Shree Swami Samarth

શ્રી સ્વામી સમર્થ સપ્તશતી અધ્યાય 7

(Shri Swami Samarth Saptashati Adhyay 7 in Gujarati)

Also known as Swami Samarth Saptashati · Swami Samarth Saptashati adhyay 7 · Shri Swami Samarth Saptashati 7

Shri Swami Samarth Saptashati Adhyay 7. The Shri Swami Samarth Saptashati, seven hundred verses on Shri Swami Samarth of Akkalkot, arranged for parayana. It is read through in ten adhyays, commonly across a week, by those who keep the Swami's worship.

#of 72
શ્રી ગણેશાય નમઃ ।
ઊઁ દત્ત પરબ્રહ્માય સ્વાહા ॥
સંતતી સંપત્તી આરોગ્ય । વિદ્યા જ્ઞાન વૈરાગ્ય ।
આત્મજ્ઞાન આણિ યોગ । સર્વહી મિળે ભક્તાંના ॥૧॥
અંધાશી નેત્ર મિળત । દરિદ્રી હોઈ શ્રીમંત ।
વ્યાધી નિવારણ હોત । સમર્થકૃપે કરોનિયા ॥૨॥
અસો પ્રજ્ઞાપુરાત । સ્વામી સમર્થ હોતે રાહત ।
નિત્ય લીલા કરીત । ઉધ્દારાયા ભક્તાંસી ॥૩॥
નાસ્તિકા આસ્તિક કરીત । અભક્તા માર્ગા લાવીત ।
દૃષ્ટા સજ્જન બનવીત । ઐસા મહિમા તયાંચા ॥૪॥
ગર્વિષ્ઠાસી તડાખે દેત । આણિ માર્ગાવરી આણીત ।
અહંકાર દવડૂની દેવત્વ । દિલે કીત્યેક ભક્તાંના ॥૫॥
એક સાધૂ કિમયાગાર । નિત્ય સુવર્ણ કરી તયાર ।
દર્શના લોક થોર થોર । નિત્ય જાતી તયાચ્યા ॥૬॥
આઢયતેને બોલે નિત્ય । મ્હણે મી રસાયન સિધ્દ ।
જો તાંબ્યાચે સુવર્ણ કરીત । ખરા સિધ્દ મ્હણા ત્યાસી ॥૭॥
જો કિમયા કરુ શકત । ત્યાસીચ મ્હણાવે ખરા નાથ ।
ઇતર ભોંદૂ અસત । મ્હણોની લોકા સાંગતસે ॥૮॥
મચ્છિંદ્ર આણિ ગોરક્ષ । જાલંદર આણિ દત્ત ।
સારે કિમયા કરીત ।મ્હણોની મોઠે હોતે તે ॥૯॥
મીચ એક સાંપ્રત । સોને નિર્માણ કરીત ।
નાથાંનંતર સિધ્દ । એકચી પાહા મી અસે ॥૧૦॥
ઐસે લોકા સાંગત । ચિમલીતૂન સોને કાઢીત ।
લોક જયજયકાર કરીત । હોતે પાહા તયાચા ॥૧૧॥
પક્કાન્નાંચ્યા પંગતી ઉઠત । અનેક ત્યાતે માનીત ।
મ્હણોની ગર્વ હોત । સિધ્દ સ્વતઃ સી મ્હણત અસે ॥૧૨॥
ઘોડા ગાડી વૈભવ । સંપત્તી વિપુલ વૈભવ ।
સુખોપભોગ સર્વ । જવળી અસતી તયાચ્યા ॥૧૩॥
મ્હણોનિયા માજત । મ્હણે મીચ એક સિધ્દ ।
