নংদী ভৃংগী নৃত্য কৰত হৈং,
ধৰত ধ্যান সুৰ সুখৰাসী॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
বৈঠে হৈং শিৱ অৱিনাশী।
কৰত গান গংধৰ্ৱ সপ্ত স্ৱৰ,
ৰাগ ৰাগিনী মধুৰাসী॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
বোলত হৈং বনকে ৱাসী।
কোযল শব্দ সুনাৱত সুন্দৰ,
ভ্ৰমৰ কৰত হৈং গুংজা-সী॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
লাগ ৰহে হৈং লক্ষাসী।
কামধেনু কোটিন জহাঁ ডোলত,
কৰত দুগ্ধকী ৱৰ্ষা-সী॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
চন্দ্ৰকান্ত সম হিমৰাশী।
নিত্য ছহোং ঋতু ৰহত সুশোভিত,
সেৱত সদা প্ৰকৃতি-দাসী॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
গান কৰত শ্ৰুতি গুণৰাশী।
ব্ৰহ্মা-ৱিষ্ণু নিহাৰত নিসিদিন,
কছু শিৱ হমকূঁ ফৰমাসী॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
নিত সত্ চিত আনঁদৰাশী।
জিনকে সুমিৰত হী কট জাতী,
কঠিন কাল-যমকী ফাঁসী॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
প্ৰেম সহিত জো নৰ গাসী।
দূৰ হোয বিপদা উস নৰ কী,
জন্ম-জন্ম শিৱপদ পাসী॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
অৱিনাশী মেৰী সুধ লীজো।
সেৱক জান সদা চৰননকো,
অপনোং জান কৃপা কীজো॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
অৱগুণ মেৰে সব ঢকিযো।
সব অপৰাধ ক্ষমাকৰ শংকৰ,
কিংকৰকী বিনতী সুনিযো॥
জয কৈলাসৱাসী...॥
