The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 10

(Dasbodh Dashak 10 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 10 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 10. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for चळाचळनिरूपण.

#of 390
જગજ્યોતીચા
સમાસ પહિલા : અંતઃકરણૈકનિરુપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : દેહઆશંકાનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ તિસરા : દેહઆશંકાશોધન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ ચવથા : બીજલક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પાંચવા : પન્ચપ્રળયનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સહાવા : ભ્રમ્નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સાતવા : સગુણભજન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ આઠવા : પ્રચીતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ નવવા : પુરુષપ્રકૃતિ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દહાવા : ચળાચળનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પહિલા : અંતઃકરણૈકનિરુપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સકળાંચે અંતઃકરણ યેક । કિંવા યેક નવ્હે અનેક ।
ઐસેં હે નિશ્ચયાત્મક । મજ નિરોપાવેં ॥ ૧ ॥
ઐસેં શ્રોતયાનેં પુસિલેં । અંતઃકરણ યેક કિં વેગળાલેં ।
યાચે ઉત્તર ઐકિલેં પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૨ ॥
સમસ્તાંચે અંતઃકર્ણ યેક નિશ્ચયો જાણાવા નેમક ।
હા પ્રત્યયાચા વિવેક । તુજ નિરોપિલા ॥ ૩ ॥
શ્રોતા મ્હણે વક્તયાસી । અંતઃકરણ યેક સમસ્તાંસી ।
તરી મિળેના યેકાયેકાસી । કાયે નિમિત્ય ॥ ૪ ॥
યેક જેવિતાં અવઘે ધાલે । યેક નિવતાં અવઘે નિવાલે ।
યેક મરતાં અવઘે મેલે । પાહિજેત કીં ॥ ૫ ॥
યેક સુખી યેક દુઃખી । ઐસેં વર્તતેં લોકિકીં ।
યેકા અંતઃકરણાચી વોળખી । કૈસી જાણાવી ॥ ૬ ॥
જનીં વેગળાલી ભાવના । કોણાસ કોણીચ મિળેના ।
મ્હણૌન હેં અનુમાના । યેત નાહી ॥ ૭ ॥
અંતઃકરણ યેક અસતેં । તરી યેકાચેં યેકાસ કળોં યેતેં ।
કાંહીં ચોરિતાંચ ન યેતેં । ગૌપ્ય ગુહ્ય ॥ ૮ ॥
યાકરણેં અનુમાનેના । અંતઃકરણ યેક હેં ઘડેના ।
વિરોધ લાગલા જના । કાયે નિમિત્ય ॥ ૯ ॥
સર્પ ડસાયા યેતો । પ્રાણી ભેઊન પળતો ।
યેક અંતઃકરણ તેરી તો । વિરોધ નસાવા ॥ ૧૦ ॥
ઐસી શ્રોતયાંચી આશંકા । વક્તા મ્હણે ચળોં નકા ।
સાવધ હોઊન ઐકા । નિરૂપણ ॥ ૧૧ ॥
અંતઃકર્ણ મ્હણિજે જાણીવ । જાણિવ જાણતા સ્વભાવ ।
દેહરક્ષણાચા ઉપાવ । જાણતી કળા ॥ ૧૨ ॥
સર્પ જાણોન ડંખૂં આલા । પ્રાણી જાણોન પળાલા ।
દોહીંકડે જાણીવેલા । બરેં પાહા ॥ ૧૩ ॥
દોહીંકડે જાણીવેસી પાહિલેં । તરી અંતઃકર્ણ યેકચિ જાલેં ।
વિચારિતાં પ્રત્યયા આલેં । જાણીવરૂપેં ॥ ૧૪ ॥
જાણીવરૂપેં અંતઃકર્ણ । સકળાંચે યેક હેં પ્રમાણ ।
જીવમાત્રાસ જાણપણ । યેકચિ અસે ॥ ૧૫ ॥
યેકે દૃષ્ટીચેં દેખણેં । યેકે જિવ્હેચેં ચાખણેં ।
ઐકણેં સ્પર્શણેં વાસ ઘેણેં । સર્વત્રાસ યેક ॥ ૧૬ ॥
પશુ પક્ષી કિડા મુંગી । જીવમાત્ર નિર્માણ જગીં ।
જાણીવકળા સર્વાંલાગીં । યેકચિ આહે ॥ ૧૭ ॥
સર્વાંસ જળ તેં સીતળ । સર્વાંસ અગ્નિ તેજાળ ।
સર્વાંસ અંતઃકર્ણ કેવળ । જાણીવ કળા ॥ ૧૮ ॥
આવડે નાવડે ઐસેં જાલેં । તરી હેં દેહસ્વભાવાવરી ગેલેં ।
પરંતુ હેં કળોં આલેં । અંતઃકર્ણયોગેં ॥ ૧૯ ॥
સર્વાંચે અંતઃકર્ણ યેક । ઐસા નિશ્ચયો નિશ્ચયાત્મક ।
જાણતી યાઅચેં કૌતુક । ચહુંકડે ॥ ૨૦ ॥
ઇતુકેન ફિટલી આશંકા । આતાં અનુમાન કરૂં નકા ।
જાણણેં તિતુકેં યેકા । અંતઃકર્ણાચેં ॥ ૨૧ ॥
જાણોન જીવ ચારા ઘેતી । જાણોન ભિતી લપતી ।
જાણોનિયાં પળોન જાતી । પ્રાણીમાત્ર ॥ ૨૨ ॥
કિડામુંગીપાસૂન બ્રહ્માદિક । સમસ્તાં અંતઃકર્ણ યેક ।
યે ગોષ્ટીચેં કૌતુક । પ્રત્યેં જાણાવેં ॥ ૨૩ ॥
થોર લહાન તરી અગ્ની । થોડેં બહુ તરી પાણી ।
ન્યૂન પૂર્ણ તરી પ્રાણી । અંતઃકર્ણેં જાણતી ॥ ૨૪ ॥
કોઠેં ઉણેં કોઠેં અધીક । પરંતુ જિનસમાસલા યેક ।
જંગમ પ્રાણી કોણીયેક । જાટિલ્યાવિણ નાહીં ॥ ૨૫ ॥
જાણીવ મ્હણિજે અંતઃકર્ણ । અંતઃકર્ણ વિષ્ણૂચા અંશ જાણ ।
વિષ્ણુ કરિતો પાળણ । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૨૬ ॥
નેણતાં પ્રાણી સંવ્હારિતો । નેણીવ તમોગુણ બોલિજેતો ।
તમોગુણેં રુદ્ર સંવ્હારિતો । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૨૭ ॥
કાંહી જાણીવ કાંહી નેણીવ । હા રજોગુણાચા સ્વભાવ ।
જાણતાં નેણતાં જીવ । જન્માસ યેતી ॥ ૨૮ ॥
જાણીવેનેં હોતેં સુખ । નેણીવેનેં હોતેં દુઃખ ।
સુખદુઃખ અવશ્યક । ઉત્પત્તિગુણેં ॥ ૨૯ ॥
જાણણ્યાનેણણ્યાચી બુદ્ધિ । તોંચિ દેહીં જાણાવા વિધી ।
સ્થૂળ દેહીં બ્રહ્મા ત્રિશુદ્ધિ । ઉત્પત્તિકર્તા ॥ ૩૦ ॥
ઐસા ઉત્પત્તિ સ્થિતિ સંહાર । પ્રસંગેં બોલિલા વિચાર ।
પરંતુ યાચા નિર્ધાર । પ્રત્યેં પાહાવા ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે અંતઃકર્ણયેકનામ સમાસ પહિલા ॥
સમાસ દુસરા : દેહઆશંકાનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સ્વામીનેં વિચાર દખવિલા । યેથેં વિષ્ણૂચા અભાવ દિસોન આલા ।
બ્રહ્મા વિષ્ણુ મહેશાલા । ઉરી નાહીં ॥ ૧ ॥
ઉપ્તત્તિ સ્થિતિ સંવ્હાર । બ્રહ્મા વિષ્ણુ મહેશ્વર ।
યાચા પાહાતાં વિચાર । પ્રત્યયો નાહીં ॥ ૨ ॥
બ્રહ્મા ઉત્પત્તિકર્તા ચૌંમુખાંચા । યેથેં પ્રત્યયો નાહીં ત્યાચા ।
પાળણકર્તા વિષ્ણુ ચૌભુજાંચા । તો હિ ઐકોન જાણોં ॥ ૩ ॥
મહેશ સંવ્હાર કરિતો । હાહિ પ્રત્યય કૈસા યેતો ।
લિંગમહિમા પુરાણીં તો । વિપરીત બોલિલા ॥ ૪ ॥
