The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 16

(Dasbodh Dashak 16 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 16 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 16. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for गुणभूतनिरूपण.

#of 332
સપ્તતિન્વય
સમાસ પહિલા : ગણેશસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : ગણેશસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ તિસરા : શારદાસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ ચવથા : સદ્ગુરુસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પાંચવા : સંતસ્તવન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સહાવા : શ્રોતેજનસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ સાતવા : કવેશ્વરસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ આઠવા : સભાસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ નવવા : પરમાર્થસ્તવન ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ દહાવા : નરદેહસ્તવનનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ પહિલા : વાલ્મીકિ સ્તવનનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
ધન્ય ધન્ય તો વાલ્મીક । ઋષીમાજી પુણ્યશ્લોક ।
જયાચેન હા ત્રિલોક્ય । પાવનજાલા ॥ ૧ ॥
ભવિષ્ય આણી શતકોટી । હેં તોં નાહીં દેખિલેં દૃષ્ટીં ।
ધાંડોળિતાં સકળ સૃષ્ટિ । શ્રુત નવ્હે ॥ ૨ ॥
ભવિષ્યાચેં યેક વચન । કદાચિત જાલેં પ્રમાણ ।
તરી આશ્ચિર્ય માનિતી જન । ભૂમંડળીચે ॥ ૩ ॥
નસતાં રઘુનાથાવતાર । નાહીં પાહિલા શાસ્ત્રાધાર ।
રામકથેચા વિસ્તાર । વિસ્તારિલા જેણેં ॥ ૪ ॥
ઐસા જયાચા વાગ્વિળાસ । ઐકોની સંતોષલા મહેશ ।
મગ વિભાગિલેં ત્રયલોક્યાસ । શતકોટી રામાયેણ ॥ ૫ ॥
જ્યાચેં કવિત્વ શંકરેં પાહિલેં । ઇતરાં ન વચે અનુમાનલેં ।
રામૌપાસકાંસી જાલેં । પરમ સમાધાન ॥ ૬ ॥
ઋષી હોતે થોર થોર । બહુતીં કેલા કવિત્વવિચાર ।
પરી વાલ્મીકાસારિખા કવેશ્વર । ન ભૂતો ન ભવિષ્યતિ ॥ ૭ ॥
પૂર્વીં કેલી દૃષ્ટ કર્મેં । પરી પાવન જાલા રામનામેં ।
નામ જપતાં દૃઢ નેમેં । પુણ્યેં સીમા સાંડિલી ॥ ૮ ॥
ઉફરાટે નામ મ્હણતાં વાચેં । પર્વત ફુટલે પાપાચે ।
ધ્વજ ઉભારલે પુણ્યાચે । બ્રહ્માંડાવરુતે ॥ ૯ ॥
