Lord Krishna

శ్రీమద్భాగవతమ్ ౭.౯

(Srimad Bhagavatam Canto 7, Chapter 9 — Prahlāda's Prayers to Narasiṁha in Telugu)

Vyasa

Also known as evam suradaya sarve brahmarudrapura sara

Prahlāda's Prayers to Narasiṁha. Śrīmad Bhāgavatam Canto 7, Chapter 9 (Prahlāda and the Lion of the Pillar), 55 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

శ్రీనారద ఉవాచ
ఏవం సురాదయః సర్వే బ్రహ్మరుద్రపురః సరాః ।
నోపైతుమశకన్మన్యుసంరమ్భం సుదురాసదమ్ ॥ ౧ ॥
సాక్షాత్ శ్రీః ప్రేషితా దేవైర్దృష్ట్వా తం మహదద్భుతమ్ ।
అదృష్టాశ్రుతపూర్వత్వాత్ సా నోపేయాయ శఙ్కితా ॥ ౨ ॥
ప్రహ్రాదం ప్రేషయామాస బ్రహ్మావస్థితమన్తికే ।
తాత ప్రశమయోపేహి స్వపిత్రే కుపితం ప్రభుమ్ ॥ ౩ ॥
తథేతి శనకై రాజన్మహాభాగవతోఽర్భకః ।
ఉపేత్య భువి కాయేన ననామ విధృతాఞ్జలిః ॥ ౪ ॥
స్వపాదమూలే పతితం తమర్భకం
విలోక్య దేవః కృపయా పరిప్లుతః ।
ఉత్థాప్య తచ్ఛీర్ష్ణ్యదధాత్కరామ్బుజం
కాలాహివిత్రస్తధియాం కృతాభయమ్ ॥ ౫ ॥
స తత్కరస్పర్శధుతాఖిలాశుభః
సపద్యభివ్యక్తపరాత్మదర్శనః ।
తత్పాదపద్మం హృది నిర్వృతో దధౌ
హృష్యత్తనుః క్లిన్నహృదశ్రులోచనః ॥ ౬ ॥
అస్తౌషీద్ధరిమేకాగ్రమనసా సుసమాహితః ।
ప్రేమగద్గదయా వాచా తన్న్యస్తహృదయేక్షణః ॥ ౭ ॥
శ్రీప్రహ్రాద ఉవాచ
బ్రహ్మాదయః సురగణా మునయోఽథ సిద్ధాః
సత్త్వైకతానగతయో వచసాం ప్రవాహైః ।
నారాధితుం పురుగుణైరధునాపి పిప్రుః
కిం తోష్టుమర్హతి స మే హరిరుగ్రజాతేః ॥ ౮ ॥
మన్యే ధనాభిజనరూపతపఃశ్రుతౌజ-
స్తేజఃప్రభావబలపౌరుషబుద్ధియోగాః ।
నారాధనాయ హి భవన్తి పరస్య పుంసో
భక్త్యా తుతోష భగవాన్గజయూథపాయ ॥ ౯ ॥
విప్రాద్ ద్విషడ్గుణయుతాదరవిన్దనాభ-
పాదారవిన్దవిముఖాత్ శ్వపచం వరిష్ఠమ్ ।
మన్యే తదర్పితమనోవచనేహితార్థ-
ప్రాణం పునాతి స కులం న తు భూరిమానః ॥ ౧౦ ॥
నైవాత్మనః ప్రభురయం నిజలాభపూర్ణో
మానం జనాదవిదుషః కరుణో వృణీతే ।
యద్ యజ్జనో భగవతే విదధీత మానం
తచ్చాత్మనే ప్రతిముఖస్య యథా ముఖశ్రీః ॥ ౧౧ ॥
తస్మాదహం విగతవిక్లవ ఈశ్వరస్య
సర్వాత్మనా మహి గృణామి యథా మనీషమ్ ।
నీచోఽజయా గుణవిసర్గమనుప్రవిష్టః
పూయేత యేన హి పుమాననువర్ణితేన ॥ ౧౨ ॥
సర్వే హ్యమీ విధికరాస్తవ సత్త్వధామ్నో
బ్రహ్మాదయో వయమివేశ న చోద్విజన్తః ।
క్షేమాయ భూతయ ఉతాత్మసుఖాయ చాస్య
విక్రీడితం భగవతో రుచిరావతారైః ॥ ౧౩ ॥
తద్యచ్ఛ మన్యుమసురశ్చ హతస్త్వయాద్య