મૂળમાયેસ કોણેં કેલેં । હેં તોં પાહિજે કળલેં ।
તિહીં દેવાંચેં રૂપ જાલેં । ઐલિકડે ॥ ૫॥
મૂળમાયા લોકજનની । તયેપાસૂન ગુણક્ષોભિણી ।
ગુણક્ષોભિણીપાસૂન ત્રિગુણી । જન્મ દેવા ॥ ૬ ॥
ઐસેં બોલતી શાસ્ત્રકારક । આણિ પ્રવૃત્તીચેહિ લોક ।
પ્રત્યયેં પુસતાં કિત્યેક । અકાંત કરિતી ॥ ૭ ॥
મ્હણોન ત્યાસ પુસાવેના । ત્યાંચેન પ્રત્યયો આણવેના ।
પ્રત્યયેંવિણ પ્રેત્ન નાના । ઠકાઠકી ॥ ૮ ॥
પ્રચિતવીણ વૈદ્ય મ્હણવી । ઉગીચ કરી ઉઠાઠેવી ।
તયા મુર્ખાલા ગોવી । પ્રાણીમાત્ર ॥ ૯ ॥
તૈસાચ હાહિ વિચાર । પ્રત્યયે કરાવા નિર્ધાર ।
પ્રત્યયેં નસ્તાં અંધકાર । ગુરુશિષ્યાંસી ॥ ૧૦ ॥
બરેં લોકાસ કાયે મ્હણાવેં । લોક મ્હણતી તેંચિ બરવેં ।
પરંતુ સ્વામીનેં સાંગાવેં । વિશદ કરુની ॥ ૧૧ ॥
મ્હણોં દેવીં માયા કેલી । તરી દેવાંચીં રૂપેં માયેંત આલીં ।
જરી મ્હણોં માયેનેં માયા કેલી । તરી દુસરી નાહીં ॥ ૧૨ ॥
જરી મ્હણો ભૂતીં કેલી । તરી તે ભૂતાંચીચ વળલી ।
મ્હણાવેં જરી પરબ્રહ્મેં કેલી । તરી બ્રહ્મીં કર્તુત્વ નાહીં ॥ ૧૩ ॥
આણી માયા ખરી અસાવી । તરી બ્રહ્મીં કર્તુત્વાચી ગોવી ।
માયા મિથ્યા ઐસી જાણાવી । તરી કર્તુત્વ કૈંચેં ॥ ૧૪ ॥
આતાં હેં અવઘેંચિ ઉગવેં । આણી મનાસ પ્રત્યયે ફાવે ।
ઐસેં કેલેં પાહિજેં દેવેં । કૃપાળૂપણેં ॥ ૧૫ ॥
વેદ માતૃકાવીણ નાહીં । માતૃકા દેહાવીણ નાહીં ।
દેહ નિર્માણ હોત નાહીં । દેહાવેગળા ॥ ૧૬ ॥
તયા દેહામધેં નરદેહો । ત્યા નરદેહાંત બ્રાહ્મણદેહો ।
તયા બ્રાહ્મણદેહાસ પાહો । અધિકાર વેદીં ॥ ૧૭ ॥
અસો વેદ કોઠૂન જાલે । દેહ કાસયાચે કેલે ।
દૈવ કૈસે પ્રગટલે । કોણ્યા પ્રકરેં ॥ ૧૮ ॥
ઐસા બળાવયા અનુમાન । કેલેં પાહિજે સમાધાન ।
વક્તા મ્હણે સાવધાન । હોઈં આતા ॥ ૧૯ ॥
પ્રત્યયે પાહાતાં સાંકડી । અવઘી હોતે વિઘડાવિઘડી ।
અનુમાનિતાં ઘડીનેં ઘડી । કાળ જાતો ॥ ૨૦ ॥
લોકધાટી શાસ્ત્રનિર્ણયે । યેથેં બહુધા નિશ્ચયે ।
મ્હણોનિયાં યેક પ્રત્યયે । યેણાર નાહીં ॥ ૨૧ ॥
આતાં શાસ્ત્રાચી ભીડ ધરાવી । તરી સુટેના હે ગથાગોવી ।
ગથાગોવી હે ઉગવાવી । તરી શાસ્ત્રભેદ દિસે ॥ ૨૨ ॥
શાસ્ત્ર રક્ષૂન પ્રત્યયે આણિલા । પૂર્વપક્ષ ત્યાગૂન સિદ્ધાંત પાહિલા ।
શહાણા મુર્ખ સમજાવિલા । યેકા વચનેં ॥ ૨૩ ॥
શાસ્ત્રીંચ પૂર્વપક્ષ બોલિલા । પૂર્વપક્ષ મ્હણાવેં લટક્યાલા ।
વિચાર પાહાતાં આમ્હાંલા । શબ્દ નાહીં ॥ ૨૪ ॥
તથાપિ બોલોં કાંહીંયેક । શાસ્ત્ર રક્ષૂન કૌતુક ।
શ્રોતીં સાદર વિવેક । કેલા પાહિજે ॥ ૨૫ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે દેહઆશંકાનામ સમાસ દુસરા ॥
સમાસ તિસરા : દેહઆશંકાશોધન ॥ શ્રીરામ ॥
ઉપાધિવિણ જેં આકાશ । તેંચિ બ્રહ્મ નિરાભાસ ।
તેં નિરાભાસીં મૂળમાયેસ । જન્મ જાલા ॥ ૧ ॥
તેં મૂળમાયેચે લક્ષણ ।વાયોસ્વરૂપચિ જાણ ।
પંચભૂતેં આણી ત્રિગુણ । વાયોઆંગીં ॥ ૨ ॥
આકાશાપાસૂન વાયો જાલા । તો વાયોદેવ બોલિલા ।
વાયોપાસૂન અગ્નિ જાલા । તો અગ્નિદેવ ॥ ૩ ॥
અગ્નિપાસૂન જાલેં આપ । તેં નારાયણાચેં સ્વરૂપ ।
આપાપાસૂન પૃથ્વીચેં રૂપ । તેં બીજાકારેં ॥ ૪ ॥
તે પૃથ્વીચે પોટીં પાષાણ । બહુ દેવાંચેં લક્ષણ ।
નાના પ્રચિત પ્રમાણ । પાષાણદેવીં ॥ ૫ ॥
નાના વૃક્ષ મૃત્તિકા । પ્રચિત રોકડી વિશ્વલોકાં ।
સમસ્ત દેવાંચા થારા યેકા । વાયોમધ્યેં ॥ ૬ ॥
દેવ યક્ષિણી કાત્યાયેણી । ચામુંડા જખિણી માનવિણી ।
નાના શક્તિ નાના સ્થાનીં । દેશપરત્વેં ॥ ૭ ॥
પુરુષનામેં કિત્યેક । દેવ અસતી અનેક ।
ભૂતેં દેવતેં નપુષક । નામેં બોલિજેતી ॥ ૮ ॥
દેવ દેવતાંદેવતેંભૂતેં । પૃથ્વીમધ્યેં અસંખ્યાતેં ।
પરંતુ યાં સમસ્તાંતેં । વાયોસ્વરૂપ બોલિજે ॥ ૯ ॥
વાયોસ્વરૂપ સદા અસણેં । પ્રસંગેં નાના દેહ ધરણેં ।
ગુપ્ત પ્રગટ હોણેં જાણેં । સમસ્તાંસી ॥ ૧૦ ॥
વાયોસ્વરૂપેં વિચરતી । વાયોમધ્યેં જગજ્જોતી ।
જાણીવકળા વાસના વૃત્તિ । નાના ભેદેં ॥ ૧૧ ॥
આકાશાપાસૂન વાયો જાલા । તો દોં પ્રકારેં વિભાગલા ।
સાવધપણેં વિચાર કેલા । પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૧૨ ॥
યેક વારા સકળ જણતી । યેક વાયોમધીલ જગજ્જોતી ।
જગજ્જોતીચ્યા અનંત મૂર્તી । દેવદેવતાંચ્યા ॥ ૧૩ ॥
વાયો બહુત વિકારલા । પરંતુ દોં પ્રકારેં વિભાગલા ।
આતાં વિચાર ઐકિલા । પાહિજે તેજાચા ॥ ૧૪ ॥
વાયોપાઊન તેજ જાલેં । ઉષ્ણ સીતળ પ્રકાશલેં ।
દ્વિવિધ રૂપ ઐકિલેં । પાહિજેં તેજાચેં ॥ ૧૫ ॥
ઉષ્ણાપાસૂન જાલા ભાનુ । પ્રકાશરૂપ દૈદીપ્યમાનુ ।
સર્વભક્ષક હુતાશનુ । આણી વિદ્યુલ્યતા ॥ ૧૬ ॥
સીતળાપાસૂન આપ અમૃત । ચંદ્ર તારા આણી સીત ।
આતાં પરિસા સાવચિત્ત। હોઊન શ્રોતે ॥ ૧૭ ॥
તેજ બહુત વિકારલેં । પરંતુ દ્વિવિધાચ બોલિલેં ।
આપહિ દ્વિવિધાચ નિરોપિલેં । આપ આણિ અમૃત ॥ ૧૮ ॥
ઐકેં પૃથ્વીચા વિચાર । પાષાણ મૃત્તિકા નિરંતર ।
આણીક દુસરા પ્રકાર । સુવર્ણ પરીસ નાના રત્નેં ॥ ૧૯ ॥
બહુરત્ના વસુંધરા । કોણ ખોટા કોણ ખરા ।
અવઘેં કળે વિચારા- । રૂઢ હોતાં ॥ ૨૦ ॥
મનુષ્યેં કોઠૂન જાલીં । હે મુખ્ય આશંકા રાહિલી ।
પુઢેં વૃત્તિ સાવધ કેલી । પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૨૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે દેહઆશંકાશોધનનામ સમાસ તિસરા ॥
સમાસ ચવથા : બીજલક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
આતાં પાહોં જાતાં ઉત્પત્તિ । મનુષ્યાપાસૂન મનુષ્યેં હોતી ।
પશુપાસૂન પશુ નિપજતી। પ્રત્યક્ષ આતાં॥ ૧ ॥
ખેંચરેં આણી ભૂચરેં । વનચરેં આણી જળચરેં ।
નાના પ્રકારીચીં શરીરેં । શરીરાંપાસૂન હોતી ॥ ૨ ॥
પ્રત્યયાસ આણી પ્રમાણ । નિશ્ચયાસ આણી અનુમાન ।
માર્ગ દેખોન આડરાન । ઘેઊંચ નયે ॥ ૩ ॥
વિપરીતપાસૂન વિપરીતેં હોતી । પરી શરીરેંચ બોલિજેતી ।
