Lord Krishna

ശ്രീമദ്ഭാഗവതമ് ൯.൧൪

(Srimad Bhagavatam Canto 9, Chapter 14 — Purūravā and Urvaśī in Malayalam)

Vyasa

Also known as athata sruyatam rajan vamsa somasya pavana

Purūravā and Urvaśī. Śrīmad Bhāgavatam Canto 9, Chapter 14 (The Dynasties of Sun and Moon), 49 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

ശ്രീശുക ഉവാച
അഥാതഃ ശ്രുയതാം രാജന് വംശഃ സോമസ്യ പാവനഃ ।
യസ്മിന്നൈലാദയോ ഭൂപാഃ കീര്ത്യന്തേ പുണ്യകീര്തയഃ ॥ ൧ ॥
സഹസ്രശിരസഃ പുംസോ നാഭിഹ്രദസരോരുഹാത് ।
ജാതസ്യാസീത് സുതോ ധാതുരത്രിഃ പിതൃസമോ ഗുണൈഃ ॥ ൨ ॥
തസ്യ ദൃഗ്ഭ്യോഽഭവത് പുത്രഃ സോമോഽമൃതമയഃ കില ।
വിപ്രൌഷധ്യുഡുഗണാനാം ബ്രഹ്മണാ കല്പിതഃ പതിഃ ॥ ൩ ॥
സോഽയജദ് രാജസൂയേന വിജിത്യ ഭുവനത്രയമ് ।
പത്നീം ബൃഹസ്പതേര്ദര്പാത് താരാം നാമാഹരദ് ബലാത് ॥ ൪ ॥
യദാ സ ദേവഗുരുണാ യാചിതോഽഭീക്ഷ്ണശോ മദാത് ।
നാത്യജത് തത്കൃതേ ജജ്ഞേ സുരദാനവവിഗ്രഹഃ ॥ ൫ ॥
ശുക്രോ ബൃഹസ്പതേര്ദ്വേഷാദഗ്രഹീത് സാസുരോഡുപമ് ।
ഹരോ ഗുരുസുതം സ്നേഹാത് സര്വഭൂതഗണാവൃതഃ ॥ ൬ ॥
സര്വദേവഗണോപേതോ മഹേന്ദ്രോ ഗുരുമന്വയാത് ।
സുരാസുരവിനാശോഽഭൂത് സമരസ്താരകാമയഃ ॥ ൭ ॥
നിവേദിതോഽഥാങ്ഗിരസാ സോമം നിര്ഭര്ത്സ്യ വിശ്വകൃത് ।
താരാം സ്വഭര്ത്രേ പ്രായച്ഛദന്തര്വത്നീമവൈത് പതിഃ ॥ ൮ ॥
ത്യജ ത്യജാശു ദുഷ്പ്രജ്ഞേ മത്ക്ഷേത്രാദാഹിതം പരൈഃ ।
നാഹം ത്വാം ഭസ്മസാത് കുര്യാം സ്ത്രിയം സാന്താനികേഽസതി ॥ ൯ ॥
തത്യാജ വ്രീഡിതാ താരാ കുമാരം കനകപ്രഭമ് ।
സ്പൃഹാമാങ്ഗിരസശ്ചക്രേ കുമാരേ സോമ ഏവ ച ॥ ൧൦ ॥
മമായം ന തവേത്യുച്ചൈസ്തസ്മിന് വിവദമാനയോഃ ।
പപ്രച്ഛുഋര്ഷയോ ദേവാ നൈവോചേ വ്രീഡിതാ തു സാ ॥ ൧൧ ॥
കുമാരോ മാതരം പ്രാഹ കുപിതോഽലീകലജ്ജയാ ।
കിം ന വചസ്യസദ് വൃത്തേ ആത്മാവദ്യം വദാശു മേ ॥ ൧൨ ॥
ബ്രഹ്മാ താം രഹ ആഹൂയ സമപ്രാക്ഷീച്ച സാന്ത്വയന് ।
സോമസ്യേത്യാഹ ശനകൈഃ സോമസ്തം താവദഗ്രഹീത് ॥ ൧൩ ॥
തസ്യാത്മയോനിരകൃത ബുധ ഇത്യഭിധാം നൃപ ।
ബുദ്ധ്യാ ഗമ്ഭീരയാ യേന പുത്രേണാപോഡുരാണ്മുദമ് ॥ ൧൪ ॥
തതഃ പുരൂരവാ ജജ്ഞേ ഇലായാം യ ഉദാഹൃതഃ ।