વાલ્મીકેં જેથેં તપ કેલેં । તેં વન પુણ્યપાવન જાલેં ।
શુષ્ક કાષ્ઠીં અંકુર ફુટલે । તપોબળેં જયાચ્યા ॥ ૧૦ ॥
પૂર્વી હોતા વાલ્હાકોળી । જીવઘાતકી ભૂમંડળીં ।
તોચિ વંદિજે સકળીં । વિબુધીં આણિ ઋષેશ્વરીં ॥ ૧૧ ॥
ઉપરતી આણિ અનુતાપ । તેથેં કૈંચેં ઉરેલ પાપ ।
દેહ્યાંતતપેં પુણ્યરૂપ । દુસરા જન્મ જાલા ॥ ૧૨ ॥
અનુતાપેં આસન ઘાતલેં । દેહ્યાંચેં વારુળ જાલેં ।
તેંચિ નામ પુઢેં પડિલેં । વાલ્મીક ઐસેં ॥ ૧૩ ॥
વારુળાસ વાલ્મીક બોલિજે । મ્હણોનિ વાલ્મીક નામ સાજે ।
જયાચ્યા તીવ્ર તપેં ઝિજે । હૃદય તાપસાચેં ॥ ૧૪ ॥
જો તાપસાંમાજીં શ્રેષ્ઠ । જો કવેશ્વરાંમધેં વરિષ્ઠ ।
જયાચેં બોલણેં પષ્ટ । નિશ્ચયાચેં ॥ ૧૫ ॥
જો નિષ્ઠાવંતાંચેં મંડણ । રઘુનાથભક્તાંચેં ભૂષણ ।
જ્યાચી ધારણા અસાધારણ । સાધકાં સદૃઢ કરી ॥ ૧૬ ॥
ધન્ય વાલ્મીક ઋષેશ્વર । સમર્થાચા કવેશ્વર ।
તયાસી માઝા નમસ્કાર । સાષ્ટાંગભાવેં ॥ ૧૭ ॥
વાલ્મીક ઋષી બોલિલા નસતા । તરી આમ્હાંસી કૈંચી રામકથા ।
મ્હણોનિયાં સમર્થા । કાય મ્હણોની વર્ણાવેં ॥ ૧૮ ॥
રઘુનથકીર્તિ પ્રગટ કેલી । તેણેં તયચી મહિમા વાઢલી ।
ભક્ત મંડળી સુખી જાલી । શ્રવણમાત્રેં ॥ ૧૯ ॥
આપુલા કાળ સાર્થક કેલા । રઘુનાથકીર્તિમધેં બુડાલા ।
ભૂમંડળીં ઉધરિલા । બહુત લોક ॥ ૨૦ ॥
રઘુનાથ ભક્ત થોર થોર । મહિમા જયાંચા અપાર ।
ત્યા સમસ્તાંચા કિંકર । રામદાસ મ્હણે ॥ ૨૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે વાલ્મીકસ્તવનનિરૂપણનામ સમાસ પહિલા ॥
સમાસ દુસરા : સૂર્યસ્તવનનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
ધન્ય ધન્ય હા સૂર્યવૌંશ । સકળ વૌંશામધેં વિશેષ ।
માર્તંડમંડળાચા પ્રકાશ । ફાંકલા ભૂમંડળીં ॥ ૧ ॥
સોમાઆંગીં આહે લાંછન । પક્ષા યેકા હોય ક્ષીણ ।
રવિકિર્ણ ફાંકતા આપણ । કળાહીન હોયે ॥ ૨ ॥
યાકારણેં સૂર્યાપુઢેં । દુસરી સામ્યતા ન ઘડે ।
જયાચ્યા પ્રકાશેં ઉજેડે । પ્રાણીમાત્રાસી ॥ ૩ ॥
નાના ધર્મ નાના કર્મેં । ઉત્તમેં મધ્યમેં અધમેં ।
સુગમેં દુર્ગમેં નિત્ય નેમેં । સૃષ્ટીમધેં ચાલતી ॥ ૪ ॥
વેદશાસ્ત્રેં આણી પુરાણેં । મંત્ર યંત્ર નાના સાધનેં ।
સંધ્યા સ્નાન પૂજાવિધાનેં । સૂર્યેંવિણ બાપુડીં ॥ ૫ ॥
નાના યોગ ના મતેં । પાહોં જાતાં અસંખ્યાતેં ।
જાતી આપુલાલ્યા પંથેં । સૂર્યૌદય જાલિયાં ॥ ૬ ॥
પ્રપંચિક અથવા પરમાર્થિક । કાર્ય કરણેં કોણીયેક ।