શરીરાવાંચૂન ઉત્પત્તી । હોણાર નાહીં ॥ ૪॥
તરી હે ઉત્પત્તિ કૈસી જાલી । કાસયાચી કોણેં કેલી ।
જેણેં કેલી ત્યાચી નિર્મિલી । કાયા કોણેં ॥ ૫ ॥
ઐસેં પાહાતાં ઉદંડ લાંબલેં । પરી મુળીં શેરીર જૈસેં જાલેં ।
કાસયાચેં ઉભારિલેં । કોણેં કૈસેં ॥ ૬ ॥
ઐસી હે માગીલ આશંકા । રાહાત ગેલી તે ઐકા ।
કદાપી જાજુ ઘેઊં નકા । પ્રત્યયો આલિયાનેં ॥ ૭ ॥
પ્રત્યયોચિ આહે પ્રમાણ । મૂર્ખાસ વાટે અપ્રમાણ ।
પિંડેં પ્રચિતશબ્દેં જાણ । વિશ્વાસાસી ॥ ૮ ॥
બ્રહ્મીં મૂળમાયા જાલી । તેચિ અષ્ટધા પ્રકૃતી બોલિલી ।
ભૂતીં ત્રિગુણીં કાલવલી । મૂળમાયા ॥ ૯ ॥
તેં મૂળમાયા વાયોસ્વરૂપ । વાયોમધ્યેં જાણીવેચેં રૂપ ।
તેચિ ઇચ્ચ્હા પરી આરોપ । બ્રહ્મીં ન ઘડે ॥ ૧૦ ॥
તથાપિ બ્રહ્મીં કલ્પિલા । તરી તો શબ્દ વાયાં ગેલા ।
આત્મા નિર્ગુણ સંચલા । શબ્દાતીત ॥ ૧૧ ॥
આત્મા નિર્ગુણ વસ્તુ બ્રહ્મ । નામમાત્ર તિતુકા ભ્રમ ।
કલ્પૂન લાવિલા સંભ્રમ । તરી તો લાગણાર નાહીં ॥ ૧૨ ॥
તથાપિ આગ્રહેં લાવિલા । જરી ધોંડા મારિલા આકાશાલા ।
આકાશાવરી થુંકિલા । તરી તેં તુટેના ॥ ૧૩ ॥
તૈસેં બ્રહ્મ નિર્વિકાર । નિર્વિકારીં લાવિતી વિકાર ।
વિકાર નાસે નિર્વિકાર । જૈસેં તૈસેં ॥ ૧૪ ॥
આતાં ઐકા પ્રત્યયો । જાણોનિ ધરાવા નિશ્ચયો ।
તરીચ પાવિજે જયો । અનુભવાચા ॥ ૧૫ ॥
માયાબ્રહ્મીં જો સમીર। ત્યાંત જાણતા તો ઈશ્વર ।
ઈશ્વર આણિ સર્વેશ્વર । તયાસીચ બોલિજે ॥ ૧૬ ॥
તોચિ ઈશ્વર ગુણાસી આલા । ત્યાચા ત્રિગુણભેદ જાલા ।
બ્રહ્મા વિષ્ણુ મહેશ ઉપજલા । તયે ઠાઈં ॥ ૧૭ ॥
સત્વ રજ આણી તમ । હે ત્રિગુણ ઉત્તમોત્તમ ।
યાંચ્યા સ્વરૂપાચા અનુક્રમ । માગાં નિરોપિલા ॥ ૧૮ ॥
જાણતા વિષ્ણુ ભગવાન । જાણતા નેણતા ચતુરાનન ।
નેણતા મહેશ પંચાનન । અત્યંત ભોળા ॥ ૧૯ ॥
ત્રિગુણ ત્રિગુણીં કાલવલે । કૈસે હોતી વેગળાલે ।
પરી વિશેષ ન્યૂન ભાસલે । તે બોલાવે લાગતી ॥ ૨૦ ॥
વાયોમધ્યેં વિષ્ણુ હોતા । તો વાયોસ્વરૂપચિ તત્વતા ।
પુઢેં જાલા દેહધર્તા । ચતુર્ભુજ ॥ ૨૧ ॥
તૈસાચ બ્રહ્મા આણી મહેશ । દેહ ધરિતી સાવકાસ ।
ગુપ્ત પ્રગટ હોતાં તયાસ । વેળ નાહીં ॥ ૨૨ ॥
આતાં રોકડી પ્રચિતી । મનુષ્યેં ગુપ્ત પ્રગટતી ।
માં ત્યા દેવાંચ્યાચ મૂર્તી । સામર્થ્યવંત ॥ ૨૩ ॥
દેવ દેવતા ભૂતેં દેવતેં । ચઢતેં સામર્થ્ય તેથેં ।
યેણેંચિ ન્યાયેં રાક્ષસાંતેં । સામર્થ્યકળા ॥ ૨૪ ॥
ઝોટીંગ વાયોસ્વરૂપ અસતી । સવેંચ ખુળખુળાં ચાલતી ।
ખોબરીં ખારિકા ટાકૂન દેતી । અકસ્માત ॥ ૨૫ ॥
અવઘેંચિ ન્યાલ અભાવેં । તરી તેં બહુતેકાંસ ઠાવેં ।
આપુલ્યાલા અનુભવેં । વિશ્વલોક જાણતી ॥ ૨૬ ॥
મનુષ્યેં ધરતી શરીરવેષ । નાના પરકાયા પ્રવેશ ।
માં તો પરમાત્મા જગદીશ । કૈસા ન ધરી ॥ ૨૭ ॥
મ્હણોનિ વાયોસ્વરૂપેં દેહ ધરિલેં । બ્રહ્મા વિષ્ણુ મહેશ જાલેં ।
પુઢેં તેચિ વિસ્તારલેં । પુત્રપૌત્રીં ॥ ૨૮ ॥
અંતરીંચ સ્ત્રિયા કલ્પિલ્યા । તોં ત્યા કલ્પિતાંચ નિર્માણ જાલ્યા ।
પરી તયાપાસૂન પ્રજા નિર્મિલ્યા । નાહીંત કદા ॥ ૨૯ ॥
ઇચ્હૂન પુત્ર કલ્પિલે । તે તે પ્રસંગીં નિર્માણ જાલે ।
યેણેં પ્રકારેં વર્તલે । હરિહરાદિક ॥ ૩૦ ॥
પુઢેં બ્રહ્મયાનેં સૃષ્ટી કલ્પિલી । ઇચ્હેસરિસી સૃષ્ટી જાલી ।
જીવસૃષ્ટિ નિર્માણ કેલી । બ્રહ્મદેવેં ॥ ૩૧ ॥
નાના પ્રકારીચે પ્રાણી કલ્પિલે । ઇચ્હેસરિસે નિર્માણ જાલે ।
અવઘે જોડેચિ ઉદેલે । અંડજજારજાદિક ॥ ૩૨ ॥
યેક જળસ્વેદાપાસૂન જાલે । તે પ્રાણી સ્વેદજ બોલિલે ।
યેક વાયોકરિતાં જાલે । અકસ્માત ઉદ્ભિજ ॥ ૩૩ ॥
મનુષ્યાચી ગૌડવિદ્યા । રાક્ષસાંચી વોડંબરી વિદ્યા ।
બ્રહ્મયાચી સૃષ્ટિવિદ્યા । યેણેં પ્રકરેં ॥ ૩૪ ॥
કાંહીયેક મનુષ્યાંચી । ત્યાહૂન વિશેષ રાક્ષસાંચી ।
ત્યાહૂન વિશેષ બ્રહ્મયાચી । સૃષ્ટિવિદ્યા ॥ ૩૫ ॥
જાણતે નેણતે પ્રાણી નિર્મિલે । વેદ વદોન માર્ગ લાવિલે ।
બ્રહ્મયાનેં નિર્માણ કેલે । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૩૬ ॥
મગ શરીપાસૂન શરીરેં । સૃષ્ટી વાઢલી વિકારેં ।
સકળ શરીરેં યેણેં પ્રકારેં । નિર્માણ જાલી ॥ ૩૭ ॥
યેથેં આશંકા ફિટલી । સકળ સૃષ્ટી વિસ્તારલી ।
વિચાર પાહાતં પ્રત્યયા આલી । યેથાન્વયેં ॥ ૩૮ ॥
ઐસી સૃષ્ટી નિર્માણ કેલી । પુઢેં વિષ્ણુનેં કૈસી પ્રતિપાળિલી ।
હેહિ વિવંચના પાહિલી । પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૩૯ ॥
સકળ પ્રાણી નિર્માણ જાલે । તે મૂળરૂપેં જાણોન પાળિલે ।
શરીરેં દૈત્ય નિર્દાળિલે । નાના પ્રકારીંચે ॥ ૪૦ ॥
નાના અવતાર ધરણેં । દુષ્ટાંચા સંહાર કરણેં ।
ધર્મ સ્થાપાયાકારણેં । વિષ્ણુસ જન્મ ॥ ૪૧ ॥
મ્હણોન ધર્મસ્થાપનેચે નર । તેંહિ વિષ્ણુચે અવતાર ।
અભક્ત દુર્જન રજનીચર । સહજચિ જાલે ॥ ૪૨ ॥
આતાં પ્રાણી જે જન્મલે । તે નેણોન સંવ્હારિલે ।
મૂળરૂપેં સંવ્હારિલેં । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૪૩ ॥
શરીરેં રુદ્ર ખવળેલ । તૈં જીવસૃષ્ટિ સંવ્હારેલ ।
અવઘેં બ્રહ્માંડચિ જળેલ । સંવ્હારકાળીં ॥ ૪૪ ॥
એવં ઉત્પત્તિ સ્થિતી સંવ્હાર । યાચા ઐસા આહે વિચાર ।
શ્રોતીં હોઊન તત્પર । અવધાન દ્યાવેં ॥ ૪૫ ॥
કલ્પાંતીં સંવ્હાર ઘડેલ । તોચિ પુઢેં સાંગિજેલ ।
પંચપ્રળય વોળખેલ । તોચિ જ્ઞાની ॥ ૪૬ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે
બીજલક્ષણ
નામ સમાસ
ચવથા
॥
સમાસ પાંચવા : પન્ચપ્રળયનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
ઐકા પ્રળયાચેં લક્ષણ । પિંડીં દોની પ્રળયે જાણ ।
યેકનિદ્રા યેક મરણ । દેહાંતકાળ ॥ ૧ ॥
દેહાધારક તિની મૂર્તી । નિદ્રા જેવ્હાં સંપાદિતી ।
તો નિદ્રાપ્રળય શ્રોતીં । બ્રહ્માંડીંચા જાણાવા ॥ ૨ ॥
તિની મૂર્તીસ હોઈલ અંત । બ્રહ્માંડાસ માંડેલ કલ્પાંત ।
