The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 13

(Dasbodh Dashak 13 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 13 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 13. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for शिकवणनिरूपण.

#of 331
સમાસ પહિલા : આત્માનાત્મવિવેક ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : સારાસારનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ તિસરા : ઉભારણીનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ ચૌથા : પ્રલયનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પાંચવા : કહાણીનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સહાવા : લઘુબોધ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સાતવા : પ્રત્યય વિવરણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ આઠવા : કર્તા નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ નવવા : આત્માવિવરણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દહાવા : શિકવણનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પહિલા : આત્માનાત્મવિવેક ॥ શ્રીરામ ॥
આત્માનાત્મવિવેક કરાવા । કરૂન બરા વિવરાવા ।
વવરોન સદૃઢ ધરાવા । જીવામધેં ॥ ૧ ॥
આત્મા કોણ અનાત્મા કોણ । ત્યાચેં કરાવેં વિવરણ ।
તેંચિ આતાં નિરૂપણ । સાવધ ઐકા ॥ ૨ ॥
ચ્યારિ ખાણી ચ્યારિ વાણી । ચૌર્યાસિ લક્ષ જીવપ્રાણી ।
સંખ્યા બોલિલી પુરાણીં । વર્તતી આતાં ॥ ૩ ॥
નાના પ્રકારીચીં શરીરેં । સૃષ્ટીંત દિસતી અપારેં ।
તયામધેં નિર્ધારેં । આત્મા કવણુ ॥ ૪ ॥
દૃષ્ટીમધેં પાહાતો । શ્રવણામધ્યેં ઐકતો ।
રસનેમધ્યેં સ્વાદ ઘેતો । પ્રત્યક્ષ આતાં ॥૫ ॥
ઘ્રાણામધેં વાસ ઘેતો । સર્વાંગી તો સ્પર્શતો ।
વાચેમધેં બોલવિતો । જાણોનિ શબ્દ ॥ ૬॥
સાવધાન આણિ ચંચળ । ચહુંકડે ચળવળ ।
યેકલાચિ ચાલવી સકળ । ઇંદ્રિયેંદ્વારા ॥ ૭ ॥
પાયે ચાલવી હાત હાલવી । ભૃકુટી પાલવી ડોળા ઘાલવી ।
સંકેતખુણા બોલવી । તોચિ આત્મા ॥ ૮ ॥
ધિટાઈ લાજવી ખાજવી । ખોંકવી વોકવી થુંકવી ।
અન્ન જેઊન ઉદક સેવી । તોચિ આત્મા ॥ ૯ ॥
મળમૂત્રત્યાગ કરી । શરીરમાત્ર સાવરી ।
પ્રવૃત્તિ નિવૃત્તિ વિવરી । તોચિ આત્મા ॥ ૧૦ ॥
ઐકે દેખે હુંગે ચાખે । નાના પ્રકારેં વોળખે ।
સંતોષ પાવે આણી ધાકે । તોચિ આત્મા ॥ ૧૧ ॥
આનંદ વિનોદ ઉદેગ ચિંતા । કાયા છ્યાયા માયા મમતા ।
જીવિત્વેં પાવે નાના વેથા । તોચિ આત્મા ॥ ૧૨ ॥
પદાર્થાચી આસ્થા ધરી । જનીં વાઈટ બરેં કરી ।
આપલ્યાં રાખે પરાવ્યાં મારી । તોચિ આત્મા ॥ ૧૩ ॥
યુધ્યે હોતાં દોહીકડે । નાના શરીરીં વાવડે ।
પરસ્પરેં પાડી પડે । તોચિ આત્મા ॥ ૧૪ ॥
તો યેતો જાતો દેહીં વર્તતો । હાસતો રડતો પ્રસ્તાવતો ।
સમર્થ કરંટા હોતો । વ્યાપાસારિખા ॥ ૧૫ ॥
હોતો લંડી હોતો બળકટ । હોતો વિદ્યાવંત હોતો ધટ ।
ન્યાયેવંત હોતો ઉત્ધટ । તોચિ આત્મા ॥ ૧૬ ॥
ધીર ઉદાર આણિ કૃપેણ । વેડા આણિ વિચક્ષણ ।
ઉછક આણિ સહિષ્ણ । તોચિ આત્મા ॥ ૧૭ ॥
વિદ્યા કુવિદ્યા દોહિકડે । આનંદરૂપ વાવડે ।
જેથેં તેથેં સર્વાંકડે । તોચિ આત્મા ॥ ૧૮ ॥
નિજે ઉઠે બૈસે ચાલે । ધાવે ધાવડી ડોલે તોલે ।
સોઇરે ધાયેરે કેલે । તોચિ આત્મા ॥ ૧૯ ॥
પોથી વાચી અર્થ સાંગે । તાળ ધરી ગાઊં લાગે ।
વાદ વેવાદ વાઉગે । તોચિ આત્મા ॥ ૨૦ ॥
આત્મા નસ્તાં દેહાંતરીં । મગ તેં પ્રેત સચરાચરીં ।
દેહસંગેં આત્મા કરીં । સર્વ કાંહીં ॥ ૨૧ ॥
યેકેંવિણ યેક કાયે । કામા નયે વાયાં જાયે ।
મ્હણોનિ હા ઉપાયે । દેહયોગેં ॥ ૨૨ ॥
દેહ અનિત્ય આત્મા નિત્ય । હાચિ વિવેક નિત્યાનિત્ય ।
અવઘેં સૂક્ષ્માચેં કૃત્ય । જાણતી જ્ઞાની ॥ ૨૩ ॥
પિંડી દેહધર્તા જીવ । બ્રહ્માંડીં દેહધર્તા શિવ ।
ઈશ્વરતનુચતુષ્ટયે સર્વ । ઈશ્વર ધર્તા ॥ ૨૪ ॥
ત્રિગુણાપર્તા જો ઈશ્વર । અર્ધનારીનટેશ્વર ।
સકળ સૃષ્ટીચા વિસ્તાર । તેથૂન જાલા ॥ ૨૫ ॥
બરવેં વિચારૂન પાહીં । સ્ત્રી પુરુષ તેથેં નાહીં ।
ચંચળરૂપ યેતેં કાંહીં । પ્રત્યયાસી ॥ ૨૬ ॥
મુળીંહૂન સેંવટવરી । બ્રહ્માદિ પિપ્લીકા દેહધારી ।
નિત્યાનિત્ય વિવેક ચતુરીં । જાણિજે ઐસા ॥ ૨૭ ॥
જડ તિતુકેં અનિત્ય । આણિ સૂક્ષ્મ તિતુકેં નિત્ય ।
યાહિમધ્યેં નિત્યાનિત્ય । પુઢેં નિરોપિલેં ॥ ૨૮ ॥
સ્થૂળ સૂક્ષ્મ વોલાંડિલેં । કારણ માહાકારાણ સાંડિલેં ।
વિરાટ હિરણ્યગર્ભ ખંડિલેં । વિવેકાનેં ॥ ૨૯ ॥
અવ્યાકૃત મૂળપ્રકૃતી। તેથેં જાઊન બૈસલી વૃત્તી ।
તેં વૃત્તિ વ્હાવયા નિવૃત્તિ । નિરૂપણ ઐકા ॥ ૩૦ ॥
