Shree Swami Samarth

শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থ সপ্তশতী অধ্যায 7

(Shri Swami Samarth Saptashati Adhyay 7 in Assamese)

Also known as Swami Samarth Saptashati · Swami Samarth Saptashati adhyay 7 · Shri Swami Samarth Saptashati 7

Shri Swami Samarth Saptashati Adhyay 7. The Shri Swami Samarth Saptashati, seven hundred verses on Shri Swami Samarth of Akkalkot, arranged for parayana. It is read through in ten adhyays, commonly across a week, by those who keep the Swami's worship.

#of 72
শ্ৰী গণেশায নমঃ ।
ঊঁ দত্ত পৰব্ৰহ্মায স্ৱাহা ॥
সংততী সংপত্তী আৰোগ্য । ৱিদ্যা জ্ঞান ৱৈৰাগ্য ।
আত্মজ্ঞান আণি যোগ । সৰ্ৱহী মিল়ে ভক্তাংনা ॥১॥
অংধাশী নেত্ৰ মিল়ত । দৰিদ্ৰী হোঈ শ্ৰীমংত ।
ৱ্যাধী নিৱাৰণ হোত । সমৰ্থকৃপে কৰোনিযা ॥২॥
অসো প্ৰজ্ঞাপুৰাত । স্ৱামী সমৰ্থ হোতে ৰাহত ।
নিত্য লীলা কৰীত । উধ্দাৰাযা ভক্তাংসী ॥৩॥
নাস্তিকা আস্তিক কৰীত । অভক্তা মাৰ্গা লাৱীত ।
দৃষ্টা সজ্জন বনৱীত । ঐসা মহিমা তযাংচা ॥৪॥
গৰ্ৱিষ্ঠাসী তডাখে দেত । আণি মাৰ্গাৱৰী আণীত ।
অহংকাৰ দৱডূনী দেৱত্ৱ । দিলে কীত্যেক ভক্তাংনা ॥৫॥
এক সাধূ কিমযাগাৰ । নিত্য সুৱৰ্ণ কৰী তযাৰ ।
দৰ্শনা লোক থোৰ থোৰ । নিত্য জাতী তযাচ্যা ॥৬॥
আঢযতেনে বোলে নিত্য । ম্হণে মী ৰসাযন সিধ্দ ।
জো তাংব্যাচে সুৱৰ্ণ কৰীত । খৰা সিধ্দ ম্হণা ত্যাসী ॥৭॥
জো কিমযা কৰু শকত । ত্যাসীচ ম্হণাৱে খৰা নাথ ।
ইতৰ ভোংদূ অসত । ম্হণোনী লোকা সাংগতসে ॥৮॥
মচ্ছিংদ্ৰ আণি গোৰক্ষ । জালংদৰ আণি দত্ত ।
সাৰে কিমযা কৰীত ।ম্হণোনী মোঠে হোতে তে ॥৯॥
মীচ এক সাংপ্ৰত । সোনে নিৰ্মাণ কৰীত ।
নাথাংনংতৰ সিধ্দ । একচী পাহা মী অসে ॥১০॥
ঐসে লোকা সাংগত । চিমলীতূন সোনে কাঢীত ।
লোক জযজযকাৰ কৰীত । হোতে পাহা তযাচা ॥১১॥
পক্কান্নাংচ্যা পংগতী উঠত । অনেক ত্যাতে মানীত ।
ম্হণোনী গৰ্ৱ হোত । সিধ্দ স্ৱতঃ সী ম্হণত অসে ॥১২॥
ঘোডা গাডী ৱৈভৱ । সংপত্তী ৱিপুল ৱৈভৱ ।
সুখোপভোগ সৰ্ৱ । জৱল়ী অসতী তযাচ্যা ॥১৩॥
