Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൭.൫

(Srimad Bhagavatam Canto 7, Chapter 5 — Prahlāda Answers His Teachers in Malayalam)

Vyasa

Also known as paurohityaya bhagavanvrta kavya kilasurai

Prahlāda Answers His Teachers. Śrīmad Bhāgavatam Canto 7, Chapter 5 (Prahlāda and the Lion of the Pillar), 57 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീനാരദ ഉവാച
പൌരോഹിത്യായ ഭഗവാന്വൃതഃ കാവ്യഃ കിലാസുരൈഃ ।
ഷണ്ഡാമര്കൌ സുതൌ തസ്യ ദൈത്യരാജഗൃഹാന്തികേ ॥ ൧ ॥
തൌ രാജ്ഞാ പ്രാപിതം ബാലം പ്രഹ്ലാദം നയകോവിദമ് ।
പാഠയാമാസതുഃ പാഠ്യാനന്യാംശ്ചാസുരബാലകാന് ॥ ൨ ॥
യത്തത്ര ഗുരുണാ പ്രോക്തം ശുശ്രുവേഽനുപപാഠ ച ।
ന സാധു മനസാ മേനേ സ്വപരാസദ്ഗ്രഹാശ്രയമ് ॥ ൩ ॥
ഏകദാസുരരാട് പുത്രമങ്കമാരോപ്യ പാണ്ഡവ ।
പപ്രച്ഛ കഥ്യതാം വത്സ മന്യതേ സാധു യദ്ഭവാന് ॥ ൪ ॥
ശ്രീപ്രഹ്ലാദ ഉവാച
തത്സാധു മന്യേഽസുരവര്യ ദേഹിനാം
സദാ സമുദ്വിഗ്നധിയാമസദ്ഗ്രഹാത് ।
ഹിത്വാത്മപാതം ഗൃഹമന്ധകൂപം
വനം ഗതോ യദ്ധരിമാശ്രയേത ॥ ൫ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
ശ്രുത്വാ പുത്രഗിരോ ദൈത്യഃ പരപക്ഷസമാഹിതാഃ ।
ജഹാസ ബുദ്ധിര്ബാലാനാം ഭിദ്യതേ പരബുദ്ധിഭിഃ ॥ ൬ ॥
സമ്യഗ്വിധാര്യതാം ബാലോ ഗുരുഗേഹേ ദ്വിജാതിഭിഃ ।
വിഷ്ണുപക്ഷൈഃ പ്രതിച്ഛന്നൈര്ന ഭിദ്യേതാസ്യ ധീര്യഥാ ॥ ൭ ॥
ഗൃഹമാനീതമാഹൂയ പ്രഹ്രാദം ദൈത്യയാജകാഃ ।
പ്രശസ്യ ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ സമപൃച്ഛന്ത സാമഭിഃ ॥ ൮ ॥
വത്സ പ്രഹ്രാദ ഭദ്രം തേ സത്യം കഥയ മാ മൃഷാ ।
ബാലാനതി കുതസ്തുഭ്യമേഷ ബുദ്ധിവിപര്യയഃ ॥ ൯ ॥
ബുദ്ധിഭേദഃ പരകൃത ഉതാഹോ തേ സ്വതോഽഭവത് ।
ഭണ്യതാം ശ്രോതുകാമാനാം ഗുരൂണാം കുലനന്ദന ॥ ൧൦ ॥
ശ്രീപ്രഹ്രാദ ഉവാച
പരഃ സ്വശ്ചേത്യസദ്ഗ്രാഹഃ പുംസാം യന്മായയാ കൃതഃ ।
വിമോഹിതധിയാം ദൃഷ്ടസ്തസ്മൈ ഭഗവതേ നമഃ ॥ ൧൧ ॥
