ಬೀಜಂ ಯತ್ಪರಮಂ ಗುಣತ್ರಯಮಯಂ ಕಾಮಪ್ರದಂ ಮುಕ್ತಿದಮ್ ।
ಮಾತಃ ! ಶಙ್ಕರವಲ್ಲಭೇ ! ಪ್ರತಿದಿನಂ ಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ಯೇ ಯೇ ಸದಾ
ತೇ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ಚಿದಾತ್ಮಕಂ ಹರಿಹರಬ್ರಹ್ಮಾದಿಸಾಮ್ಯಂ ಮುದಾ ॥ ೧॥
ಬೀಜಂ ತೇ ಗುಹ್ಯಮೇತತ್ತ್ರಿಭುವನಜನನಿ ! ತ್ರಿಕ್ಷಣೇ ಯೇ ಜಪನ್ತಿ ।
ತೇಷಾಂ ವಕ್ತ್ರಾರವಿನ್ದೇ ವಿಹರತಿ ಮಧುರಾ ಗದ್ಯಪದ್ಯಾವಲೀ ಗೀ-
ರ್ಮಾತಶ್ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಚೂಡೇ ! ಸಕಲಭಯಹರೇ ! ಸಿದ್ಧಿಭಾಜಾಂ ನರಾಣಾಮ್ ॥ ೨॥
ಭ್ರಾಜದ್ವಾಮಾಕ್ಷಿಯುಕ್ತಂ ಜನನಿ ! ತವ ವಧೂಬೀಜಮೇತಜ್ಜಪನ್ತಿ ।
ತೇ ತೇ ಲೋಲೇಕ್ಷಣಾನಾಂ ವಿಗಲಿತರಸನಾಪೀನವಕ್ಷೋಜವಾಸಃ
ಕೇಶಾನಾಂ ಚಿತ್ತಮಾಶು ಸ್ಮರಹರಮಹಿಲೇ ! ಮೋಹಯನ್ತಿ ಪ್ರಕಾಮಮ್ ॥ ೩॥
ಬೀಜಂ ಮಾತಸ್ತ್ವದೀಯಂ ಯದಿ ಜಪತಿ ಜನೋ ವಾರಮೇಕಂ ಜಡಾತ್ಮಾ ।
ಚಞ್ಚತ್ಪಞ್ಚಾಶದುಗ್ರಗ್ರಥಿತನರಶಿರೋಮಾಲಿಕಾಕ್ರಾನ್ತಕಣ್ಠೇ !
ಮಾತಃ ಶೈಲೇನ್ದ್ರಪುತ್ರಿ ! ತ್ರಿಭುವನಮಪಿ ಸ ಕ್ಷೋಭಯತ್ಯೇವ ಶೀಘ್ರಮ್ ॥ ೪॥
ಭಾಲೋದ್ಯತ್ಪಞ್ಚಮುದ್ರೇ ಪ್ರಕಟವಿಕಟದಂಷ್ಟ್ರೋಗ್ರವಕ್ರಾರವಿನ್ದೇ ।
ನಿತ್ಯಂ ಯೇ ಭಾವಯನ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನಮಮಲೇ! ಘೋರರೂಪಾಟ್ಟಹಾಸೇ!
ತೇ ನೂನಂ ಭಾವಯನ್ತಿ ತ್ರಿಜಗದಘಹರೇ ! ಚಕ್ರವದ್ವಿಶ್ವಮೇತತ್ ॥ ೫॥
ಮಾತರ್ನೀಲಾಖ್ಯಮೇತತ್ತವ ಮನುಮನಿಶಂ ಯೇ ಪ್ರಕಾಮಂ ಜಪನ್ತಿ ।
ವಿತ್ತೇ ವಿತ್ತೇಶತುಲ್ಯಾಃ ಶುಕಗುರುಸದೃಶಾಸ್ತರ್ಕಕಾವ್ಯಾಗಮಾದೌ
ತೇ ತೇ ನೀಲಾಮ್ಬುದಾಲೀರುಚಿರುಚಿರತನೋ! ಕಾಮತುಲ್ಯಾ ಭವನ್ತಿ ॥ ೬॥
ರ್ನಿಗೂಢಂ ಯೇ ಮಾತರ್ಮನುಮನುಜಪನ್ತ್ಯೇಕಜಟಿಲೇ!।
ತ್ರಿಯಾಮಾನಾಥಾರ್ಧಪ್ರವಿಲಸಿತಭಾಲೇ ! ತ್ರಿನಯನೇ!
