Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൩.൧൬

(Srimad Bhagavatam Canto 3, Chapter 16 — The Curse Laid on the Gatekeepers of Vaikuṇṭha in Malayalam)

Vyasa

Also known as iti tad grnatam tesam muninam yogadharminam

The Curse Laid on the Gatekeepers of Vaikuṇṭha. Śrīmad Bhāgavatam Canto 3, Chapter 16 — 37 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ബ്രഹ്മോവാച
ഇതി തദ് ഗൃണതാം തേഷാം മുനീനാം യോഗധര്മിണാമ് ।
പ്രതിനന്ദ്യ ജഗാദേദം വികുണ്ഠനിലയോ വിഭുഃ ॥ ൧ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ഏതൌ തൌ പാര്ഷദൌ മഹ്യം ജയോ വിജയ ഏവ ച ।
കദര്ഥീകൃത്യ മാം യദ്വോ ബഹ്വക്രാതാമതിക്രമമ് ॥ ൨ ॥
യസ്ത്വേതയോര്ധൃതോ ദണ്ഡോ ഭവദ്ഭിര്മാമനുവ്രതൈഃ ।
സ ഏവാനുമതോഽസ്മാഭിര്മുനയോ ദേവഹേലനാത് ॥ ൩ ॥
തദ്വഃ പ്രസാദയാമ്യദ്യ ബ്രഹ്മ ദൈവം പരം ഹി മേ ।
തദ്ധീത്യാത്മകൃതം മന്യേ യത്സ്വപുമ്ഭിരസത്കൃതാഃ ॥ ൪ ॥
യന്നാമാനി ച ഗൃഹ്ണാതി ലോകോ ഭൃത്യേ കൃതാഗസി ।
സോഽസാധുവാദസ്തത്കീര്തിം ഹന്തി ത്വചമിവാമയഃ ॥ ൫ ॥
യസ്യാമൃതാമലയശഃശ്രവണാവഗാഹഃ
സദ്യഃ പുനാതി ജഗദാശ്വപചാദ്വികുണ്ഠഃ ।
സോഽഹം ഭവദ്ഭയ ഉപലബ്ധസുതീര്ഥകീര്തി-
ശ്ഛിന്ദ്യാം സ്വബാഹുമപി വഃ പ്രതികൂലവൃത്തിമ് ॥ ൬ ॥
യത്സേവയാ ചരണപദ്മപവിത്രരേണും
സദ്യഃക്ഷതാഖിലമലം പ്രതിലബ്ധശീലമ് ।
ന ശ്രീര്വിരക്തമപി മാം വിജഹാതി യസ്യാഃ
പ്രേക്ഷാലവാര്ഥ ഇതരേ നിയമാന് വഹന്തി ॥ ൭ ॥
നാഹം തഥാദ്മി യജമാനഹവിര്വിതാനേ
ശ്ച്യോതദ്ഘൃതപ്ലുതമദന് ഹുതഭുങ്മുഖേന ।
യദ്ബ്രാഹ്മണസ്യ മുഖതശ്ചരതോഽനുഘാസം
തുഷ്ടസ്യ മയ്യവഹിതൈര്നിജകര്മപാകൈഃ ॥ ൮ ॥
യേഷാം ബിഭര്മ്യഹമഖണ്ഡവികുണ്ഠയോഗ-
മായാവിഭൂതിരമലാങ്ഘ്രി രജഃ കിരീടൈഃ ।
വിപ്രാംസ്തു കോ ന വിഷഹേത യദര്ഹണാമ്ഭഃ
സദ്യഃ പുനാതി സഹചന്ദ്രലലാമലോകാന് ॥ ൯ ॥
യേ മേ തനൂര്ദ്വിജവരാന്ദുഹതീര്മദീയാ
ഭൂതാന്യലബ്ധശരണാനി ച ഭേദബുദ്ധ്യാ ।
ദ്രക്ഷ്യന്ത്യഘക്ഷതദൃശോ ഹ്യഹിമന്യവസ്താന്