സ യദാനുവ്രതഃ പുംസാം പശുബുദ്ധിര്വിഭിദ്യതേ ।
അന്യ ഏഷ തഥാന്യോഽഹമിതി ഭേദഗതാസതീ ॥ ൧൨ ॥
സ ഏഷ ആത്മാ സ്വപരേത്യബുദ്ധിഭി-
ര്ദുരത്യയാനുക്രമണോ നിരൂപ്യതേ ।
മുഹ്യന്തി യദ്വര്ത്മനി വേദവാദിനോ
ബ്രഹ്മാദയോ ഹ്യേഷ ഭിനത്തി മേ മതിമ് ॥ ൧൩ ॥
യഥാ ഭ്രാമ്യത്യയോ ബ്രഹ്മന് സ്വയമാകര്ഷസന്നിധൌ ।
തഥാ മേ ഭിദ്യതേ ചേതശ്ചക്രപാണേര്യദൃച്ഛയാ ॥ ൧൪ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
ഏതാവദ്ബ്രാഹ്മണായോക്ത്വാ വിരരാമ മഹാമതിഃ ।
തം സന്നിഭര്ത്സ്യ കുപിതഃ സുദീനോ രാജസേവകഃ ॥ ൧൫ ॥
ആനീയതാമരേ വേത്രമസ്മാകമയശസ്കരഃ ।
കുലാങ്ഗാരസ്യ ദുര്ബുദ്ധേശ്ചതുര്ഥോഽസ്യോദിതോ ദമഃ ॥ ൧൬ ॥
ദൈതേയചന്ദനവനേ ജാതോഽയം കണ്ടകദ്രുമഃ ।
യന്മൂലോന്മൂലപരശോര്വിഷ്ണോര്നാലായിതോഽര്ഭകഃ ॥ ൧൭ ॥
ഇതി തം വിവിധോപായൈര്ഭീഷയംസ്തര്ജനാദിഭിഃ ।
പ്രഹ്രാദം ഗ്രാഹയാമാസ ത്രിവര്ഗസ്യോപപാദനമ് ॥ ൧൮ ॥
തത ഏനം ഗുരുര്ജ്ഞാത്വാ ജ്ഞാതജ്ഞേയചതുഷ്ടയമ് ।
ദൈത്യേന്ദ്രം ദര്ശയാമാസ മാതൃമൃഷ്ടമലങ്കൃതമ് ॥ ൧൯ ॥
പാദയോഃ പതിതം ബാലം പ്രതിനന്ദ്യാശിഷാസുരഃ ।
പരിഷ്വജ്യ ചിരം ദോര്ഭ്യാം പരമാമാപ നിര്വൃതിമ് ॥ ൨൦ ॥
ആരോപ്യാങ്കമവഘ്രായ മൂര്ധന്യശ്രുകലാമ്ബുഭിഃ ।
ആസിഞ്ചന് വികസദ്വക്ത്രമിദമാഹ യുധിഷ്ഠിര ॥ ൨൧ ॥
ഹിരണ്യകശിപുരുവാച
പ്രഹ്രാദാനൂച്യതാം താത സ്വധീതം കിഞ്ചിദുത്തമമ് ।
കാലേനൈതാവതായുഷ്മന് യദശിക്ഷദ്ഗുരോര്ഭവാന് ॥ ൨൨ ॥
ശ്രീപ്രഹ്രാദ ഉവാച
ശ്രവണം കീര്തനം വിഷ്ണോഃ സ്മരണം പാദസേവനമ് ।
അര്ചനം വന്ദനം ദാസ്യം സഖ്യമാത്മനിവേദനമ് ॥ ൨൩ ॥
ഇതി പുംസാര്പിതാ വിഷ്ണൌ ഭക്തിശ്ചേന്നവലക്ഷണാ ।
ക്രിയേത ഭഗവത്യദ്ധാ തന്മന്യേഽധീതമുത്തമമ് ॥ ൨൪ ॥
നിശമ്യൈതത്സുതവചോ ഹിരണ്യകശിപുസ്തദാ ।
ഗുരുപുത്രമുവാചേദം രുഷാ പ്രസ്ഫുരിതാധരഃ ॥ ൨൫ ॥
ബ്രഹ്മബന്ധോ കിമേതത്തേ വിപക്ഷം ശ്രയതാസതാ ।
അസാരം ഗ്രാഹിതോ ബാലോ മാമനാദൃത്യ ദുര്മതേ ॥ ൨൬ ॥
സന്തി ഹ്യസാധവോ ലോകേ ദുര്മൈത്രാശ്ഛദ്മവേഷിണഃ ।
തേഷാമുദേത്യഘം കാലേ രോഗഃ പാതകിനാമിവ ॥ ൨൭ ॥