ಗೃಹೇ ತೇಷಾಂ ನಿತ್ಯಂ ನಿವಸತಿ ಸದಾ ಸಿನ್ಧುತನಯಾ ॥ ೭॥
ನಿಜಸ್ವಾನ್ತೇ ಚಾಸ್ತ್ರಂ ಪರಿಜಪತಿ ಪಞ್ಚಾಕ್ಷರಮಿತಿ ।
ಸ ಸಾಕ್ಷಾತ್ತೇ ನ್ಯಾಸೀ ಸ ತು ಪುರಹರೋಽಸೌ ಮುರಹರಃ
ಸ ಧಾತಾ ಯಂ ಮುಕ್ತೋ ಭವತಿ ಹಿ ಚಿದಾನನ್ದರಸಿಕೇ ! ॥ ೮॥
ಕಪಾಲಾಸಿಶ್ಯಾಮೋತ್ಪಲರುಚಿರಕರ್ತ್ರೀಂ ತ್ರಿನಯನಾಮ್ ।
ನವಾಮ್ಭೋದಶ್ಯಾಮಾನ್ವಿಕಟರದಭೀಮಾನ್ಪೃಥುಕುಚಾಂ
ಸದೈವ ತ್ವಾಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ಜನನಿ! ಚ ಜಡೋ ವಾಕ್ಪತಿಸಮಃ ॥ ೯॥
ಶ್ಮಶಾನೇ ಗೋಷ್ಠೇ ವಾ ಗಿರಿಶಭವನೇ ಶೂನ್ಯಸದನೇ ।
ಹವಿಷ್ಯಾಶೀ ಲಕ್ಷಂ ಪ್ರಜಪತಿ ವಶೀ ಭಾವನಪರಃ
ಸ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ವಾಗ್ಮೀ ಭವತಿ ಸುಘನಾಪೀನಜಘನೇ! ॥ ೧೦॥
ಸ್ವಯಮ್ಭೂಪುಷ್ಪಸ್ರಕ್ಕುಲತನುಭಗಚ್ಛಾಲನ ಜಲೈಃ ।
ಶಿವೇ ! ತ್ವಾಂ ಸನ್ಧ್ಯಾಯನ್ ಹರಮಹಿಷಿ ! ಸನ್ತರ್ಪಯತಿ ಯಃ
ಸ ದೈವಸ್ತ್ರೀವೃನ್ದಂ ವಶಯತಿ ಸ ವಿದ್ಯಾಧರಪತಿಃ ॥ ೧೧॥
ಸುಗನ್ಧೈಃ ಕರ್ಪೂರೈರಗರುಸಹಿತೈರ್ಧೂಪನಿಕರೈಃ ।
ಪ್ರದೀಪೈರುಜ್ಜ್ವಾಲೈರ್ಘೃತರಚಿತನೈವೇದ್ಯನಿಕರೈ-
ಸ್ತವಾರ್ಚಾಂ ಯಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಸ ಭವತಿ ಕವೀನ್ದ್ರಃ ಕ್ಷಿತಿತಲೇ ॥ ೧೨॥
ರ್ಘೃತೈರ್ಗವ್ಯೈ ರಕ್ತೈಃ ಸುಕುಲಭಗಲಿಙ್ಗಾಮೃತರಸೈಃ ।
ತ್ರಿಕೋಣೇ ಕುಣ್ಡೇ ಯೋ ಹುತವಹಮಖೇ ಹೋಮವಿಧಿನಾ
ಜುಹೋತಿ ತ್ವಾಂ ಮಾತಃ! ಸ ಭವತಿ ಕವೀನ್ದ್ರಃ ಕ್ಷಿತಿಪತಿಃ ॥ ೧೩॥
ಬಲಿಂ ತೇ ಮೇಷಾದ್ಯೈಃ ಸನರಮಹಿಷೈರ್ವಾ ಪರಿಚರೇತ್ ।
ಸ ರಾಜಾನಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ವಶಯತಿ ಮೃಗಾಕ್ಷೀಸಮುದಯಂ
ತ್ರಿಲೋಕೀಂ ವಾ ಭೂಮೌ ಸ ಭವತಿ ಜನಃ ಸತ್ಕವಿವರಃ ॥ ೧೪॥
ತಥಾ ಮಾಂಸೈರ್ಮತ್ಸ್ಯೈರ್ವಿವಿಧನವಮುದ್ರಾದಿಭಿರಪಿ ।
ವರಸ್ತ್ರೀಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ನಿಧುವನವಿನೋದೇನ ಮುದಿತೋ
ನಿಶೀಥೇ ಸಂಸಾರಾತ್ಸ ಭವತಿ ವಿಮುಕ್ತಃ ಪಶುಭಯಾತ್ ॥ ೧೫॥
ಮಹಾಕಾಲೇನೋದ್ಯತ್ಪುಲಕನಿಚಯಾಂ ಸ್ಮೇರವದನಾಮ್ ।
ಸ್ವಯಂ ನಕ್ತಂ ಕಾನ್ತಾರತಿರಸಸಮಾಸಕ್ತಹೃದಯೋ
ಮನುಷ್ಯೋ ಯೋ ಧ್ಯಾಯೇದ್ಭವತಿ ಶಿವತುಲ್ಯಃ ಸ ಧರಣೌ ॥ ೧೬॥
