Lord Krishna

śrīmadbhāgavatam 11.5

(Srimad Bhagavatam Canto 11, Chapter 5 — The Worship Proper to Each Age in English (IAST))

Vyasa

Also known as bhagavantam harim prayo na bhajantyatmavittama

The Worship Proper to Each Age. Śrīmad Bhāgavatam Canto 11, Chapter 5 (Kṛṣṇa's Last Teaching to Uddhava), 52 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

śrī-rājovāca
bhagavantaṁ hariṁ prāyo
na bhajanty ātma-vittamāḥ
teṣām aśānta-kāmānāṁ
kā niṣṭhāvijitātmanām
śrī-camasa uvāca
mukha-bāhūru-pādebhyaḥ
puruṣasyāśramaiḥ saha
catvāro jajñire varṇā
guṇair viprādayaḥ pṛthak
ya eṣāṁ puruṣaṁ sākṣād
ātma-prabhavam īśvaram
na bhajanty avajānanti
sthānād bhraṣṭāḥ patanty adhaḥ
dūre hari-kathāḥ kecid
dūre cācyuta-kīrtanāḥ
striyaḥ śūdrādayaś caiva
te ’nukampyā bhavādṛśām
vipro rājanya-vaiśyau vā
hareḥ prāptāḥ padāntikam
śrautena janmanāthāpi
muhyanty āmnāya-vādinaḥ
karmaṇy akovidāḥ stabdhā
mūrkhāḥ paṇḍita-māninaḥ
vadanti cāṭukān mūḍhā
yayā mādhvyā girotsukāḥ
rajasā ghora-saṅkalpāḥ
kāmukā ahi-manyavaḥ
dāmbhikā māninaḥ pāpā
vihasanty acyuta-priyān
vadanti te ’nyonyam upāsita-striyo
gṛheṣu maithunya-pareṣu cāśiṣaḥ
yajanty asṛṣṭānna-vidhāna-dakṣiṇaṁ
vṛttyai paraṁ ghnanti paśūn atad-vidaḥ
śriyā vibhūtyābhijanena vidyayā
tyāgena rūpeṇa balena karmaṇā
jāta-smayenāndha-dhiyaḥ saheśvarān
sato ’vamanyanti hari-priyān khalāḥ
sarveṣu śaśvat tanu-bhṛtsv avasthitaṁ
yathā kham ātmānam abhīṣṭam īśvaram
vedopagītaṁ ca na śṛṇvate ’budhā
mano-rathānāṁ pravadanti vārtayā
loke vyavāyāmiṣa-madya-sevā
nityā hi jantor na hi tatra codanā
vyavasthitis teṣu vivāha-yajña
surā-grahair āsu nivṛttir iṣṭā
dhanaṁ ca dharmaika-phalaṁ yato vai
jñānaṁ sa-vijñānam anupraśānti
gṛheṣu yuñjanti kalevarasya
mṛtyuṁ na paśyanti duranta-vīryam
yad ghrāṇa-bhakṣo vihitaḥ surāyās
tathā paśor ālabhanaṁ na hiṁsā
evaṁ vyavāyaḥ prajayā na ratyā
imaṁ viśuddhaṁ na viduḥ sva-dharmam
ye tv anevaṁ-vido ’santaḥ
stabdhāḥ sad-abhimāninaḥ
paśūn druhyanti viśrabdhāḥ
pretya khādanti te ca tān
dviṣantaḥ para-kāyeṣu
svātmānaṁ harim īśvaram
mṛtake sānubandhe ’smin
baddha-snehāḥ patanty adhaḥ
ye kaivalyam asamprāptā
ye cātītāś ca mūḍhatām
trai-vargikā hy akṣaṇikā
ātmānaṁ ghātayanti te
eta ātma-hano ’śāntā
ajñāne jñāna-māninaḥ
sīdanty akṛta-kṛtyā vai
kāla-dhvasta-manorathāḥ
hitvātma-māyā-racitā
gṛhāpatya-suhṛt-striyaḥ
tamo viśanty anicchanto
vāsudeva-parāṅ-mukhāḥ
śrī-rājovāca
kasmin kāle sa bhagavān
kiṁ varṇaḥ kīdṛśo nṛbhiḥ
nāmnā vā kena vidhinā
pūjyate tad ihocyatām
śrī-karabhājana uvāca
kṛtaṁ tretā dvāparaṁ ca
kalir ity eṣu keśavaḥ
nānā-varṇābhidhākāro
nānaiva vidhinejyate
kṛte śuklaś catur-bāhur
jaṭilo valkalāmbaraḥ
kṛṣṇājinopavītākṣān
bibhrad daṇḍa-kamaṇḍalū
manuṣyās tu tadā śāntā
nirvairāḥ suhṛdaḥ samāḥ
yajanti tapasā devaṁ
śamena ca damena ca
haṁsaḥ suparṇo vaikuṇṭho
dharmo yogeśvaro ’malaḥ
īśvaraḥ puruṣo ’vyaktaḥ
paramātmeti gīyate
tretāyāṁ rakta-varṇo ’sau
catur-bāhus tri-mekhalaḥ
hiraṇya-keśas trayy-ātmā
sruk-sruvādy-upalakṣaṇaḥ