આત્માનાત્માવિવેક બોલિલા । ચંચળાત્મા પ્રત્યયા આલા ।
પુઢિલે સમાસીં નિરોપિલા । સારાસાર વિચાર ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે આત્માનાત્માવિવેકનામ સમાસ પહિલા ॥
સમાસ દુસરા : સારાસારનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામસમર્થ ॥ ઐકા સારાસાર વિચાર । ઉભારલેં જગડંબર ।
ત્યાંત કોણ સાર કોણ અસાર । વિવેકેં વોળખાવા ॥ ૧ ॥
દિસેલ તેં નાસેલ । આણિ યેઈલ તેં જાઈલ ।
જેં અસતચિ અસેલ । તેંચિ સાર ॥ ૨ ॥
માગાં આત્માનાત્માવિવેક બોલિલા । અનાત્મા વોળખોન સાંડિલા ।
આત્મા જાણતાં લાગલા । મુળીંચા મૂળતંતુ ॥ ૩ ॥
મુળીં જે રાહિલી વૃત્તિ । જાલી પાહિલે નિવૃત્તિ ।
સારાસાર વિચાર શ્રોતીં । બરા પાહાવા ॥ ૪ ॥
નિત્યાનિત્ય વિવેક કેલા । આત્મા નિત્યસા નિવડિલા ।
નિવૃતીરૂપેં હેત ઉરલા । નિરાકારીં ॥૫ ॥
હેત મ્હણિજે તો ચંચળ । નિર્ગુણ મ્હણિજે નિશ્ચળ ।
સારાસારવિચારેં ચંચળ । હોઊન જાતેં ॥ ૬॥
ચળે મ્હણોનિ તેં ચંચળ । ન ચળે મ્હણોનિ નિશ્ચળ ।
નિશ્ચળીં ઉડે ચંચળ । નિશ્ચયેસીં ॥ ૭ ॥
જ્ઞાન આણિ ઉપાસના । દોની યેકચિ પાહાના ।
ઉપાસનેકરિતાં જના । જગોદ્ધાર ॥ ૮ ॥
દ્રષ્ટા સાક્ષી જાણતા । જ્ઞાનધન ચૈતન્યસત્તા ।
જ્ઞાન દેવચિ તત્વતા । બરેં પાહા ॥ ૯ ॥
ત્યા જ્ઞાનાચેં વિજ્ઞાન હોતેં । શોધૂન પાહા બહુત મતેં ।
ચંચળ અવઘેં નાસતેં । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૧૦ ॥
નાસિવંત નાસેલ કિં નાસેના । ઐસા અનુમાનચિ આહે મના ।
તરી તો પુરુષ સહસા જ્ઞાના । અધિકાર નવ્હે ॥ ૧૧ ॥
નિત્ય નિશ્ચયે કેલા । સંદેહ ઉરતચિ ગેલા ।
તરી તો જાણાવા વાહાવલા । માહા મૃગજળીં ॥ ૧૨ ॥
ક્ષયેચિ નાહીં જો અક્ષઈ । વ્યાપકપણેં સર્વાં ઠાઈં ।
તેથે હેત સંદેહ નાહીં । નિર્વિકારીં ॥ ૧૩ ॥
જેં ઉદંડ ઘનદાટ । આદ્ય મધ્ય સેવટ ।
અચળ અઢળ અતુટ । જૈસેં તૈસેં ॥ ૧૪ ॥
પાહાતાં જૈસેં ગગન । ગગનાહૂન તેં સઘન ।
જનચિ નાહીં નિરંજન । સદોદિત ॥ ૧૫ ॥
ચર્મચક્ષુ જ્ઞાનચક્ષુ । હા તોં અવઘાચ પૂર્વપક્ષુ ।
નિર્ગુણ ઠાઈંચા અલક્ષુ । લક્ષવેના ॥ ૧૬ ॥
સંગત્યાગેંવિણ કાંહીં । પરબ્રહ્મ હોણાર નાહીં ।
સંગત્યાગ કરૂન પાહીં । મૌન્યગર્ભા ॥ ૧૭ ॥
નિર્શતાં અવઘેંચિ નિર્શલેં । ચંચળ તિતુકેં નિઘોન ગેલેં।
નિશ્ચળ પરબ્રહ્મ ઉરલેં । તેંચિ સાર ॥ ૧૮ ॥
આઠવા દેહ મૂળ માયા । નિર્શોન ગેલ્યા અષ્ટકાયા ।
સાધુ સાંગતી ઉપાયા । કૃપાળુપણેં ॥ ૧૯ ॥
સોહં હંસા તત્વમસી । તેં બ્રહ્મ તૂં આહેસી ।
વિચાર પાહાતાં સ્થિતિ ઐસી । સહજચિ હોતે ॥ ૨૦ ॥
સાધક અસોન બ્રહ્મ ઉરલેં। તેથેં વૃત્તિસુન્ય જાલેં।
સારાસાર વિચારિલેં । યેણેં પ્રકારેં ॥ ૨૧ ॥
તેં તાપેના ના નિવેના । ઉજળેના ના કાળવંડેના ।
ડહુળેના ના નિવળેના । પરબ્રહ્મ તેં ॥૨૨ ॥
દિસેના ના ભાસેના । ઉપજેના ના નાસેના ।
તેં યેના ના જાઈના । પરબ્રહ્મ તેં ॥ ૨૩ ॥
તેં ભિજેના ના વાળેના । તેં વિઝેના ના જળેના।
જયાસ કોણીચ નેઈના । પરબ્રહ્મ તેં ॥૨૪ ॥
જેં સન્મુખચિ ચહુંકડે । જેથેં દૃશ્ય ભાસ ઉડે ।
ધન્ય સાધુ તો પવાડે । નિર્વિકારીં ॥ ૨૫ ॥
નિર્વિકલ્પીં કલ્પનાતીત । તોચિ વોળખાવા સંત ।
યેર અવઘેચિ અસંત । ભ્રમરૂપ ॥ ૨૬ ॥
ખોટેં સાંડૂન ખરેં ઘ્યાવેં । તરીચ પરીક્ષવંત મ્હણાવેં
અસાર સાંડૂન સાર ઘ્યાવેં । પરબ્રહ્મ તેં ॥ ૨૭ ॥
જાણતાં જાણતાં જાણીવ જાતે । આપલી વૃત્તિ તદ્રૂપ હોતે ।
આત્મનિવેદન ભક્તિ તે । ઐસી આહે॥ ૨૮ ॥
વાચ્યાંશેં ભક્તિ મુક્તિ બોલાવી । લક્ષ્યાંશેં તદ્રૂપતા વિવરાવી ।
વિવરતાં હેતુ નુરાવી । તે તદ્રૂપતા ॥ ૨૯ ॥
સદ્રૂપ ચિદ્રૂપ આણિ તદ્રૂપ । સસ્વરૂપ મ્હણિજે આપલેં રૂપ ।
આપલેં રૂપ મ્હણિજે અરૂપ । તત્વનિર્શનાઉપરી ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સારાસારનિરૂપણનામ સમાસ દુસરા ॥
સમાસ તિસરા : ઉભારણીનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામસમર્થ ॥ બ્રહ્મ ઘન આણિ પોકળ । આકાશાહૂન વિશાળ ।
નિર્મળ આણિ નિશ્ચળ । નિર્વિકારી ॥ ૧ ॥
ઐસેંચિ અસતાં કિત્યેક કાળ । તેથેં આરંભલા ભૂગોળ ।
તયા ભૂગોળાંચે મૂળ । સાવધ ઐકા ॥ ૨ ॥
પરબ્રહ્મ અસતાં નિશ્ચળ । તેથેં સંકલ્પ ઉઠિલા ચંચળ ।
તયાસ બોલિજે કેવળ । આદિનારાયેણ ॥ ૩ ॥
મૂળમાયા જગદેશ્વર । ત્યાસીચ મ્હણિજે શડ્ગુણૈશ્વર ।
અષ્ટધા પ્રકૃતીચા વિચાર । તેથેં પાહા ॥ ૪ ॥
ઐલિકડે ગુણક્ષોભિણી । તેથેં જન્મ ઘેતલા ત્રિગુણીં ।
મૂળ વોંકારાચી માંડણી । તેથૂન જાણાવી ॥ ૫ ॥
અકર ઉકાર મકાર । તિની મિળોન વોંકાર ।
પુઢેં પંચભૂતાંચા વિસ્તાર । વિસ્તારલા ॥ ૬ ॥