તેવ્હાં જાણાવા નેમસ્ત । બ્રહ્મપ્રળયે જાલા ॥ ૩ ॥
દોની પિંડીં દોની બ્રહ્માંડીં । ચ્યારી પ્રળય નવખંડીં ।
પાંચવા પ્રળય ઉદંડી । જાણિજે વિવેકાચા ॥ ૪ ॥
ઐસે હે પાંચહિ પ્રળયે । સાંગિતલે યેથાન્વયેં ।
આતાં હેં અનુભવાસ યે । ઐસેં કરૂં ॥ ૫ ॥
નિદ્રા જેવ્હાં સંચરે । તેવ્હાં જાગૃતીવ્યાપાર સરે ।
સુષુપ્તિ અથવા સ્વપ્ન ભરે । અકસ્માત આઅંગીં ॥ ૬ ॥
યા નાંવ નિદ્રાપ્રળયે । જાગૃતીચા હોયે ક્ષયે ।
આતાં ઐકા દેહાંતસમયે । મ્હણિજે મૃત્યુપ્રળયે ॥ ૭ ॥
દેહીં રોગ બળાવતી । અથવા કઠીણ પ્રસંગ પડતી ।
તેણેં પંચપ્રાણ જાતી । વ્યાપાર સાંડુની ॥ ૮ ॥
તિકડે ગેલા મનપવનુ । ઇકડે રાહીલી નુસ્તી તનુ ।
દુસરા પ્રળયો અનુમાનુ । અસેચિના ॥ ૯ ॥
તિસરા બ્રહ્મા નિજેલા । તોં હા મૃત્યલોક ગોળા જાલા ।
અવઘા વ્યાપાર ખુંટલા । પ્રાણીમાત્રાંચા ॥ ૧૦ ॥
તેવ્હાં પ્રાણીયાંચે સુક્ષ્માંશ । વાયોચક્રીં કરિતી વાસ ।
કિત્યેક કાલ જાતાં બ્રહ્મયાસ । જાગૃતી ઘડે ॥ ૧૧ ॥
પુન્હા માગુતી સૃષ્ટિ રચી । વિસંચિલે જીવ માગુતેં સંચી ।
સીમા હોતાં આયુષ્યાચી । બ્રહ્મપ્રળય માંડે ॥ ૧૨ ॥
શત વરુષેં મેઘ જાતી । તેણેં પ્રાણી મૃત્યુ પાવતી ।
અસંભાવ્ય તર્કે ક્ષિતી । મર્યાદેવેગળી ॥ ૧૩ ॥
સૂર્ય તપે બારાકળી । તેણેં પૃથ્વીચી હોય હોળી ।
અગ્ની પાવતાં પાતાળીં । શેષ વિષ વમી ॥ ૧૪ ॥
આકાશીં સૂર્યાચ્યા જ્વાળા । પાતાળીં શેષ વિષ વમી ગરળા ।
દોહિકડૂન જળતાં ભૂગોળા । ઉરી કૈંચી ॥ ૧૫ ॥
સૂર્યાસ ખડતરતા ચઢે । હલકાલોળ ચહુંકડે ।
કોંસળતી મેરૂચે કડે । ઘડઘડાયમાન ॥ ૧૬ ॥
અમરાવતી સત્યલોક । વૈકુંઠ કૈળાસાદિક ।
યાહિવેગળે નાના લોક । ભસ્મોન જાતી ॥ ૧૭ ॥
મેરુ અવઘાચિ ઘસરે । તેથીલ મહીમાચ વોસરે ।
દેવસમુદાવ વાવરે । વાયોચક્રીં ॥ ૧૮ ॥
ભસ્મ જાલિયા ધરત્રી । પ્રજન્ય પડેં શુંડાધારીં ।
મહી વિરે જળાંતરીં । નિમિષ્યમાત્રેં ॥ ૧૯ ॥
પુઢેં નુસ્તે ઉરેલ જળ । તયાસ શોષીલ અનળ ।
પુઢેં એકવટતી જ્વાળ । મર્યાદેવેગળે ॥ ૨૦ ॥
સમુદ્રીંચા વડવાનળ । શિવનેત્રીંચા નેત્રાનળ ।
સપ્તકંચુકીંચા આવર્ણાનળ । સૂર્ય આણી વિદ્યુલ્યતા ॥ ૨૧ ॥
ઐસે જ્વાળ એકવટતી । તેણેં દેવ દેહ સોડિતી ।
પૂર્વરૂપેં મિળોન જાતી । પ્રભંજનીં ॥ ૨૨ ॥
તો વારા ઝડપી વૈશ્વાનરા । વન્હી વિઝેલ યેકસરા ।
વાયો ધાવેં સૈરાવૈરા । પરબ્રહ્મીં ॥ ૨૩ ॥
ધૂમ્ર વિતુળે આકાશીં । તૈસે હોઈલ સમીરાસી ।
વહુતાં મધેં થોડિયાસી । નાશ બોલિલા ॥ ૨૪ ॥
વાયો વિતુળતાંચ જાણ । સૂક્ષ્મ ભૂતેં આણી ત્રિગુણ ।
ઈશ્વર સાંડી અધિષ્ઠાન । નિર્વિકલ્પીં ॥ ૨૫ ॥
તેથેં જાણિવ રાહિલી । આણી જગજ્જોતી નિમાલી ।
શુદ્ધ સારાંશ ઉરલી । સ્વરૂપસ્થિતી ॥ ૨૬ ॥
જિતુકીં કાહીં નામાભિધાનેં । તયે પ્રકૃતીચેનિ ગુણેં ।
પ્રકૃતી નસ્તાં બોલણેં । કૈસેં બોલાવેં ॥ ૨૭ ॥
પ્રકૃતી અસ્તાં વિવેક કીજે । ત્યાસ વિવેકપ્રળયે બોલિજે ।
પાંચહિ પ્રળય વોજેં । તુજ નિરોપિલેં ॥ ૨૮ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પંચપ્રળયનિરૂપણનામ સમાસ પાંચવા ॥
સમાસ સહાવા : ભ્રમ્નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
ઉત્પત્તિ સ્થિતિ સંવ્હાર । યાચા નિરોપિલા વેવ્હાર ।
પરમાત્મા નિર્ગુણ નિરાકાર । જૈસા તૈસા ॥ ૧ ॥
હોતેં વર્તતેં આણિ જાતેં । યાચા સમંધ નાહીં તેથેં ।
આદ્ય મદ્ય અવસાન તેં । સંચલેંચિ આહે ॥ ૨ ॥
પરબ્રહ્મ અસતચિ અસે । મધ્યેંચિ હા ભ્રમ ભાસે ।
ભાસે પરંતુ અવઘા નાસે । કાળાંતરી ॥ ૩ ॥
ઉત્પત્તિસ્થિતીસંવ્હારત । મધ્યેંહિ અખંડ હોત જાત ।
પુઢેં સેવટીં કલ્પાંત । સકળાંસ આહે ॥ ૪॥
યામધેં જ્યાસ વિવેક આહે । તો આધીંચ જાણતાહે ।
સારાસાર વિચારેં પાહે। મ્હણૌનિયાં ॥ ૫ ॥
બહુત ભ્રમિષ્ટ મિળાલે । ત્યાંત ઉમજલ્યાચેં કાય ચાલે ।
સૃષ્ટિમધેં ઉમજલે । ઐસેં થોડે ॥ ૬॥
ત્યા ઉમજલ્યાંચે લક્ષણ । કાંહીં કરૂં નિરૂપણ ।
બ્રમ્હાહૂન વિલક્ષણ । મહાપુરુષ ॥ ૭ ॥
ભ્રમ હા નસેલ જયાસી । મનીં વોળખાવે તયાસી ।
ઐકે આતાં ભ્રમાસીં । નિરોપિજેલ ॥ ૮॥
યેક પરબ્રહ્મ સંચલેં । કદાપી નાહીં વિકારલે ।
ત્યાવેગળેં ભાસલેં । તેં ભ્રમરૂપ ॥ ૯ ॥
જયાસી બોલિલા કલ્પાંત । ત્રિગુણ આણિ પંચભૂત ।
હેં અવઘેંચિ સમસ્ત । ભ્રમરૂપ ॥ ૧૦ ॥
મી તૂં હા ભ્રમ । ઉપાસનાહિ ભ્રમ ।
ઈશ્વરભાવ હાહિ ભ્રમ । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૧૧ ॥
॥ શ્લોક ॥
ભ્રમેણાહં ભ્રમેણ ત્વં । ભ્રમેણોપાસકા જનાઃ ।
ભ્રમેણેશ્વર ભાવત્વં । ભ્રમમૂલમિદં જગત્ ॥ ૧ ॥
યાકારણેં સૃષ્ટિ ભાસત । પરંતુ ભ્રમચિ હા સમસ્ત ।
યામધ્યેં જે વિચારવંત । તેચિ ધન્ય ॥ ૧૨ ॥
આતાં ભ્રમાચા વિચારુ । અત્યંતચિ પ્રાંજળ કરૂં ।
દૃષ્ટાંતદ્વારે વિવરૂં । શ્રોતયાસી ॥ ૧૩॥
ભ્રમણ કરીતાં દુરીં દેસીં । દિશાભૂલી આપણાસી ।
કાં વોળખી મોડે જીવલગાંસી । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૧૪॥
કાં ઉન્મત્ત દ્રવ્ય સેવિલેં । તેણેં અનેક ભાસોં લાગલેં ।
નાના વેથાં કાં ઝડપિલેં । ભુતેં તો ભ્રમ ॥ ૧૫ ॥
દશાવતારીં વાટતી નારી । કાં તે માંડલી બાજીગરી ।
ઉગાચ સંદેહ અંતરીં । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૧૬ ॥
ઠેવિલા ઠાવ તો વિસરલા । કાં માર્ગીં જાતાં માર્ગ ચુકલા ।
પટ્ટણામધેં ભાંબાવલા । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૧૭ ॥
વસ્તુ આપણાપાસીં અસતાં । ગેલી મ્હણોનિ હોયે દુચિતા ।
આપલેં આપણ વિસરતાં । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૧૮ ॥
કાંહી પદાર્થ વિસરોન ગેલા । કાં જેં સિકલા તેં વિસરલા ।
સ્વપ્નદુઃખેં ઘાબિરા જાલા । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૧૯ ॥
દુશ્ચિન્હેં અથવા અપશકુન । મિથ્યા વાર્તેનેં ભંગે મન ।