ম্হণোনিযা মাজত । ম্হণে মীচ এক সিধ্দ ।
মজৱিণ যা জগাত । সিধ্দ কোণী অসেনা ॥১৪॥
ৰাত্ৰীচ্যা অংধাৰাত । গৰ্ৱানে তাৰে চমকত ।
সূৰ্যোদয জৱ হোত । পল়োনিযা জাতী তে ॥১৫॥
সিংহ ন দিসে জোৱৰী । জংবুক গৰ্জতী অপাৰী ।
পাহতা সিংহাতে সত্ৱৰী । পল়োনিযা জাতী তে ॥১৬॥
কোণী ন ভেটে সৱ্ৱাশেৰ । ম্হণোনী গৰ্জে কিমযাগাৰ ।
পৰী স্ৱামী ঈশ্ৱৰ । সাৰে কাহী জাণতসে ॥১৭॥
কিমযাগাৰ নাশিকাত । হোতা পাহা তেৱ্হা ৰাহত ।
লোকাংসমোৰ ৱল্গনা কৰীত । মোঠা সিধ্দ ম্হণোনিযা ॥১৮॥
নাশিকাত বাবা ঘোলপ । হোতে কপালেশ্ৱৰ মংদিৰাত ।
ৱামনবুৱা ব্ৰহ্মনিষ্ঠা । যেতী দৰ্শনা তযাংচ্যা ॥১৯॥
বাবা ঘোলপ ৱামন ব্ৰহ্মনিষ্ঠা । উভযতা অসতী বোলত ।
ৱিষয কিমযাগাৰাচা নিঘত । কৈসা গৰ্ৱিষ্ঠ তো অসে ॥২০॥
জাৱে পাহাৱে তযাস । ঐসে ৱাটে মনাস ।
ম্হণূনী নিঘালে দৰ্শনাস । ত্যাচ ৱেল়ী তেধৱা ॥২১॥
বাবা আণি ৱামন । তৈসেচী কাহী ভক্তজন ।
জাৱোনী ঘেতী দৰ্শন । কিমযাগাৰ সাধূচে ॥২২॥
সাধূ ম্হণে তযালাগোন । আম্হী তযাৰ কৰিতো সোনে ।
আম্হাসম বলৱান । নাহী পাহা কোণীহী ॥২৩॥
মচ্ছিংদ্ৰ গোৰক্ষ আণি দত্ত । হেহী হোতে কিমযা কৰীত ।
জ্যাসী কিমযা ন যেত । সাধূ ত্যাসী ম্হণো নযে ॥২৪॥
তৱ ৱামন ব্ৰহ্মনিষ্ঠ । তযা কিমযাগাৰাসী ম্হণত ।
তুমচে বোলণে সমজত । নাহী পাহা আম্হাসী ॥২৫॥
ৱৈৰাগ্য আণি জ্ঞান । শাংতী আণি সমাধান ।
হে সাধূচে লক্ষণ । ঐসে আম্হা ৱাটতে ॥২৬॥
ঐসে ঐকতা ৱচন । সাধূ জাঈ খৱল়োন ।
ম্হণে তুমচা গুৰু কোণ । কায নাৱ তযাচে হো॥২৭॥
ৱামন ব্ৰহ্মনিষ্ঠ ম্হণত । অক্কলকোটচে স্ৱামী সমৰ্থ ।
তেচী আমুচী গুৰু অসত । ঐসে ম্হণতী তযাংনা ॥২৮॥
সমৰ্থ নাৱ ঐকোন । সাধূ জাঈ খৱল়োন ।
সমৰ্থাংসী দূষণ । দেৱোনী ভক্তা পুসত অসে ॥২৯॥
হে কৈসে স্ৱামী সমৰ্থ । তে কা নাহী কিমযা কৰত ।
জৰী তে সোনে নিৰ্মিত । তৰীচ আম্হী মানূ তযা ॥৩০॥
তৱ ম্হণতী সমৰ্থ ভক্ত । তে নাহী কিমযা কৰত ।
পৰী ত্যাংচী কৃপা হোত । জগ সুৱৰ্ণ দিসত অসে ॥৩১॥
তে সৰ্পাচে সোনে কৰীত । হাডাংচেহী সোনে কৰীত ।
মাতীচে সোনে কৰীত । ঐসা মহিমা তযাংচা ॥৩২॥
ঐকোনী ঐসে ৱচন । সাধূ ৱিস্মিত হোৱোন ।