આકાશ મ્હણિજેતેં અંતરાત્મ્યાસી । તયાપાસૂન જન્મ વાયોસી ।
વાયોપાસૂન તેજાસી । જન્મ જાલા ॥ ૭ ॥
વાયોચા કાતરા ઘસવટે । તેણેં ઉષ્ણેં વન્હિ પેટે ।
સૂર્યબિંબ તેં પ્રગટે । તયે ઠાઈં ॥ ૮ ॥
વારા વાજતો સીતળ । તેથેં નિર્માણ જાલેં જળ ।
તેં જળ આળોન ભૂગોળ । નિર્માણ જાલા ॥ ૯ ॥
ત્યાઅ ભૂગોળાચે પોટીં । અનંત બીજાંચિયા કોટી ।
પૃથ્વી પાણ્યા હોતા ભેટી । અંકુર નિઘતી ॥ ૧૦ ॥
પૃથ્વી વલ્લી નાના રંગ । પત્રેં પુષ્પાંચે તરંગ ।
નાના સ્વાદ તે મગ । ફળેં જાલી ॥ ૧૧॥
પત્રેં પુષ્પેં ફળેં મુળેં । નાના વર્ણ નાના રસાળેં।
નાના ધાન્યેં અન્નેં કેવળેં । તેથૂન જાલીં ॥ ૧૨ ॥
અન્નાપાસૂન જાલેં રેત । રેતાપાસૂન પ્રાણી નિપજત ।
ઐસી હે રોકડી પ્રચિત । ઉત્પત્તીચી ॥ ૧૩ ॥
અંડજ જારજ શ્વેતજ ઉદ્વીજ । પૃથ્વી પાણી સકળાંચે બીજ ।
ઐસેં હેં નવલ ચોજ । સૃષ્ટિરચનેચેં ॥ ૧૪ ॥
ચ્યારિ ખાણી ચ્યારિ વાણી । ચૌર્યાસિ લક્ષ જીવયોની ।
નિર્માણ ઝાલે લોક તિની । પિંડબ્રહ્માંડ ॥ ૧૫ ॥
મુળીં અષ્ટધા પ્રકૃતી । અવઘે પાણ્યાપાસૂન જન્મતી ।
પાણી નસ્તાં મરતી । સકળ પ્રાણી ॥ ૧૬ ॥
નવ્હે અનુમાનાચેં બોલણેં । યાચા બરા પ્રત્યયેં ઘેણેં ।
વેદશાસ્ત્રેં પુરાણેં । પ્રત્યયેં ઘ્યાવીં ॥ ૧૭ ॥
જેં આપલ્યા પ્રત્યયા યેના । તેં અનુમાનિક ઘ્યાવેના ।
પ્રત્યયાવિણ સકળ જના । વેવસાયે નાહીં ॥ ૧૮ ॥
વેવસાયે પ્રવૃત્તી નિવૃત્તી । દોહિંકડે પાહિજે પ્રચિતી ।
પ્રચિતીવિણ અનુમાનેં અસતી। તે વિવેકહીન ॥ ૧૯ ॥
ઐસા સૃષ્ટિરચનેચા વિચાર । સંકળિત બોલિલા પ્રકાર ।
આતાં વિસ્તારાચા સંહાર । તોહિ ઐકા ॥ ૨૦ ॥
મુળાપાસૂન સેવટવરી । અવઘા આત્મારામચિ કરી ।
કરી આણિ વિવરી । યેથાયોગ્ય ॥ ૨૧ ॥
પુઢેંસંવ્હાર નિરોપિલા । શ્રોતીં પાહિજે ઐકિલા ।
ઇતુક્યાઉપરી જાલા । સમાસ પૂર્ણ ॥ ૨૨ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ઉભારણિનિરૂપણનામ સમાસ તિસરા ॥
સમાસ ચૌથા : પ્રલયનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામસમર્થ ॥ પૃથ્વીસ હોઈલ અંત । ભૂતાંસ માંડેલ કલ્પાંત ।
ઐસા સમાચાર સાધ્યંત । શાસ્ત્રીં નિરોપિલા ॥ ૧ ॥
શત વરુષેં અનાવૃષ્ટિ । તેણેં જળેલ હે સૃષ્ટિ ।
પર્વત માતી ઐસી પૃષ્ઠી । ભૂમીચી તરકે ॥ ૨ ॥
બારા કળીં સૂર્યમંડળા । કિર્ણાપાસૂન નિઘતી જ્વાળા ।
શત વરુષેં ભૂગોળા । દહન હોયે ॥ ૩ ॥
સિંધુરવર્ણ વસુંધરા । જ્વાળા લાગતી ફણિવરા ।
તો આહાળોન સરારાં । વિષ વમી ॥ ૪ ॥
ત્યા વિષાચ્યા જ્વાળા નિઘતી । તેણેં પાતાળેં જળતી ।
માહાપાવકેં ભસ્મ હોતી। પાતાળ લોક ॥ ૫ ॥
તેથેં માહાભૂતેં ખવળતી । પ્રળયેવાત સુટતી ।
પ્રળયેપાવક વાઢતી। ચહૂંકડે ॥ ૬ ॥
તેથેં અક્રા રુદ્ર ખવળલે । બારા સૂર્ય કડકડિલે ।
પાવકમાત્ર યેકવટલે । પ્રળયેકાળીં ॥ ૭ ॥
વાયો વિજાંચે તડાખે । તેણેં પૃથ્વી અવઘી તરખે ।
કઠિણત્વ અવઘેંચિ ફાંકે । ચહુંકડે ॥ ૮ ॥
તેથેં મેરૂચી કોણ ગણના । કોણ સાંભાળિલ કોણા ।
ચંદ્ર સૂર્ય તારાંગણા । મૂસ જાલી ॥ ૯ ॥
પૃથ્વીનેં વિરી સાંડિલી । અવઘી ધગધગાયેમાન જાલી ।
બ્રહ્માંડભટી જળોન ગેલી । યેકસરાં ॥ ૧૦ ॥
જળોનિ વિરી સાંડિલી । વિશેષ માહાવૃષ્ટી જાલી ॥
તેણેં પૃથ્વી વિરાલી। જળામધેં ॥
૧૧ ॥ ભાજલા ચુના જળીં વિરે । તૈસા પૃથ્વીસ ધીર ન ધરે ।
વિરી સાંડુનિયા ત્વરેં । જળીં મિળાલી ॥ ૧૨ ॥
શેષ કૂર્મ વાર઼્હાવ ગેલા । પૃથ્વીચા આધાર તુટલા ।
સત્વ સાંડૂન જળાલા । મિળોન ગેલી ॥ ૧૩ ॥
તેથેં પ્રળયેમેઘ ઉચલલે । કઠિણ ઘોષેં ગર્જિનલે ।
અખંડ વિજા કડકડિલે । ધ્વનિ ઘોષ ॥૧૪ ॥
પર્વતપ્રાયે પડતી ગારા । પર્વત ઉડતી ઐસા વારા ।
નિબિડ તયા અંધકારા। ઉપમાચિ નાહીં ॥ ૧૫ ॥
સિંધુ નદ્યા એકવટલ્યા । નેણો નભીંહૂન રિચવલ્યા ।
સંધિચ નાહીં ધારા મિળાલ્યા । અખંડ પાણી ॥ ૧૬ ॥
તેથેં મછ મૂર્મ સર્પ પડતી । પર્વતાસારિખે દિસતી ।
ગર્જના હોતાં મિસળતી । જળાંત જળેં ॥ ૧૭ ॥
સપ્ત સિંધુ આવર્ણીં ગેલે । આવર્ણવેડે મોકળે જાલે ।
જળરૂપ જાલિયાં ખવળલે । પ્રળયેપાવક ॥ ૧૮ ॥
બ્રહ્માંડાઐસા તપ્ત લોહો । શોષી જળાચા સમૂહો ।
તૈસે જળાસ જાલેં પાહો । અપૂર્વ મોઠેં॥ ૧૯ ॥
તેણેં આટોન ગેલેં પાણી । અસંભાવ્ય માજલા વન્હી ।
તયા વન્હીસ કેલી ઝડપણી । પ્રળયવાતેં ॥ ૨૦ ॥
દીપાસ પાલવ ઘાતલા । તૈસા પ્રળયેપાવક વિઝાલા ।
પુઢેં વાયો પ્રબળલા । અસંભાવ્ય ॥ ૨૧ ॥
ઉદંડ પોકળી થોડા વારા । તેણેં વિતળોન ગેલા સારા ।
પંચભૂતાંચા પસારા । આટોપલા ॥ ૨૨ ॥
મહદ્ભૂત મૂળમાયા। વિસ્મરણેં વિતુળે કાયા ।
પદાર્થમાત્ર રાહાવયા । ઠાવ નાહીં॥ ૨૩ ॥
દૃશ્ય હલકાલોળેં નેલેં । જડ ચંચળ વિતુળલેં ।