തസ്യ രൂപഗുണൌദാര്യശീലദ്രവിണവിക്രമാന് ॥ ൧൫ ॥
ശ്രുത്വോര്വശീന്ദ്രഭവനേ ഗീയമാനാന് സുരര്ഷിണാ ।
തദന്തികമുപേയായ ദേവീ സ്മരശരാര്ദിതാ ॥ ൧൬ ॥
മിത്രാവരുണയോഃ ശാപാദാപന്നാ നരലോകതാമ് ।
നിശമ്യ പുരുഷശ്രേഷ്ഠം കന്ദര്പമിവ രൂപിണമ് ।
ധൃതിം വിഷ്ടഭ്യ ലലനാ ഉപതസ്ഥേ തദന്തികേ ॥ ൧൭ ॥
സ താം വിലോക്യ നൃപതിര്ഹര്ഷേണോത്ഫുല്ലലോചനഃ ।
ഉവാചശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ ദേവീം ഹൃഷ്ടതനൂരുഹഃ ॥ ൧൮ ॥
ശ്രീരാജോവാച
സ്വാഗതം തേ വരാരോഹേ ആസ്യതാം കരവാമ കിമ് ।
സംരമസ്വ മയാ സാകം രതിര്നൌ ശാശ്വതീഃ സമാഃ ॥ ൧൯ ॥
ഉര്വശ്യുവാച
കസ്യാസ്ത്വയി ന സജ്ജേത മനോ ദൃഷ്ടിശ്ച സുന്ദര ।
യദങ്ഗാന്തരമാസാദ്യ ച്യവതേ ഹ രിരംസയാ ॥ ൨൦ ॥
ഏതാവുരണകൌ രാജന് ന്യാസൌ രക്ഷസ്വ മാനദ ।
സംരംസ്യേ ഭവതാ സാകം ശ്ലാഘ്യഃ സ്ത്രീണാം വരഃ സ്മൃതഃ ॥ ൨൧ ॥
ഘൃതം മേ വീര ഭക്ഷ്യം സ്യാന്നേക്ഷേ ത്വാന്യത്ര മൈഥുനാത് ।
വിവാസസം തത് തഥേതി പ്രതിപേദേ മഹാമനാഃ ॥ ൨൨ ॥
അഹോ രൂപമഹോ ഭാവോ നരലോകവിമോഹനമ് ।
കോ ന സേവേത മനുജോ ദേവീം ത്വാം സ്വയമാഗതാമ് ॥ ൨൩ ॥
തയാ സ പുരുഷശ്രേഷ്ഠോ രമയന്ത്യാ യഥാര്ഹതഃ ।
രേമേ സുരവിഹാരേഷു കാമം ചൈത്രരഥാദിഷു ॥ ൨൪ ॥
രമമാണസ്തയാ ദേവ്യാ പദ്മകിഞ്ജല്കഗന്ധയാ ।
തന്മുഖാമോദമുഷിതോ മുമുദേഽഹര്ഗണാന് ബഹൂന് ॥ ൨൫ ॥
അപശ്യന്നുര്വശീമിന്ദ്രോ ഗന്ധര്വാന് സമചോദയത് ।
ഉര്വശീരഹിതം മഹ്യമാസ്ഥാനം നാതിശോഭതേ ॥ ൨൬ ॥
തേ ഉപേത്യ മഹാരാത്രേ തമസി പ്രത്യുപസ്ഥിതേ ।
ഉര്വശ്യാ ഉരണൌ ജഹ്രുര്ന്യസ്തൌ രാജനി ജായയാ ॥ ൨൭ ॥
നിശമ്യാക്രന്ദിതം ദേവീ പുത്രയോര്നീയമാനയോഃ ।
ഹതാസ്മ്യഹം കുനാഥേന നപുംസാ വീരമാനിനാ ॥ ൨൮ ॥
യദ്വിശ്രമ്ഭാദഹം നഷ്ടാ ഹൃതാപത്യാ ച ദസ്യുഭിഃ ।
യഃ ശേതേ നിശി സന്ത്രസ്തോ യഥാ നാരീ ദിവാ പുമാന് ॥ ൨൯ ॥
ഇതി വാക്സായകൈര്ബിദ്ധഃ പ്രതോത്ത്രൈരിവ കുഞ്ജരഃ ।
നിശി നിസ്ത്രിംശമാദായ വിവസ്ത്രോഽഭ്യദ്രവദ് രുഷാ ॥ ൩൦ ॥
തേ വിസൃജ്യോരണൌ തത്ര വ്യദ്യോതന്ത സ്മ വിദ്യുതഃ ।
ആദായ മേഷാവായാന്തം നഗ്നമൈക്ഷത സാ പതിമ് ॥ ൩൧ ॥
ഐലോഽപി ശയനേ ജായാമപശ്യന് വിമനാ ഇവ ।
തച്ചിത്തോ വിഹ്വലഃ ശോചന് ബഭ്രാമോന്മത്തവന്മഹീമ് ॥ ൩൨ ॥