మోదేత సాధురపి వృశ్చికసర్పహత్యా ।
లోకాశ్చ నిర్వృతిమితాః ప్రతియన్తి సర్వే
రూపం నృసింహ విభయాయ జనాః స్మరన్తి ॥ ౧౪ ॥
నాహం బిభేమ్యజిత తేఽతిభయానకాస్య-
జిహ్వార్కనేత్రభ్రుకుటీరభసోగ్రదంష్ట్రాత్ ।
ఆన్త్రస్రజః క్షతజకేశరశఙ్కుకర్ణా-
న్నిర్హ్రాదభీతదిగిభాదరిభిన్నఖాగ్రాత్ ॥ ౧౫ ॥
త్రస్తోఽస్మ్యహం కృపణవత్సల దుఃసహోగ్ర-
సంసారచక్రకదనాద్ గ్రసతాం ప్రణీతః ।
బద్ధః స్వకర్మభిరుశత్తమ తేఽఙ్ఘ్రిమూలం
ప్రీతోఽపవర్గశరణం హ్వయసే కదా ను ॥ ౧౬ ॥
యస్మాత్ ప్రియాప్రియవియోగసంయోగజన్మ-
శోకాగ్నినా సకలయోనిషు దహ్యమానః ।
దుఃఖౌషధం తదపి దుఃఖమతద్ధియాహం
భూమన్భ్రమామి వద మే తవ దాస్యయోగమ్ ॥ ౧౭ ॥
సోఽహం ప్రియస్య సుహృదః పరదేవతాయా
లీలాకథాస్తవ నృసింహ విరిఞ్చగీతాః ।
అఞ్జస్తితర్మ్యనుగృణన్గుణవిప్రముక్తో
దుర్గాణి తే పదయుగాలయహంససఙ్గః ॥ ౧౮ ॥
బాలస్య నేహ శరణం పితరౌ నృసింహ
నార్తస్య చాగదముదన్వతి మజ్జతో నౌః ।
తప్తస్య తత్ప్రతివిధిర్య ఇహాఞ్జసేష్ట-
స్తావద్విభో తనుభృతాం త్వదుపేక్షితానామ్ ॥ ౧౯ ॥
యస్మిన్యతో యర్హి యేన చ యస్య యస్మాద్
యస్మై యథా యదుత యస్త్వపరః పరో వా ।
భావః కరోతి వికరోతి పృథక్స్వభావః
సఞ్చోదితస్తదఖిలం భవతః స్వరూపమ్ ॥ ౨౦ ॥
మాయా మనః సృజతి కర్మమయం బలీయః
కాలేన చోదితగుణానుమతేన పుంసః ।
ఛన్దోమయం యదజయార్పితషోడశారం
సంసారచక్రమజ కోఽతితరేత్ త్వదన్యః ॥ ౨౧ ॥
స త్వం హి నిత్యవిజితాత్మగుణః స్వధామ్నా
కాలో వశీకృతవిసృజ్యవిసర్గశక్తిః ।
చక్రే విసృష్టమజయేశ్వర షోడశారే
నిష్పీడ్యమానముపకర్ష విభో ప్రపన్నమ్ ॥ ౨౨ ॥
దృష్టా మయా దివి విభోఽఖిలధిష్ణ్యపానా-
మాయుః శ్రియో విభవ ఇచ్ఛతి యాఞ్జనోఽయమ్ ।
యేఽస్మత్పితుః కుపితహాసవిజృమ్భితభ్రూ-
విస్ఫూర్జితేన లులితాః స తు తే నిరస్తః ॥ ౨౩ ॥
తస్మాదమూస్తనుభృతామహమాశిషోఽజ్ఞ
ఆయుః శ్రియం విభవమైన్ద్రియమావిరిఞ్చ్యాత్ ।
నేచ్ఛామి తే విలులితానురువిక్రమేణ
కాలాత్మనోపనయ మాం నిజభృత్యపార్శ్వమ్ ॥ ౨౪ ॥
కుత్రాశిషః శ్రుతిసుఖా మృగతృష్ణిరూపాః
క్వేదం కలేవరమశేషరుజాం విరోహః ।
నిర్విద్యతే న తు జనో యదపీతి విద్వాన్
కామానలం మధులవైః శమయన్దురాపైః ॥ ౨౫ ॥
క్వాహం రజఃప్రభవ ఈశ తమోఽధికేఽస్మిన్
జాతః సురేతరకులే క్వ తవానుకమ్పా ।
న బ్రహ్మణో న తు భవస్య న వై రమాయా
యన్మేఽర్పితః శిరసి పద్మకరః ప్రసాదః ॥ ౨౬ ॥
నైషా పరావరమతిర్భవతో నను స్యా-
జ్జన్తోర్యథాత్మసుహృదో జగతస్తథాపి ।
