ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু মহেশ সহ, ৰিনিহা ভএ জগদীশ॥
কৰো কৃপা কৰিৱৰ ৱদন, জো সৰশুতী সহায।
চিত্ৰগুপ্ত জস ৱিমলযশ, ৱংদন গুৰূপদ লায॥
জয যমেশ দিগংত উজাগৰ॥
অজ সহায অৱতৰেউ গুসাংঈ।
কীন্হেউ কাজ ব্ৰম্হ কীনাঈ॥
ভাংতি-ভাংতি কে জীৱন ৰাচা॥
অজ কী ৰচনা মানৱ সংদৰ।
মানৱ মতি অজ হোই নিৰূত্তৰ॥
ধৰ্মাধৰ্ম গুণ জ্ঞান কৰাঈ॥
ৰাচেউ ধৰম ধৰম জগ মাংহী।
ধৰ্ম অৱতাৰ লেত তুম পাংহী॥
নিজ সত্তা পা কৰহিং কুঘাতা॥
শ্ৰষ্টি সংতুলন কে তুম স্ৱামী।
ত্ৰয দেৱন কৰ শক্তি সমানী॥
ভযকা ভূত সকল জগ ছাএ॥
মহাকাল কে তুম হো সাক্ষী।
ব্ৰম্হউ মৰন ন জান মীনাক্ষী॥
কৰ্ম ক্ষেত্ৰ গুণ জ্ঞান কৰাযো॥
ৰাম ধৰ্ম হিত জগ পগু ধাৰে।
মানৱগুণ সদগুণ অতি প্যাৰে॥
পালন ধৰ্ম কৰম শুচি সাজে॥
মহাদেৱ কে তুম ত্ৰয লোচন।
প্ৰেৰকশিৱ অস তাণ্ডৱ নৰ্তন॥
ৱিদ্যানিধি মাঁ সব জগ আলী॥
ৰমা ভাল পৰ কৰ অতি দাযা।
শ্ৰীনিধি অগম অকূত অগাযা॥
জাকেবিন শিৱ শৱ জগ বাচ্যো॥
গুৰূ বৃহস্পতি সুৰ পতি নাথা।
জাকে কৰ্ম গহই তৱ হাথা॥
তৱ প্ৰতাপ সব সৰগ সিধাৰে॥
প্ৰথম্ পূজ্য গণপতি মহদেৱা।
সোউ কৰত তুম্হাৰী সেৱা॥
ৱিঘ্ন হৰণ শুভ কাজ সংৱাৰী॥
ৱ্যাস চহই ৰচ ৱেদ পুৰানা।
গণপতি লিপিবধ হিতমন ঠানা॥
অসৱৰ দেয জগত কৃত কীন্হা॥
লেখনি মসি সহ কাগদ কোৰা।
তৱ প্ৰতাপ অজু জগত মঝোৰা॥
তুম আধাৰ জগত আভাৰী॥
দ্ৱাদস পূত জগত অস লাএ।
ৰাশী চক্ৰ আধাৰ সুহাএ॥
জ্যোতিষ কেতুম জনক মহানা॥
তিথী লগন হোৰা দিগ্দৰ্শন।
চাৰি অষ্ট চিত্ৰাংশ সুদৰ্শন॥
ধৰম কৰম ফল তুমহি অধাৰে॥
ৰাম কৃষ্ণ গুৰূৱৰ গৃহ জাঈ।
প্ৰথম গুৰূ মহিমা গুণ গাঈ॥
কৰ্ম অকৰ্ম তুমহি আধীনা॥
দেৱৱৃত জপ তপ ৱৃত কীন্হা।
ইচ্ছা মৃত্যু পৰম ৱৰ দীন্হা॥
তপ তুম্হাৰ বৈকুণ্ঠ ৱিৰাজা॥
হৰি পদ দীন্হ ধৰ্ম হৰি নামা।
কাযথ পৰিজন পৰম পিতামা॥
ক্ষত্ৰিয ৱিপ্ৰ সকল আদাতা॥
জয জয চিত্ৰগুপ্ত গুসাংঈ।
গুৰূৱৰ গুৰূ পদ পায সহাঈ॥
জন্মমৰণ দুঃখ কটই কলেসা॥
ৱিনয কৰৈং কুলদীপ শুৱেশা।
ৰাখ পিতা সম নেহ হমেশা॥
কালচক্ৰ কী পুস্তিকা, সদা ৰখে দংডাস্ত্ৰ॥
পাপ পুন্য লেখা কৰন, ধাৰ্যো চিত্ৰ স্ৱৰূপ।
শ্ৰৃষ্টিসংতুলন স্ৱামীসদা, সৰগ নৰক কৰ ভূপ॥