ഗൃധ്രാ രുഷാ മമ കുഷന്ത്യധിദണ്ഡനേതുഃ ॥ ൧൦ ॥
യേ ബ്രാഹ്മണാന്മയി ധിയാ ക്ഷിപതോഽര്ചയന്ത-
സ്തുഷ്യദ്ധൃദഃ സ്മിതസുധോക്ഷിതപദ്മവക്ത്രാഃ ।
വാണ്യാനുരാഗകലയാത്മജവദ് ഗൃണന്തഃ
സമ്ബോധയന്ത്യഹമിവാഹമുപാഹൃതസ്തൈഃ ॥ ൧൧ ॥
തന്മേ സ്വഭര്തുരവസായമലക്ഷമാണൌ
യുഷ്മദ്വയതിക്രമഗതിം പ്രതിപദ്യ സദ്യഃ ।
ഭൂയോ മമാന്തികമിതാം തദനുഗ്രഹോ മേ
യത്കല്പതാമചിരതോ ഭൃതയോര്വിവാസഃ ॥ ൧൨ ॥
ബഹ്മോവാച
അഥ തസ്യോശതീം ദേവീമൃഷികുല്യാം സരസ്വതീമ് ।
നാസ്വാദ്യ മന്യുദഷ്ടാനാം തേഷാമാത്മാപ്യതൃപ്യത ॥ ൧൩ ॥
സതീം വ്യാദായ ശൃണ്വന്തോ ലഘ്വീം ഗുര്വര്ഥഗഹ്വരാമ് ।
വിഗാഹ്യാഗാധഗമ്ഭീരാം ന വിദുസ്തച്ചികീര്ഷിതമ് ॥ ൧൪ ॥
തേ യോഗമായയാരബ്ധപാരമേഷ്ഠ്യമഹോദയമ് ।
പ്രോചുഃ പ്രാഞ്ജലയോ വിപ്രാഃ പ്രഹൃഷ്ടാഃ ക്ഷുഭിതത്വചഃ ॥ ൧൫ ॥
ഋഷയ ഊചുഃ
ന വയം ഭഗവന് വിദ്മസ്തവ ദേവ ചികീര്ഷിതമ് ।
കൃതോ മേഽനുഗ്രഹശ്ചേതി യദധ്യക്ഷഃ പ്രഭാഷസേ ॥ ൧൬ ॥
ബ്രഹ്മണ്യസ്യ പരം ദൈവം ബ്രാഹ്മണാഃ കില തേ പ്രഭോ ।
വിപ്രാണാം ദേവദേവാനാം ഭഗവാനാത്മദൈവതമ് ॥ ൧൭ ॥
ത്വത്തഃ സനാതനോ ധര്മോ രക്ഷ്യതേ തനുഭിസ്തവ ।
ധര്മസ്യ പരമോ ഗുഹ്യോ നിര്വികാരോ ഭവാന്മതഃ ॥ ൧൮ ॥
തരന്തി ഹ്യഞ്ജസാ മൃത്യും നിവൃത്താ യദനുഗ്രഹാത് ।
യോഗിനഃ സ ഭവാന് കിംസ്വിദനുഗൃഹ്യേത യത്പരൈഃ ॥ ൧൯ ॥
യം വൈ വിഭൂതിരുപയാത്യനുവേലമന്യൈ-
രര്ഥാര്ഥിഭിഃ സ്വശിരസാ ധൃതപാദരേണുഃ ।
ധന്യാര്പിതാങ്ഘ്രിതുലസീനവദാമധാമ്നോ
ലോകം മധുവ്രതപതേരിവ കാമയാനാ ॥ ൨൦ ॥
യസ്താം വിവിക്തചരിതൈരനുവര്തമാനാം
നാത്യാദ്രിയത്പരമഭാഗവതപ്രസങ്ഗഃ ।
സ ത്വം ദ്വിജാനുപഥപുണ്യരജഃ പുനീതഃ
ശ്രീവത്സലക്ഷ്മ കിമഗാ ഭഗഭാജനസ്ത്വമ് ॥ ൨൧ ॥
ധര്മസ്യ തേ ഭഗവതസ്ത്രിയുഗ ത്രിഭിഃ സ്വൈഃ
പദ്ഭിശ്ചരാചരമിദം ദ്വിജദേവതാര്ഥമ് ।
നൂനം ഭൃതം തദഭിഘാതി രജസ്തമശ്ച
സത്ത്വേന നോ വരദയാ തനുവാ നിരസ്യ ॥ ൨൨ ॥
ന ത്വം ദ്വിജോത്തമകുലം യദിഹാത്മഗോപം
ഗോപ്താ വൃഷഃ സ്വര്ഹണേന സസൂനൃതേന ।
തര്ഹ്യേവ നങ്ക്ഷ്യതി ശിവസ്തവ ദേവ പന്ഥാ