ম্হণে তুমচে ভাষণ । সত্য কা মী মানাৱে ॥৩৩॥
জৰী তে সমৰ্থ অসত । মজ চমত্কাৰ দাৱীত ।
তেৱ্হাচ তুমচে সত্য । মানেন জাণা নিৰ্ধাৰ ॥৩৪॥
না তৰী যা দুনিযেত । কিতী তৰী ঢোংগী অসত ।
আণি ত্যাংচেহী ভক্ত । প্ৰচাৰ কৰিতী তযাংচা ॥৩৫॥
ঐসে ম্হণোনী কিমযাগাৰ । দেঈ সমৰ্থ ভক্তা উত্তৰ ।
অসো তেথূনী সৰ্ৱ । পৰতলে আপুল্যা স্থানাসী ॥৩৬॥
আপুলে স্থানী পৰতোন । সৰ্ৱ একত্ৰ বৈসোন ।
স্ৱামী সমৰ্থা লাগোন । প্ৰাৰ্থনা কৰিতী সৰ্ৱহী ॥৩৭॥
হে অৱধূতা দত্তা । সচ্চিদানংদ স্ৱামী সমৰ্থা ।
দাৱী আপুলী সত্তা । তযা কিমযাগাৰাসী ॥৩৮॥
ঐসে সৰ্ৱহী প্ৰাৰ্থূন । ঝালে পাহা নিদ্ৰাধীন ।
ইকডে কায ৱৰ্তমান । ঘডলে পাহা কায তে ॥৩৯॥
প্ৰভাতকাল়ী উঠোন । চাৰী বাজূস পডদে লাৱূন ।
কিমযা কৰণ্যা লাগোন । সাধূ পাহা তো বৈসলা ॥৪০॥
সোনে ন হোতা ঝালে কোল়সে । পাহোনী সাধূস লাগলে পিসে ।
ম্হণে হে ঐসে কৈসে । ঝালে মজলা কল়েনা ॥৪১॥
ৱিচাৰ কৰী মনাত । নিংদিলে স্ৱামী সমৰ্থ ।
জৰী অসতী সিধ্দ । চমত্কাৰ দাৱা ম্হটলে মী ॥৪২॥
তাত্কাল় মাণসে পাঠৱীত । সমৰ্থ ভক্তা পাচাৰীত ।
ম্হণে মী অপৰাধী অসত । সচ্চা স্ৱামী তুমচা হো ॥৪৩॥
তেণে কেলী মজ শিক্ষা । গেলী মাঝী সৰ্ৱ ৱিদ্যা ।
কিমযা ন যে মজ আতা । সোনে কাহী হোঈনা ॥৪৪॥
ঐসে পশ্চাত্তাপে ম্হণেন । ধৰী ৱামনাচে চৰণ ।
ম্হণে মজ গুৰুদৰ্শন । সাংগা কেৱ্হা হোঈল তে ॥৪৫॥
আতা হোঈল জৱ দৰ্শন । তেৱ্হা অন্নগ্ৰহণ কৰেন ।
ঐসে ম্হণোনী প্ৰযাণ । অক্কলকোটাসী তো কৰে ॥৪৬॥
প্ৰজ্ঞাপুৰী যেঊন । ঘেঈ স্ৱামী দৰ্শন ।
‘মাজলাস কা ৰে ’ম্হণোন । স্ৱামী পুসতী তযালাগী ॥৪৭॥
কায ঝালে কিমযেচে । কোল়সে ঝালে সোন্যাচে ।
চমত্কাৰ কসলে পাহাযচে । ঐসে ম্হণতী তযালা ॥৪৮॥
‘ ক্যা দেখতা হৈ ইধৰ ’ । ‘ দেখ ৰে দেখ উধৰ ’ ।
ঐসে ঐকোনী উদ্গাৰ । সাধূ পাহো লাগলা ॥৪৯॥
কডুনিংবাচ্যা ৱৃক্ষাতূন । পাণী ৱাহে সুৱৰ্ণৱৰ্ণ ।
তৈসেচী ৱৃক্ষ সংপূৰ্ণ । সুৱৰ্ণাচা দিসত অসে ॥৫০॥
পাণী পডে জমিনীৱৰ । তী ভূমী হোঈ সুৱৰ্ণ ।
সাধূ হোঈ কংপাযমান । পাহোনী লীলা স্ৱামীংচী ॥৫১॥
ঐসে হোতা অকস্মাত । সমাধী ত্যাসী লাগত ।
