Lord Krishna

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତମ୍ ୫.୭

(Srimad Bhagavatam Canto 5, Chapter 7 — Bharata Renounces His Kingdom in Odia)

Vyasa

Also known as bharatastu mahabhagavato yada bhagavatavanitalaparipalanaya sancintitastadanusasanapara pancajanim

Bharata Renounces His Kingdom. Śrīmad Bhāgavatam Canto 5, Chapter 7 (The Shape of the Worlds), 14 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ଶ୍ରୀଶୁକ ଉଵାଚ
ଭରତସ୍ତୁ ମହାଭାଗଵତୋ ଯଦା ଭଗଵତାଵନିତଲପରିପାଲନାଯ ସଞ୍ଚିନ୍ତିତସ୍ତଦନୁଶାସନପରଃ ପଞ୍ଚଜନୀଂ ଵିଶ୍ଵରୂପଦୁହିତରମୁପଯେମେ ॥ ୧ ॥
ତସ୍ଯାମୁ ହ ଵା ଆତ୍ମଜାନ୍ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନାନୁରୂପାନାତ୍ମନଃ ପଞ୍ଚ ଜନଯାମାସ ଭୂତାଦିରିଵ ଭୂତସୂକ୍ଷ୍ମାଣି ସୁମତିଂ ରାଷ୍ଟ୍ରଭୃତଂ ସୁଦର୍ଶନମାଵରଣଂ ଧୂମ୍ରକେତୁମିତି ॥ ୨ ॥
ଅଜନାଭଂ ନାମୈତଦ୍ଵର୍ଷଂ ଭାରତମିତି ଯତ ଆରଭ୍ଯ ଵ୍ଯପଦିଶନ୍ତି ॥ ୩ ॥
ସ ବହୁଵିନ୍ମହୀପତିଃ ପିତୃପିତାମହଵଦୁରୁଵତ୍ସଲତଯା ସ୍ଵେ ସ୍ଵେ କର୍ମଣି ଵର୍ତମାନାଃ ପ୍ରଜାଃ ସ୍ଵଧର୍ମମନୁଵର୍ତମାନଃ ପର୍ଯପାଲଯତ୍ ॥ ୪ ॥
ଈଜେ ଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ଯଜ୍ଞକ୍ରତୁରୂପଂ କ୍ରତୁଭିରୁଚ୍ଚାଵଚୈଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଽଽହୃତାଗ୍ନିହୋତ୍ରଦର୍ଶପୂର୍ଣମାସଚାତୁର୍ମାସ୍ଯପଶୁସୋମାନାଂ ପ୍ରକୃତିଵିକୃତିଭିରନୁସଵନଂ ଚାତୁର୍ହୋତ୍ରଵିଧିନା ॥ ୫ ॥
ସମ୍ପ୍ରଚରତ୍ସୁ ନାନାଯାଗେଷୁ ଵିରଚିତାଙ୍ଗକ୍ରିଯେଷ୍ଵପୂର୍ଵଂ ଯତ୍ତତ୍କ୍ରିଯାଫଲଂ ଧର୍ମାଖ୍ଯଂ ପରେ ବ୍ରହ୍ମଣି ଯଜ୍ଞପୁରୁଷେ ସର୍ଵଦେଵତାଲିଙ୍ଗାନାଂ ମନ୍ତ୍ରାଣାମର୍ଥନିଯାମକତଯା ସାକ୍ଷାତ୍କର୍ତରି ପରଦେଵତାଯାଂ ଭଗଵତି ଵାସୁଦେଵ ଏଵ ଭାଵଯମାନ ଆତ୍ମନୈପୁଣ୍ଯମୃଦିତକଷାଯୋ ହଵିଃଷ୍ଵଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ଗୃହ୍ଯମାଣେଷୁ ସ ଯଜମାନୋ ଯଜ୍ଞଭାଜୋ ଦେଵାଂସ୍ତାନ୍ ପୁରୁଷାଵଯଵେଷ୍ଵଭ୍ଯଧ୍ଯାଯତ୍ ॥ ୬ ॥