દિવસેંવિણ નિરાર્થક । સાર્થક નવ્હે ॥ ૭ ॥
સૂર્યાચેં અધિષ્ઠાન ડોળે । ડોળે નસતાં સર્વ આંધળે ।
યાકારણેં કાંહીંચ ન ચલે । સૂર્યેંવિણ ॥ ૮ ॥
મ્હણાલ અંધ કવિત્વેં કરિતી । તરી હેહિ સુર્યાચીચ ગતી ।
થંડ જાલિયાં આપુલી મતી । મગ મતિપ્રકાશ કૈંચા ॥ ૯ ॥
ઉષ્ણ પ્રકાશ તો સૂર્યાચા । શીત પ્રકાશ તો ચંદ્રાચા ।
ઉષ્ણત્વ નસ્તાં દેહ્યાચા । ઘાત હોયે ॥ ૧૦ ॥
યાકારણેં સૂર્યેંવિણ । સહસા ન ચલે કારણ ।
શ્રોતે તુમ્હી વિચક્ષણ । શોધૂન પાહા ॥ ૧૧ ॥
હરિહરાંચ્યા અવતરમૂર્તી । શિવશક્તીચ્યા અનંત વેક્તી ।
યાપૂર્વીં હોતા ગભસ્તી । આતાં હિ આહે ॥ ૧૨ ॥
જિતુકે સંસારાસિ આલે । તિતુકે સૂર્યાખાલેં વર્તલે ।
અંતી દેહે ત્યાગૂન ગેલે । પ્રભાકરાદેખતાં ॥ ૧૩ ॥
ચંદ્ર ઐલીકડે જાલા । ક્ષીરસાગરીં મધૂન કાઢિલા ।
ચૌદા રત્નાંમધેં આલા । બંધુ લક્ષુમીચા ॥ ૧૪ ॥
વિશ્વચક્ષુ હા ભાસ્કર । ઐસેં જાણતી લાહાનથોર ।
યાકારણેં દિવાકર । શ્રેષ્ઠાંહૂન શ્રેષ્ઠ ॥ ૧૫ ॥
અપાર નભમાર્ગ ક્રમણેં । ઐસેંચિ પ્રત્યહીં યેણેં જાણેં ।
યા લોકોપકારાકારણેં । આજ્ઞા સમર્થાચી ॥ ૧૬ ॥
દિવસ નસ્તાં અંધકાર । સર્વાંસી નકળે સારાસાર ।
દિવસેંવિણ તશ્કર । કાં દિવાભીત પક્ષી ॥ ૧૭ ॥
સૂર્યાપુઢેં આણિક દુસરેં । કોણ આણાવેં સામોરેં ।
તેજોરાસી નિર્ધારેં । ઉપમેરહિત ॥ ૧૮ ॥
ઐસા હા સવિતા સકળાંચા । પૂર્વજ હોય રઘુનાથાચા ।
અગાધ મહિમા માનવી વાચા । કાયે મ્હણોનિ વર્ણાવી ॥ ૧૯ ॥
રઘુનાથવૌંશ પૂર્વાપર । યેકાહૂનિ યેક થોર ।
મજ મતિમંદાસ હા વિચાર । કાયે કળે ॥ ૨૦ ॥
રઘુનાથાચા સમુદાવ । તેથેં ગુંતલા અંતર્ભાવ ।
મ્હણોની વર્ણિતાં મહત્વ । વાગ્દુર્બળ મી ॥ ૨૧ ॥
સકળ દોષાચા પરિહાર । કરિતાં સૂર્યાસ નમસ્કાર ।
સ્ફૂર્તિ વાઢે નિરંતર । સૂર્યદર્શન ઘેતાં ॥ ૨૨ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સૂર્યસ્તવનનિરૂપણનામ સમાસ દુસરા ॥
સમાસ તિસરા : પૃથ્વીસ્તવનનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
ધન્ય ધન્ય હે વસુમતી । ઇચા મહિમા સાંગોં કિતી ।
પ્રાણીમાત્ર તિતુકે રાહાતી । તિચ્યા આધારેં ॥ ૧ ॥
અંતરિક્ષ રાહાતી જીવ । તોહિ પૃથ્વીચા સ્વભાવ ।
દેહે જડ નસ્તાં જીવ । કૈસે તગતી ॥ ૨ ॥
જાળિતી પોળિતી કુદળિતી । નાંગરિતી ઉકરિતી ખાણતી ।
મળ મૂત્ર તિજવરી કરિતી । આણી વમન ॥ ૩ ॥