યાઉપરી શાશ્વત ઉરલેં । પરબ્રહ્મ તેં ॥ ૨૪ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પ્રળયેનામ સમાસ ચૌથા ॥
સમાસ પાંચવા : કહાણીનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામસમર્થ ॥ કોણી યેક દોઘે જણ । પૃથ્વી ફિરતી ઉદાસીન ।
કાળક્રમણેં લાગૂન । કથા આરંભિલી ॥ ૧ ॥
શ્રોતા પુસે વક્તયાસી । કાહાણી સાંગા જી બરવીસી ।
વક્તા મ્હણે શ્રોતયાસી । સાવધ ઐકેં ॥ ૨ ॥
યેકેં સ્ત્રીપુરુષેં હોતીં । ઉભયેતાંમધેં બહુ પ્રીતિ ।
યેકરૂપેંચિ વર્તતી । ભિન્ન નાહીં ॥ ૩ ॥
ઐસા કાંહીં યેક કાળ લોટલા । તયાંસ યેક પુત્ર જાલા ।
કાર્યકર્તા આણિ ભલા । સર્વવિષીં ॥ ૪ ॥
પુઢેં ત્યાસહિ જાલા કુમર । તો પિત્યાહૂન આતુર ।
કાંહીં તદર્ધ ચતુર । વ્યાપકપણેં ॥ ૫ ॥
તેણેં વ્યાપ ઉદંડ કેલા । બહુત કન્યાપુત્ર વ્યાલા ।
ઉદંડ લોક સંચિલા । નાના પ્રકારેં ॥ ૬ ॥
ત્યાચા પુત્ર જેષ્ઠ । તો અજ્ઞાન આણિ રાગિટ ।
અથવા ચુકતા નીટ । સંવ્હાર કરી ॥ ૭ ॥
પિતા ઉગાચ બૈસલા । લેકેં બહુત વ્યાપ કેલા ।
સર્વજ્ઞ જાણતા ભલા । જેષ્ઠ પુત્ર ॥ ૮ ॥
નાતુ ત્યાચેં અર્ધ જાણેં । પણતુ તો કાંહીંચ નેણે ।
ચુકતાં સંવ્હારણેં । માહા ક્રોધી ॥ ૯ ॥
લેક સકળાંચે પાળણ કરી । નાતુ મેળવી વરિચાવરી ।
પણતુ ચુકલ્યાં સંવ્હાર કરી । અકસ્માત ॥ ૧૦ ॥
નેમસ્તપણેં વંશ વાઢલા । વિસ્તાર ઉદંડચિ જાલા ।
ઐસા બહુત કાળ ગેલા । આનંદરૂપ ॥ ૧૧ ॥
વિસ્તાર વાઢલા ગણવેના । વડિલાંસ કોણીચ માનિના ।
પરસ્પરેં કિંત મના । બહુત પડિલા ॥ ૧૨ ॥
ઉદંડ ઘરકળ઼ો લાગલા । તેણેં કિત્યેક સંવ્હાર જાલા ।
વિપટ પડિલેં થોર થોરાંલા । બેબંદ જાલેં ॥ ૧૩ ॥
નેણપણેં ભરી ભરલે । મગ તે અવઘેચ સંવ્હારલે ।
જૈસે યાદવ નિમાલે । ઉન્મત્તપણેં ॥ ૧૪ ॥
બાપ લેક નાતુ પણતુ । સકળાંચા જાલા નિપાતુ ।
કન્યા પુત્ર હેતુ માતુ । અણુમાત્ર નાહીં ॥ ૧૫ ॥
ઐસી કાહાણી જો વિવરલા । તો જન્માપાસૂન સુટલા ।
શ્રોતા વક્તા ધન્ય જાલા । પ્રચિતીનેં ॥ ૧૬ ॥
ઐસી કાહાણી અપૂર્વ જે તે । ઉદંડ વેળ હોત જાતે ।
ઇતકેં બોલોન ગોસાવી તે । નિવાંત જાલે ॥ ૧૭ ॥
આમચી કાહાણી સરો । તુમચે અંતરીં ભરો ।
ઐસેં બોલણેં વિવરો । કોણીતરી ॥ ૧૮ ॥
ચુકત વાંકત આઠવલેં । એતુકેં સંકળિત બોલિલેં ।
ન્યૂનપૂર્ણ ક્ષ્મા કેલેં । પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૧૯ ॥
ઐસી કાહાણી નિરંતર । વિવેકેં ઐકતી જે નર ।
દાસ મ્હણે જગ્ગોધાર । તેચિ આરિતી ॥ ૨૦ ॥
ત્યા જગોદ્ધારાચેં લક્ષણ । કેલે પાહિજે વિવરણ ।
સાર નિવડાવેં નિરૂપણ । યાસ બોલિજે ॥ ૨૧ ॥
નિરૂપણીં પ્રત્યયેં વિવરાવેં । નાના તત્વકોડેં ઉકલાવેં ।
સમજતાં સમજતાં વ્હાવેં । નિઃસંદેહ ॥ ૨૨ ॥
વિવરોન પાહાતાં અષ્ટ દેહ । પુઢેં સહજચિ નિઃસંદેહ ।
અખંડ નિરૂપણેં રાહે । સમાધાન ॥ ૨૩ ॥
તત્વાંચા ગલ્બલા જેથેં । નિવાંત કૈચેં અસેલ તેથેં ।
યાકારણેં ગુલ્લિપરતેં । કોણીયેકેં અસાવેં ॥ ૨૪ ॥
ઐસા સૂક્ષ્મ સંવાદ । કેલાચિ કરાવા વિશદ ।
પુઢિલે સમાસીં લઘુબોધ । સાવધ ઐકા ॥ ૨૫ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે કહાણીનિરૂપણનામ સમાસ પાંચવા ॥
સમાસ સહાવા : લઘુબોધ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામ ॥ જેં બોલિજેતી પંચતત્વેં । ત્યાંચી અભ્યાસાયા નાવેં ।
તદુપરી સ્વાનુભવેં । રૂપીં જાણાવીં ॥ ૧ ॥
યામધેં શાશ્વત કોણ । આણી અશાશ્વત કોણ ।
ઐસેં કરાવેં વિવરણ । પ્રત્યયાચેં ॥ ૨ ॥
પંચભૂતાંચા વિચાર । નાંવરૂપ સારાસાર ।
તોચિ બોલિલા નિર્ધાર । સાવધ અઈકા ॥ ૩ ॥
પૃથ્વી આપ તેજ વાયો આકાશ । નાવેં બોલિલીં સાવકાસ ।
આતાં રૂપાચા વિશ્વાસ । શ્રવણેં ધરાવા ॥ ૪ ॥
પૃથ્વી મ્હણિજે તે ધરણી । આપ મ્હણિજે તેં પાણી ।
તેજ મ્હણિજે અગ્નિ તરણી । સતેજાદિક ॥ ૫ ॥
વાયો મ્હણિજે તો વારા । આકાશ મ્હણિજે પૈસ સારા ।
આતાં શાશ્વત તેં વિચારા । આપલે મનીં॥ ૬ ॥
યેક શીત ચાંચપાવેં। મ્હણિજે વર્મ પડે ઠાવેં ।
તૈસેં થોડ્યા અનુભવેં । બહુત જાણાવે ॥ ૭ ॥
પૃથ્વી રચતેં આણિ ખચતેં । હેં તોં પ્રત્યયાસ યેતેં ।
નાના રચના હોત જાતે । સૃષ્ટિમધેં ॥ ૮ ॥
મ્હણૌન રચતેં તેં ખચતેં । આપ તેં હિ આટોન જાતે ।
તેજ હિ પ્રગટોન વિઝતેં । વારેં હિ રાહે ॥૯ ॥
અવકાશ નામમાત્ર આહે । તેં હિ વિચારિતા ન રાહે ।
એવં પંચભૂતિક રાહે । હેં તોં ઘડેના ॥ ૧૦ ॥
ઐસા પાંચા ભૂતાંચા હા વિસ્તાર । નાસિવંત હા નિર્ધાર ।
શાશ્વત આત્મા નિરાકાર । સત્ય જાણાવા ॥ ૧૧ ॥
તો આત્મા કોણાસ કળેના । જ્ઞાનેંવિણ આકળેના ।
મ્હણોનિયાં સંતજના । વિચારાવેં ॥ ૧૨ ॥