મજવિણ યા જગાત । સિધ્દ કોણી અસેના ॥૧૪॥
રાત્રીચ્યા અંધારાત । ગર્વાને તારે ચમકત ।
સૂર્યોદય જવ હોત । પળોનિયા જાતી તે ॥૧૫॥
સિંહ ન દિસે જોવરી । જંબુક ગર્જતી અપારી ।
પાહતા સિંહાતે સત્વરી । પળોનિયા જાતી તે ॥૧૬॥
કોણી ન ભેટે સવ્વાશેર । મ્હણોની ગર્જે કિમયાગાર ।
પરી સ્વામી ઈશ્વર । સારે કાહી જાણતસે ॥૧૭॥
કિમયાગાર નાશિકાત । હોતા પાહા તેવ્હા રાહત ।
લોકાંસમોર વલ્ગના કરીત । મોઠા સિધ્દ મ્હણોનિયા ॥૧૮॥
નાશિકાત બાબા ઘોલપ । હોતે કપાલેશ્વર મંદિરાત ।
વામનબુવા બ્રહ્મનિષ્ઠા । યેતી દર્શના તયાંચ્યા ॥૧૯॥
બાબા ઘોલપ વામન બ્રહ્મનિષ્ઠા । ઉભયતા અસતી બોલત ।
વિષય કિમયાગારાચા નિઘત । કૈસા ગર્વિષ્ઠ તો અસે ॥૨૦॥
જાવે પાહાવે તયાસ । ઐસે વાટે મનાસ ।
મ્હણૂની નિઘાલે દર્શનાસ । ત્યાચ વેળી તેધવા ॥૨૧॥
બાબા આણિ વામન । તૈસેચી કાહી ભક્તજન ।
જાવોની ઘેતી દર્શન । કિમયાગાર સાધૂચે ॥૨૨॥
સાધૂ મ્હણે તયાલાગોન । આમ્હી તયાર કરિતો સોને ।
આમ્હાસમ બલવાન । નાહી પાહા કોણીહી ॥૨૩॥
મચ્છિંદ્ર ગોરક્ષ આણિ દત્ત । હેહી હોતે કિમયા કરીત ।
જ્યાસી કિમયા ન યેત । સાધૂ ત્યાસી મ્હણો નયે ॥૨૪॥
તવ વામન બ્રહ્મનિષ્ઠ । તયા કિમયાગારાસી મ્હણત ।
તુમચે બોલણે સમજત । નાહી પાહા આમ્હાસી ॥૨૫॥
વૈરાગ્ય આણિ જ્ઞાન । શાંતી આણિ સમાધાન ।
હે સાધૂચે લક્ષણ । ઐસે આમ્હા વાટતે ॥૨૬॥
ઐસે ઐકતા વચન । સાધૂ જાઈ ખવળોન ।
મ્હણે તુમચા ગુરુ કોણ । કાય નાવ તયાચે હો॥૨૭॥
વામન બ્રહ્મનિષ્ઠ મ્હણત । અક્કલકોટચે સ્વામી સમર્થ ।
તેચી આમુચી ગુરુ અસત । ઐસે મ્હણતી તયાંના ॥૨૮॥
સમર્થ નાવ ઐકોન । સાધૂ જાઈ ખવળોન ।
સમર્થાંસી દૂષણ । દેવોની ભક્તા પુસત અસે ॥૨૯॥
હે કૈસે સ્વામી સમર્થ । તે કા નાહી કિમયા કરત ।
જરી તે સોને નિર્મિત । તરીચ આમ્હી માનૂ તયા ॥૩૦॥
તવ મ્હણતી સમર્થ ભક્ત । તે નાહી કિમયા કરત ।
પરી ત્યાંચી કૃપા હોત । જગ સુવર્ણ દિસત અસે ॥૩૧॥
તે સર્પાચે સોને કરીત । હાડાંચેહી સોને કરીત ।
માતીચે સોને કરીત । ઐસા મહિમા તયાંચા ॥૩૨॥
ઐકોની ઐસે વચન । સાધૂ વિસ્મિત હોવોન ।