નાસકેં કુજકેં જર્જર । પૃથ્વીવિણ કૈંચી થાર ।
દેહ્યાંતકાળીં શરીર । તિજવરી પડે ॥ ૪ ॥
બરેં વાઈટ સકળ કાંહીં । પૃથ્વીવિણ થાર નાહીં ।
નાના ધાતુ દ્રવ્ય તેં હિ । ભૂમીચે પોટીં ॥ ૫ ॥
યેકાસ યેક સંવ્હારિતી । પ્રાણી ભૂમીવરી અસતી ।
ભૂમી સાંડૂન જાતી । કોણીકડે ॥ ૬ ॥
ગડ કોઠ પુરેં પટ્ટણેં । નાના દેશ કળતી અટણેં ।
દેવ દાનવ માનવ રાહાણેં । પૃથ્વીવરી ॥ ૭ ॥
નાના રત્નેં હિરે પરીસ । નાના ધાતુ દ્રવ્યાંશ ।
ગુપ્ત પ્રગટ કરાવ્યાસ । પૃથ્વીવિણ નાહીં ॥ ૮ ॥
મેરુમાંદાર હિમાચળ । નાના અષ્ટકુળાચળ ।
નાના પક્ષી મછ વ્યાળ । ભૂમંડળીં ॥ ૯ ॥
નાના સમુદ્રાપૈલીકડે । ભોંવતેં આવર્ણોદકા કડેં ।
અસંભાવ્ય તુટલે કડે । ભૂમંડળાચે ॥ ૧૦ ॥
ત્યામધેં ગુપ્ત વિવરેં । લાહાનથોરેં અપારેં ।
તેથેં નિબિડ અંધકારેં । વસ્તી કીજે ॥ ૧૧ ॥
આવર્ણોદક તેં અપાર । ત્યાચા કોણ જાણે પાર ।
ઉદંડ દાટલે જળચર । અસંભાવ્ય મોઠે ॥ ૧૨ ॥
ત્યા જીવનાસ આધાર પવન । નિબિડ દાટ આણી ઘન ।
ફુટોં શકેના જીવન । કોણેકડે ॥ ૧૩ ॥
ત્યા પ્રભંજનાસી આધાર । કઠિણપણેં અહંકાર ।
ઐસા ત્યા ભૂગોળાચા પાર । કોણ જાણે ॥ ૧૪॥
નાના પદાર્થાંચ્યા ખાણી । ધાતુરત્નાંચ્યા દાટણી ।
કલ્પતરુ ચિંતામણી । અમૃતકુંડેં ॥ ૧૫ ॥
નાના દીપેં નાના ખંડેં । વસતી ઉદ્વસેં ઉદંડેં ।
તેથેં નાના જીવનાચીં બંડેં । વેગળાલીં ॥ ૧૬ ॥
મેરુભોંવતે કડે કાપલે । અસંભાવ્ય કડોસેં પડિલેં ।
નિબિડ તરુ લાગલે । નાના જિનસી ॥ ૧૭ ॥
ત્યાસન્નિધ લોકાલોક । જેથેં સૂર્યાચેં ફિરે ચાક ।
ચંદ્રાદિ દ્રોણાદ્રિ મૈનાક । માહાં ગિરી ॥ ૧૮ ॥
નાના દેશીં પાષાણભેદ । નાના જિનસી મૃત્તિકાભેદ ।
નાના વિભૂતિ છંદ બંદ । નાના ખાણી ॥ ૧૯ ॥
બહુરત્ન હે વસુંદરા । ઐસા પદાર્થ કૈચા દુસરા ।
અફટ પડિલેં સૈરાવૈરા । જિકડે તિકડે ॥ ૨૦ ॥
અવઘી પૃથ્વી ફિરોન પાહે । ઐસા પ્રાણી કોણ આહે ।
દુજી તુળણા ન સાહે । ધરણીવિષીં ॥૨૧ ॥
નાના વલ્લી નાના પિકેં । દેસોદેસી અનેકેં ।
પાહોં જાતાં સારિખ્યા સારિખેં । યેક હિ નાહીં ॥ ૨૨ ॥
સ્વર્ગ મૃત્યુ આણિપાતાળેં । અપૂર્વ રચિલીં તીન તાળેં।
પાતાળલોકીં માહાં વ્યાળેં । વસ્તી કીજે ॥ ૨૩ ॥
નાન વલ્લી બીજાંચી ખાણી । તે હે વિશાળ ધરણી ।
અભિનવ કર્ત્યાચી કરણી । હોઊન ગેલી ॥ ૨૪ ॥
ગડ કોઠ નાના નગરેં । પુરેં પટ્ટણેં મનોહરેં ।
સકળાં ઠાઈં જગદેશ્વરેં । વસ્તી કીજે ॥ ૨૫ ॥
