Lord Krishna

శ్రీమద్భాగవతమ్ ౯.౧౪

(Srimad Bhagavatam Canto 9, Chapter 14 — Purūravā and Urvaśī in Telugu)

Vyasa

Also known as athata sruyatam rajan vamsa somasya pavana

Purūravā and Urvaśī. Śrīmad Bhāgavatam Canto 9, Chapter 14 (The Dynasties of Sun and Moon), 49 verses in Sanskrit with transliteration in 9 scripts.

శ్రీశుక ఉవాచ
అథాతః శ్రుయతాం రాజన్ వంశః సోమస్య పావనః ।
యస్మిన్నైలాదయో భూపాః కీర్త్యన్తే పుణ్యకీర్తయః ॥ ౧ ॥
సహస్రశిరసః పుంసో నాభిహ్రదసరోరుహాత్ ।
జాతస్యాసీత్ సుతో ధాతురత్రిః పితృసమో గుణైః ॥ ౨ ॥
తస్య దృగ్భ్యోఽభవత్ పుత్రః సోమోఽమృతమయః కిల ।
విప్రౌషధ్యుడుగణానాం బ్రహ్మణా కల్పితః పతిః ॥ ౩ ॥
సోఽయజద్ రాజసూయేన విజిత్య భువనత్రయమ్ ।
పత్నీం బృహస్పతేర్దర్పాత్ తారాం నామాహరద్ బలాత్ ॥ ౪ ॥
యదా స దేవగురుణా యాచితోఽభీక్ష్ణశో మదాత్ ।
నాత్యజత్ తత్కృతే జజ్ఞే సురదానవవిగ్రహః ॥ ౫ ॥
శుక్రో బృహస్పతేర్ద్వేషాదగ్రహీత్ సాసురోడుపమ్ ।
హరో గురుసుతం స్నేహాత్ సర్వభూతగణావృతః ॥ ౬ ॥
సర్వదేవగణోపేతో మహేన్ద్రో గురుమన్వయాత్ ।
సురాసురవినాశోఽభూత్ సమరస్తారకామయః ॥ ౭ ॥
నివేదితోఽథాఙ్గిరసా సోమం నిర్భర్త్స్య విశ్వకృత్ ।
తారాం స్వభర్త్రే ప్రాయచ్ఛదన్తర్వత్నీమవైత్ పతిః ॥ ౮ ॥
త్యజ త్యజాశు దుష్ప్రజ్ఞే మత్క్షేత్రాదాహితం పరైః ।
నాహం త్వాం భస్మసాత్ కుర్యాం స్త్రియం సాన్తానికేఽసతి ॥ ౯ ॥
తత్యాజ వ్రీడితా తారా కుమారం కనకప్రభమ్ ।
స్పృహామాఙ్గిరసశ్చక్రే కుమారే సోమ ఏవ చ ॥ ౧౦ ॥
మమాయం న తవేత్యుచ్చైస్తస్మిన్ వివదమానయోః ।
పప్రచ్ఛుఋర్షయో దేవా నైవోచే వ్రీడితా తు సా ॥ ౧౧ ॥
కుమారో మాతరం ప్రాహ కుపితోఽలీకలజ్జయా ।
కిం న వచస్యసద్ వృత్తే ఆత్మావద్యం వదాశు మే ॥ ౧౨ ॥
బ్రహ్మా తాం రహ ఆహూయ సమప్రాక్షీచ్చ సాన్త్వయన్ ।
సోమస్యేత్యాహ శనకైః సోమస్తం తావదగ్రహీత్ ॥ ౧౩ ॥
తస్యాత్మయోనిరకృత బుధ ఇత్యభిధాం నృప ।
బుద్ధ్యా గమ్భీరయా యేన పుత్రేణాపోడురాణ్ముదమ్ ॥ ౧౪ ॥
తతః పురూరవా జజ్ఞే ఇలాయాం య ఉదాహృతః ।
