॥ দোহা ॥
কোটি কোটি নমন মেৰে মাতা পিতা কো, জিসনে দিযা শৰীৰ।
বলিহাৰী জাঊঁ গুৰূ দেৱ নে, দিযা হৰি ভজন মেং সীৰ॥
বলিহাৰী জাঊঁ গুৰূ দেৱ নে, দিযা হৰি ভজন মেং সীৰ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয জয জগ মাত ব্ৰহ্মাণী।
ভক্তি মুক্তি ৱিশ্ৱ কল্যাণী॥
ৱীণা পুস্তক কৰ মেং সোহে।
শাৰদা সব জগ সোহে॥
হঁস ৱাহিনী জয জগ মাতা।
ভক্ত জনন কী হো সুখ দাতা॥
ব্ৰহ্মাণী ব্ৰহ্মা লোক সে আঈ।
মাত লোক কী কৰো সহাঈ॥
ভক্তি মুক্তি ৱিশ্ৱ কল্যাণী॥
ৱীণা পুস্তক কৰ মেং সোহে।
শাৰদা সব জগ সোহে॥
হঁস ৱাহিনী জয জগ মাতা।
ভক্ত জনন কী হো সুখ দাতা॥
ব্ৰহ্মাণী ব্ৰহ্মা লোক সে আঈ।
মাত লোক কী কৰো সহাঈ॥
ক্ষীৰ সিন্ধু মেং প্ৰকটী জব হী।
দেৱোং নে জয বোলী তব হী॥
চতুৰ্দশ ৰতনোং মেং মানী।
অদভুত মাযা ৱেদ বখানী॥
চাৰ ৱেদ ষট শাস্ত্ৰ কি গাথা।
শিৱ ব্ৰহ্মা কোঈ পাৰ ন পাতা॥
আদি শক্তি অৱতাৰ ভৱানী।
ভক্ত জনোং কী মাং কল্যাণী॥
দেৱোং নে জয বোলী তব হী॥
চতুৰ্দশ ৰতনোং মেং মানী।
অদভুত মাযা ৱেদ বখানী॥
চাৰ ৱেদ ষট শাস্ত্ৰ কি গাথা।
শিৱ ব্ৰহ্মা কোঈ পাৰ ন পাতা॥
আদি শক্তি অৱতাৰ ভৱানী।
ভক্ত জনোং কী মাং কল্যাণী॥
জব-জব পাপ বঢে অতি ভাৰে।
মাতা শস্ত্ৰ কৰ মেং ধাৰে॥
পাপ ৱিনাশিনী তূ জগদম্বা।
ধৰ্ম হেতু না কৰী ৱিলম্বা॥
নমো নমো ব্ৰহ্মী সুখকাৰী।
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু শিৱ তোহে মানী॥
তেৰী লীলা অজব নিৰালী।
সহায কৰো মাঁ পল্লূ ৱালী॥
মাতা শস্ত্ৰ কৰ মেং ধাৰে॥
পাপ ৱিনাশিনী তূ জগদম্বা।
ধৰ্ম হেতু না কৰী ৱিলম্বা॥
নমো নমো ব্ৰহ্মী সুখকাৰী।
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু শিৱ তোহে মানী॥
তেৰী লীলা অজব নিৰালী।
সহায কৰো মাঁ পল্লূ ৱালী॥
দুঃখ চিন্তা সব বাধা হৰণী।
অমংগল মেং মংগল কৰণী॥
অন্নপূৰণা হো অন্ন কী দাতা।
সব জগ পালন কৰতী মাতা॥
সৰ্ৱ ৱ্যাপিনী অসংখ্যা ৰূপা।
তো কৃপা সে টৰতা ভৱ কূপা॥
চংদ্ৰ বিংব আনন সুখকাৰী।
অক্ষ মাল যুত হংস সৱাৰী॥
অমংগল মেং মংগল কৰণী॥
অন্নপূৰণা হো অন্ন কী দাতা।
সব জগ পালন কৰতী মাতা॥
সৰ্ৱ ৱ্যাপিনী অসংখ্যা ৰূপা।
তো কৃপা সে টৰতা ভৱ কূপা॥
চংদ্ৰ বিংব আনন সুখকাৰী।
অক্ষ মাল যুত হংস সৱাৰী॥
পৱন পুত্ৰ কী কৰী সহাঈ।
লংক জাৰ অনল সিত লাঈ॥
কোপ কিযা দশ কন্ধ পে ভাৰী।
কুটম্ব সংহাৰা সেনা ভাৰী॥
তু হী মাত ৱিধী হৰি হৰ দেৱা।
সুৰ নৰ মুনী সব কৰতে সেৱা॥
দেৱ দানৱ কা হুআ সম্ৱাদা।
মাৰে পাপী মেটী বাধা॥
লংক জাৰ অনল সিত লাঈ॥
কোপ কিযা দশ কন্ধ পে ভাৰী।
কুটম্ব সংহাৰা সেনা ভাৰী॥
তু হী মাত ৱিধী হৰি হৰ দেৱা।
সুৰ নৰ মুনী সব কৰতে সেৱা॥