માહાં બળી હોઊન ગેલે । પૃથ્વીવરી ચૌતાળલે ।
સામર્થ્યેં નિરાળે રાહિલે । હેં તોં ઘડેના ॥ ૨૬ ॥
અસંભાવ્ય હે જગતી। જીવ કિતીયેક જાતી ।
નાના અવતારપંગતી । ભૂમંડળાવરી ॥ ૨૭ ॥
સધ્યાં રોકડે પ્રમાણ । કાંહીં કરાવા નલગે અનુમાન ।
નાના પ્રકારીચેં જીવન । પૃથ્વીચેનિ આધારેં ॥ ૨૮ ॥
કિત્તેક ભૂમી માઝી મ્હણતી । સેવટીં આપણચિ મરોન જાતી ।
કિત્તેક કાળ હોતાં જગતી । જૈસી તૈસી ॥ ૨૯ ॥
ઐસા પૃથ્વીચા મહિમા । દુસરી કાયે દ્યાવી ઉપમા ।
બ્રહ્માદિકાપાસુની આમ્હાં । આશ્રયોચિ આહે ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પૃથ્વીસ્તવનનિરૂપણનામ સમાસ તિસરા ॥
સમાસ ચૌથા : આપનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
આતાં સકળાંચે જ્નમસ્થાન । સકળ જીવાંચે જીવન ।
જયાસ આપોનારાયેણ । ઐસેં બોલિજે ॥ ૧ ॥
પૃથ્વીસ આધાર આવર્ણોદક । સપ્તસિંધૂચેં સિંધોદક ।
નાના મેઘીચેં મેઘોદક । ભૂમંડળીં ચાલિલેં ॥ ૨ ॥
નાના નદ્યા નાના દેસીં । વાહાત મિળાલ્યા સાગરાસી ।
લાહાનથોર પુણ્યરાસી । અગાધ મહિમે ॥ ૩ ॥
નદ્યા પર્વતીંહૂન કોંસળલ્યા । નાના સાંકડીમધેં રિચવિલ્યા ।
ધબાબાં ખળાળાં ચાલિલ્યા । અસંભાવ્ય ॥ ૪ ॥
કૂપ બાવી સરોવરેં । ઉદંડ તળીં થોરથોરેં ।
નિર્મળેં ઉચંબળતી નીરેં । નાના દેસીં ॥ ૫ ॥
ગાયેમુખેં પાટ જાતી । નાના કાલવે વાહતી ।
નાના ઝર્યા ઝિરપતી । ઝરતી નીરેં ॥ ૬ ॥
ડુરેં વિહીરેં પાઝર । પર્વત ફુટોન વાહે નીર ।
ઐસે ઉદકાચે પ્રકર । ભૂમંડળીં ॥ ૭ ॥
જિતુકે ગિરી તિતુક્યા ધારા । કોંસળતી ભયંકરા ।
પાભળ વાહાળા અપારા । ઉકળ્યા સાંડિતી ॥ ૮ ॥
ભૂમંડળીચેં જળ આઘવેં। કિતી મ્હણોની સાંગાવેં ।
નાના કારંજીં આણાવેં । બાંધોની પાણી ॥ ૯ ॥
ડોહો ડવંકે ખબાડીં ટાંકીં । નાના ગિરિકંદરીં અનેકીં ।
નાના જળેં નાના લોકીં । વેગળાલીં ॥ ૧૦ ॥
તીર્થેં યેકાહૂન યેક । માહાં પવિત્ર પુણ્યદાયક ।
અગાધ મહિમા શાસ્ત્રકારક । બોલોનિ ગેલે ॥ ૧૧ ॥
નાના તીર્થાંચી પુણ્યોદકેં । નાના સ્થળોસ્થળીં સીતળોદકેં ।
તૈસીંચ નાના ઉષ્ણોદકેં । ઠાઈં ઠાઈં ॥ ૧૨ ॥
નાના વલ્લીમધેં જીવન । નાના ફળીં ફુલીં જીવન ।
નાના કંદીં મુળીં જીવન । ગુણકારકેં ॥ ૧૩ ॥
ક્ષીરોદકેં સિંધોદકેં । વિષોદકેં પીયૂષોદકેં ।
નાના સ્થળાંતરીં ઉદકેં । નાના ગુણાચીં ॥ ૧૪ ॥
નાના યુક્ષદંડાચે રસ । નાના ફળાંચે નાના રસ ।
નાના પ્રકારીચે ગોરસ। મદ પારા ગુળત્ર ॥ ૧૫ ॥