વિચારિતાં સજ્જનાંસી । તે મ્હણતી કીં અવિનાસી ।
જન્મ મૃત્યુ આત્મયાસી । બોલોંચ નયે ॥ ૧૩ ॥
નિરાકારીં ભાસે આકર । આણી આકારીં ભાસે નિરાકાર ।
નિરાકાર આણી આકાર । વિવેકેં વોળખાવા ॥ ૧૪ ॥
નિરાકાર જાણાવા નિત્ય । આકાર જાણાવા અનિત્ય ।
યાસ બોલિજે નિત્યાનિત્ય । વિચારણા ॥ ૧૫ ॥
સારીં ભાસે અસાર । આણિ અસારીં ભાસે સાર ।
સારાસાર વિચાર । શોધૂન પાહાવા ॥ ૧૬ ॥
પંચભૂતિક તેં માઇક । પરંતુ ભાસે અનેક ।
આણિ આત્મા યેક । વ્યાપૂન અસે ॥ ૧૭ ॥
ચહું ભૂતાંમધેં ગગન । તૈસેં ગગનીં અસે સઘન ।
નેહટૂન પાહતાં અભિન્ન । ગગન આણિ વસ્તુ ॥ ૧૮ ॥
ઉપાધીયોગેંચિ આકાશ । ઉપાધી નસ્તાં નિરાભાસ ।
નિરાભાસ તેં અવિનાશ । તૈસેં ગગન ॥ ૧૯ ॥
આતાં અસો હે વિવંચના । પરંતુ જેં પાહાતાં નાસેના ।
તેં ગે તેંચિ અનુમાના । વિવેકેં આણાવેં ॥ ૨૦ ॥
પરમાત્મા તો નિરાકાર । જાણિજે હા વિચાર સાર ।
આણી આપણ કોણ હા વિચાર । પાહિલા પાહિજે ॥ ૨૧ ॥
દેહાસ અંત યેતાં । વાયો જાતો તત્વતા ।
હેં લટિકેં મ્હણાલ તરી આતાં । સ્વાસોસ્વાસ ધારાવા ॥ ૨૨ ॥
સ્વાસ કોંડતાં દેહ પડે । દેહ પડતાં મ્હણતી મડેં ।
મડ્યાસ કર્તુત્વ ન ઘડે । કદાકાળીં ॥ ૨૩ ॥
દેહાવેગળા વાયો ન કરી । વાયોવેગળા દેહ ન કરી ।
વિચાર પાહાતાં કાંહીંચ ન કરી । યેકાવેગળેં યેક ॥ ૨૪ ॥
ઉગેંચ પાહાતં મનુષ્ય દિસે । વિચાર ઘેતાં કાંહીં નસે ।
અભેદભક્તીચેં લક્ષણ ઐસેં । વોળખાવેં ॥ ૨૫ ॥
કર્તા આપણ ઐસે મ્હણાવેં । તરી આપલેં ઇછેસારિખેં વ્હાવેં ।
ઇછેસારિખેં ન હોતાં માનાવેં । અવઘેંચ વાવ ॥ ૨૬ ॥
મ્હણોન કર્તા નવ્હે કિં આપણ । તેથેં ભોક્તા કૈંચા કોણ ।
હેં વિચારાચેં લક્ષણ । અવિચારેં ન ઘડે ॥ ૨૭ ॥
અવિચાર આણિ વિચાર । જૈસા પ્રકાશ અંધકાર ।
વિકાર આણિ નિર્વિકાર । યેક નવ્હે કીં ॥ ૨૮ ॥
જેથેં નાહીં વિવંચના । તેથેં કાંહીંચ ચાલેના ।
ખરેં તેંચિ અનુમાના । કદા ન યે ॥ ૨૯ ॥
પ્રત્યયાસ બોલિજે ન્યાયે । અપ્રત્યયે તો અન્યાયે ।
જાત્યાંધાસ પરીક્ષા કાયે । નાના રત્નાચી ॥ ૩૦ ॥
મ્હણોન જ્ઞાતા ધન્ય ધન્ય । જો નિર્ગુણેંસી અનન્ય ।
આત્મનિવેદનેં માન્ય । પરમ પુરુષ ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે લઘુબોધનામ સમાસ સહાવા ॥
સમાસ સાતવા : પ્રત્યય વિવરણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામ ॥ નિર્મળ આભાસ નિરાભાસ । તયાસ દૃષ્ટાંત આકાશ ।
આકાશ મ્હણિજે અવકાશ । પસરલા પૈસ ॥ ૧ ॥
આધીં પૈસ મગ પદાર્થ । પ્રત્યયે પાહાતાં યથાર્થ ।
પ્રત્યયેંવિણ પાહાતાં વેર્થ । સકળ કાંહીં ॥ ૨ ॥
બ્રહ્મ મ્હણિજે તેં નિશ્ચળ । આત્મા મ્હણિજે તો ચંચળ ।
તયાસ દૃષ્ટાંત કેવળ । વાયો જાણાવા ॥ ૩ ॥
ઘટાકાશ દૃષ્ટાંત બ્રહ્માચા । ઘટબિંબ દૃષ્ટાંત આત્મ્યાચા ।
વિવરતાં અર્થ દોહીંચા । ભિન્ન આહે ॥ ૪ ॥
ભૂત મ્હણિજે જિતુકેં જાલેં । જાલેં તિતુકે નિમાલેં ।
ચંચળ આલેં આણી ગેલેં । ઐસેં જાણાવેં ॥ ૫ ॥
અવિદ્યા જડ આત્મા ચંચળ । જડ કર્પૂર આત્મા અનળ ।
દોની જળોન તત્કાળ । વિઝોન જાતી ॥ ૬ ॥
બ્રહ્મ આકાશ નિશ્ચળ જાતી । આત્મા વાયો ચંચળ જાતી ।
પરીક્ષવંત પરીક્ષિતી । ખરેં કિં ખોટેં ॥ ૭ ॥
જડ અનેક આત્મા યેક । ઐસા આતાનાત્માવિવેક ।
જગા વર્તવિતા જગન્નાયેક । તયાસ મ્હણાવેં ॥ ૮ ॥
જડ અનાત્મા ચેતવી આત્મા । સર્વીં વર્તે સર્વાત્મા ।
અવઘા મિળોન ચંચળાત્મા । નિશ્ચળ નવ્હે ॥ ૯ ॥
નિશ્ચળ તેં પરબ્રહ્મ । જેથેં નાહીં દૃશ્યભ્રમ ।
વિમળ બ્રહ્મ તેં નિભ્રમ । જૈસેં તૈસેં ॥ ૧૦ ॥
આધી આત્માનાત્માવિવેક થોર । મગ સારાસારવિચાર ।
સારાસારવિચારેં સંવ્હાર । પ્રકૃતીચા ॥ ૧૧ ॥
વિચારેં પ્રકૃતી સંવ્હારે । દૃશ્ય અસ્તાંચ વોસરે ।
અંતરાત્મા નિર્ગુણીં સંચરે । અધ્યાત્મશ્રવણેં ॥ ૧૨ ॥
ચઢતા અર્થ લાગલા । તરી અંતરાત્મા ચઢતચિ ગેલા ।
ઉતરલ્યા અર્થેં ઉતરલા । ભૂમંડળીં ॥ ૧૩ ॥
અર્થાસારિખા આત્મા હોતો । જિકડે નેલા તિકડે જાતો ।
અનુમાનેં સંદેહીં પડતો । કાંહીંયેક ॥ ૧૪ ॥
નિસંદેહ અર્થ ચાલિલા। તરી આત્મા નિસંદેહચિ જાલા ।
અનુમાન-અર્થેં જાલા । અનુમાનરૂપી ॥ ૧૫ ॥
નવરસિક અર્થ ચાલે । શ્રોતે તદ્રૂપચિ જાલે ।
ચાટપણેં હોઊન ગેલે । ચાટચિ અવઘે ॥ ૧૬ ॥
જૈસા જૈસા ઘડે સંગ । તૈસે ગુહ્યરાચે રંગ ।
યાકારણેં ઉત્તમ માર્ગ । પાહોન ધરાવા ॥ ૧૭ ॥
ઉત્તમ અન્નેં બોલત ગેલે । તરી મન અન્નાકારચિ જાલેં ।
લાવણ્ય વનિતેચેં વર્ણિલેં । તરી મન તેથેંચિ બૈસે ॥ ૧૮ ॥
પદાર્થવર્ણન અવઘેં । કિતી મ્હણોન સાંગાવેં ।
પરંતુ અંતરીં સમજાવેં । હોયે કિં નવ્હે ॥ ૧૯ ॥
જેં જેં દેખિલેં આણી ઐકિલેં । તેં અંતરીં દૃઢ બૈસલેં ।