વચકે પદાર્થ દેખોન । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૨૦ ॥
વૃક્ષ કાષ્ઠ દેખિલેં । મનાંત વાટેં ભૂત આલેં ।
કાંહીંચ નસ્તાં હડબડિલેં । યા નાંવ ભ્રમ ૨૧ ॥
કાચ દેખોન ઉદકાંત પડે । કાં સભા દેખોન દર્પણીં પવાડે ।
દ્વાર ચુકોન ભલ્તીકડેં જાણેં યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૨૨ ॥
યેક અસ્તાં યેક વાટે । યેક સાંગતાં યેક નિવટે ।
યેક દિસતાં યેક ઉઠે । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૨૩ ॥
આતાં જેં જેં દેઇજેતેં । તેં તેં પુઢેં પાવિજેતેં ।
મેલેં માણુસ ભોજના યેતેં । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૨૪ ॥
યે જન્મીંચેં પુઢિલે જન્મીં । કાંહીં યેક પાવેન મી ।
પ્રીતીગુંતલી મનુષ્યાચે નામીં । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૨૫ ॥
મેલેં મનુષ્ય સ્વપ્ના આલેં । તેણેં કાંહીં માગિતલેં ।
મનીં અખંડ બૈસલેં । યાનાંવ ભ્રમ ॥ ૨૬ ॥
અવઘેં મિથ્યા મ્હણોન બોલે । આણિ સમર્થાવરી મન ચાલે ।
જ્ઞાતે વૈભવેં દપટલે । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૨૭ ॥
કર્મઠપણેં જ્ઞાન વિટે । કાં જ્ઞાતેપણેં બળેં ભ્રષ્ટે ।
કોણીયેક સીમા ફિટે । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૨૮ ॥
દેહાભિમાન । કર્માભિમાન જાત્યાભિમાન કુળાભિમાન ।
જ્ઞાનાભિમાન મોક્ષાભિમાન । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૨૯ ॥
કૈસા ન્યાય તો ન કળે । કેલા અન્યાને તો નાડલે ।
ઉગાચ અભિમાનેં ખવળે । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૩૦ ॥
માગીલ કાંહી આઠવેના । પુઢીલ વિચાર સુચેના ।
અખંડ આરૂઢ અનુમાના । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૩૧ ॥
પ્રચીતિવિણ ઔષધ ઘેણે । પ્રચિત નસ્તા પથ્ય કરણે ।
પ્રચીતીવિણ જ્ઞાન સાંગણેં । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૩૨ ॥
ફળશ્રુતીવીણ પ્રયોગ । જ્ઞાનેંવીણ નુસ્તા યોગ ।
ઉગાચ શરીરેં ભોગિજે ભોગ । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૩૩ ॥
બ્રહ્મા લિહિતો અદૃષ્ટીં આણિ વાચૂન જાતે સટી ।
ઐશા પ્રકારીચ્યા ગોષ્ટી । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૩૪ ॥
ઉદંડ ભ્રમ વિસરલા । અજ્ઞાનજનીં પૈસાવલા।
અલ્પ સંકેતેં બોલિલા । કળાવયા કારણેં ॥ ૩૫॥
ભ્રમરૂપ વિશ્વ સ્વભાવેં । તેથેં કાયે મ્હણોન સાંગાવેં ।
નિર્ગુણ બ્રહ્માવેગળેં અઘવેં । ભ્રમરૂપ ॥૩૬ ॥
જ્ઞાતાસ નાહીં સંસાર । ઐસેં બોલતી અપાર ।
ગત જ્ઞાત્યાચે ચમત્કાર । યા નાંવ ભ્રમ ॥ ૩૭ ॥
યેથેં આશંકા ઉઠિલી । જ્ઞાત્યાચી સમધી પૂજિલી ।
તેથેં કાંહીં પ્રચીત આલી । કિંવા નાહીં ॥ ૩૮ ॥
તૈસેચિ અવતારી સંપલે । ત્યાંચેહિ સામર્થ્ય ઉદંડ ચાલે ।
તરી તે કાયે ગુંતલે । વાસના ધરૂનિ ॥ ૩૯ ॥
ઐસી આશંકા ઉદ્ભવલી । સમર્થેં પાહિજે નિરસિલી ।
ઇતુકેન હે સમાપ્ત જાલી । કથા ભ્રમાચી ॥ ૪૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ભ્રમનિરૂપણનામ સમાસ સહાવા ॥
સમાસ સાતવા : સગુણભજન ॥ શ્રીરામ ॥
અવતારાદિક જ્ઞાની સંત । સારાસારવિચારેં મુક્ત ।
ત્યાંચે સામર્થ્ય ચાલત । કોણ્યા પ્રકારેં ॥ ૧ ॥
હેં શ્રોતયાંચી આશંકા । પાહાતાં પ્રશ્ન કેલા નિકા ।
સાવધ હોઊન ઐકા । મ્હણે વક્તા ॥ ૨ ॥
જ્ઞાની મુક્ત હોઊન ગેલે । માગેં ત્યાંચે સામર્થ્ય ચાલે ।
પરંતુ તે નાહીં આલે । વાસના ધરૂની ॥ ૩ ॥
લોકાંસ હોતો ચમત્કાર । લોક માનિતી સાચાર ।
પરંતુ યાચા વિચાર । પાહિલા પાહિજે ॥ ૪ ॥
જીત અસ્તાં નેણોં કિતી । જનામધેં ચમત્કાર હોતી ।
ઐસિયાચી સદ્ય પ્રચિતી । રોકડી પાહાવી ॥ ૫ ॥
તો તરી આપણ નાહીં ગેલા । લોકીં પ્રત્યક્ષ દેખિલા ।
ઐસા ચમત્કાર જાલા । યાસ કાયે મ્હણાવેં ॥ ૬ ॥
તરી તો લોકાંચા ભાવાર્થ । ભાવિકાં દેવ યેથાર્થ ।
અનેત્ર કલ્પના વેર્થ । કુતર્કાચી ॥ ૭ ॥
આવડે તેં સ્વપ્નીં દેખિલેં। તરીકાય તેથૂન આલેં ।
મ્હણાલ તેણેં આઠવિલેં । તરી દ્રવ્ય કાં દિસે ॥ ૮ ॥
એવં આપલી કલ્પના । સ્વપ્નીં યેતી પદાર્થ નાના ।
પરી તે પદાર્થ ચાલતીના । અથવા આઠઊ નાહીં ॥ ૯ ॥
યેથેં તુટલી આશંકા । જ્ઞાત્યાસ જન્મ કલ્પૂં નકા ।
ઉમજેના તરી વિવેકા । બરેં પાહા ॥ ૧૦ ॥
જ્ઞાની મુક્ત હોઊન ગેલે । ત્યાંચેં સામર્થ્ય ઉગેચિ ચાલે ।
કાં જે પુણ્યમાર્ગેં ચાલિલેં । મ્હણોનિયાં ॥ ૧૧ ॥
યાકારણેં પુણ્યમાર્ગેં ચાલાવેં । ભજન દેવાચેં વાઢવાવેં ।
ન્યાયે સાંડૂન ન જાવેં । અન્યાયમાર્ગેં ॥ ૧૨ ॥
નાનાપુરશ્ચરણેં કરાવીં । નાના તીર્થાટણેં ફીરાવીં ।
નાના સામર્થ્યેં વાઢવાવીં। વૈરાગ્યબળેં ॥ ૧૩ ॥
નિશ્ચયે બૈસે વસ્તૂકડે । તરી જ્ઞાનમાર્ગેંહિ સામર્થ્ય ચઢે ।
કોણીયેક યેકાંત મોડે । ઐસેં ન કરાવેં ॥ ૧૪ ॥
યેક ગુરુ યેક દેવ । કોઠેં તરી અસાવા ભાવ ।
ભાવાર્થ નસ્તાં વાવ । સર્વ કાંહીં ॥ ૧૫ ॥
નિર્ગુણીં જ્ઞાન જાલેં । મ્હણોન સગુણ અલક્ષ કેલેં ।
તરી તેં જ્ઞાતેં નાગવલેં । દોહિંકડે ॥ ૧૬ ॥
નાહીં ભક્તી નાહીં જ્ઞાન । મધેંચ પૈસાવલા અભિમાન ।
મ્હણોનિયાં જપધ્યાન । સાંડૂંચ નયે ॥૧૭ ॥
સાંડીલ સગુણભજનાસી । તરી તો જ્ઞાતા પરી અપેસી ।
મ્હણોનિયાં સગુણભજનાસી । સાંડૂંચ નયે ॥ ૧૮ ॥
નિઃકામ બુદ્ધીચિયા ભજના । ત્રૈલોકીં નાહીં તુળણા ।
સમર્થેંવિણ ઘડેના । નિઃકામ ભજન ॥ ૧૯ ॥
કામનેનેં ફળ ઘડે । નિઃકામ ભજનેં ભગવંત જોડે ।
ફળભગવંતા કોણીકડે । મહદાંતર ॥ ૨૦ ॥
નાના ફળે દેવાપાસી । આણી ફળ અંતરીં ભગવંતાસી ।
યાકારણેં પરમેશ્વરાસી । નિઃકામ ભજાવેં ॥ ૨૧ ॥
નિઃકામભજનાચેં ફળ આગળે । સામર્થ્ય ચઢે મર્યાદાવેગળેં ।
તેથેં બાપુડી ફળેં । કોણીકડે ॥ ૨૨॥
ભક્તેં જેં મનીં ધરાવેં । તેં દેવેં આપણચિ કરાવેં ।