తస్య రూపగుణౌదార్యశీలద్రవిణవిక్రమాన్ ॥ ౧౫ ॥
శ్రుత్వోర్వశీన్ద్రభవనే గీయమానాన్ సురర్షిణా ।
తదన్తికముపేయాయ దేవీ స్మరశరార్దితా ॥ ౧౬ ॥
మిత్రావరుణయోః శాపాదాపన్నా నరలోకతామ్ ।
నిశమ్య పురుషశ్రేష్ఠం కన్దర్పమివ రూపిణమ్ ।
ధృతిం విష్టభ్య లలనా ఉపతస్థే తదన్తికే ॥ ౧౭ ॥
స తాం విలోక్య నృపతిర్హర్షేణోత్ఫుల్లలోచనః ।
ఉవాచశ్లక్ష్ణయా వాచా దేవీం హృష్టతనూరుహః ॥ ౧౮ ॥
శ్రీరాజోవాచ
స్వాగతం తే వరారోహే ఆస్యతాం కరవామ కిమ్ ।
సంరమస్వ మయా సాకం రతిర్నౌ శాశ్వతీః సమాః ॥ ౧౯ ॥
ఉర్వశ్యువాచ
కస్యాస్త్వయి న సజ్జేత మనో దృష్టిశ్చ సున్దర ।
యదఙ్గాన్తరమాసాద్య చ్యవతే హ రిరంసయా ॥ ౨౦ ॥
ఏతావురణకౌ రాజన్ న్యాసౌ రక్షస్వ మానద ।
సంరంస్యే భవతా సాకం శ్లాఘ్యః స్త్రీణాం వరః స్మృతః ॥ ౨౧ ॥
ఘృతం మే వీర భక్ష్యం స్యాన్నేక్షే త్వాన్యత్ర మైథునాత్ ।
వివాససం తత్ తథేతి ప్రతిపేదే మహామనాః ॥ ౨౨ ॥
అహో రూపమహో భావో నరలోకవిమోహనమ్ ।
కో న సేవేత మనుజో దేవీం త్వాం స్వయమాగతామ్ ॥ ౨౩ ॥
తయా స పురుషశ్రేష్ఠో రమయన్త్యా యథార్హతః ।
రేమే సురవిహారేషు కామం చైత్రరథాదిషు ॥ ౨౪ ॥
రమమాణస్తయా దేవ్యా పద్మకిఞ్జల్కగన్ధయా ।
తన్ముఖామోదముషితో ముముదేఽహర్గణాన్ బహూన్ ॥ ౨౫ ॥
అపశ్యన్నుర్వశీమిన్ద్రో గన్ధర్వాన్ సమచోదయత్ ।
ఉర్వశీరహితం మహ్యమాస్థానం నాతిశోభతే ॥ ౨౬ ॥
తే ఉపేత్య మహారాత్రే తమసి ప్రత్యుపస్థితే ।
ఉర్వశ్యా ఉరణౌ జహ్రుర్న్యస్తౌ రాజని జాయయా ॥ ౨౭ ॥
నిశమ్యాక్రన్దితం దేవీ పుత్రయోర్నీయమానయోః ।
హతాస్మ్యహం కునాథేన నపుంసా వీరమానినా ॥ ౨౮ ॥
యద్విశ్రమ్భాదహం నష్టా హృతాపత్యా చ దస్యుభిః ।
యః శేతే నిశి సన్త్రస్తో యథా నారీ దివా పుమాన్ ॥ ౨౯ ॥
ఇతి వాక్సాయకైర్బిద్ధః ప్రతోత్త్రైరివ కుఞ్జరః ।
నిశి నిస్త్రింశమాదాయ వివస్త్రోఽభ్యద్రవద్ రుషా ॥ ౩౦ ॥
తే విసృజ్యోరణౌ తత్ర వ్యద్యోతన్త స్మ విద్యుతః ।
ఆదాయ మేషావాయాన్తం నగ్నమైక్షత సా పతిమ్ ॥ ౩౧ ॥
ఐలోఽపి శయనే జాయామపశ్యన్ విమనా ఇవ ।
తచ్చిత్తో విహ్వలః శోచన్ బభ్రామోన్మత్తవన్మహీమ్ ॥ ౩౨ ॥