taṁ tadā manujā devaṁ
sarva-deva-mayaṁ harim
yajanti vidyayā trayyā
dharmiṣṭhā brahma-vādinaḥ
viṣṇur yajñaḥ pṛśnigarbhaḥ
sarvadeva urukramaḥ
vṛṣākapir jayantaś ca
urugāya itīryate
dvāpare bhagavāñ śyāmaḥ
pīta-vāsā nijāyudhaḥ
śrīvatsādibhir aṅkaiś ca
lakṣaṇair upalakṣitaḥ
taṁ tadā puruṣaṁ martyā
mahā-rājopalakṣaṇam
yajanti veda-tantrābhyāṁ
paraṁ jijñāsavo nṛpa
namas te vāsudevāya
namaḥ saṅkarṣaṇāya ca
pradyumnāyāniruddhāya
tubhyaṁ bhagavate namaḥ
nārāyaṇāya ṛṣaye
puruṣāya mahātmane
viśveśvarāya viśvāya
sarva-bhūtātmane namaḥ
iti dvāpara urv-īśa
stuvanti jagad-īśvaram
nānā-tantra-vidhānena
kalāv api tathā śṛṇu
kṛṣṇa-varṇaṁ tviṣākṛṣṇaṁ
sāṅgopāṅgāstra-pārṣadam
yajñaiḥ saṅkīrtana-prāyair
yajanti hi su-medhasaḥ
dhyeyaṁ sadā paribhava-ghnam abhīṣṭa-dohaṁ
tīrthāspadaṁ śiva-viriñci-nutaṁ śaraṇyam
bhṛtyārti-haṁ praṇata-pāla bhavābdhi-potaṁ
vande mahā-puruṣa te caraṇāravindam
tyaktvā su-dustyaja-surepsita-rājya-lakṣmīṁ
dharmiṣṭha ārya-vacasā yad agād araṇyam
māyā-mṛgaṁ dayitayepsitam anvadhāvad
vande mahā-puruṣa te caraṇāravindam
evaṁ yugānurūpābhyāṁ
bhagavān yuga-vartibhiḥ
manujair ijyate rājan
śreyasām īśvaro hariḥ
kaliṁ sabhājayanty āryā
guṇa jñāḥ sāra-bhāginaḥ
yatra saṅkīrtanenaiva
sarva-svārtho ’bhilabhyate
na hy ataḥ paramo lābho
dehināṁ bhrāmyatām iha
yato vindeta paramāṁ
śāntiṁ naśyati saṁsṛtiḥ
kṛtādiṣu prajā rājan
kalāv icchanti sambhavam
kalau khalu bhaviṣyanti
nārāyaṇa-parāyaṇāḥ
kvacit kvacin mahā-rāja
draviḍeṣu ca bhūriśaḥ
tāmraparṇī nadī yatra
kṛtamālā payasvinī
kāverī ca mahā-puṇyā
pratīcī ca mahā-nadī
ye pibanti jalaṁ tāsāṁ
manujā manujeśvara
prāyo bhaktā bhagavati
vāsudeve ’malāśayāḥ
devarṣi-bhūtāpta-nṛṇāṁ pitṝṇāṁ
na kiṅkaro nāyam ṛṇī ca rājan
sarvātmanā yaḥ śaraṇaṁ śaraṇyaṁ
gato mukundaṁ parihṛtya kartam
sva-pāda-mūlam bhajataḥ priyasya
tyaktānya-bhāvasya hariḥ pareśaḥ
vikarma yac cotpatitaṁ kathañcid
dhunoti sarvaṁ hṛdi sanniviṣṭaḥ
śrī-nārada uvāca
dharmān bhāgavatān itthaṁ
śrutvātha mithileśvaraḥ
jāyanteyān munīn prītaḥ
sopādhyāyo hy apūjayat
tato ’ntardadhire siddhāḥ
sarva-lokasya paśyataḥ
rājā dharmān upātiṣṭhann
avāpa paramāṁ gatim
tvam apy etān mahā-bhāga
dharmān bhāgavatān śrutān
āsthitaḥ śraddhayā yukto
niḥsaṅgo yāsyase param
yuvayoḥ khalu dampatyor
yaśasā pūritaṁ jagat
putratām agamad yad vāṁ
bhagavān īśvaro hariḥ
darśanāliṅganālāpaiḥ
śayanāsana-bhojanaiḥ
ātmā vāṁ pāvitaḥ kṛṣṇe
putra-snehaṁ prakurvatoḥ
vaireṇa yaṁ nṛpatayaḥ śiśupāla-pauṇḍra-
śālvādayo gati-vilāsa-vilokanādyaiḥ
dhyāyanta ākṛta-dhiyaḥ śayanāsanādau
tat-sāmyam āpur anurakta-dhiyāṁ punaḥ kim
māpatya-buddhim akṛthāḥ
kṛṣṇe sarvātmanīśvare
māyā-manuṣya-bhāvena
gūḍhaiśvarye pare ’vyaye
bhū-bhārāsura-rājanya-
hantave guptaye satām
avatīrṇasya nirvṛtyai
yaśo loke vitanyate
śrī-śuka uvāca
etac chrutvā mahā-bhāgo
vasudevo ’ti-vismitaḥ
devakī ca mahā-bhāgā
jahatur moham ātmanaḥ
itihāsam imaṁ puṇyaṁ
dhārayed yaḥ samāhitaḥ
sa vidhūyeha śamalaṁ
brahma-bhūyāya kalpate

Explore More