મ્હણે તુમચે ભાષણ । સત્ય કા મી માનાવે ॥૩૩॥
જરી તે સમર્થ અસત । મજ ચમત્કાર દાવીત ।
તેવ્હાચ તુમચે સત્ય । માનેન જાણા નિર્ધાર ॥૩૪॥
ના તરી યા દુનિયેત । કિતી તરી ઢોંગી અસત ।
આણિ ત્યાંચેહી ભક્ત । પ્રચાર કરિતી તયાંચા ॥૩૫॥
ઐસે મ્હણોની કિમયાગાર । દેઈ સમર્થ ભક્તા ઉત્તર ।
અસો તેથૂની સર્વ । પરતલે આપુલ્યા સ્થાનાસી ॥૩૬॥
આપુલે સ્થાની પરતોન । સર્વ એકત્ર બૈસોન ।
સ્વામી સમર્થા લાગોન । પ્રાર્થના કરિતી સર્વહી ॥૩૭॥
હે અવધૂતા દત્તા । સચ્ચિદાનંદ સ્વામી સમર્થા ।
દાવી આપુલી સત્તા । તયા કિમયાગારાસી ॥૩૮॥
ઐસે સર્વહી પ્રાર્થૂન । ઝાલે પાહા નિદ્રાધીન ।
ઇકડે કાય વર્તમાન । ઘડલે પાહા કાય તે ॥૩૯॥
પ્રભાતકાળી ઉઠોન । ચારી બાજૂસ પડદે લાવૂન ।
કિમયા કરણ્યા લાગોન । સાધૂ પાહા તો બૈસલા ॥૪૦॥
સોને ન હોતા ઝાલે કોળસે । પાહોની સાધૂસ લાગલે પિસે ।
મ્હણે હે ઐસે કૈસે । ઝાલે મજલા કળેના ॥૪૧॥
વિચાર કરી મનાત । નિંદિલે સ્વામી સમર્થ ।
જરી અસતી સિધ્દ । ચમત્કાર દાવા મ્હટલે મી ॥૪૨॥
તાત્કાળ માણસે પાઠવીત । સમર્થ ભક્તા પાચારીત ।
મ્હણે મી અપરાધી અસત । સચ્ચા સ્વામી તુમચા હો ॥૪૩॥
તેણે કેલી મજ શિક્ષા । ગેલી માઝી સર્વ વિદ્યા ।
કિમયા ન યે મજ આતા । સોને કાહી હોઈના ॥૪૪॥
ઐસે પશ્ચાત્તાપે મ્હણેન । ધરી વામનાચે ચરણ ।
મ્હણે મજ ગુરુદર્શન । સાંગા કેવ્હા હોઈલ તે ॥૪૫॥
આતા હોઈલ જવ દર્શન । તેવ્હા અન્નગ્રહણ કરેન ।
ઐસે મ્હણોની પ્રયાણ । અક્કલકોટાસી તો કરે ॥૪૬॥
પ્રજ્ઞાપુરી યેઊન । ઘેઈ સ્વામી દર્શન ।
‘માજલાસ કા રે ’મ્હણોન । સ્વામી પુસતી તયાલાગી ॥૪૭॥
કાય ઝાલે કિમયેચે । કોળસે ઝાલે સોન્યાચે ।
ચમત્કાર કસલે પાહાયચે । ઐસે મ્હણતી તયાલા ॥૪૮॥
‘ ક્યા દેખતા હૈ ઇધર ’ । ‘ દેખ રે દેખ ઉધર ’ ।
ઐસે ઐકોની ઉદ્ગાર । સાધૂ પાહો લાગલા ॥૪૯॥
કડુનિંબાચ્યા વૃક્ષાતૂન । પાણી વાહે સુવર્ણવર્ણ ।
તૈસેચી વૃક્ષ સંપૂર્ણ । સુવર્ણાચા દિસત અસે ॥૫૦॥
પાણી પડે જમિનીવર । તી ભૂમી હોઈ સુવર્ણ ।
સાધૂ હોઈ કંપાયમાન । પાહોની લીલા સ્વામીંચી ॥૫૧॥
ઐસે હોતા અકસ્માત । સમાધી ત્યાસી લાગત ।