స తాం వీక్ష్య కురుక్షేత్రే సరస్వత్యాం చ తత్సఖీః ।
పఞ్చ ప్రహృష్టవదనః ప్రాహ సూక్తం పురూరవాః ॥ ౩౩ ॥
అహో జాయే తిష్ఠ తిష్ఠ ఘోరే న త్యక్తుమర్హసి ।
మాం త్వమద్యాప్యనిర్వృత్య వచాంసి కృణవావహై ॥ ౩౪ ॥
సుదేహోఽయం పతత్యత్ర దేవి దూరం హృతస్త్వయా ।
ఖాదన్త్యేనం వృకా గృధ్రాస్త్వత్ప్రసాదస్య నాస్పదమ్ ॥ ౩౫ ॥
ఉర్వశ్యువాచ
మా మృథాః పురుషోఽసి త్వం మా స్మ త్వాద్యుర్వృకా ఇమే ।
క్వాపి సఖ్యం న వై స్త్రీణాం వృకాణాం హృదయం యథా ॥ ౩౬ ॥
స్త్రియో హ్యకరుణాః క్రూరా దుర్మర్షాః ప్రియసాహసాః ।
ఘ్నన్త్యల్పార్థేఽపి విశ్రబ్ధం పతిం భ్రాతరమప్యుత ॥ ౩౭ ॥
విధాయాలీకవిశ్రమ్భమజ్ఞేషు త్యక్తసౌహృదాః ।
నవం నవమభీప్సన్త్యః పుంశ్చల్యః స్వైరవృత్తయః ॥ ౩౮ ॥
సంవత్సరాన్తే హి భవానేకరాత్రం మయేశ్వరః ।
రంస్యత్యపత్యాని చ తే భవిష్యన్త్యపరాణి భోః ॥ ౩౯ ॥
అన్తర్వత్నీముపాలక్ష్య దేవీం స ప్రయయౌ పురీమ్ ।
పునస్తత్ర గతోఽబ్దాన్తే ఉర్వశీం వీరమాతరమ్ ॥ ౪౦ ॥
ఉపలభ్య ముదా యుక్తః సమువాస తయా నిశామ్ ।
అథైనముర్వశీ ప్రాహ కృపణం విరహాతురమ్ ॥ ౪౧ ॥
గన్ధర్వానుపధావేమాంస్తుభ్యం దాస్యన్తి మామితి ।
తస్య సంస్తువతస్తుష్టా అగ్నిస్థాలీం దదుర్నృప ।
ఉర్వశీం మన్యమానస్తాం సోఽబుధ్యత చరన్ వనే ॥ ౪౨ ॥
స్థాలీం న్యస్య వనే గత్వా గృహానాధ్యాయతో నిశి ।
త్రేతాయాం సమ్ప్రవృత్తాయాం మనసి త్రయ్యవర్తత ॥ ౪౩ ॥
స్థాలీస్థానం గతోఽశ్వత్థం శమీగర్భం విలక్ష్య సః ।
తేన ద్వే అరణీ కృత్వా ఉర్వశీలోకకామ్యయా ॥ ౪౪ ॥
ఉర్వశీం మన్త్రతో ధ్యాయన్నధరారణిముత్తరామ్ ।
ఆత్మానముభయోర్మధ్యే యత్ తత్ ప్రజననం ప్రభుః ॥ ౪౫ ॥
తస్య నిర్మన్థనాజ్జాతో జాతవేదా విభావసుః ।
త్రయ్యా స విద్యయా రాజ్ఞా పుత్రత్వే కల్పితస్త్రివృత్ ॥ ౪౬ ॥
తేనాయజత యజ్ఞేశం భగవన్తమధోక్షజమ్ ।
ఉర్వశీలోకమన్ విచ్ఛన్సర్వదేవమయం హరిమ్ ॥ ౪౭ ॥
ఏక ఏవ పురా వేదః ప్రణవః సర్వవాఙ్మయః ।
దేవో నారాయణో నాన్య ఏకోఽగ్నిర్వర్ణ ఏవ చ ॥ ౪౮ ॥
పురూరవస ఏవాసీత్ త్రయీ త్రేతాముఖే నృప ।
అగ్నినా ప్రజయా రాజా లోకం గాన్ధర్వమేయివాన్ ॥ ౪౯ ॥

Explore More