નાના મુક્તફળાંચેં પાણી । નાના રત્ની તળપેં પાણી ।
નાના શસ્ત્રામધેં પાણી । નાના ગુણાચેં ॥ ૧૬ ॥
શુક્લીત શ્રોણીત લાળ મૂત્ર સ્વેદ । નાના ઉદકાચે નાના ભેદ ।
વિવરોન પાહાતાં વિશદ । હોત જાતેં ॥ ૧૭ ॥
ઉદકાચે દેહ કેવળ । ઉદકાચેંચિ ભૂમંડળ ।
ચંદ્રમંડળ સૂર્યમંડળ । ઉદકાકરિતાં ॥ ૧૮ ॥
ક્ષારસિંધુ ક્ષીરસિંધુ । સુરાસિંધુ આજ્યસિંધુ ।
દધિસિંધુ યુક્ષરસસિંધુ । શુદ્ધ સિંધુ ઉદકાચા ॥ ૧૯ ॥
ઐસેં ઉદક વિસ્તારલેં । મુળાપાસૂન સેવટા આલેં ।
મધેહિ ઠાઈં ઠાઈં ઉમટલેં । ઠાઈં ઠાઈં ગુપ્ત ॥ ૨૦ ॥
જે જે બીજીં મિશ્રીત જાલેં । તો તો સ્વાદ ઘેઊન ઉઠિલેં ।
ઉસામધેં ગોડીસ આલેં । પરમ સુંદર ॥ ૨૧ ॥
ઉદકાચેં બાંધા હેં શરીર । ઉદક ચિ પાહિજે તદનંતર ।
ઉદકચિ ઉત્પત્તિવિસ્તાર । કિતી મ્હણોની સાંગાવા ॥ ૨૨ ॥
ઉદક તારક ઉદક મારક । ઉદક નાના સૌખ્યદાયેક ।
પાહાતં ઉદકાચા વિવેક । અલોલિક આહે ॥ ૨૩ ॥
ભૂમંડળીં ધાંવે નીર । નાના ધ્વની ત્યા સુંદર ।
ધબાબાં ધબાબાં થોર । રિચવતી ધારા ॥ ૨૪ ॥
ઠાઈં ઠાઈં ડોહો તુંબતી । વિશાળ તળીં ડબાબિતી ।
ચબાબિતી થબાબિતી । કાલવે પાટ ॥ ૨૫ ॥
યેકી પાલથ્યા ગંગા વાહાતી । ઉદકેં સન્નિધચિ અસતી ।
ખળાળાં ઝરે વાહાતી । ભૂમીચે પોટીં ॥ ૨૬ ॥
ભૂગર્ભીં ડોહો ભરલેં । કોણ્હી દેખિલે ના ઐકિલે ।
ઠાઈં ઠાઈં ઝોવીરે જાલે । વિદુલ્યતાંચે ॥ ૨૭ ॥
પૃથ્વીતળીં પાણી ભરલેં । પૃથ્વીમધેં પાણી ખેળે ।
પૃથ્વી પ્રગ્ટલેં । ઉદંડ પાણી ॥ ૨૮ ॥
સ્વર્ગમૃત્યપાતાળીં । યેક નદી તીન તાળીં ।
મેઘોદક અંતરાળીં । વૃષ્ટી કરી ॥ ૨૯ ॥
પૃથ્વીચેં મૂળ જીવન । જીવનાચેં મૂળ દહન ।
દહનાચેં મૂળ પવન । થોરાહૂન થોર ॥ ૩૦ ॥
ત્યાહૂન થોર પરમેશ્વર । મહદ્ભૂતાંચા વિચાર ।
ત્યાહૂન થોર પરાત્પર । પરબ્રહ્મ જાણાવેં ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે આપનિરૂપણનામ સમાસ ચૌથા ॥
સમાસ પાંચવા : અગ્નિનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
ધન્ય ધન્ય હા વૈશ્વાનરુ । હોયે રઘુનાથાચા શ્વશુરુ ।
વિશ્વવ્યાપક વિશ્વંભરુ । પિતા જાનકીચા ॥ ૧ ॥
જ્યાચ્યા મુખેં ભગવંત ભોક્તા । જો ઋષીચા ફળદાતા ।
તમહિમરોગહર્તા । ભર્તા વિશ્વજનાચા ॥ ૨ ॥
નાના વર્ણ નાના ભેદ । જીવમાત્રાસ અભેદ ।
અભેદ આણી પરમ શુધ । બ્રમ્હાદિકાસી ॥ ૩ ॥
અગ્નીકરિતાં સૃષ્ટી ચાલે । અગ્નીકરિતાં લોક ધાલે ।