હિત અન્હિત પરીક્ષિલેં । પરીક્ષવંતીં ॥ ૨૦ ॥
યાકારણેં સર્વ સાંડાવેં । યેક દેવાસ ધુંડાવેં ।
તરીચવર્મ પડે ઠાવેં । કાંહીંયેક ॥ ૨૧ ॥
નાના સુખેં દેવેં કેલીં । લોકેં તયાસ ચુકલીં ।
ઐસીં ચુકતાં ચ ગેલીં । જન્મવરી ॥ ૨૨ ॥
સર્વ સાંડૂન શોધા મજલા । ઐસેં દેવચિ બોલિલા ।
લોકીં શબ્દ અમાન્ય કેલા । ભગવંતાચા ॥ ૨૩ ॥
મ્હણોન નાના દુઃખેં ભોગિતી । સર્વકાળ કષ્ટી હોતી ।
મનીં સુખચિ ઇછિતી । પરી તેં કૈંચેં ॥ ૨૪ ॥
ઉદંડ સુખ જયા લાગલેં । વેડેં તયાસ ચુકલેં ।
સુખ સુખ મ્હણતાચ મેલેં । દુઃખ ભોગિતાં ॥ ૨૫ ॥
શાહાણ્યાનેં ઐસેં ન કરાવેં । સુખ હોયે તેંચિ કરાવેં ।
દેવાસી ધુંડિત જાવેં । બ્રહ્માંડાપરતેં ॥ ૨૬ ॥
મુખ્ય દેવચિ ઠાઈં પડિલા । મગ કાયે ઉણેં તયાલા ।
લોક વેડે વિવેકાલા । સાંડૂન જાતી ॥ ૨૭ ॥
વિવેકાચેં ફળ તેં સુખ । અવિવેકાચેં ફળ તેં દુઃખ ।
યાંત માનેલ તેં અવશ્યક । કેલેં પાહિજે ॥ ૨૮ ॥
કર્તયાસી વોળખાવેં । યાસ વિવેક મ્હણાવેં
વિવેક સાંડિતાં વ્હાવેં । પરમ દુઃખી ॥ ૨૯ ॥
આતાં અસો હેં બોલણેં । કર્ત્યાસ વોળખણેં ।
આપલેં હિત વિચક્ષણેં । ચુકોં નયે ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પ્રત્યય વિવરણનામ સમાસ સાતવા ॥
સમાસ આઠવા : કર્તા નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામ ॥ શ્રોતા મ્હણે વક્તયાસી । કોણ કર્તા નિશ્ચયેંસીં ।
સલળ સૃષ્ટિ બ્રહ્માંડાસી । કોણેં કેલેં ॥ ૧ ॥
તવ બોલિલા સભાનાયેક । જે બોલિકે યેકાહૂન યેક ।
યા બોલણ્યાચે કૌતુક । શ્રોતીં સાદર ઐકાવેં ॥ ૨ ॥
યેક મ્હણતી કર્તા દેવ । યેક મ્હણતી કોણ દેવ ।
આપુલાલા અભિપ્રાવ । બોલતે જાલે ॥ ૩ ॥
ઉત્તમ મધ્યમ કનિષ્ઠ । ભાવર્થેં બોલતી પષ્ટ ।
આપુલાલી ઉપાસના શ્રેષ્ઠ । માનિતી જનીં ॥ ૪ ॥
કોણીયેક ઐસેં મ્હણતી । કર્તા દેવ મંગળમૂર્તી ।
યેક મ્હણતી સરસ્વતી । સર્વ કરી ॥ ૫ ॥
યેક મ્હણતી કર્તા ભૈરવ । યેક મ્હણતી ખંડેરાવ ।
યેક મ્હણતી બીરેદેવ । યેક મ્હણતી ભગવતી ॥ ૬ ॥
યેક મ્હણતી નરહરી । યેક મ્હણતી બનશંકરી ।
યેક મ્હણતી સર્વ કરી । નારાયેણુ ॥ ૭ ॥
યેક મ્હણતી શ્રીરામ કર્તા । યેક મ્હણતી શ્રીકૃષ્ણ કર્તા ।
યેક મ્હણતી ભગવંત કર્તા । કેશવરાજ ॥ ૮ ॥
યેક મ્હણતી પાંડુરંગ । યેક મ્હણતી શ્રીરંગ ।
યેક મ્હણતી ઝોટીંગ । સર્વ કરી ॥ ૯ ॥
યેક મ્હણતી મુંજ્યા કર્તા । યેક મ્હણતી સૂર્ય કર્તા ।
યેક મ્હણતી અગ્ન કર્તા । સકળ કાંહીં ॥ ૧૦ ॥
યેક મ્હણતી લક્ષ્મી કરી । યેક મ્હણતી મારુતી કરી ।
યેક મ્હણતી ધરત્રી કરી । સર્વ કાંહી ॥ ૧૧ ॥
યેક મ્હણતી તુકાઈ । યેક મ્હણતી યેમાઈ ।
યેક મ્હણતી સટવાઈ । સર્વકરી । ૧૨ ॥
યેક મ્હણતી ભાર્ગવ કર્તા । યેક મ્હણતી વામન કર્તા ।
યેક મ્હણતી પરમાત્મા કર્તા । યેકચિ આહે ॥ ૧૩ ॥
યેક મ્હણતી વિરણા કર્તા । યેક મ્હણતી બસ્વંણા કર્તા ।
યેક મ્હણતી રેવંણા કર્તા । સર્વ કાંહીં ॥ ૧૪ ॥
યેક મ્હણતી રવળયા કર્તા । યેક મ્હણતી સ્વામી કાર્તિક કર્તા ।
યેક મ્હણતી વેંકટેશ કર્તા । સર્વ કાંહીં ॥ ૧૫ ॥
યેક મ્હણતી ગુરુ કર્તા । યેક મ્હણતી દત્ત કર્તા ।
યેક મ્હણતી મુખ્ય કર્તા । વોઢ્યા જગન્નથ ॥ ૧૬ ॥
યેક મ્હણતી બ્રહ્મા કર્તા । યેક મ્હણતી વિષ્ણુ કર્તા ।
યેક મ્હણતી મહેશ કર્તા । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૧૭ ॥
યેક મ્હણતી પ્રજન્ય કર્તા । યેક મ્હણતી વાયો કર્તા ।
યેક મ્હણતી કરૂન અકર્તા । નિર્ગુણ દેવ ॥ ૧૮ ॥
યેક મ્હણતી માયા કરી । યેક મ્હણતી જીવ કરી ।
યેક મ્હણતી સર્વ કરી । પ્રારબ્ધયોગ ॥ ૧૯ ॥
યેક મ્હણતી પ્રેત્ન કરી । યેક મ્હણતી સ્વભાવ કરી ।
યેક મ્હણતી કોણ કરી । કોણ જાણે ॥ ૨૦ ॥
ઐસા કર્ત્યાચા વિચાર । પુસતાં ભરલા બજાર ।
આતાં કોણાચેં ઉત્તર । ખરેં માનાવેં ॥ ૨૧ ॥
જેહિં જો દેવ માનિલા । કર્તા મ્હણતી તયાલા ।
ઐસા લોકાંચા ગલ્બલા । વોસરેના ॥ ૨૨ ॥
આપુલાલ્યા સાભિમાનેં નિશ્ચયેચિ કેલા મનેં ।
યાચા વિચાર પાહાણેં । ઘડેચિના ॥ ૨૩ ॥
બહુ લોકાંચા બહુ વિચાર । અવઘા રાહોં દ્યા બાજાર ।
પરંતુ યાચા વિચાર । ઐસા આહે ॥ ૨૪ ॥
શ્રોતીં વ્હાવેં સાવધાન । નિશ્ચયેં તોડાવા અનુમાન ।
પ્રત્યયે માનાવા પ્રમાણ । જાણતે પુરુષીં ॥ ૨૫ ॥
જેં જેં કર્તયાનેં કેલેં । તેં તેં ત્યાઉપરી જાલેં ।
કર્ત્યાપૂર્વીં આડળલેં । ન પાહિજે કીં ॥ ૨૬ ॥
કેલેં તેં પંચભૂતિક । આણિ પંચભૂતિક બ્રહ્માદિક ।
તરી ભૂતાંશેં પંચભૂતિક । કેલેં તેં ઘડેના ॥ ૨૭ ॥
પંચભૂતાંસ વેગળેં કરાવેં । મગ કર્ત્યાસ વોળખાવેં ।
પંચભૂતિક તેં સ્વભાવેં । કર્ત્યાંસ આલેં ॥ ૨૮ ॥