సంసేవయా సురతరోరివ తే ప్రసాదః
సేవానురూపముదయో న పరావరత్వమ్ ॥ ౨౭ ॥
ఏవం జనం నిపతితం ప్రభవాహికూపే
కామాభికామమను యః ప్రపతన్ప్రసఙ్గాత్ ।
కృత్వాత్మసాత్ సురర్షిణా భగవన్గృహీతః
సోఽహం కథం ను విసృజే తవ భృత్యసేవామ్ ॥ ౨౮ ॥
మత్ప్రాణరక్షణమనన్త పితుర్వధశ్చ
మన్యే స్వభృత్యఋషివాక్యమృతం విధాతుమ్ ।
ఖడ్గం ప్రగృహ్య యదవోచదసద్విధిత్సు-
స్త్వామీశ్వరో మదపరోఽవతు కం హరామి ॥ ౨౯ ॥
ఏకస్త్వమేవ జగదేతమముష్య యత్త్వ-
మాద్యన్తయోః పృథగవస్యసి మధ్యతశ్చ ।
సృష్ట్వా గుణవ్యతికరం నిజమాయయేదం
నానేవ తైరవసితస్తదనుప్రవిష్టః ॥ ౩౦ ॥
త్వం వా ఇదం సదసదీశ భవాంస్తతోఽన్యో
మాయా యదాత్మపరబుద్ధిరియం హ్యపార్థా ।
యద్యస్య జన్మ నిధనం స్థితిరీక్షణం చ
తద్వైతదేవ వసుకాలవదష్టితర్వోః ॥ ౩౧ ॥
న్యస్యేదమాత్మని జగద్విలయామ్బుమధ్యే
శేషేత్మనా నిజసుఖానుభవో నిరీహః ।
యోగేన మీలితదృగాత్మనిపీతనిద్ర-
స్తుర్యే స్థితో న తు తమో న గుణాంశ్చ యుఙ్క్షే ॥ ౩౨ ॥
తస్యైవ తే వపురిదం నిజకాలశక్త్యా
సఞ్చోదితప్రకృతిధర్మణ ఆత్మగూఢమ్ ।
అమ్భస్యనన్తశయనాద్విరమత్సమాధే-
ర్నాభేరభూత్ స్వకణికావటవన్మహాబ్జమ్ ॥ ౩౩ ॥
తత్సమ్భవః కవిరతోఽన్యదపశ్యమాన-
స్త్వాం బీజమాత్మని తతం స బహిర్విచిన్త్య ।
నావిన్దదబ్దశతమప్సు నిమజ్జమానో
జాతేఽఙ్కురే కథముహోపలభేత బీజమ్ ॥ ౩౪ ॥
స త్వాత్మయోనిరతివిస్మిత ఆశ్రితోఽబ్జం
కాలేన తీవ్రతపసా పరిశుద్ధభావః ।
త్వామాత్మనీశ భువి గన్ధమివాతిసూక్ష్మం
భూతేన్ద్రియాశయమయే వితతం దదర్శ ॥ ౩౫ ॥
ఏవం సహస్రవదనాఙ్ఘ్రిశిరఃకరోరు-
నాసాద్యకర్ణనయనాభరణాయుధాఢ్యమ్ ।
మాయామయం సదుపలక్షితసన్నివేశం
దృష్ట్వా మహాపురుషమాప ముదం విరిఞ్చః ॥ ౩౬ ॥
తస్మై భవాన్హయశిరస్తనువం హి బిభ్రద్
వేదద్రుహావతిబలౌ మధుకైటభాఖ్యౌ ।
హత్వానయచ్ఛ్రుతిగణాంశ్చ రజస్తమశ్చ
సత్త్వం తవ ప్రియతమాం తనుమామనన్తి ॥ ౩౭ ॥
ఇత్థం నృతిర్యగృషిదేవఝషావతారై-
ర్లోకాన్ విభావయసి హంసి జగత్ప్రతీపాన్ ।
ధర్మం మహాపురుష పాసి యుగానువృత్తం
ఛన్నః కలౌ యదభవస్త్రియుగోఽథ స త్వమ్ ॥ ౩౮ ॥
నైతన్మనస్తవ కథాసు వికుణ్ఠనాథ
సమ్ప్రీయతే దురితదుష్టమసాధు తీవ్రమ్ ।
కామాతురం హర్షశోకభయైషణార్తం
తస్మిన్కథం తవ గతిం విమృశామి దీనః ॥ ౩౯ ॥
జిహ్వైకతోఽచ్యుత వికర్షతి మావితృప్తా
శిశ్నోఽన్యతస్త్వగుదరం శ్రవణం కుతశ్చిత్ ।
ఘ్రాణోఽన్యతశ్చపలదృక్ క్వ చ కర్మశక్తి-
ర్బహ్వ్యః సపత్న్య ఇవ గేహపతిం లునన్తి ॥ ౪౦ ॥