ശ്രീഗുരുപുത്ര ഉവാച
ന മത്പ്രണീതം ന പരപ്രണീതം
സുതോ വദത്യേഷ തവേന്ദ്രശത്രോ ।
നൈസര്ഗികീയം മതിരസ്യ രാജന്
നിയച്ഛ മന്യും കദദാഃ സ്മ മാ നഃ ॥ ൨൮ ॥
ശ്രീനാരദ ഉവാച
ഗുരുണൈവം പ്രതിപ്രോക്തോ ഭൂയ ആഹാസുരഃ സുതമ് ।
ന ചേദ്ഗുരുമുഖീയം തേ കുതോഽഭദ്രാസതീ മതിഃ ॥ ൨൯ ॥
ശ്രീപ്രഹ്രാദ ഉവാച
മതിര്ന കൃഷ്ണേ പരതഃ സ്വതോ വാ
മിഥോഽഭിപദ്യേത ഗൃഹവ്രതാനാമ് ।
അദാന്തഗോഭിര്വിശതാം തമിസ്രം
പുനഃ പുനശ്ചര്വിതചര്വണാനാമ് ॥ ൩൦ ॥
ന തേ വിദുഃ സ്വാര്ഥഗതിം ഹി വിഷ്ണും
ദുരാശയാ യേ ബഹിരര്ഥമാനിനഃ ।
അന്ധാ യഥാന്ധൈരുപനീയമാനാ-
സ്തേഽപീശതന്ത്ര്യാമുരുദാമ്നി ബദ്ധാഃ ॥ ൩൧ ॥
നൈഷാം മതിസ്താവദുരുക്രമാങ്ഘ്രിം
സ്പൃശത്യനര്ഥാപഗമോ യദര്ഥഃ ।
മഹീയസാം പാദരജോഽഭിഷേകം
നിഷ്കിഞ്ചനാനാം ന വൃണീത യാവത് ॥ ൩൨ ॥
ഇത്യുക്ത്വോപരതം പുത്രം ഹിരണ്യകശിപൂ രുഷാ ।
അന്ധീകൃതാത്മാ സ്വോത്സങ്ഗാന്നിരസ്യത മഹീതലേ ॥ ൩൩ ॥
ആഹാമര്ഷരുഷാവിഷ്ടഃ കഷായീഭൂതലോചനഃ ।
വധ്യതാമാശ്വയം വധ്യോ നിഃസാരയത നൈര്ഋതാഃ ॥ ൩൪ ॥
അയം മേ ഭ്രാതൃഹാ സോഽയം ഹിത്വാ സ്വാന് സുഹൃദോഽധമഃ ।
പിതൃവ്യഹന്തുഃ പാദൌ യോ വിഷ്ണോര്ദാസവദര്ചതി ॥ ൩൫ ॥
വിഷ്ണോര്വാ സാധ്വസൌ കിം നു കരിഷ്യത്യസമഞ്ജസഃ ।
സൌഹൃദം ദുസ്ത്യജം പിത്രോരഹാദ്യഃ പഞ്ചഹായനഃ ॥ ൩൬ ॥
പരോഽപ്യപത്യം ഹിതകൃദ്യഥൌഷധം
സ്വദേഹജോഽപ്യാമയവത്സുതോഽഹിതഃ ।
ഛിന്ദ്യാത്തദങ്ഗം യദുതാത്മനോഽഹിതം
ശേഷം സുഖം ജീവതി യദ്വിവര്ജനാത് ॥ ൩൭ ॥
സര്വൈരുപായൈര്ഹന്തവ്യഃ സമ്ഭോജശയനാസനൈഃ ।
സുഹൃല്ലിങ്ഗധരഃ ശത്രുര്മുനേര്ദുഷ്ടമിവേന്ദ്രിയമ് ॥ ൩൮ ॥
നൈഋര്താസ്തേ സമാദിഷ്ടാ ഭര്ത്രാ വൈ ശൂലപാണയഃ ।
തിഗ്മദംഷ്ട്രകരാലാസ്യാസ്താമ്രശ്മശ്രുശിരോരുഹാഃ ॥ ൩൯ ॥
നദന്തോ ഭൈരവം നാദം ഛിന്ധി ഭിന്ധീതി വാദിനഃ ।
ആസീനം ചാഹനഞ്ശൂലൈഃ പ്രഹ്രാദം സര്വമര്മസു ॥ ൪൦ ॥
പരേ ബ്രഹ്മണ്യനിര്ദേശ്യേ ഭഗവത്യഖിലാത്മനി ।
യുക്താത്മന്യഫലാ ആസന്നപുണ്യസ്യേവ സത്ക്രിയാഃ ॥ ൪൧ ॥
പ്രയാസേഽപഹതേ തസ്മിന്ദൈത്യേന്ദ്രഃ പരിശങ്കിതഃ ।