તેથેં વેગળેં ભાવાવેં । નલગે કદા ॥ ૨૩ ॥
દોની સામર્થ્યેં યેક હોતાં । કાળાસ નાટોપે સર્વથા ।
તેથેં ઇતરાંસી કોણ કથા । કીટકન્યાયેં ॥ ૨૪ ॥
મ્હણોનિ નિઃકામ ભજન । વરી વિશેષ બ્રહ્મજ્ઞાન ।
તયાસ તુળિતાં ત્રિભુવન । ઉણેં વાટે ॥ ૨૫ ॥
યેથેં બુદ્ધીચા પ્રકાશ । આણિક ન ચઢે વિશેષ ।
પ્રતાપ કીર્તી આણી યેશ । નિરંતર ॥ ૨૬ ॥
નિરૂપણાચા વિચાર । આણી હરિકથેચા ગજર ।
તેથેં હોતી તત્પર । પ્રાણીમાત્ર ॥ ૨૭ ॥
જેથેં ભ્રષ્ટાકાર ઘડેના । તો પરમાર્થહિ દડેના ।
સમાધાન વિઘડેના । નિશ્ચયાચેં ॥ ૨૮ ॥
સારાસારવ્હિચાર કરણેં । ન્યાયે અન્યાયે અખંડ પાહાણેં ।
બુદ્ધિ ભગવંતાચેં દેણેં । પાલટેના ॥ ૨૯ ॥
ભક્ત ભગવંતીં અનન્ય । ત્યાસી બુદ્ધી દેતો આપણ ।
યેદર્થીં ભગવદ્વચન । સાવધ ઐકા ॥ ૩૦ ॥
શ્લોકાર્ધ ॥ દદામિ બુદ્ધિયોગં તં યેન મામુપયાંતિ તે ॥
મ્હણૌન સગુણ ભજન । વરી વિશેષ બ્રહ્મજ્ઞાન ।
પ્રત્યયાચેં સમાધાન । દુર્લ્લભ જગીં ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સગુણભજનનિરૂપણનામ સમાસ સાતવા ॥
સમાસ આઠવા : પ્રચીતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
ઐકા પ્રચિત્તીચીં લક્ષણેં । પ્રચિત પાહેલ તેં શાહાણેં ।
યેર વેડે દૈન્યવાણે । પ્રચિતીવિણ ॥ ૧ ॥
નાના રત્નેં નાના નાણીં । પરીક્ષૂન ન ઘેતાં હાની ।
પ્રચિત ન યેતાં નિરૂપણીં । બૈસોંચ નયે ॥ ૨ ॥
સુરંગ શસ્ત્ર દમૂન પાહિલેં । બરેં પાહાતાં પ્રચિતીસ આલે ।
તરી મગ પાહિજે ઘેતલેં । જાણતે પુરુષીં ॥ ૩ ॥
બીજ ઉગવેલસેં પાહાવેં । તરી મગ દ્રવ્ય ઘાલૂન ઘ્યાવેં ।
પ્રચિત આલિયાં ઐકાવેં । નિરૂપણ ॥ ૪ ॥
દેહીં આરોગ્યતા જાલી । ઐસી જના પ્રચિત આલી ।
તરી મગ આગત્ય ઘેતલી । પાહિજે માત્રા ॥ ૫ ॥
પ્રચિતીવિણ ઔષધ ઘેણેં । તરી મગ ધડચિ વિઘડણેં ।
અનુમાનેં જેં કાર્ય કરણેં । તેંચિ મુર્ખપણ॥૬ ॥
પ્રચિતીસ નાહીં આલેં । આણિ સુવર્ણ કરવિલેં ।
તરી મગ જાણાવેં ઠકિલેં । દેખતદેખતાં ॥ ૭ ॥
શોધૂન પાહિલ્યાવિણ । કાંહીંતરી યેક કારણ ।
હોણાર નાહીં નિર્વાણ । પ્રાણાસ ઘડે ॥ ૮ ॥
મ્હણોની અનુમાનાચેં કાર્ય । ભલ્યાનીં કદાપિ કરૂં નયે ।
ઉપાય પાહતાં અપાયે । નેમસ્ત ઘડે ॥ ૯ ॥
પાણ્યાંતીલ મ્હૈસીચી સાટી । કરણેં હેં બુદ્ધિચ ખોટી ।
શોધિલ્યાવિણ હિંપુટી । હોણેં ઘડે ॥ ૧૦ ॥
વિશ્વાસેં ઘર ઘેતલેં । ઐસેં કિતી નાહીં ઐકલેં ।
મૈંદેં મૈંદાવેં કેલેં । પરી તેં શોધિલેં પાહિજે ॥ ૧૧ ॥
શોધિલ્યાવિણ અન્નવસ્ત્ર ઘેણેં । તેણેં પ્રાણાસ મુકણેં ।
લટિક્યાચા વિશ્વાસ ધરણેં । હે। ચિ મૂર્ખપણ ॥ ૧૨ ॥
સંગતી ચોરાચી ધરિતાં । ઘાત હોઈલ તત્વતા ।
ઠકુ સિંતરુ શોધિતાં । ઠાઈં પડે ॥ ૧૩ ॥
ગૈરસાળ તામગિરી । કોણી નવી મુદ્રા કરી ।
નાના કપટ પરોપરીં । શોધૂન પાહાવેં ॥ ૧૪ ॥
દિવાળખોરાચા માંડ । પાહાતાં વૈભવ દિસે ઉદંડ ।
પરી તેં અવઘેં થોતાંડ । ભંડ પુઢેં ॥ ૧૫ ॥
તૈસેં પ્રચિતીવીણ જ્ઞાન । તેથેં નાહીં સમાધાન ।
કરૂન બહુતાંચા અનુમાન । અન્હીત જાલેં ॥ ૧૬ ॥
મંત્ર યંત્ર ઉપદેસિલે । નેણતેં પ્રાણી તેં ગોવિલેં ।
જૈસેં ઝાંકૂન મારિલેં । દુખણાઈત ॥ ૧૭ ॥
વૈદ્ય પાહિલા પરી કચ્ચા । તરી પ્રાણ ગેલા પોરાચા ।
યેથેં ઉપાયે દુસર્યાચા । કાયે ચાલે ॥ ૧૮ ॥
દુઃખેં અંતરી ઝિજે । આણી વૈદ્ય પુસતાં લાજે ।
તરીચ મગ ત્યાસી સાજે । આત્મહત્યારેપણ ॥ ૧૯ ॥
જાણત્યાવરી ગર્વ કેલા । તરી નેણત્યાકરિતાં બુડાલા ।
યેથેં કોણાચા ઘાત જાલા । બરેં પાહા ॥ ૨૦ ॥
પાપાચી ખંડણા જાલી । જન્મયાતના ચુકલી ।
ઐસી સ્વયેં પ્રચિત આલી । મ્હણિજે બરેં ॥ ૨૧ ॥
પરમેશ્વરાસ વોળખિલેં । આપણ કોણસેં કળલેં ।
આત્મનિવેદન જાલેં । મ્હણિજે બરેં ॥ ૨૨ ॥
બ્રહ્માંડ કોણેં કેલેં । કાસયાચેં ઉભારલેં ।
મુખ્ય કર્ત્યાસ વોળખિલેં । મ્હણિજે બરેં ॥ ૨૩ ॥
યેથેંઅનુમાન રાહિલા । તરી પરમાર્થ કેલા તો વાયાં ગેલા ।
પ્રાણી સંશઈં બુડાલા । પ્રચિતીવિણ ॥ ૨૪ ॥
હેં પરમાર્થાચેં વર્મ । લટિકેં બોલે તો અધમ ।
લટિકે માની તો અધમોદ્ધમ । યેથાર્થ જાણાવા ॥ ૨૫ ॥
યેથેં બોલણ્યાચી જાલી સીમા । નેણતાં ન કળે પરમાત્મા ।
અસત્ય નાહીં સર્વોત્તમા । તૂં જાણસી ॥ ૨૬ ॥
માઝે ઉપાસનેચા બડિવાર । જ્ઞાન સાંગાવેં સાચાર ।
મિથ્યા બોલતાં ઉત્તર । પ્રભૂસ લગે ॥ ૨૭ ॥
મ્હણોનિ સત્યચિ બોલિલેં ।કર્ત્યાસ પાહિજે વોળખિલેં ।
માયોદ્ભવાચેં શોધિલેં । પાહિજે મૂળ ॥ ૨૮ ॥
તેંચિ પુઢેં નીરૂપણ । બોલિલેંચિ બોલિલેં પ્રમાણ ।
શ્રોતીં સાવધ અંતઃકર્ણ । ઘાતલેંચિ ઘાલાવેં ॥ ૨૯ ॥
સૂક્ષ્મ નિરૂપણ લાગલેં । તેથેં બોલિલેંચિ માગુતેં બોલિલેં ।
શ્રોત્યાંસ પાહિજે ઉમજલેં ।મ્હણૌનિયાં ॥ ૩૦ ॥
પ્રચિત પાહાતાં નિકટ । ઉડોન જાતી પરિપાઠ ।
મ્હણોનિ હે ખટપટ । કરણેં લાગે ॥ ૩૧ ॥
પરિપાઠેંચિ જરી બોલિલેં । તરી પ્રચિતસમાધાન બુડાલેં ।
પ્રચિતસમાધાન રાખિલેં । તરી પરિપાઠ ઉડે ॥ ૩૨ ॥
ઐસી સાંકડી દોહીંકડે । મ્હણૌન બોલિલેંચિ બોલણેં ઘડે ।
દોની રાખોનિયાં કોડેં । ઉકલૂન દાઊં ૩૩ ॥
પરીપાઠ આણી પ્રચિત પ્રમાણ । દોની રાખોન નિરૂપણ ।
શ્રોતે પરમ વિચક્ષણ । વિવરોત પુઢેં ॥ ૩૪ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પ્રચિતનિરૂપણનામ સમાસ આઠવા ॥
સમાસ નવવા : પુરુષપ્રકૃતિ ॥ શ્રીરામ ॥
આકાશીં વાયો જાલા નિર્માણ । તૈસી બ્રહ્મીં મૂળમાયા જાણ ।
ત્યા વાયોમધેં ત્રિગુણ । આણી પંચભૂતેં ॥ ૧ ॥
વટબીજીં અસે વાડ । ફોડૂન પાહાતાં ન દિસે ઝાડ ।
નાના વૃક્ષાંચે જુંબાડ । બીજાપાસૂન હોતી ॥ ૨ ॥
તૈસી બીજરૂપ મુળમાયા । વિસ્તાર જાલા તેથુનિયાં ।
તિચેં સ્વરૂપ શોધુનિયાં । બરેં પાહાવેં ॥ ૩ ॥
તેથેં દોની ભેદ દિસતી । વિવેકેં પાહાવી પ્રચિતી ।
નિશ્ચળીં જે ચંચળ સ્થિતી । તોચિ વાયો ॥ ૪ ॥
તયામધેં જાણીવકળા । જગજ્જોતીચા જિવ્હાળા ।