দেৱ দানৱ কা হুআ সম্ৱাদা।
মাৰে পাপী মেটী বাধা॥
শ্ৰী নাৰাযণ অংগ সমাঈ।
মোহনী ৰূপ ধৰা তূ মাঈ॥
দেৱ দৈত্যোং কী পংক্তী বনাঈ।
দেৱোং কো মাং সুধা পিলাঈ॥
চতুৰাঈ কৰ কে মহা মাঈ।
অসুৰোং কো তূ দিযা মিটাঈ॥
নৌ খণ্ঙ মাংহী নেজা ফৰকে।
ভাগে দুষ্ট অধম জন ডৰ কে॥
মোহনী ৰূপ ধৰা তূ মাঈ॥
দেৱ দৈত্যোং কী পংক্তী বনাঈ।
দেৱোং কো মাং সুধা পিলাঈ॥
চতুৰাঈ কৰ কে মহা মাঈ।
অসুৰোং কো তূ দিযা মিটাঈ॥
নৌ খণ্ঙ মাংহী নেজা ফৰকে।
ভাগে দুষ্ট অধম জন ডৰ কে॥
তেৰহ সৌ পেংসঠ কী সালা।
আস্ৱিন মাস পখ উজিযালা॥
ৰৱি সুত বাৰ অষ্টমী জ্ৱালা।
হংস আৰূঢ কৰ লেকৰ ভালা॥
নগৰ কোট সে কিযা পযানা।
পল্লূ কোট ভযা অস্থানা॥
চৌসঠ যোগিনী বাৱন বীৰা।
সংগ মেং লে আঈ ৰণধীৰা॥
আস্ৱিন মাস পখ উজিযালা॥
ৰৱি সুত বাৰ অষ্টমী জ্ৱালা।
হংস আৰূঢ কৰ লেকৰ ভালা॥
নগৰ কোট সে কিযা পযানা।
পল্লূ কোট ভযা অস্থানা॥
চৌসঠ যোগিনী বাৱন বীৰা।
সংগ মেং লে আঈ ৰণধীৰা॥
বৈঠ ভৱন মেং ন্যায চুকাণী।
দ্ৱাৰ পাল সাদুল অগৱাণী॥
সাংঝ সৱেৰে বজে নগাৰা।
উঠতা ভক্তোং কা জযকাৰা॥
মঢ কে বীচ খডী মাং ব্ৰহ্মাণী।
সুন্দৰ ছৱি হোংঠো কী লালী॥
পাস মেং বৈঠী মাং ৱীণা ৱালী।
উতৰী মঢ বৈঠী মহাকালী॥
দ্ৱাৰ পাল সাদুল অগৱাণী॥
সাংঝ সৱেৰে বজে নগাৰা।
উঠতা ভক্তোং কা জযকাৰা॥
মঢ কে বীচ খডী মাং ব্ৰহ্মাণী।
সুন্দৰ ছৱি হোংঠো কী লালী॥
পাস মেং বৈঠী মাং ৱীণা ৱালী।
উতৰী মঢ বৈঠী মহাকালী॥
লাল ধ্ৱজা তেৰে মংদিৰ ফৰকে।
মন হৰ্ষাতা দৰ্শন কৰকে॥
চৈত আসোজ মেং ভৰতা মেলা।
দূৰ দূৰ সে আতে চেলা॥
কোঈ সংগ মেং, কোঈ অকেলা।
জযকাৰো কা দেতা হেলা॥
কংচন কলশ শোভা দে ভাৰী।
দিৱ্য পতাকা চমকে ন্যাৰী॥
মন হৰ্ষাতা দৰ্শন কৰকে॥
চৈত আসোজ মেং ভৰতা মেলা।
দূৰ দূৰ সে আতে চেলা॥
কোঈ সংগ মেং, কোঈ অকেলা।
জযকাৰো কা দেতা হেলা॥
কংচন কলশ শোভা দে ভাৰী।
দিৱ্য পতাকা চমকে ন্যাৰী॥
সীস ঝুকা জন শ্ৰদ্ধা দেতে।
আশীষ সে ঝোলী ভৰ লেতে॥
তীন লোকোং কী কৰতা ভৰতা।
নাম লিএ সব কাৰজ সৰতা॥
মুঝ বালক পে কৃপা কী জ্যো।
ভুল চূক সব মাফী দীজ্যো॥
মন্দ মতি যহ দাস তুম্হাৰা।
দো মাং অপনী ভক্তী অপাৰা॥
জব লগি জিঊ দযা ফল পাঊং।
তুম্হৰো জস মৈং সদা হী গাঊং॥
আশীষ সে ঝোলী ভৰ লেতে॥
তীন লোকোং কী কৰতা ভৰতা।
নাম লিএ সব কাৰজ সৰতা॥
মুঝ বালক পে কৃপা কী জ্যো।
ভুল চূক সব মাফী দীজ্যো॥
মন্দ মতি যহ দাস তুম্হাৰা।
দো মাং অপনী ভক্তী অপাৰা॥
জব লগি জিঊ দযা ফল পাঊং।
তুম্হৰো জস মৈং সদা হী গাঊং॥
॥ দোহা ॥
ৰাগ দ্ৱেষ মেং লিপ্ত মন, মৈং কুটিল বুদ্ধি অজ্ঞান।
ভৱ সে পাৰ কৰো মাতেশ্ৱৰী, অপনা অনুগত জান॥
ভৱ সে পাৰ কৰো মাতেশ্ৱৰী, অপনা অনুগত জান॥