সমাধী মাজী পাহত । হিৰণ্যগৰ্ভ শ্ৰী স্ৱামী ॥৫২॥
সংপূৰ্ণ ৱিশ্ৱ হিৰণ্যময । স্ৱামী সমৰ্থ হিৰণ্যময ।
হে ৱিশ্ৱ সৰ্ৱ চিন্ময । ঐসে জ্ঞান হোত অসে ॥৫৩॥
চাৰ তাসাংনংতৰ । পুন্হা যেঈ ভানাৱৰ ।
কৰী সাষ্টাংগ নমস্কাৰ । সমৰ্থাংসী তেধৱা ॥৫৪॥
ম্হণে মী অজ্ঞান । পডলো মাযেত গুংতোন ।
পৰী তূ গুৰু দযাল় পূৰ্ণ । ওঢোনী মাতে কাঢিলে ॥৫৫॥
কাহী সেৱা ন কৰতা । উধ্দাৰ কেলা মাঝা আতা ।
ঐসে কৰুণাকৰ্তা । সমৰ্থ একচী আপণ হো ॥৫৬॥
কাহী সেৱা নাহী কেলী । নিংদা পৰী বহু কেলী ।
দূষণে আপণা দিলী । তৰী মাতে উধ্দৰিলে ॥৫৭॥
ন কল়ে হী কায কৰুণা । কৈসে আপণ দযাঘনা ।
ঐসে ম্হণোনী চৰণা । ঘট্ট সাধূ ধৰীতসে ॥৫৮॥
দত্তগুৰু স্ৱামী সমৰ্থা । পূৰ্ণ পৰব্ৰহ্ম অৱধূতা ।
কায ৱৰ্ণূ তুঝী সত্তা । ধন্য মাতে উধ্দৰিলে ॥৫৯॥
ঐসে পুন্হা পুন্হা ম্হণত । পৰমানংদে ডোলে চিত্ত ।
নিংদকাসীহী উধ্দৰীত । সমৰ্থ স্ৱামী সদ্গুৰু ॥৬০॥
সদ্যঃ সিধ্দ সমাগমা । ঐসা ৱেদ ৱৰ্ণে মহিমা ।
দত্তগুৰু তূ নিষ্কামা । উধ্দৰীলে আজ মজলাগী ॥৬১॥
নাহী কাহী সেৱা কেলী । নিংদা মাত্ৰ বহূ কেলী ।
পৰী তূ দযাল় মাঊলী । উধ্দাৰ মাঝা কেলা তূ ॥৬২॥
হে দত্তগুৰু স্ৱামী সমৰ্থা । সাংগা আজ্ঞা কায আতা ।
যাপুঢে প্ৰতিক্ষণ চিত্তা । ৰাহো ধ্যান চৰণাংচে ॥৬৩॥
ঐসে ঐকোনী নম্ৰ ৱচন । স্ৱামী সমৰ্থ দযাঘন ।
বোললে জে গংভীৰ ৱচন । শ্ৰোতে তুম্হী অৱধাৰা ॥৬৪॥
মাহূৰগডী জাৱোনী । ৰাহা ম্হণতী দত্তমুনী ।
মৃগচৰ্ম আণি কফনী । দেতী তযা সাধূলা ॥৬৫॥
সাধূ মাহূৰগডা জাত । তেথে দৰ্শন দেতী সমৰ্থ ।
সাধূচা উধ্দাৰ হোত । স্ৱামী ক্ৰৃপে কৰোনিযা ॥৬৬॥
নিংদকাহী কৰিতী সিধ্দ । ঐসী কধী ন ঐকলী মাত ।
পৰী স্ৱামী সমৰ্থ । অগাধ লীলা ত্যাংচী হো ॥৬৭॥
জো ত্যাংসী শৰণ গেলা । ত্যাসী সিধ্দপদী বৈসৱিলা ।
ঐসা মহিমা আগল়া । শ্ৰী স্ৱামী সমৰ্থাংচা হো ॥৬৮॥
নিংদকাসীহী উধ্দৰীত । সদ্ভক্তা জ্ঞান দেত ।
মূঢা ৱিৱ্দান কৰীত । সমৰ্থ স্ৱামী সদ্গুৰু ॥৬৯॥
ঐসা স্ৱামী সমৰ্থ । ভক্তাজনা উধ্দৰীত ।
তে সৰ্ৱ জন ভাগ্যৱংত । পাহিলে জ্যাংনী ডোল়্যানে ॥৭০॥
॥ অধ্যায সাতৱা ॥ ॥ ওৱী সংখ্যা ৭০॥

Explore More