વાયો જાણીવ મિળોન મેળા । મૂળમાયા બોલિજે ॥ ૫ ॥
સરિતા મ્હણતાં બાયકો ભાસે । તેથેં પાહાતાં પાણીચ અસે ।
વિવેકી હો સમજા તૈસેં । મૂળમાયેસી ॥ ૬ ॥
વાયો જાણીવ જગજ્જોતી । તયાસ મૂળમાયા મ્હણતી ।
પુરુષ આણી પ્રકૃતી । યાચેંચ નાંવ ॥ ૭ ॥
વાયોસ મ્હણતી પ્રકૃતી । આણી પુરુષ મ્હણતી જગજ્જોતી ।
પુરુષપ્રકૃતી શિવશક્તી । યાચેંચ નાંવ ॥ ૮ ॥
વાયોમધેં જાણીવ વિશેષ । તેંચિ પ્રકૃતુમધેં પુરુષ ।
યે ગોષ્ટીચા વિશ્વાસ । ધરિલા પાહિજે॥ ૯॥
વાયો શક્તિ જાણીવ ઈશ્વર । અર્ધનારી નટેશ્વર ।
લોક મ્હણતી નિરંતર । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૧૦ ॥
વાયોમધેં જાણીવ ગુણ । તેંચિ ઈશ્વરાચેં લક્ષણ ।
તયાપાસૂન ત્રિગુણ । પુઢેં જાલે ॥ ૧૧ ॥
તયા ગુણામધેં સત્વગુણ । નિખળ જાણીવલક્ષણ ।
ત્યાચા દેહધારી આપણ । વિષ્ણુ જાલા ॥ ૧૨ ॥
ત્યાચ્યા અંશે જગ ચાલે । ઐસે ભગવદ્ગીતા બોલે।
ગુંતલે તેંચિ ઉગવલે । વિચાર પાહાતાં ॥ ૧૩ ॥
યેક જાણીવ વાંટલી । પ્રાણીમાત્રાસ વિભાગલી ।
જાણજાણોં વાંચવિલી । સર્વત્ર કાયા ॥ ૧૪ ॥
તયેંચે નાંવ જગજ્જોતી । પ્રાણીમાત્ર તિચેન જિતી ।
યાચી રોકડી પ્રચિતી । પ્રત્યક્ષ પાહાવી ॥ ૧૫ ॥
પક્ષી શ્વાપદ કિડા મુંગી । કોણીયેક પ્રાણી જગીં ।
જાણીવ ખેળે ત્યાચ્યા આંગીં । નિરંતર ॥૧૬ ॥
જાણોની કાયા પળવિતી । તેણેં ગુણેં વાંચતી ।
દડતી આણિ લપતી । જાણજાણોં ॥ ૧૭ ॥
આવઘ્યા જગસ વાંચવિતી । મ્હણોન નામેં જગજ્જોતી ।
તે ગેલિયાં પ્રાણી મરતી । જેથીલ તેથેં॥ ૧૮॥
મુળીંચે જાણીવેચા વિકાર । પુઢેં જાલા વિસ્તાર ।
જૈસે ઉદકાચે તુષાર । અનંત રેણુ ॥૧૯ ॥
તૈસે દેવ દેવતા ભૂતેં । મિથ્યા મ્હણોનયે ત્યાંતેં ।
આપલાલ્યા સામર્થ્યેં તે । સૃષ્ટીમધેં ફિરતી ॥૨૦ ॥
સદા વિચરતી વાયોસ્વરૂપેં । સ્વૈછા પાલટિતી રૂપેં ।
અજ્ઞાન પ્રાણી ભ્રમેં સંકલ્પેં ત્યાસ । બાધિતી ॥ ૨૧ ॥
જ્ઞાત્યાસ સંકલ્પેચિ અસેના । મ્હણોન ત્યાંચેન બાધવેના ।
યાકારણેં આત્મજ્ઞાના । અભ્યાસાવેં ॥ ૨૨ ॥
અભ્યાસિલિયા આત્મજ્ઞાન। સર્વકર્માસ હોયે ખંડણ ।
હે રોકડી પ્રચિત પ્રમાણ । સંદેહ નાહીં ॥ ૨૩ ॥
જ્ઞાનેવિણ કર્મ વિઘડે । હેં તોં કદાપિ ન ઘડે ।
સદ્ગુરુવીણ જ્ઞાન જોડે । હેંહિ અઘટીત ॥ ૨૪ ॥
મ્હણોન સદ્ગુરુ કરાવા । સત્સંગ શોધૂન ધરાવા ।
તત્વવિચાર વિવરાવા । અંતર્યામીં ॥ ૨૫॥
તત્વેં તત્વ નિરસોન જાતાં । આપલા આપણચિ તત્વતા ।
અનન્યભાવેં સાર્થકતા । સહજચિ જાલી ॥ ૨૬ ॥
વિચાર ન કરિતાં જેં જેં કેલેં । તેં તેં વાઉગેં વેર્થ ગેલેં ।
મ્હણોનિ વિચારીં પ્રવર્તલેં । પાહિજે આધીં ॥ ૨૭ ॥
વિચાર પાહેલ તો પુરુષુ । વિચાર ન પાહે તો પશુ ।
ઐસી વચનેં સર્વેશુ । ઠાઈં ઠાઈં બોલિલા ॥ ૨૮ ॥
સિદ્ધાંત સાધાયાકારણેં । પૂર્વપક્ષ લાગે ઉડવણેં ।
પરંતુ સાધકાં નિરૂપણેં । સાક્ષાત્કાર ॥ ૨૯ ॥
શ્રવણ મનન નિજધ્યાસ । પ્રચિતીનેં બાણતાં વિશ્વાસ ।
રોકડ સાક્ષાત્કાર સાયાસ । કરણેંચિ નલગે ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિશ્યસંવાદે પુરુષપ્રકૃતીનામ સમાસ નવવા ॥
સમાસ દહાવા : ચળાચળનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
ગગનાસારિખેં બ્રહ્મ પોકળ । ઉદંડ ઉંચ અંતરાળ।
નિર્ગુણ નિર્મળ નિશ્ચળ । સદોદિત ॥ ૧ ॥
ત્યાસ પરમાત્મા મ્હણતી । આણિક નામેં નેણોં કિતી ।
પરી તેં જાણિજે આદિઅંતીં । જૈસેં તૈસેં ॥ ૨ ॥
વિસ્તીર્ણ પસરલા પૈસ । ભોંવતા દાટલા અવકાશ ।
ભાસચિ નાહીં નિરાભાસ । જૈસેં તૈસેં ॥ ૩ ॥
ચહુંકડે પાતાળતળીં । અંતચિ નાહીં અંતરાળીં ।
કલ્પાંતકાળીં સર્વકાળીં । સંચલેચિ અસે ॥ ૪ ॥
ઐસેં કાંહીંયેક અચંચળ । તે અચંચળીં ભાસે ચંચળ ।
ત્યાસ નામેંહિ પુષ્કળ । ત્રિવિધા પ્રકારેં ॥ ૫ ॥
ન દિસતાં નાંવ ઠેવણેં । ન દેખતાં ખૂણ સાંગણેં ।
અસો હેં જાણાયાકારણેં । નામાભિધાનેં ॥ ૬ ॥
મૂળમાયા મૂળપ્રકૃતિ । મૂળપુરુષ ઐસેં મ્હણતી ।
શિવશક્તિ નામેં કિતી । નાના પ્રકારેં ॥ ૭ ॥
પરી જેં નામ ઠેવિલેં જયા । આધીં વોળખાવેં તયા ।
પ્રચિતીવીણ કાસયા । વલગના કરાવી ॥ ૮ ॥
રૂપાચી ન ધરિતાં સોયે । નામાસરિસેં ભરંગળોં નયે ।
પ્રત્યયાવિણ ગળંગા હોયે । અનુમાનજ્ઞાનેં ॥ ૯ ॥
નિશ્ચળ ગગનીં ચંચળ વારા । વાજોં લાગલા ભરારાં ।
પરી ત્યા ગગના આણિ સમીરા । ભેદ આહે ॥ ૧૦ ॥
તૈસેં નિશ્ચળ પરબ્રહ્મ । ચંચળ માયા ભાસલા ભ્રમ ।
ત્યા ભ્રમાચા સંભ્રમ । કરૂન દાઊં ॥ ૧૧ ॥
જૈસા ગગની ચાલિલા પવન । તૈસેં નિશ્ચળીં જાલેં ચળણ ।
ઇછા સ્ફૂર્તિલક્ષણ । સ્ફૂર્ણરૂપ ॥ ૧૨ ॥
અહંપણેં જાણીવ જાલી । તેચિ મૂળપ્રકૃતિ બોલિલી ।
માહાકારણકાયા રચલી । બ્રહ્માંડીચી ॥ ૧૩ ॥
માહામાયા મૂળપ્રકૃતી । કારણ તે અવ્યાકૃતી ।
સૂક્ષ્મ હિરણ્યગર્ભ મ્હણતી । વિરાટ તે સ્થૂળ ॥ ૧૪ ॥
ઐસેં પંચીકર્ણ શાસ્ત્રપ્રમયે । ઈશ્વરતનુચતુષ્ટયે ।
મ્હણોન હેં બોલણેં હોયે । જાણીવ મૂળમાયા ॥ ૧૫ ॥
પરમાત્મા પરમેશ્વરુ । પરેશ જ્ઞાનઘન ઈશ્વરુ ।
જગદીશ જગદાત્મા જગદેશ્વરુ । પુરુષનામેં ॥ ૧૬ ॥
સત્તારૂપ જ્ઞાનસ્વરૂપ । પ્રકશરૂપ જોતિરૂપ ।
કારણરૂપ ચિદ્રૂપ । શુદ્ધ સૂક્ષ્મ અલિપ્ત ॥ ૧૭ ॥
આત્મા અંતરાત્મા વિશ્વાત્મા । દ્રષ્ટા સાક્ષી સર્વાત્મા ।
ક્ષેત્રજ્ઞ શિવાત્મા જીવાત્મા । દેહી કૂટસ્ત બોલિજે ॥ ૧૮ ॥
ઇંદ્રાત્મા બ્રહ્માત્મા હરિહરાત્મા । યેમાત્મા ધર્માત્મા નૈરૂત્યાત્મા ।
વરુણવાયોકુબેરાત્મા । ઋષીદેવમુનિધર્તા ॥ ૧૯ ॥
ગણ ગંધર્વ વિદ્યાધર । યેક્ષ કિન્નર નારદ તુંબર ।
સર્વ લોકાંચેં અંતર । તો સર્વાંતરાત્મા બોલિજે ॥ ૨૦ ॥
ચંદ્ર સૂર્ય તારામંડળેં । ભૂમંડળેં મેઘમંડળેં ।
યેકવીસ સ્વર્ગેં સપ્ત પાતાળેં । અંતરાત્માચ વર્તવી ॥ ૨૧ ॥
ગુપ્ત વલ્લી પાલ્હાળલી । તિચીં પુરુષનામેં ઘેતલીં ।