സ താം വീക്ഷ്യ കുരുക്ഷേത്രേ സരസ്വത്യാം ച തത്സഖീഃ ।
പഞ്ച പ്രഹൃഷ്ടവദനഃ പ്രാഹ സൂക്തം പുരൂരവാഃ ॥ ൩൩ ॥
അഹോ ജായേ തിഷ്ഠ തിഷ്ഠ ഘോരേ ന ത്യക്തുമര്ഹസി ।
മാം ത്വമദ്യാപ്യനിര്വൃത്യ വചാംസി കൃണവാവഹൈ ॥ ൩൪ ॥
സുദേഹോഽയം പതത്യത്ര ദേവി ദൂരം ഹൃതസ്ത്വയാ ।
ഖാദന്ത്യേനം വൃകാ ഗൃധ്രാസ്ത്വത്പ്രസാദസ്യ നാസ്പദമ് ॥ ൩൫ ॥
ഉര്വശ്യുവാച
മാ മൃഥാഃ പുരുഷോഽസി ത്വം മാ സ്മ ത്വാദ്യുര്വൃകാ ഇമേ ।
ക്വാപി സഖ്യം ന വൈ സ്ത്രീണാം വൃകാണാം ഹൃദയം യഥാ ॥ ൩൬ ॥
സ്ത്രിയോ ഹ്യകരുണാഃ ക്രൂരാ ദുര്മര്ഷാഃ പ്രിയസാഹസാഃ ।
ഘ്നന്ത്യല്പാര്ഥേഽപി വിശ്രബ്ധം പതിം ഭ്രാതരമപ്യുത ॥ ൩൭ ॥
വിധായാലീകവിശ്രമ്ഭമജ്ഞേഷു ത്യക്തസൌഹൃദാഃ ।
നവം നവമഭീപ്സന്ത്യഃ പുംശ്ചല്യഃ സ്വൈരവൃത്തയഃ ॥ ൩൮ ॥
സംവത്സരാന്തേ ഹി ഭവാനേകരാത്രം മയേശ്വരഃ ।
രംസ്യത്യപത്യാനി ച തേ ഭവിഷ്യന്ത്യപരാണി ഭോഃ ॥ ൩൯ ॥
അന്തര്വത്നീമുപാലക്ഷ്യ ദേവീം സ പ്രയയൌ പുരീമ് ।
പുനസ്തത്ര ഗതോഽബ്ദാന്തേ ഉര്വശീം വീരമാതരമ് ॥ ൪൦ ॥
ഉപലഭ്യ മുദാ യുക്തഃ സമുവാസ തയാ നിശാമ് ।
അഥൈനമുര്വശീ പ്രാഹ കൃപണം വിരഹാതുരമ് ॥ ൪൧ ॥
ഗന്ധര്വാനുപധാവേമാംസ്തുഭ്യം ദാസ്യന്തി മാമിതി ।
തസ്യ സംസ്തുവതസ്തുഷ്ടാ അഗ്നിസ്ഥാലീം ദദുര്നൃപ ।
ഉര്വശീം മന്യമാനസ്താം സോഽബുധ്യത ചരന് വനേ ॥ ൪൨ ॥
സ്ഥാലീം ന്യസ്യ വനേ ഗത്വാ ഗൃഹാനാധ്യായതോ നിശി ।
ത്രേതായാം സമ്പ്രവൃത്തായാം മനസി ത്രയ്യവര്തത ॥ ൪൩ ॥
സ്ഥാലീസ്ഥാനം ഗതോഽശ്വത്ഥം ശമീഗര്ഭം വിലക്ഷ്യ സഃ ।
തേന ദ്വേ അരണീ കൃത്വാ ഉര്വശീലോകകാമ്യയാ ॥ ൪൪ ॥
ഉര്വശീം മന്ത്രതോ ധ്യായന്നധരാരണിമുത്തരാമ് ।
ആത്മാനമുഭയോര്മധ്യേ യത് തത് പ്രജനനം പ്രഭുഃ ॥ ൪൫ ॥
തസ്യ നിര്മന്ഥനാജ്ജാതോ ജാതവേദാ വിഭാവസുഃ ।
ത്രയ്യാ സ വിദ്യയാ രാജ്ഞാ പുത്രത്വേ കല്പിതസ്ത്രിവൃത് ॥ ൪൬ ॥
തേനായജത യജ്ഞേശം ഭഗവന്തമധോക്ഷജമ് ।
ഉര്വശീലോകമന് വിച്ഛന്സര്വദേവമയം ഹരിമ് ॥ ൪൭ ॥
ഏക ഏവ പുരാ വേദഃ പ്രണവഃ സര്വവാങ്മയഃ ।
ദേവോ നാരായണോ നാന്യ ഏകോഽഗ്നിര്വര്ണ ഏവ ച ॥ ൪൮ ॥
പുരൂരവസ ഏവാസീത് ത്രയീ ത്രേതാമുഖേ നൃപ ।
അഗ്നിനാ പ്രജയാ രാജാ ലോകം ഗാന്ധര്വമേയിവാന് ॥ ൪൯ ॥

Explore More