પંચભૂતાંવેગળેં નિર્ગુણ । તેથેં નાહીં કર્તેપણ ।
નિર્વિકારાસ વિકાર કોણ । લાઊં શકે ॥ ૨૯ ॥
નિર્ગુણાસ કર્તવ્ય ન ઘડે । સગુણ જાલ્યાંત સાંપડે ।
આતાં કર્તવ્યતા કોણેકડે । બરેં પાહા ॥ ૩૦ ॥
લટિક્યાચા કર્તા કોણ । હેં પુસણેંચિ અપ્રમાણ ।
મ્હણોનિ હેંચિ પ્રમાણ । જેં સ્વભાવેંચિ જાલેં ॥ ૩૧ ॥
યેક સગુણ યેક નિર્ગુણ । કોઠેં લાઊં કર્તેપણ ।
યા અર્થાચેં વિવરણ । બરેં પાહા ॥ ૩૨ ॥
સગુણેં સગુણ કેલેં । તરી તેં પૂર્વીંચ આહે જાલેં ।
નિર્ગુણાસ કર્તવ્ય લાવિલેં । નવચે કીં કદા ॥ ૩૩ ॥
યેથેં કર્તાચિ દિસેના । પ્રત્યયે આણાવા અનુમાના ।
દૃશ્ય સત્યત્વેં અસેના । મ્હણોનિયાં ॥ ૩૪ ॥
કેલેં તેં અવઘેંચ લટિકેં । તરી કર્તા હેં બોલણેંચિ ફિકેં ।
વક્તા મ્હણે રે વિવેકેં । બરેં પાહા ॥ ૩૫ ॥
બરેં પાહાતા પ્રત્યયે આલા । તરી કાં કરાવા ગલ્બલા ।
પ્રચિત આલિયાં આપણાલા । અંતર્યામીં ॥ ૩૬ ॥
આતાં અસો હેં બોલણેં । વિવેકી તોચિ હેં જાણે ।
પૂર્વપક્ષ લાગે ઉડવણેં । યેરવીં અનુર્વાચ ॥ ૩૭ ॥
તંવ શ્રોતા કરી પ્રસ્ન । દેહીં સુખદુઃખભોક્તા કોણ ।
પુઢેં હેંચિ નિરૂપણ । બોલિલેં અસે ॥૩૮ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે કર્તાનિરૂપણનામ સમાસ આઠવા ॥
સમાસ નવવા : આત્માવિવરણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામ ॥ આત્મયાસ શેરીરયોગેં । ઉદ્વેગ ચિંતા કરણેં લાગે ।
શરીરયોગેં આત્મા જગે । હેં તોં પગટચિ આહે ॥ ૧ ॥
દેહ અન્નચિ ખાયેના । તરી આત્મા કદાપિ જગેના ।
અત્મ્યાવિણ ચેતના । દેહાસ કૈંચી ॥ ૨ ॥
હેં યેકાવેગળેં યેક । કરૂં જાતાં નિરાર્થક ।
ઉભયેયોગેં કોણીયેક । કાર્ય ચાલે ॥ ૩ ॥
દેહાલા નાહીં ચેતના । અત્મ્યાસ પદાર્થ ઉચલેના ।
સ્વપ્નભોજનેં ભરેના । પોટ કાંહીં ॥ ૪ ॥
આત્મા સ્વપ્નાવસ્થેંત જાતો । પરંતુ દેહામધ્યેં હિ અસતો ।
નિદસુરેપણેં ખાજવિતો । ચમત્કાર પાહા॥ ૫ ॥
અન્નરસેં વાઢે શરીર । શરીરપ્રમાણેં વિચાર ।
વૃદ્ધપણીં તદનંતર । દોની લાહાનાળતી ॥ ૬ ॥
ઉત્તમ દ્રવ્ય દેહ ખાતો । દેહયોગેં આત્મા ભુલતો ।
વિસ્મરણેં શુદ્ધિ સાંડિતો । સકળ કાંહીં ॥ ૭ ॥
દેહાનેં ઘેતલેં વીષ । આત્મા જાયે સાવકાસ ।
વાઢણેં મોડણેં આત્મયાસ । નેમસ્ત આહે ॥ ૮ ॥
વાઢણેં મોડણેં જાણેં યેણેં । સુખ દુઃખ દેહાચેનિ ગુણેં ।
નાન પ્રકારેં ભોગણેં । આત્મયાસ ઘડે ॥ ૯ ॥
વારુળ મ્હણિજે પોકળ । મુંગ્યાંચે માર્ગચિ સકળ ।
તૈસેંચિ હેં કેવળ । શરીર જાણાવેં ॥ ૧૦ ॥
શરીરીં નાડીચ ખેટા । નાડીમધ્યેં પોકળ વાટા ।
લાહાન થોર સગટા। દાટલ્યા નાડી ॥૧૧ ॥
પ્રાણી અન્નોદક ઘેતો । ત્યાચા અન્નરસ હોતો ।
ત્યાસ વાયો પ્રવર્તતો । સ્વાસોસ્વાસેં ॥ ૧૨ ॥
નાડીદ્વારાં ધાંવે જીવન । જીવનામધેં ખેળે પવન ।
ત્યા પવનાસરિસા જાણ । આત્માહિ વિવરે ॥ ૧૩ ॥
તૃષેનેં શોકલેં શરીર । આત્મ્યાસ કળે હા વિચાર ।
મગ ઉઠવૂન શરીર । ચાલવી ઉદકાકડે ॥ ૧૪ ॥
ઉદક માગે શબ્દ બોલવી । માર્ગ પાહોન શરીર ચાલવી ।
શરીર અવઘેં ચ હાલવી । પ્રસંગાનુસાર ॥ ૧૫ ॥
ક્ષુધા લાગતે ઐસેં જાણતો । મગ દેહાલા ઉઠવિતો ।
આચ્યાવાચ્યા બોલવિતો । જ્યાસી ત્યાસી ॥ ૧૬ ॥
બાયેકાંત મ્હણે જાલેં જાલેં । દેહ સોવળેં કરૂન આણિલેં ।
પાયાંત ભરૂન ચાલવિલેં । તાંતડીં તાંતડીં ॥ ૧૭ ॥
ત્યાસી પાત્રાવરી બૈસવિલેં । નેત્રીં ભરોન પાત્ર પાહિલેં।
હાતાકરવીં આરંભિલેં । આપોશન ॥ ૧૮ ॥
હાતાકરવીં ગ્રાસ ઉચલવી । મુખી જાઊન મુખ પસરવી ।
દાતાંકરવીં ચાવવી । નેટેં નેટેં ॥ ૧૯ ॥
આપણ જિવ્હેમધેં ખેળે । પાહાતો પરિમળસોહળે ।
કેંસ કાડી ખડા કળે । તત્કાળ થુંકી ॥ ૨૦ ॥
આળણી કળતાં મીઠ માગે । બાયલેસિ મ્હણે આગે કાંગે ।
ડોળે તાઊન પાહોં લગે । રાગેં રાગેં ॥ ૨૧ ॥
નાના અન્નચિ ગોડી । નાના રસેં સ્વાદ નિવડી ।
તિખટ લાગતાં મસ્તક ઝાડી । આણી ખોંકી ॥ ૨૩ ॥
મિરપુડી ઘાતલી ફાર । કાયસેં કરિતેં ખાપર ।
જિવ્હેકરવીં કઠિણોત્તર । બોલવી રાગેં ॥ ૨૪ ॥
આજ્ય ઉદંડ જેવિલા । સવેંચ તા।
મ્બ્યા ઉચલિલા । ઘળઘળાં ઘેઊં લાગલા। સાવકાસ॥ ૨૫ ॥
દેહીં સુખદુઃખભોક્તા । તો યેક આત્માચિ પાહાતાં ।
આત્મ્યાવિણ દેહ વૃથા । મડેં હોયે ॥ ૨૬ ॥
મનાચ્યા અનંત વૃત્તિ । જાણણેં તેચિ આત્મસ્થિતિ ।
ત્રૈલોકીં જિતુક્યા વેક્તી । તદાંતરીં આત્મા ॥ ૨૭ ॥
જગામધ્યેં જગદાત્મા । વિશ્વામધેં વિશ્વાત્મા ।
સર્વ ચાલવી સર્વાત્મા । નાના રૂપેં ॥ ૨૮ ॥
હુંગે ચાખે ઐકે દેખેં । મૃદ કઠિણ વોળખે ।
શીત ઉષ્ણ ઠાઉકેં । તત્કાળ હોયે ॥ ૨૯ ॥
સાવધપણેં લાઘવી । બહુત કરી ઉઠાઠેવી ।
યા ધૂર્તાચ્યા ઉગવી । ધૂર્તચિ કરી ॥ ૩૦ ॥