ലോകോഽഗ്രഹീഷ്യദൃഷഭസ്യ ഹിതത്പ്രമാണമ് ॥ ൨൩ ॥
തത്തേഽനഭീഷ്ടമിവ സത്ത്വനിധേര്വിധിത്സോഃ
ക്ഷേമം ജനായ നിജശക്തിഭിരുദ്ധൃതാരേഃ ।
നൈതാവതാ ത്ര്യധിപതേര്ബത വിശ്വഭര്തു-
സ്തേജഃ ക്ഷതം ത്വവനതസ്യ സ തേ വിനോദഃ ॥ ൨൪ ॥
യം വാനയോര്ദമമധീശ ഭവാന് വിധത്തേ
വൃത്തിം നു വാ തദനുമന്മഹി നിര്വ്യലീകമ് ।
അസ്മാസു വാ യ ഉചിതോ ധ്രിയതാം സ ദണ്ഡോ
യേഽനാഗസൌ വയമയുങ്ക്ഷ്മഹി കില്ബിഷേണ ॥ ൨൫ ॥
ശ്രീഭഗവാനുവാച
ഏതൌ സുരേതരഗതിം പ്രതിപദ്യ സദ്യഃ
സംരമ്ഭസമ്ഭൃതസമാധ്യനുബദ്ധയോഗൌ ।
ഭൂയഃ സകാശമുപയാസ്യത ആശു യോ വഃ
ശാപോ മയൈവ നിമിതസ്തദവേത വിപ്രാഃ ॥ ൨൬ ॥
ബ്രഹ്മോവാച
അഥ തേ മുനയോ ദൃഷ്ട്വാ നയനാനന്ദഭാജനമ് ।
വൈകുണ്ഠം തദധിഷ്ഠാനം വികുണ്ഠം ച സ്വയംപ്രഭമ് ॥ ൨൭ ॥
ഭഗവന്തം പരിക്രമ്യ പ്രണിപത്യാനുമാന്യ ച ।
പ്രതിജഗ്മുഃ പ്രമുദിതാഃ ശംസന്തോ വൈഷ്ണവീം ശ്രിയമ് ॥ ൨൮ ॥
ഭഗവാനനുഗാവാഹ യാതം മാ ഭൈഷ്ടമസ്തു ശമ് ।
ബ്രഹ്മതേജഃ സമര്ഥോഽപി ഹന്തും നേച്ഛേ മതം തു മേ ॥ ൨൯ ॥
ഏതത്പുരൈവ നിര്ദിഷ്ടം രമയാ ക്രുദ്ധയാ യദാ ।
പുരാപവാരിതാ ദ്വാരി വിശന്തീ മയ്യുപാരതേ ॥ ൩൦ ॥
മയി സംരമ്ഭയോഗേന നിസ്തീര്യ ബ്രഹ്മഹേലനമ് ।
പ്രത്യേഷ്യതം നികാശം മേ കാലേനാല്പീയസാ പുനഃ ॥ ൩൧ ॥
ദ്വാഃസ്ഥാവാദിശ്യ ഭഗവാന് വിമാനശ്രേണിഭൂഷണമ് ।
സര്വാതിശയയാ ലക്ഷ്മ്യാ ജുഷ്ടം സ്വം ധിഷ്ണ്യമാവിശത് ॥ ൩൨ ॥
തൌ തു ഗീര്വാണഋഷഭൌ ദുസ്തരാദ്ധരിലോകതഃ ।
ഹതശ്രിയൌ ബ്രഹ്മശാപാദഭൂതാം വിഗതസ്മയൌ ॥ ൩൩ ॥
തദാ വികുണ്ഠധിഷണാത്തയോര്നിപതമാനയോഃ ।
ഹാഹാകാരോ മഹാനാസീദ്വിമാനാഗ്ര്യേഷു പുത്രകാഃ ॥ ൩൪ ॥
താവേവ ഹ്യധുനാ പ്രാപ്തൌ പാര്ഷദപ്രവരൌ ഹരേഃ ।
ദിതേര്ജഠരനിര്വിഷ്ടം കാശ്യപം തേജ ഉല്ബണമ് ॥ ൩൫ ॥
തയോരസുരയോരദ്യ തേജസാ യമയോര്ഹി വഃ ।
ആക്ഷിപ്തം തേജ ഏതര്ഹി ഭഗവാംസ്തദ്വിധിത്സതി ॥ ൩൬ ॥
വിശ്വസ്യ യഃ സ്ഥിതിലയോദ്ഭവഹേതുരാദ്യോ
യോഗേശ്വരൈരപി ദുരത്യയയോഗമായഃ ।
ക്ഷേമം വിധാസ്യതി സ നോ ഭഗവാംസ്ത്ര്യധീശ-
സ്തത്രാസ്മദീയവിമൃശേന കിയാനിഹാര്ഥഃ ॥ ൩൭ ॥

Explore More