ವ್ಯವಾಯವ್ಯಾಸಕ್ತೋ ಜಪತಿ ತವ ಭಕ್ತೋ ಯದಿ ಮನುಮ್ ।
ಗಲದ್ವಾಸಃಕೇಶೋ ಜನನಿ ! ಮನುಜೋ ಮೇದಿನಿತಲೇ
ಸ ಸಿದ್ಧೀಶಃ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಜಯತಿ ಸುಚಿರಂ ಸರ್ವಸುಜನಮ್ ॥ ೧೭॥
ಮಥ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಲಬ್ಧ್ವಾ ವಚನಭುವನೇಶೀಯುತಮನುಮ್ ।
ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ಕ್ಷೋಣೀತನಯದಿವಸೇ ಪ್ರೇತಸದನೇ
ಸ ದೀರ್ಘಾಯುರ್ವಾಗ್ಮೀ ಭವತಿ ಶತಹೋಮಾತ್ಕ್ಷಿತಿತಲೇ ॥ ೧೮॥
ವಿಚಿನ್ತ್ಯಾಗ್ರೇ ಮಾತಃ ! ಕುಸುಮಲಲಿತಂ ಮಾರಭವನಮ್ ।
ಧರಣ್ಯಾಂ ಕನ್ದರ್ಪಪ್ರತಿಮತನುಭೂತಃ ಸ ಸಕಲಾ-
ನ್ನಿಜೇಷ್ಟಾನಾಪ್ನೋತಿ ಪ್ರವಿಶತಿ ಮುದಾ ತಾರಿಣಿಪದಮ್ ॥ ೧೯॥
ನವಮ್ಯಾಂ ವಾ ಮಾತರ್ಧರಣಿಧರಕನ್ಯೇ ! ವಿತನುತೇ ।
ತಥಾ ಸೂರ್ಯೇ ಪೃಥ್ವೀವಲಯತಿಲಕಃ ಕಾವ್ಯತಟಿನೀ
ಪಯೋಧಿಃ ಸಿದ್ಧೀನಾಂ ಭವತಿ ಭವನಂ ಸರ್ವವಿದಿತಃ ॥ ೨೦॥
ಸದಾ ಪಾಣಿದ್ವನ್ದ್ವಂ ಪರಿಚರತು ಕರ್ಣಸ್ತವ ಕಥಾಮ್ ।
ಶೃಣೋತು ತ್ವಕೀರ್ತಿಂ ಹರಮಹಿಷಿ ! ಗೀರ್ಗಾಯತು ಸದಾ
ಸದಾ ದೃಷ್ಟಿರ್ಭೂಯಾದ್ಭವದನುಚರಾಲೋಕನಪರಾ ॥ ೨೧॥
ಮುದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಮುಖವಿಬುಧಾನಾಂ ಪರಿಣುತಮ್ ।
ಕೃಪಾಪಾರಾವಾರೇ ! ಭವಜನನಭೀತೈಕಶರಣೇ!
ಶರಣ್ಯೇ ! ಕಾರುಣ್ಯಂ ಮಯಿ ವಿತರ ದೀನೇ ಭಗವತಿ ! ॥ ೨೨॥
ನ ದಾರಿದ್ರ್ಯಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರಭವತಿ ಕದಾಚಿತ್ಕ್ಷಿತಿತಲೇ ।
ತ್ರಿವರ್ಗೋ ಹಸ್ತೇ ಸ್ಯಾಜ್ಜಗದಖಿಲಮೇತಚ್ಚ ವಶಗಂ
ಚಿರಂ ಜೀವನ್ನನ್ತೇ ಜನನಿ ! ಲಭತೇ ಮೋಕ್ಷಪದವೀಮ್ ॥ ೨೩॥
ಸ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಯೋಗೀಶ್ವರನಿಕರಚೂಡಾಮಣಿಸಮೇ ! ।
ಜಡೋಽಪಿ ತ್ವದ್ರೂಪಂ ಜಪತಿ ಯದಿ ಸಞ್ಚಿತ್ಯ ಮನಸಾ
ತ್ವದಗ್ರೇ ಭೂಯೋಚ್ಚೈಃ ಕ್ಷಿತಿಪತಿಸಮಾನಃ ಕ್ಷಿತಿತಲೇ ॥ ೨೪॥
ಯಶಸ್ಯಂ ಚಾಯುಷ್ಯಂ ಸತತಭವತಾಪಾಪಹಮಿದಮ್ ।
ರಹಸ್ಯಂ ಪ್ರಾಕಾಶ್ಯನ್ನ ಹಿ ಖಲು ಕದಾಚಿತ್ಪಶುಜನೇ
ಪಠೇತ್ಪೂಜಾಕಾಲೇ ಜನನಿ ! ಲಭತೇ ಮೋಕ್ಷಪದವೀಮ್ ॥ ೨೫॥
