Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൭.൧൨

(Srimad Bhagavatam Canto 7, Chapter 12 — The Student and the Forest-Dweller in Malayalam)

Vyasa

Also known as brahmacari gurukule vasandanto gurorhitam

The Student and the Forest-Dweller. Śrīmad Bhāgavatam Canto 7, Chapter 12 — 31 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീനാരദ ഉവാച
ബ്രഹ്മചാരീ ഗുരുകുലേ വസന്ദാന്തോ ഗുരോര്ഹിതമ് ।
ആചരന്ദാസവന്നീചോ ഗുരൌ സുദൃഢസൌഹൃദഃ ॥ ൧ ॥
സായം പ്രാതരുപാസീത ഗുര്വഗ്ന്യര്കസുരോത്തമാന് ।
സന്ധ്യേ ഉഭേ ച യതവാഗ്ജപന്ബ്രഹ്മ സമാഹിതഃ ॥ ൨ ॥
ഛന്ദാംസ്യധീയീത ഗുരോരാഹൂതശ്ചേത് സുയന്ത്രിതഃ ।
ഉപക്രമേഽവസാനേ ച ചരണൌ ശിരസാ നമേത് ॥ ൩ ॥
മേഖലാജിനവാസാംസി ജടാദണ്ഡകമണ്ഡലൂന് ।
ബിഭൃയാദുപവീതം ച ദര്ഭപാണിര്യഥോദിതമ് ॥ ൪ ॥
സായം പ്രാതശ്ചരേദ്ഭൈക്ഷ്യം ഗുരവേ തന്നിവേദയേത് ।
ഭുഞ്ജീത യദ്യനുജ്ഞാതോ നോ ചേദുപവസേത് ക്വചിത് ॥ ൫ ॥
സുശീലോ മിതഭുഗ്ദക്ഷഃ ശ്രദ്ദധാനോ ജിതേന്ദ്രിയഃ ।
യാവദര്ഥം വ്യവഹരേത് സ്ത്രീഷു സ്ത്രീനിര്ജിതേഷു ച ॥ ൬ ॥
വര്ജയേത്പ്രമദാഗാഥാമഗൃഹസ്ഥോ ബൃഹദ്വ്രതഃ ।
ഇന്ദ്രിയാണി പ്രമാഥീനി ഹരന്ത്യപി യതേര്മനഃ ॥ ൭ ॥
കേശപ്രസാധനോന്മര്ദസ്നപനാഭ്യഞ്ജനാദികമ് ।
ഗുരുസ്ത്രീഭിര്യുവതിഭിഃ കാരയേന്നാത്മനോ യുവാ ॥ ൮ ॥
നന്വഗ്നിഃ പ്രമദാ നാമ ഘൃതകുമ്ഭസമഃ പുമാന് ।
സുതാമപി രഹോ ജഹ്യാദന്യദാ യാവദര്ഥകൃത് ॥ ൯ ॥
കല്പയിത്വാത്മനാ യാവദാഭാസമിദമീശ്വരഃ ।
ദ്വൈതം താവന്ന വിരമേത്തതോ ഹ്യസ്യ വിപര്യയഃ ॥ ൧൦ ॥
ഏതത്സര്വം ഗൃഹസ്ഥസ്യ സമാമ്നാതം യതേരപി ।
ഗുരുവൃത്തിര്വികല്പേന ഗൃഹസ്ഥസ്യര്തുഗാമിനഃ ॥ ൧൧ ॥
അഞ്ജനാഭ്യഞ്ജനോന്മര്ദസ്ത്ര്യവലേഖാമിഷം മധു ।
സ്രഗ്ഗന്ധലേപാലങ്കാരാംസ്ത്യജേയുര്യേ ബൃഹദ്വ്രതാഃ ॥ ൧൨ ॥
ഉഷിത്വൈവം ഗുരുകുലേ ദ്വിജോഽധീത്യാവബുധ്യ ച ।
ത്രയീം സാങ്ഗോപനിഷദം യാവദര്ഥം യഥാബലമ് ॥ ൧൩ ॥
ദത്ത്വാ വരമനുജ്ഞാതോ ഗുരോഃ കാമം യദീശ്വരഃ ।
ഗൃഹം വനം വാ പ്രവിശേത്പ്രവ്രജേത്തത്ര വാ വസേത് ॥ ൧൪ ॥
