ത്രിസുപര്ണമ്

(തൈ-ആ-10-38ഃ40)
ഓ-മ്ബ്രഹ്മമേതു മാമ് । മധുമേതു മാമ് ।
ബ്രഹ്മമേവ മധുമേതു മാമ് ।
യാസ്തേ സോമ പ്രജാ വഥ്സോ-ഽഭി സോ അഹമ് ।
ദുഷ്ഷ്വപ്നഹന്ദുരുഷ്വഹ ।
യാസ്തേ സോമ പ്രാണാഗ്ംസ്താഞ്ജുഹോമി ।
ത്രിസുപര്ണമയാചിത-മ്ബ്രാഹ്മണായ ദദ്യാത് ।
ബ്രഹ്മഹത്യാം-വാഁ ഏതേ ഘ്നന്തി ।
യേ ബ്രാഹ്മണാസ്ത്രിസുപര്ണ-മ്പഠന്തി ।
തേ സോമ-മ്പ്രാപ്നുവന്തി ।
ആസഹസ്രാത്പങ്ക്തി-മ്പുനന്തി ।
ഓമ് ॥ 1

ബ്രഹ്മ മേധയാ ।
മധു മേധയാ ।
ബ്രഹ്മമേവ മധു മേധയാ ।
അദ്യാ നോ ദേവ സവിതഃ പ്രജാവത്സാവീസ്സൌഭഗമ് ।
പരാ ദുഷ്വപ്നിയഗ്ം സുവ ।
വിശ്വാനി ദേവ സവിതര്ദുരിതാനി പരാസുവ ।
യദ്ഭദ്ര-ന്തന്മ ആസുവ ।
മധു വാതാ ഋതായതേ മധു ക്ഷരന്തി സിന്ധവഃ ।
മാധ്വീര്നസ്സന്ത്വോഷധീഃ ।
മധു നക്തമുതോഷസി മധുമത്പാര്ഥിവഗ്ം രജഃ ।
മധു ദ്യൌരസ്തു നഃ പിതാ ।
മധു മാന്നോ വനസ്പതിര്മധുമാഗ്ം അസ്തു സൂര്യഃ ।
മാധ്വീര്ഗാവോ ഭവന്തു നഃ ।
യ ഇമ-ന്ത്രിസുപര്ണമയാചിത-മ്ബ്രാഹ്മണായ ദദ്യാത് ।
ഭ്രൂണഹത്യാം-വാഁ ഏതേ ഘ്നന്തി ।
യേ ബ്രാഹ്മണാസ്ത്രിസുപര്ണ-മ്പഠന്തി ।
തേ സോമ-മ്പ്രാപ്നുവന്തി ।
ആസഹസ്രാത്പങ്ക്തി-മ്പുനന്തി ।
ഓമ് ॥ 2

ബ്രഹ്മ മേധവാ ।
മധു മേധവാ ।
ബ്രഹ്മമേവ മധു മേധവാ ।
ബ്രഹ്മാ ദേവാനാ-മ്പദവീഃ കവീനാമൃഷിര്വിപ്രാണാ-മ്മഹിഷോ മൃഗാണാമ് ।
ശ്യേനോ ഗൃദ്ധ്രാണാഗ്ം സ്വധിതിര്വനാനാഗ്ം സോമഃ പവിത്രമത്യേതി രേഭന്ന് ।
ഹഗ്ംസശ്ശുചിഷദ്വസുരന്തരിക്ഷസദ്ധോതാ വേദിഷദതിഥിര്ദുരോണസത് ।
നൃഷദ്വരസദൃതസദ്വ്യോമസദബ്ജാ ഗോജാ ഋതജാ അദ്രിജാ ഋത-മ്ബൃഹത് ।
ഋചേ ത്വാ രുചേ ത്വാ സമിത്സ്രവന്തി സരിതോ ന ധേനാഃ ।
അന്തര്ഹൃദാ മനസാ പൂയമാനാഃ ।
ഘൃതസ്യ ധാരാ അഭിചാകശീമി ।
ഹിരണ്യയോ വേതസോ മദ്ധ്യ ആസാമ് ।
തസ്മിന്ഥ്സുപര്ണോ മധുകൃ-ത്കുലായീ ഭജന്നാസ്തേ മധു ദേവതാഭ്യഃ ।
തസ്യാസതേ ഹരയസ്സപ്ത തീരേ സ്വധാ-ന്ദുഹാനാ അമൃതസ്യ ധാരാമ് ।
യ ഇദ-ന്ത്രിസുപര്ണമയാചിത-മ്ബ്രാഹ്മണായ ദദ്യാത് ।
വീരഹത്യാം-വാഁ ഏതേ ഘ്നന്തി ।
യേ ബ്രാഹ്മണാസ്ത്രിസുപര്ണ-മ്പഠന്തി ।
തേ സോമ-മ്പ്രാപ്നുവന്തി ।
ആസഹസ്രാത്പങ്ക്തി-മ്പുനന്തി ।
ഓമ് ॥ 3
ഓം ശാന്തി-ശ്ശാന്തി-ശ്ശാന്തിഃ ॥