વાયોસરિસા પરિમળ યેતો । પરિ તો પરિમળ વિતળોન જાતો ।
વાયો ધુળી ઘેઉની યેતો । પરી તે હિ જાયે ॥ ૩૧ ॥
શીત ઉષ્ણ વાયોસરિસેં । સુવાસેં અથવા કુવાસેં ।
અસિજે પરી સાવકાસેં । તગણેં ન ઘડે ॥ ૩૨ ॥
વાયોસરિસે રોગ યેતી । વાયોસરિસી ભૂતેં ધાંવતી ।
ધૂર આણી ધુકટેં યેતી । વાયોસવેં ॥ ૩૩ ॥
વાયોસવેં કાંહીંચ જગેના । આત્મ્યાસવેં વાયો તગેના ।
આત્મ્યાચી ચપળતા જાણા । અધિક આહે ॥ ૩૪ ॥
વાયો કઠિણાસ આડતો । આત્મા કઠિણ ભેદૂન જાતો ।
કઠિણ પાહોં તરી તો । છેદેહિના ॥ ૩૫ ॥
વાયો ઝડઝડાં વાજે । આત્મા કાંહીંચ ન વાજે ।
મોનેંચિ અંતરીં સમજે । વિવરોન પાહાતાં ॥ ૩૬ ॥
શરીરાસ બરેં કેલેં । તેં આત્મયાસ પાવલેં ।
શરીરયોગેં જાલેં । સમાધાન ॥ ૩૭ ॥
દેહાવેગળે ઉપાયે નાના । કરિતાં આત્મયાસ પાવેના ।
સમાધાન પાવે વાસના । દેહાચેનિ ॥ ૩૮ ॥
દેહઆત્મયાચેં કૌતુક । પાહોં જાતાં હેં અનેક ।
દેહાવેગળી આડણુક । આત્મયાસ હોયે ॥ ૩૯ ॥
યેક અસતાં ઉદંડ ઘડે । વેગળેં પાહાતાં કાંહીંચ ન ઘડે ।
વિવેકેં ત્રિલોકીં પવાડે । દેહાત્મયોગેં ॥ ૪૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે આત્મવિવરણનામ સમાસ નવાવા ॥
સમાસ દહાવા : શિકવણનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રીરામ ॥ પાલેમાળા સુમનમાળા । ફળમાળા બીજમાળા ।
પાષાણમાળા કવડેમાળા । સુત્રેં ચાલતી ॥ ૧ ॥
સ્ફટિકમાળા મોહરેમાળા । કાષ્ઠમાળા ગંધમાળા ।
ધાતુમાળા રત્નમાળા । જાળ્યા વોલિ ચાંદોવે ॥ ૨ ॥
પરી હેં તંતૂનેં ચાલતેં। તંતૂ નસ્તાં વિષ્કળીત હોતેં।
તૈસેં મ્હણોં આત્મયાતેં। તરી સાહિત્ય ન પડે ॥ ૩ ॥
તંતૂસ મણી વોવિલા। તંતૂમધ્યેંચિ રાહિલા ।
આત્મા સર્વાંગીં વ્યાપલા । પાહાના કાં॥ ૪ ॥
આત્મા ચપળ સહજગુણેં । દોરી કાયે ચળોં જાણે ।
મ્હણોન દૃષ્ટાંત દેણેં । સાહિત્ય ન ઘડે ॥ ૫ ॥
નાના વલ્લીંત જળાંશ । ઉસાંમધ્યેં દાટલા રસ ।
પરી તો રસ આણી બાકસ । યેક નવ્હે ॥ ૬ ॥
દેહી આત્મા દેહ અનાત્મા । ત્યાહૂન પર તો પરમાત્મા ।
નિરંજનાસ ઉપમા । અસેચિના ॥ ૭ ॥
રાયાપાસૂન રંકવરી । અવઘ્યા મનુષ્યાંચિયાં હારી ।
સગટ સમાન સરી । કૈસી કરાવી ॥ ૮ ॥
દેવ દાનવ માનવ । નીચ યોની હીન જીવ ।
પાપી સુકૃતિ અભિપ્રાવ । ઉદંડ આહે ॥ ૯ ॥
યેકાંશેં જગ ચાલે । પરી સામર્થ્ય વેગળાલેં ।
યેકાસંગે મુક્ત કેલેં । યેકાસંગેં રવરવ ॥ ૧૦ ॥
સાકર માતી પૃથ્વી હોયે । પરી તે માતી ખાતાં ન યે ।
ગરળ આપ નવ્હે કાયે । પરી તેં ખોટેં ॥ ૧૧ ॥
પુણ્યાત્મા આણી પાપાત્મા । દોહિંકડે અંતરાત્મા ।
સાધુ ભોંદુ સીમા । સાંડૂંચ નયે ॥ ૧૨ ॥
અંતર યેક તોં ખરેં । પરી સાંગાતેં ઘેઊં ન યેતી માહારે ।
પંડિત આણિ ચાટેં પોરેં । યેક કૈસીં ॥ ૧૩ ॥
મનુષ્ય આણિ ગધડે । રાજહંસ આણિ કોંબડેં ।
રાજે આણિ માકડેં । એક કૈસીં ॥ ૧૪ ॥
ભાગીરથીચેં જળ આપ । મોરી સંવદણી તેંહિ આપ ।
કુશ્ચિળ ઉદક અલ્પ । સેવવેના ॥ ૧૫ ॥
યાકારણેં આચારશુદ્ધ । ત્યાઉપરી વિચારશુદ્ધ ।
વીતરાગી આણિ સુબુદ્ધ । ઐસા પાહિજે ॥ ૧૬ ॥
શૂરાંહૂન માનિલેં લંડી । તરી યુદ્ધપ્રસંગીં નરકાડી ।
શ્રીમંત સાંડૂન બરાડી । સેવિતા કૈસેં ॥ ૧૭ ॥
યેકા ઉદકેં સકળ જાલેં । પરી પાહોન પાહિજે સેવિલેં ।
સગટ અવઘેંચ ઘેતલેં । તરી તેં મૂર્ખપણ ॥ ૧૮ ॥
જીવનાચેંચ જાલેં અન્ન । અન્નાચેં જાલેં વમન ।
પરી વમનાચેં ભોજન । કરિતાં ન યે ॥ ૧૯ ॥
તૈસેં નિંદ્ય સોડૂનદ્યાવેં । વંદ્ય તેં હૃદઈં ધરાવેં ।
સત્કીર્તીનેં ભરાવેં। ભૂમંડળ ॥ ૨૦ ॥
ઉત્તમાંસિ ઉત્તમ માને। કનિષ્ઠાંસ તેં ન માને ।
મ્હણૌન કરંટે દેવાનેં । કરૂન ઠેવલે ॥ ૨૧ ॥
સાંડા અવઘેં કરંટપણ । ધરાવેં ઉત્તમ લક્ષણ ।
હરિકથા પુરાણ શ્રવણ । નીતિ ન્યાયે ॥૨૨ ॥
વર્તયાચાવિવેક । રાજી રાખણેં સકળ લોક ।
હળુહળુ પુણ્યલોક। કરીત જાવે॥ ૨૩ ॥
મુલાચે ચાલીનેં ચાલાવેં । મુલાચ્યા મનોગતેં બોલાવેં ।
તૈસેં જનાસ સિકવાવેં । હળુહળુ ॥ ૨૪ ॥
મુખ્ય મનોગત રાખણેં । હેંચિ ચાતુર્યાચીં લક્ષણેં ।
ચતુર તો ચતુરાંગ જાણેં । ઇતર તીં વેડીં ॥ ૨૫ ॥
વેડ્યાસ વેડેં મ્હણોં નયે । વર્મ કદાપિ બોલોં નયે।
તરીચ ઘડે દિગ્વિજયે । નિસ્પૃહાસી ॥ ૨૬॥
ઉદંડ સ્થળીં ઉદંડ પ્રસંગ । જાણોનિ કરણેં યેથાસાંગ ।
પ્રાણિમાત્રાચા અંતરંગ । હોઊન જાવેં ॥ ૨૭ ॥
મનોગત રાખોન જાતાં । પરસ્પરેં હોયે અવસ્તા ।
મનોગત તોડિતાં વેવસ્તાં । બરી નાહીં ॥ ૨૮ ॥
યાકારણેં મનોગત । રાખેલ તો મોઠા મહંત ।
મનોગત રાખતાં સમસ્ત । વોઢોન યેતી ॥ ૨૯ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે શિકવણનિરૂપણનામ સમાસ દહાવા ॥
દશક તેરાવા સમાપ્ત ॥

Explore More