അഗ്നൌ ഗുരാവാത്മനി ച സര്വഭൂതേഷ്വധോക്ഷജമ് ।
ഭൂതൈഃ സ്വധാമഭിഃ പശ്യേദപ്രവിഷ്ടം പ്രവിഷ്ടവത് ॥ ൧൫ ॥
ഏവം വിധോ ബ്രഹ്മചാരീ വാനപ്രസ്ഥോ യതിര്ഗൃഹീ ।
ചരന്വിദിതവിജ്ഞാനഃ പരം ബ്രഹ്മാധിഗച്ഛതി ॥ ൧൬ ॥
വാനപ്രസ്ഥസ്യ വക്ഷ്യാമി നിയമാന്മുനിസമ്മതാന് ।
യാനാസ്ഥായ മുനിര്ഗച്ഛേദൃഷിലോകമുഹാഞ്ജസാ ॥ ൧൭ ॥
ന കൃഷ്ടപച്യമശ്നീയാദകൃഷ്ടം ചാപ്യകാലതഃ ।
അഗ്നിപക്വമഥാമം വാ അര്കപക്വമുതാഹരേത് ॥ ൧൮ ॥
വന്യൈശ്ചരുപുരോഡാശാന് നിര്വപേത് കാലചോദിതാന് ।
ലബ്ധേ നവേ നവേഽന്നാദ്യേ പുരാണം ച പരിത്യജേത് ॥ ൧൯ ॥
അഗ്ന്യര്ഥമേവ ശരണമുടജം വാദ്രികന്ദരമ് ।
ശ്രയേത ഹിമവായ്വഗ്നിവര്ഷാര്കാതപഷാട്സ്വയമ് ॥ ൨൦ ॥
കേശരോമനഖശ്മശ്രുമലാനി ജടിലോ ദധത് ।
കമണ്ഡല്വജിനേ ദണ്ഡവല്കലാഗ്നിപരിച്ഛദാന് ॥ ൨൧ ॥
ചരേദ്വനേ ദ്വാദശാബ്ദാനഷ്ടൌ വാ ചതുരോ മുനിഃ ।
ദ്വാവേകം വാ യഥാ ബുദ്ധിര്ന വിപദ്യേത കൃച്ഛ്രതഃ ॥ ൨൨ ॥
യദാകല്പഃ സ്വക്രിയായാം വ്യാധിഭിര്ജരയാഥവാ ।
ആന്വീക്ഷിക്യാം വാ വിദ്യായാം കുര്യാദനശനാദികമ് ॥ ൨൩ ॥
ആത്മന്യഗ്നീന് സമാരോപ്യ സന്ന്യസ്യാഹം മമാത്മതാമ് ।
കാരണേഷു ന്യസേത് സമ്യക്സങ്ഘാതം തു യഥാര്ഹതഃ ॥ ൨൪ ॥
ഖേ ഖാനി വായൌ നിശ്വാസാംസ്തേജഃസൂഷ്മാണമാത്മവാന് ।
അപ്സ്വസൃക്ശ്ലേഷ്മപൂയാനി ക്ഷിതൌ ശേഷം യഥോദ്ഭവമ് ॥ ൨൫ ॥
വാചമഗ്നൌ സവക്തവ്യാമിന്ദ്രേ ശില്പം കരാവപി ।
പദാനി ഗത്യാ വയസി രത്യോപസ്ഥം പ്രജാപതൌ ॥ ൨൬ ॥
മൃത്യൌ പായും വിസര്ഗം ച യഥാസ്ഥാനം വിനിര്ദിശേത് ।
ദിക്ഷു ശ്രോത്രം സനാദേന സ്പര്ശേനാധ്യാത്മനി ത്വചമ് ॥ ൨൭ ॥
രൂപാണി ചക്ഷുഷാ രാജന് ജ്യോതിഷ്യഭിനിവേശയേത് ।
അപ്സു പ്രചേതസാ ജിഹ്വാം ഘ്രേയൈര്ഘ്രാണം ക്ഷിതൌ ന്യസേത് ॥ ൨൮ ॥
മനോ മനോരഥൈശ്ചന്ദ്രേ ബുദ്ധിം ബോധ്യൈഃ കവൌ പരേ ।
കര്മാണ്യധ്യാത്മനാ രുദ്രേ യദഹം മമതാക്രിയാ ।
സത്ത്വേന ചിത്തം ക്ഷേത്രജ്ഞേ ഗുണൈര്വൈകാരികം പരേ ॥ ൨൯ ॥
അപ്സു ക്ഷിതിമപോ ജ്യോതിഷ്യദോ വായൌ നഭസ്യമുമ് ।
കൂടസ്ഥേ തച്ച മഹതി തദവ്യക്തേഽക്ഷരേ ച തത് ॥ ൩൦ ॥
ഇത്യക്ഷരതയാത്മാനം ചിന്മാത്രമവശേഷിതമ് ।
ജ്ഞാത്വാദ്വയോഽഥ വിരമേദ് ദഗ്ധയോനിരിവാനലഃ ॥ ൩൧ ॥

Explore More