തവേദിനഃ ।
മനസ്ത്യജതി ദൌരാത്മ്യം ചിന്തിതസ്യാനുചിന്തയാ ॥ ൨൩ ॥
യമാദിഭിര്യോഗപഥൈരാന്വീക്ഷിക്യാ ച വിദ്യയാ ।
മമാര്ചോപാസനാഭിര്വാ നാന്യൈര്യോഗ്യം സ്മരേന്മനഃ ॥ ൨൪ ॥
യദി കുര്യാത് പ്രമാദേന യോഗീ കര്മ വിഗര്ഹിതമ് ।
യോഗേനൈവ ദഹേദംഹോ നാന്യത്തത്ര കദാചന ॥ ൨൫ ॥
സ്വേ സ്വേഽധികാരേ യാ നിഷ്ഠാ സ ഗുണഃ പരികീര്തിതഃ ।
കര്മണാം ജാത്യശുദ്ധാനാമനേന നിയമഃ കൃതഃ ।
ഗുണദോഷവിധാനേന സങ്ഗാനാം ത്യാജനേച്ഛയാ ॥ ൨൬ ॥
ജാതശ്രദ്ധോ മത്കഥാസു നിര്വിണ്ണഃ സര്വകര്മസു ।
വേദ ദുഃഖാത്മകാന് കാമാന് പരിത്യാഗേഽപ്യനീശ്വരഃ ॥ ൨൭ ॥
തതോ ഭജേത മാം പ്രീതഃ ശ്രദ്ധാലുര്ദൃഢനിശ്ചയഃ ।
ജുഷമാണശ്ച താന് കാമാന് ദുഃഖോദര്കാംശ്ച ഗര്ഹയന് ॥ ൨൮ ॥
പ്രോക്തേന ഭക്തിയോഗേന ഭജതോ മാസകൃന്മുനേഃ ।
കാമാ ഹൃദയ്യാ നശ്യന്തി സര്വേ മയി ഹൃദി സ്ഥിതേ ॥ ൨൯ ॥
ഭിദ്യതേ ഹൃദയഗ്രന്ഥിശ്ഛിദ്യന്തേ സര്വസംശയാഃ ।
ക്ഷീയന്തേ ചാസ്യ കര്മാണി മയി ദൃഷ്ടേഽഖിലാത്മനി ॥ ൩൦ ॥
തസ്മാന്മദ്ഭക്തിയുക്തസ്യ യോഗിനോ വൈ മദാത്മനഃ ।
ന ജ്ഞാനം ന ച വൈരാഗ്യം പ്രായഃ ശ്രേയോ ഭവേദിഹ ॥ ൩൧ ॥
യത് കര്മഭിര്യത്തപസാ ജ്ഞാനവൈരാഗ്യതശ്ച യത് ।
യോഗേന ദാനധര്മേണ ശ്രേയോഭിരിതരൈരപി ॥ ൩൨ ॥
സര്വം മദ്ഭക്തിയോഗേന മദ്ഭക്തോ ലഭതേഽഞ്ജസാ ।
സ്വര്ഗാപവര്ഗം മദ്ധാമ കഥഞ്ചിദ് യദി വാഞ്ഛതി ॥ ൩൩ ॥
ന കിഞ്ചിത് സാധവോ ധീരാ ഭക്താ ഹ്യേകാന്തിനോ മമ ।
വാഞ്ഛന്ത്യപി മയാ ദത്തം കൈവല്യമപുനര്ഭവമ് ॥ ൩൪ ॥
നൈരപേക്ഷ്യം പരം പ്രാഹുര്നിഃശ്രേയസമനല്പകമ് ।
തസ്മാന്നിരാശിഷോ ഭക്തിര്നിരപേക്ഷസ്യ മേ ഭവേത് ॥ ൩൫ ॥
ന മയ്യേകാന്തഭക്താനാം ഗുണദോഷോദ്ഭവാ ഗുണാഃ ।
സാധൂനാം സമചിത്താനാം ബുദ്ധേഃ പരമുപേയുഷാമ് ॥ ൩൬ ॥
ഏവമേതാന് മയാ ദിഷ്ടാനനുതിഷ്ഠന്തി മേ പഥഃ ।
ക്ഷേമം വിന്ദന്തി മത്സ്ഥാനം യദ് ബ്രഹ്മ പരമം വിദുഃ ॥ ൩൭ ॥
യഥോര്ണനാഭിര്ഹൃദയാദൂര്ണാമുദ്വമതേ മുഖാത് ।
ആകാശാദ്ഘോഷവാന് പ്രാണോ മനസാ സ്പര്ശരൂപിണാ
ഛന്ദോമയോഽമൃതമയഃ സഹസ്രപദവീം പ്രഭുഃ ।
ഓങ്കാരാദ്വ്യഞ്ജിതസ്പര്ശസ്വരോഷ്മാന്തസ്ഥഭൂഷിതാമ്
വിചിത്രഭാഷാവിതതാം ഛന്ദോഭിശ്ചതുരുത്തരൈഃ ।
അനന്തപാരാം ബൃഹതീം സൃജത്യാക്ഷിപതേ സ്വയമ്
ഗായത്ര്യുഷ്ണിഗനുഷ്ടുപ് ച ബൃഹതീ പങ്ക്തിരേവ ച ।
ത്രിഷ്ടുബ്ജഗത്യതിച്ഛന്ദോ ഹ്യത്യഷ്ട്യതിജഗദ്വിരാട്
കിം വിധത്തേ കിമാചഷ്ടേ കിമനൂദ്യ വികല്പയേത് ।
ഇത്യസ്യാ ഹൃദയം ലോകേ നാന്യോ മദ്വേദ കശ്ചന
മാം വിധത്തേഽഭിധത്തേ മാം വികല്പ്യാപോഹ്യതേ ത്വഹമ് ।
ഏതാവാന് സര്വവേദാര്ഥഃ ശബ്ദ ആസ്ഥായ മാം ഭിദാമ് ।
മായാമാത്രമനൂദ്യാന്തേ പ്രതിഷിധ്യ പ്രസീദതി

Explore More