ചകാര തദ്വധോപായാന്നിര്ബന്ധേന യുധിഷ്ഠിര ॥ ൪൨ ॥
ദിഗ്ഗജൈര്ദന്ദശൂകേന്ദ്രൈരഭിചാരാവപാതനൈഃ ।
മായാഭിഃ സന്നിരോധൈശ്ച ഗരദാനൈരഭോജനൈഃ ।
ഹിമവായ്വഗ്നിസലിലൈഃ പര്വതാക്രമണൈരപി ॥ ൪൩ ॥
ന ശശാക യദാ ഹന്തുമപാപമസുരഃ സുതമ് ।
ചിന്താം ദീര്ഘതമാം പ്രാപ്തസ്തത്കര്തും നാഭ്യപദ്യത ॥ ൪൪ ॥
ഏഷ മേ ബഹ്വസാധൂക്തോ വധോപായാശ്ച നിര്മിതാഃ ।
തൈസ്തൈര്ദ്രോഹൈരസദ്ധര്മൈര്മുക്തഃ സ്വേനൈവ തേജസാ ॥ ൪൫ ॥
വര്തമാനോഽവിദൂരേ വൈ ബാലോഽപ്യജഡധീരയമ് ।
ന വിസ്മരതി മേഽനാര്യം ശുനഃ ശേപ ഇവ പ്രഭുഃ ॥ ൪൬ ॥
അപ്രമേയാനുഭാവോഽയമകുതശ്ചിദ്ഭയോഽമരഃ ।
നൂനമേതദ്വിരോധേന മൃത്യുര്മേ ഭവിതാ ന വാ ॥ ൪൭ ॥
ഇതി തച്ചിന്തയാ കിഞ്ചിന്മ്ലാനശ്രിയമധോമുഖമ് ।
ഷണ്ഡാമര്കാവൌശനസൌ വിവിക്ത ഇതി ഹോചതുഃ ॥ ൪൮ ॥
ജിതം ത്വയൈകേന ജഗത്ത്രയം ഭ്രുവോര്
വിജൃമ്ഭണത്രസ്തസമസ്തധിഷ്ണ്യപമ് ।
ന തസ്യ ചിന്ത്യം തവ നാഥ ചക്ഷ്വഹേ
ന വൈ ശിശൂനാം ഗുണദോഷയോഃ പദമ് ॥ ൪൯ ॥
ഇമം തു പാശൈര്വരുണസ്യ ബദ്ധ്വാ
നിധേഹി ഭീതോ ന പലായതേ യഥാ ।
ബുദ്ധിശ്ച പുംസോ വയസാര്യസേവയാ
യാവദ്ഗുരുര്ഭാര്ഗവ ആഗമിഷ്യതി ॥ ൫൦ ॥
തഥേതി ഗുരുപുത്രോക്തമനുജ്ഞായേദമബ്രവീത് ।
ധര്മോ ഹ്യസ്യോപദേഷ്ടവ്യോ രാജ്ഞാം യോ ഗൃഹമേധിനാമ് ॥ ൫൧ ॥
ധര്മമര്ഥം ച കാമം ച നിതരാം ചാനുപൂര്വശഃ ।
പ്രഹ്രാദായോചതൂ രാജന്പ്രശ്രിതാവനതായ ച ॥ ൫൨ ॥
യഥാ ത്രിവര്ഗം ഗുരുഭിരാത്മനേ ഉപശിക്ഷിതമ് ।
ന സാധു മേനേ തച്ഛിക്ഷാം ദ്വന്ദ്വാരാമോപവര്ണിതാമ് ॥ ൫൩ ॥
യദാചാര്യഃ പരാവൃത്തോ ഗൃഹമേധീയകര്മസു ।
വയസ്യൈര്ബാലകൈസ്തത്ര സോപഹൂതഃ കൃതക്ഷണൈഃ ॥ ൫൪ ॥
അഥ താഞ്ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ പ്രത്യാഹൂയ മഹാബുധഃ ।
ഉവാചവിദ്വാംസ്തന്നിഷ്ഠാം കൃപയാ പ്രഹസന്നിവ ॥ ൫൫ ॥
തേ തു തദ്ഗൌരവാത്സര്വേ ത്യക്തക്രീഡാപരിച്ഛദാഃ ।
ബാലാ അദൂഷിതധിയോ ദ്വന്ദ്വാരാമേരിതേഹിതൈഃ ॥ ൫൬ ॥
പര്യുപാസത രാജേന്ദ്ര തന്ന്യസ്തഹൃദയേക്ഷണാഃ ।
താനാഹ കരുണോ മൈത്രോ മഹാഭാഗവതോഽസുരഃ ॥ ൫൭ ॥

Explore More