સમાધી માજી પાહત । હિરણ્યગર્ભ શ્રી સ્વામી ॥૫૨॥
સંપૂર્ણ વિશ્વ હિરણ્યમય । સ્વામી સમર્થ હિરણ્યમય ।
હે વિશ્વ સર્વ ચિન્મય । ઐસે જ્ઞાન હોત અસે ॥૫૩॥
ચાર તાસાંનંતર । પુન્હા યેઈ ભાનાવર ।
કરી સાષ્ટાંગ નમસ્કાર । સમર્થાંસી તેધવા ॥૫૪॥
મ્હણે મી અજ્ઞાન । પડલો માયેત ગુંતોન ।
પરી તૂ ગુરુ દયાળ પૂર્ણ । ઓઢોની માતે કાઢિલે ॥૫૫॥
કાહી સેવા ન કરતા । ઉધ્દાર કેલા માઝા આતા ।
ઐસે કરુણાકર્તા । સમર્થ એકચી આપણ હો ॥૫૬॥
કાહી સેવા નાહી કેલી । નિંદા પરી બહુ કેલી ।
દૂષણે આપણા દિલી । તરી માતે ઉધ્દરિલે ॥૫૭॥
ન કળે હી કાય કરુણા । કૈસે આપણ દયાઘના ।
ઐસે મ્હણોની ચરણા । ઘટ્ટ સાધૂ ધરીતસે ॥૫૮॥
દત્તગુરુ સ્વામી સમર્થા । પૂર્ણ પરબ્રહ્મ અવધૂતા ।
કાય વર્ણૂ તુઝી સત્તા । ધન્ય માતે ઉધ્દરિલે ॥૫૯॥
ઐસે પુન્હા પુન્હા મ્હણત । પરમાનંદે ડોલે ચિત્ત ।
નિંદકાસીહી ઉધ્દરીત । સમર્થ સ્વામી સદ્ગુરુ ॥૬૦॥
સદ્યઃ સિધ્દ સમાગમા । ઐસા વેદ વર્ણે મહિમા ।
દત્તગુરુ તૂ નિષ્કામા । ઉધ્દરીલે આજ મજલાગી ॥૬૧॥
નાહી કાહી સેવા કેલી । નિંદા માત્ર બહૂ કેલી ।
પરી તૂ દયાળ માઊલી । ઉધ્દાર માઝા કેલા તૂ ॥૬૨॥
હે દત્તગુરુ સ્વામી સમર્થા । સાંગા આજ્ઞા કાય આતા ।
યાપુઢે પ્રતિક્ષણ ચિત્તા । રાહો ધ્યાન ચરણાંચે ॥૬૩॥
ઐસે ઐકોની નમ્ર વચન । સ્વામી સમર્થ દયાઘન ।
બોલલે જે ગંભીર વચન । શ્રોતે તુમ્હી અવધારા ॥૬૪॥
માહૂરગડી જાવોની । રાહા મ્હણતી દત્તમુની ।
મૃગચર્મ આણિ કફની । દેતી તયા સાધૂલા ॥૬૫॥
સાધૂ માહૂરગડા જાત । તેથે દર્શન દેતી સમર્થ ।
સાધૂચા ઉધ્દાર હોત । સ્વામી ક્રૃપે કરોનિયા ॥૬૬॥
નિંદકાહી કરિતી સિધ્દ । ઐસી કધી ન ઐકલી માત ।
પરી સ્વામી સમર્થ । અગાધ લીલા ત્યાંચી હો ॥૬૭॥
જો ત્યાંસી શરણ ગેલા । ત્યાસી સિધ્દપદી બૈસવિલા ।
ઐસા મહિમા આગળા । શ્રી સ્વામી સમર્થાંચા હો ॥૬૮॥
નિંદકાસીહી ઉધ્દરીત । સદ્ભક્તા જ્ઞાન દેત ।
મૂઢા વિવ્દાન કરીત । સમર્થ સ્વામી સદ્ગુરુ ॥૬૯॥
ઐસા સ્વામી સમર્થ । ભક્તાજના ઉધ્દરીત ।
તે સર્વ જન ભાગ્યવંત । પાહિલે જ્યાંની ડોળ્યાને ॥૭૦॥
॥ અધ્યાય સાતવા ॥ ॥ ઓવી સંખ્યા ૭૦॥

Explore More