આતાં સ્ત્રીનામેં ઐકિલીં । પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૨૨ ॥
મૂળમાયા જગદેશ્વરી । પરમવિદ્યા પરમેશ્વરી ।
વિશ્વવંદ્યા વિશ્વેશ્વરી । ત્રૈલોક્યજનની ॥ ૨૩ ॥
અંતર઼ેતુ અંતર્કળા । મૌન્યગર્ભ જાણીવકળા ।
ચપળ જગજ્જોતી જીવનકળા । પરા પશ્યંતી મધ્યમા ॥ ૨૪ ॥
યુક્તિ બુદ્ધિ મતિ ધારણા । સાવધાનતા નાના ચાળણા ।
ભૂત ભવિષ્ય વર્તમાના । ઉકલૂન દાવી ॥ ૨૫ ॥
જાગૃતિ સ્વપ્ન સુષુપ્તી જાણે । તુર્યા તાટસ્તા અવસ્તા જાણે ।
સુખ દુઃખ સકળ જાણે । માનાપમાન ॥ ૨૬ ॥
તે પરમ કઠીણ કૃપાળુ । તે પરમ કોમળ સ્નેહાળુ ।
તે પરમ ક્રોધી લોભાળુ । મર્યાદેવેગળી ॥ ૨૭ ॥
શાંતી ક્ષ્મા વિરક્તી ભક્તી । અધ્યાત્મવિદ્યા સાયોજ્યમુક્તિ ।
વિચારણા સહજસ્થિતિ । જયેચેની ॥ ૨૮ ॥
પુર્વીં પુરુષનામેં બોલિલીં । ઉપરી સ્ત્રીનામેં નિરોપિલીં ।
આતાં નપુષકનામેં ઐકિલીં । પાહિજે ચંચળાચીં ॥ ૨૯ ॥
જાણણેં અંતઃકર્ણ ચિત્ત । શ્રવણ મનન ચૈતન્ય જીવિત ।
યેતેં જાતેં સુચીત । હોઊન પાહા ॥ ૩૦ ॥
મીપણ તૂંપણ જાણપણ । જ્ઞાતેંપણ સર્વજ્ઞપણ ।
જીવપણ શિવપણ ઈશ્વરપણ । અલિપ્તપણ બોલિજે ॥ ૩૧ ॥
ઐસીં નામેં ઉદંડ અસતી । પરી તે યેકચિ જગજ્જોતી ।
વિચારવંત તે જાણતી । સર્વાંતરાત્મા ॥ ૩૨ ॥
આત્મા જગજ્જોતી સર્વજ્ઞપણ । તીની મિળોન યેકચિ જાણ ।
અંતઃકર્ણચિ પ્રમાણ । જ્ઞેપ્તીમાત્ર ॥ ૩૩ ॥
ઢીગ જાલે પદાર્થાચે । પુરુષ સ્ત્રી નપુંસક નામાંચે ।
પરંતુ સૃષ્ટીરચનેચેં । કિતી મ્હણોન સંગાવેં ॥ ૩૪ ॥
સકળ ચાળિતા યેક । અંતરાત્મા વર્તતી અનેક ।
મુંગીપાસૂન બ્રહ્માદિક । તેણેંચિ ચાલતી ॥ ૩૫ ॥
તો અંતરાત્મા આહે કૈસા । પ્રતુત વોળખાના આમાસા ।
નાના પ્રકારીંચા તમાસા । યેથેંચિ આહે ॥ ૩૬ ॥
તો કળતો પરી દિસેના । પ્રચિત યેતે પરી ભાસેના ।
શરીરીં અસે પરી વસેના । યેકે ઠાઈં ॥ ૩૭ ॥
તીક્ષણપણેં ગગનીં ભરે । સરોવર દેખતાં ચ પસરે ।
પદાર્થ લક્ષૂન ઉરે । ચહૂંકડે ॥ ૩૮ ॥
જૈસા પદાર્થ દૃષ્ટીસ દિસતો । તો ત્યાસારિખાચ હોતો ।
વાયોહૂનિ વિશેષ તો । ચંચળવિષઈં ॥ ૩૯ ॥
કિત્યેક દૃષ્ટીનેં દેખે । કિતીયેક રસનેનેં ચાખે ।
કિતીયેક તે વોળખે । મનેંકરૂનિ ॥ ૪૦ ॥
શ્રોતીં બૈસોન શબ્દ ઐકતો । ઘ્રાણેંદ્રિયેં વાસ ઘેતો ।
ત્વચેઇંદ્રિયેં જાણતો । સીતોષ્ણાદિક ॥ ૪૧ ॥
ઐશા જાણે અંતર્કળા । સકળામધેં પરી નિરાળા ।
પાહાતાં ત્યાચી અગાધ લીળા । તોચિ જાણે ॥ ૪૨ ॥
તો પુરુષ ના સુંદરી । બાળ તારુણ્ય ના કુમારી ।
નપુંસકાચા દેહધારી । પરી નપુસક નવ્હે ॥ ૪૩ ॥
તો ચાલવી સકળ દેહાસી । કરૂન અકર્તા મ્હણતી ત્યાસી ।
તો ક્ષેત્રજ્ઞ ક્ષેત્રવાસી । દેહી કૂટસ્ત બોલિજે ॥ ૪૪ ॥
॥ શ્લોક ॥
દ્વાવિમૌ પુરુષૌ લોકે ક્ષરશ્ચાક્ષર એવ ચ ।
ક્ષરઃ સર્વાણિ ભૂતાનિ કૂટસ્થોક્ષર ઉચ્યતે ॥
દોની પુરુષ લોકીં અસતી । ક્ષરાક્ષર બોલિજતી ।
સર્વ ભૂતેં ક્ષર મ્હણતી । અક્ષર કૂટસ્ત બોલિજે ॥ ૪૫ ॥
ઉત્તમ પુરુષ તો આણીક । નિઃપ્રપંચ નિઃકળંક ।
નિરંજન પરમાત્મા યેક । નિર્વિકારી ॥ ૪૬ ॥
ચ્યારી દેહ નિરસાવે । સાધકેં દેહાતીત વ્હાવેં ।
દેહાતીત હોતાં જાણાવેં । અનન્ય ભક્ત ॥ ૪૭ ॥
દેહમાત્ર નિરસુની ગેલા । તેથેં અંતરાત્મા કૈસા ઉરલા ।
નિર્વિકારીં વિકારાલા । ઠાવ નાહીં ॥ ૪૮ ॥
નિશ્ચળ પરબ્રહ્મ યેક । ચંચળ જાણાવેં માઈક ।
ઐસા પ્રત્યય નિશ્ચયાત્મક । વિવેકેં પાહાવા ॥ ૪૯ ॥
યેથેં બહુત નલગે ખળખળ । યેક ચંચળ યેક નિશ્ચળ ।
શાશ્વત કોણતેં કેવળ । જ્ઞાનેં વોળખાવેં ॥ ૫૦ ॥
અસાર ત્યાગૂન ઘેઈજે સાર । મ્હણોન સારાસાર વિચાર ।
નિત્યાનિત્ય નિરંતર । પાહાતી જ્ઞાની ॥ ૫૧ ॥
જેથે જ્ઞાનચિ હોતે વિજ્ઞાન । જેથેં મનાંચે હોતેં ઉન્મન ।
તેથેં કૈચેં ચંચળપણ । આત્મયાસી ॥ ૫૨ ॥
સાંગણોવાંગણીચેં કામ નવ્હે । આપુલ્યા અનુભવેં જાણાવેં ।
પ્રત્યયાવિણ સિણાવેં । તેંચિ પાપ ॥ ૫૩ ॥
સત્યાયેવઢેં સુકૃત નાહીં । અસત્યાયેવઢેં પાપ નાહીં ।
પ્રચિતીવિણ કોઠેંચિ નાહીં । સમાધાન ॥ ૫૪ ॥
સત્ય મ્હણિજે સ્વરૂપ જાણ । અસત્ય માયા હેં પ્રમાણ ।
યેથેં નિરોપિલેં પાપપુણ્ય । રૂપેંસહિત ॥ ૫૫ ॥
દૃશ પાપ વોસરલેં । પુણ્ય પરબ્રહ્મ ઉરલેં ।
અનન્ય હોતાંચ જાલેં । નામાતીત ॥ ૫૬ ॥
આપણ વસ્તુ સ્વતસિદ્ધ । તેથેં નાહીં દેહસમંધ ।
પાપરાસી હોતી દગ્ધ । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૫૭ ॥
યેરવી બ્રહ્મજ્ઞાનેંવીણ । જેં જેં સાધન તો તો સીણ ।
નાના દોષાંચે ક્ષાળણ । હોઈલ કૈસેં ॥ ૫૮ ॥
પાપાચેં વળલેં શરીર । પાપચિ ઘડે તદનંતર ।
અંતરીં તોગ વરીવરી ઉપચાર । કાય કરી ॥ ૫૯ ॥
નાના ક્ષેત્રીં હેં મુંડિલેં । નાના તીર્થીં હેં દંડિલેં ।
નાના નિગ્રહીં ખંડિલેં । ઠાઈં ઠાઈં ॥ ૬૦ ॥
નાના મૃત્તિકેનેં ઘાંસિલેં । અથવા તપ્તમુદ્રેનેં લાસિલેં ।
જરી હેં વરીવરી તાસિલેં । તરી શુદ્ધ નવ્હે ॥ ૬૧ ॥
સેણાચે ગોળે ગિળિલે । ગોમુત્રાચે મોઘે ઘેતલે ।
માળા રુદ્રાક્ષ ઘાતલે । કાષ્ઠમણી ॥ ૬૨ ॥
વેષ વરીવરી કેલા । પરી અંતરીં દોષ ભરલા ।
ત્યા દોષાચ્યા દહનાલા । આત્મજ્ઞાન પાહિજે ॥ ૬૩ ॥
નાના વ્રતેં નાના દાનેં । નાના યોગ તીર્થાટણેં ।
સર્વાંહુની કોટીગુણેં । મહિમા આત્મજ્ઞાનાચા ॥ ૬૪ ॥
આત્મજ્ઞાન પાહે સદા । ત્યાચ્યા પુણ્યાસ નાહીં મર્યાદા ।
દુષ્ટ પાતકાચી બાધા । નિરસોન ગેલી ॥ ૬૫ ॥
વેદશાસ્ત્રીં સત્યસ્વરૂપ । તેંચિ જ્ઞાનિયાંચેં રૂપ ।
પુણ્ય જાલેં અમૂપ । સુકૃતેં સીમા સાંડિલી ॥ ૬૬ ॥
યા પ્રચિતીચ્યા ગોષ્ટી । પ્રચિત પાહાવી આત્મદૃષ્ટીં ।
પ્રચિતીવેગળે કષ્ટી । હોઊંચ નયે ॥ ૬૭ ॥
આગા યે પ્રચિતીચે લોક હો । પ્રચિત નસ્તાં અવઘા શોક હો ।
રઘુનાથકૃપેનેં રાહો । પ્રત્યય નિશ્ચયાચા ॥ ૬૮ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ચળાચળનિરૂપણનામ સમાસ દહાવા ॥
॥ દશક દહાવા સમાપ્ત ॥

Explore More