અગ્નીકરિતાં સકળ જ્યાલે । લાહાનથોર ॥ ૪ ॥
અગ્નીનેં આળલેં ભૂમંડળ । લોકાંસ રાહવ્યા જાલેં સ્થળ ।
દીપ દીપિકા નાના જ્વાળ । જેથેં તેથેં ॥ ૫ ॥
પોટામધેં જઠરાગ્ની । તેણેં ક્ષુધા લાગે જનીં ।
અગ્નીકરિતાં ભોજનીં । રુચી યેતે ॥ ૬ ॥
અગ્ની સર્વાંગીં વ્યાપક । ઉષ્ણેં રાહે કૂણી યેક ।
ઉષ્ણ નસ્તાં સકળ લોક । મરોન જાતી ॥ ૭ ॥
આધીં અગ્ની મંદ હોતો । પુઢેં પ્રાણી તો નાસતો ।
ઐસા હા અનુભવ યેતો । પ્રાણીમાત્રાસી ॥ ૮ ॥
અસતાં અગ્નીચેં બળ । શત્રુ જિંકે તાત્કાળ ।
અગ્ની આહે તાવત્કાળ । જિણેં આહે ॥ ૯ ॥
નાના રસ નિર્માણ જાલે । અગ્નીકરિતાં નિપજલે ।
માહાંરોગી આરોગ્ય જાલે । નિમિષમાત્રેં ॥ ૧૦ ॥
સૂર્ય સકળાંહૂન વિશેષ । સૂર્યાઉપરી અગ્નીપ્રવેશ ।
રાત્રભાગીં લોક અગ્નીસ । સાહેં કરિતી ॥ ૧૧ ॥
અંત્યજગૃહીંચા અગ્ની આણિલા । ત્યાસ દોષ નાહીં બોલિલા ।
સકળાં ગૃહીં પવિત્ર જાલા । વૈશ્વાનરુ ॥ ૧૨ ॥
અગ્નીહોત્ર નાના યાગ । અગ્નીકરિતાં હોતી સાંગ ।
અગ્ની ત્રુપ્ત હોતાં મગ । સુપ્રસન્ન હોતો ॥ ૧૩ ॥
દેવ દાનવ માનવ । અગ્નીકરિતાં ચાલે સર્વ ।
સકળ જનાસી ઉપાવ । અગ્ની આહે ॥ ૧૪ ॥
લગ્નેં કરિતી થોર થોર । નાના દારૂચા પ્રકાર ।
ભૂમંડળીં યાત્રા થોર । દારૂનેં શોભતી ॥ ૧૫ ॥
નાના લોક રોગી હોતી । ઉષ્ણ ઔશધેં સેવિતી ।
તેણે લોક આરોગ્ય હોતી । વન્હીકરિતાં ॥ ૧૬ ॥
બ્રહ્મણાસ તનુમનુ । સૂર્યદેવ હુતાશનુ ।
યેતદ્વિષઈં અનુમાનુ । કાંહીંચ નાહીં ॥ ૧૭ ॥
લોકામધ્યેં જઠરાનળુ । સાગરીં આહે વડવનાળુ ।
ભૂગોળાબાહેર આવર્ણાનળુ । શિવનેત્રીં વિદુલ્યતા ॥ ૧૮ ॥
કુપીપાસૂન અગ્ની હોતો । ઉંચદર્પણીં અગ્ની નિઘતો ।
કાષ્ઠમંથની પ્રગટતો । ચકમકેનેં ॥ ૧૯ ॥
અગ્ની સકળાં ઠાઈં આહે । કઠીણ ઘિસણીં પ્રગટ હોયે ।
આગ્યાસર્પેં દગ્ધ હોયે । ગિરિકંદરેં ॥ ૨૦ ॥
અગ્નીકરિતાં નાના ઉપાયે । અગ્નીકરિતાં નાના અપાય ।
વિવેકેંવિણ સકલ હોયે । નિરાર્થક ॥ ૨૧ ॥
ભૂમંડળીં લાહાનથોર । સકળાંસ વન્હીચા આધાર ।
અગ્નિમુખેં પરમેશ્વર । સંતુષ્ટ હોયે ॥ ૨૨ ॥
ઐસા અગ્નીચા મહિમા । બોલિજે તિતુકી ઉણી ઉપમા ।
ઉત્તરોત્તર અગાધ મહિમા । અગ્નીપુરુષાચા ॥ ૨૩ ॥
જીત અસતાં સુખી કરી । મેલ્યાં પ્રેત ભસ્મ કરી ।
સર્વભક્ષકુ ત્યાચી થોરી । કાયે મ્હણોની સાંગાવી ॥ ૨૪ ॥
સકળ સૃષ્ટીચા સંવ્હાર । પ્રળય કરી વૈશ્વાનર ।
વૈશ્વાનરેં પદાર્થમાત્ર । કાંહીંચ ઉરેના ॥ ૨૫ ॥