ଏଵଂ କର୍ମଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯା ଵିଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଯାନ୍ତର୍ହୃଦଯାକାଶଶରୀରେ ବ୍ରହ୍ମଣି ଭଗଵତି ଵାସୁଦେଵେ ମହାପୁରୁଷରୂପୋପଲକ୍ଷଣେ ଶ୍ରୀଵତ୍ସକୌସ୍ତୁଭଵନମାଲାରିଦରଗଦାଦିଭିରୁପଲକ୍ଷିତେ ନିଜପୁରୁଷହୃଲ୍ଲିଖିତେନାତ୍ମନି ପୁରୁଷରୂପେଣ ଵିରୋଚମାନ ଉଚ୍ଚୈସ୍ତରାଂ ଭକ୍ତିରନୁଦିନମେଧମାନରଯାଜାଯତ ॥ ୭ ॥
ଏଵଂ ଵର୍ଷାଯୁତସହସ୍ରପର୍ଯନ୍ତାଵସିତକର୍ମନିର୍ଵାଣାଵସରୋଽଧିଭୁଜ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵତନଯେଭ୍ଯୋ ରିକ୍ଥଂ ପିତୃପୈତାମହଂ ଯଥାଦାଯଂ ଵିଭଜ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ସକଲସମ୍ପନ୍ନିକେତାତ୍ସ୍ଵନିକେତାତ୍ ପୁଲହାଶ୍ରମଂ ପ୍ରଵଵ୍ରାଜ ॥ ୮ ॥
ଯତ୍ର ହ ଵାଵ ଭଗଵାନ୍ ହରିରଦ୍ଯାପି ତତ୍ରତ୍ଯାନାଂ ନିଜଜନାନାଂ ଵାତ୍ସଲ୍ଯେନ ସନ୍ନିଧାପ୍ଯତ ଇଚ୍ଛାରୂପେଣ ॥ ୯ ॥
ଯତ୍ରାଶ୍ରମପଦାନ୍ଯୁଭଯତୋନାଭିଭିର୍ଦୃଷଚ୍ଚକ୍ରୈଶ୍ଚକ୍ରନଦୀ ନାମ ସରିତ୍ପ୍ରଵରା ସର୍ଵତଃ ପଵିତ୍ରୀକରୋତି ॥ ୧୦ ॥
ତସ୍ମିନ୍ ଵାଵ କିଲ ସ ଏକଲଃ ପୁଲହାଶ୍ରମୋପଵନେ ଵିଵିଧକୁସୁମକିସଲଯତୁଲସିକାମ୍ବୁଭିଃ କନ୍ଦମୂଲଫଲୋପହାରୈଶ୍ଚ ସମୀହମାନୋ ଭଗଵତ ଆରାଧନଂ ଵିଵିକ୍ତ ଉପରତଵିଷଯାଭିଲାଷ ଉପଭୃତୋପଶମଃ ପରାଂ ନିର୍ଵୃତିମଵାପ ॥ ୧୧ ॥
ତଯେତ୍ଥମଵିରତପୁରୁଷପରିଚର୍ଯଯା ଭଗଵତି ପ୍ରଵର୍ଧମାନାନୁରାଗଭରଦ୍ରୁତହୃଦଯଶୈଥିଲ୍ଯଃ ପ୍ରହର୍ଷଵେଗେନାତ୍ମନ୍ଯୁଦ୍ଭିଦ୍ଯମାନରୋମପୁଲକକୁଲକ ଔତ୍କଣ୍ଠ୍ଯପ୍ରଵୃତ୍ତପ୍ରଣଯବାଷ୍ପନିରୁଦ୍ଧାଵଲୋକନଯନ ଏଵଂ ନିଜରମଣାରୁଣଚରଣାରଵିନ୍ଦାନୁଧ୍ଯାନପରିଚିତଭକ୍ତିଯୋଗେନ ପରିପ୍ଲୁତପରମାହ୍ଲାଦଗମ୍ଭୀରହୃଦଯହ୍ରଦାଵଗାଢଧିଷଣସ୍ତାମପି କ୍ରିଯମାଣାଂ ଭଗଵତ୍ସପର୍ଯାଂ ନ ସସ୍ମାର ॥ ୧୨ ॥
ଇତ୍ଥଂ ଧୃତଭଗଵଦ୍ଵ୍ରତ ଐଣେଯାଜିନଵାସସାନୁସଵନାଭିଷେକାର୍ଦ୍ରକପିଶକୁଟିଲଜଟାକଲାପେନ ଚ ଵିରୋଚମାନଃ ସୂର୍ଯର୍ଚା ଭଗଵନ୍ତଂ ହିରଣ୍ମଯଂ ପୁରୁଷମୁଜ୍ଜିହାନେ ସୂର୍ଯମଣ୍ଡଲେଽଭ୍ଯୁପତିଷ୍ଠନ୍ନେତଦୁ ହୋଵାଚ ॥ ୧୩ ॥
ପରୋରଜଃ ସଵିତୁର୍ଜାତଵେଦୋ
ଦେଵସ୍ଯ ଭର୍ଗୋ ମନସେଦଂ ଜଜାନ ।
ସୁରେତସାଦଃ ପୁନରାଵିଶ୍ଯ ଚଷ୍ଟେ
ହଂସଂ ଗୃଧ୍ରାଣଂ ନୃଷଦ୍ରିଙ୍ଗିରାମିମଃ ॥ ୧୪ ॥

Explore More