ఏవం స్వకర్మపతితం భవవైతరణ్యా-
మన్యోన్యజన్మమరణాశనభీతభీతమ్ ।
పశ్యఞ్జనం స్వపరవిగ్రహవైరమైత్రం
హన్తేతి పారచర పీపృహి మూఢమద్య ॥ ౪౧ ॥
కో న్వత్ర తేఽఖిలగురో భగవన్ప్రయాస
ఉత్తారణేఽస్య భవసమ్భవలోపహేతోః ।
మూఢేషు వై మహదనుగ్రహ ఆర్తబన్ధో
కిం తేన తే ప్రియజనాననుసేవతాం నః ॥ ౪౨ ॥
నైవోద్విజే పర దురత్యయవైతరణ్యా-
స్త్వద్వీర్యగాయనమహామృతమగ్నచిత్తః ।
శోచే తతో విముఖచేతస ఇన్ద్రియార్థ
మాయాసుఖాయ భరముద్వహతో విమూఢాన్ ॥ ౪౩ ॥
ప్రాయేణ దేవ మునయః స్వవిముక్తికామా
మౌనం చరన్తి విజనే న పరార్థనిష్ఠాః ।
నైతాన్విహాయ కృపణాన్విముముక్ష ఏకో
నాన్యం త్వదస్య శరణం భ్రమతోఽనుపశ్యే ॥ ౪౪ ॥
యన్మైథునాదిగృహమేధిసుఖం హి తుచ్ఛం
కణ్డూయనేన కరయోరివ దుఃఖదుఃఖమ్ ।
తృప్యన్తి నేహ కృపణా బహుదుఃఖభాజః
కణ్డూతివన్మనసిజం విషహేత ధీరః ॥ ౪౫ ॥
మౌనవ్రతశ్రుతతపోఽధ్యయనస్వధర్మ-
వ్యాఖ్యారహోజపసమాధయ ఆపవర్గ్యాః ।
ప్రాయః పరం పురుష తే త్వజితేన్ద్రియాణాం
వార్తా భవన్త్యుత న వాత్ర తు దామ్భికానామ్ ॥ ౪౬ ॥
రూపే ఇమే సదసతీ తవ వేదసృష్టే
బీజాఙ్కురావివ న చాన్యదరూపకస్య ।
యుక్తాః సమక్షముభయత్ర విచక్షన్తే త్వాం
యోగేన వహ్నిమివ దారుషు నాన్యతః స్యాత్ ॥ ౪౭ ॥
త్వం వాయురగ్నిరవనిర్వియదమ్బు మాత్రాః
ప్రాణేన్ద్రియాణి హృదయం చిదనుగ్రహశ్చ ।
సర్వం త్వమేవ సగుణో విగుణశ్చ భూమన్
నాన్యత్ త్వదస్త్యపి మనోవచసా నిరుక్తమ్ ॥ ౪౮ ॥
నైతే గుణా న గుణినో మహదాదయో యే
సర్వే మనః ప్రభృతయః సహదేవమర్త్యాః ।
ఆద్యన్తవన్త ఉరుగాయ విదన్తి హి త్వా-
మేవం విమృశ్య సుధియో విరమన్తి శబ్దాత్ ॥ ౪౯ ॥
తత్తేఽర్హత్తమ నమః స్తుతికర్మపూజాః
కర్మ స్మృతిశ్చరణయోః శ్రవణం కథాయామ్ ।
సంసేవయా త్వయి వినేతి షడఙ్గయా కిం
భక్తిం జనః పరమహంసగతౌ లభేత ॥ ౫౦ ॥
శ్రీనారద ఉవాచ
ఏతావద్వర్ణితగుణో భక్త్యా భక్తేన నిర్గుణః ।
ప్రహ్రాదం ప్రణతం ప్రీతో యతమన్యురభాషత ॥ ౫౧ ॥
శ్రీభగవానువాచ
ప్రహ్రాద భద్ర భద్రం తే ప్రీతోఽహం తేఽసురోత్తమ ।
వరం వృణీష్వాభిమతం కామపూరోఽస్మ్యహం నృణామ్ ॥ ౫౨ ॥
మామప్రీణత ఆయుష్మన్దర్శనం దుర్లభం హి మే ।
దృష్ట్వా మాం న పునర్జన్తురాత్మానం తప్తుమర్హతి ॥ ౫౩ ॥
ప్రీణన్తి హ్యథ మాం ధీరాః సర్వభావేన సాధవః ।
శ్రేయస్కామా మహాభాగ సర్వాసామాశిషాం పతిమ్ ॥ ౫౪ ॥
శ్రీనారద ఉవాచ
ఏవం ప్రలోభ్యమానోఽపి వరైర్లోకప్రలోభనైః ।
ఏకాన్తిత్వాద్ భగవతి నైచ్ఛత్తానసురోత్తమః ॥ ౫౫ ॥

Explore More