Lord Chitragupta (Yama)

চিত্ৰগুপ্ত চালীসা

(Chitragupta Chalisa in Assamese)

Also known as sumira citragupta isa ko satata navau

A Hindi chalisa to Chitragupta, who keeps the record of what everyone has done, and it opens with the reason he exists. Brahma had made the world and made human beings, and human conduct left him without an answer — so Chitragupta appeared as his help, to make the difference between right and wrong knowable. He is addressed as an ocean of the jewels of knowledge and as the lord of Yama's court, and the chalisa is unusually interested in his office rather than his person: the writing, the reckoning, and the fact that nothing escapes it. It belongs to the Kayastha communities who take him as their ancestor, and its observance is fixed to the second day after Diwali, when pen and ink and account books are worshipped rather than put to use.

॥ দোহা ॥
সুমিৰ চিত্ৰগুপ্ত ঈশ কো, সতত নৱাঊ শীশ।
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু মহেশ সহ, ৰিনিহা ভএ জগদীশ॥
কৰো কৃপা কৰিৱৰ ৱদন, জো সৰশুতী সহায।
চিত্ৰগুপ্ত জস ৱিমলযশ, ৱংদন গুৰূপদ লায॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয চিত্ৰগুপ্ত জ্ঞান ৰত্নাকৰ।
জয যমেশ দিগংত উজাগৰ॥
অজ সহায অৱতৰেউ গুসাংঈ।
কীন্হেউ কাজ ব্ৰম্হ কীনাঈ॥
শ্ৰৃষ্টি সৃজনহিত অজমন জাংচা।
ভাংতি-ভাংতি কে জীৱন ৰাচা॥
অজ কী ৰচনা মানৱ সংদৰ।
মানৱ মতি অজ হোই নিৰূত্তৰ॥
ভএ প্ৰকট চিত্ৰগুপ্ত সহাঈ।
ধৰ্মাধৰ্ম গুণ জ্ঞান কৰাঈ॥
ৰাচেউ ধৰম ধৰম জগ মাংহী।
ধৰ্ম অৱতাৰ লেত তুম পাংহী॥
অহম ৱিৱেকই তুমহি ৱিধাতা।
নিজ সত্তা পা কৰহিং কুঘাতা॥
শ্ৰষ্টি সংতুলন কে তুম স্ৱামী।
ত্ৰয দেৱন কৰ শক্তি সমানী॥
পাপ মৃত্যু জগ মেং তুম লাএ।
ভযকা ভূত সকল জগ ছাএ॥
মহাকাল কে তুম হো সাক্ষী।
ব্ৰম্হউ মৰন ন জান মীনাক্ষী॥
ধৰ্ম কৃষ্ণ তুম জগ উপজাযো।
কৰ্ম ক্ষেত্ৰ গুণ জ্ঞান কৰাযো॥
ৰাম ধৰ্ম হিত জগ পগু ধাৰে।
মানৱগুণ সদগুণ অতি প্যাৰে॥
ৱিষ্ণু চক্ৰ পৰ তুমহি ৱিৰাজেং।
পালন ধৰ্ম কৰম শুচি সাজে॥
মহাদেৱ কে তুম ত্ৰয লোচন।
প্ৰেৰকশিৱ অস তাণ্ডৱ নৰ্তন॥
সাৱিত্ৰী পৰ কৃপা নিৰালী।
ৱিদ্যানিধি মাঁ সব জগ আলী॥
ৰমা ভাল পৰ কৰ অতি দাযা।
শ্ৰীনিধি অগম অকূত অগাযা॥
ঊমা ৱিচ শক্তি শুচি ৰাচ্যো।
জাকেবিন শিৱ শৱ জগ বাচ্যো॥
গুৰূ বৃহস্পতি সুৰ পতি নাথা।
জাকে কৰ্ম গহই তৱ হাথা॥
ৰাৱণ কংস সকল মতৱাৰে।
তৱ প্ৰতাপ সব সৰগ সিধাৰে॥
প্ৰথম্ পূজ্য গণপতি মহদেৱা।
সোউ কৰত তুম্হাৰী সেৱা॥
ৰিদ্ধি সিদ্ধি পায দ্ৱৈনাৰী।
ৱিঘ্ন হৰণ শুভ কাজ সংৱাৰী॥
ৱ্যাস চহই ৰচ ৱেদ পুৰানা।
গণপতি লিপিবধ হিতমন ঠানা॥
পোথী মসি শুচি লেখনী দীন্হা।
অসৱৰ দেয জগত কৃত কীন্হা॥
লেখনি মসি সহ কাগদ কোৰা।
তৱ প্ৰতাপ অজু জগত মঝোৰা॥
ৱিদ্যা ৱিনয পৰাক্ৰম ভাৰী।
তুম আধাৰ জগত আভাৰী॥
দ্ৱাদস পূত জগত অস লাএ।
ৰাশী চক্ৰ আধাৰ সুহাএ॥
জস পূতা তস ৰাশি ৰচানা।
জ্যোতিষ কেতুম জনক মহানা॥
তিথী লগন হোৰা দিগ্দৰ্শন।
চাৰি অষ্ট চিত্ৰাংশ সুদৰ্শন॥
ৰাশী নখত জো জাতক ধাৰে।
ধৰম কৰম ফল তুমহি অধাৰে॥
ৰাম কৃষ্ণ গুৰূৱৰ গৃহ জাঈ।
প্ৰথম গুৰূ মহিমা গুণ গাঈ॥
শ্ৰী গণেশ তৱ বংদন কীনা।
কৰ্ম অকৰ্ম তুমহি আধীনা॥
দেৱৱৃত জপ তপ ৱৃত কীন্হা।
ইচ্ছা মৃত্যু পৰম ৱৰ দীন্হা॥
ধৰ্মহীন সৌদাস কুৰাজা।
তপ তুম্হাৰ বৈকুণ্ঠ ৱিৰাজা॥
হৰি পদ দীন্হ ধৰ্ম হৰি নামা।
কাযথ পৰিজন পৰম পিতামা॥
শুৰ শুযশমা বন জামাতা।
ক্ষত্ৰিয ৱিপ্ৰ সকল আদাতা॥
জয জয চিত্ৰগুপ্ত গুসাংঈ।
গুৰূৱৰ গুৰূ পদ পায সহাঈ॥
জো শত পাঠ কৰই চালীসা।
জন্মমৰণ দুঃখ কটই কলেসা॥
ৱিনয কৰৈং কুলদীপ শুৱেশা।
ৰাখ পিতা সম নেহ হমেশা॥
॥ দোহা ॥
জ্ঞান কলম, মসি সৰস্ৱতী, অংবৰ হৈ মসিপাত্ৰ।
কালচক্ৰ কী পুস্তিকা, সদা ৰখে দংডাস্ত্ৰ॥
পাপ পুন্য লেখা কৰন, ধাৰ্যো চিত্ৰ স্ৱৰূপ।
শ্ৰৃষ্টিসংতুলন স্ৱামীসদা, সৰগ নৰক কৰ ভূপ॥

Explore More