નાના હોમ ઉદંડ કરિતી । ઘરોઘરીં વૈશદેવ ચાલતી ।
નાના ક્ષેત્રીં દીપ જળતી । દેવાપાસીં ॥ ૨૬ ॥
દીપારાધનેં નિલાંજનેં । દેવ વોવાળિજે જનેં ।
ખરેં ખોટેં નિવડણેં । દિવ્ય હોતાં ॥ ૨૭ ॥
અષ્ટધા પ્રકુર્તી લોક તિન્હી । સકળ વ્યાપૂન રાહિલા વન્હી ।
અગાધ મહિમા વદનીં । કિતી મ્હણોની બોલાવા ॥ ૨૮ ॥
ચ્યારી શ્રૃંગેં ત્રિપદીં જાત । દોની શિરેં સપ્ત હાત ।
ઐસા બોલિલા શાસ્ત્રાર્થ । પ્રચિતીવિણ ॥ ૨૯ ॥
ઐસા વન્હી ઉષ્ણમૂર્તી । તો મી બોલિલોં યેથામતી ।
ન્યૂન્યપૂર્ણ ક્ષમા શ્રોતીં । કેલેં પાહિજે ॥ ૩૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે અગ્નિનિરૂપણનામ સમાસ પાંચવા ॥
સમાસ સહાવા : વાયુસ્તવન ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
ધન્ય ધન્ય હા વાયુદેવ । યાચા વિચિત્ર સ્વભાવ ।
વાયોકરિતાં સકળ જીવ । વર્તતી જનીં ॥ ૧ ॥
વાયોકરિતાં શ્વાસોશ્વાસ । નાના વિદ્યાંચા અભ્યાસ ।
વાયોકરિતાં શરીરાસ । ચળણ ઘડે ॥ ૨ ॥
ચળણ વળણ પ્રાસારણ । નિરોધન આણી આકોચન ।
પ્રાણ અપાન વ્યાન ઉદાન । સમાન વાયુ ॥ ૩ ॥
નાગ કૂર્મ કર્કશ વાયો । દેવદત્ત ધનંજયો।
ઐસે હે વાયોચે સ્વભાવો । ઉદંડ અસતી ॥ ૪ ॥
વાયો બ્રહ્માંડીં પ્રગટલા । બ્રહ્માંડદેવતાંસ પુરવલા ।
તેથુની પિંડી પ્રગટલા । નાના ગુણેં ॥ ૫ ॥
સ્વર્ગલોકીં સકળ દેવ । તૈસેચિ પુરુષાર્થી દાનવ ।
મૃત્યલોકીંચે માનવ । વિખ્યાત રાજે ॥ ૬ ॥
નરદેહીં નાના ભેદે । અનંત ભેદાચીં શ્વાપદેં ।
વનચરેં જળચરેં આનંદેં । ક્રીડા કરિતી॥ ૭॥
ત્યા સમસ્તાંમધેં વાયુ ખેળે । ખેચરકુળ અવઘેં ચળે ।
ઉઠતી વન્હીચે ઉબાળે । વાયોકરિતાં ॥ ૮॥
વાયો મેઘાચેં ભરણ ભરી। સવેંચ પિટૂન પરતેં સારી ।
વાયો ઐસા કારબરી । દુસરા નાહીં ॥ ૯ ॥
પરી તે આત્મયાચી સત્તા । વર્તે શરીરીં તત્વતા ।
પરી વ્યાપકપણેં યા સમર્થા । તુળણા નાહીં ॥ ૧૦ ॥
ગિરીહૂન દાટ ફૌજા । મેઘ ઉઠિલે લોકકાજા ।
ગર્જગર્જોં તડક વિજા । વાયોબળેં ॥ ૧૧ ॥
ચંદ્રસૂર્ય નક્ષત્રમાળા । ગ્રહમંડળેં મેઘમાળા ।
યેં બ્રહ્માંડીં નાના કળા । વાયોકરિતાં ॥ ૧૨ ॥
યેકવટલેં તેં નિવડેના । કાલવલેં તેં વેગળેં હોયેના ।
તૈસેં હે બેંચાડ નાના । કેવી કળે ॥ ૧૩ ॥
વાયો સુટે સરારાં । અસંભાવ્ય પડતીગારા ।
તૈસે જીવ હે નીરા- । સરિસે પડતી ॥ ૧૪ ॥
વાયુરૂપેં કમળકળા । તોચિ આધાર જળા ।
તયા જળાચ્યા આધારેં ભૂગોળા । શેષેં ધરિલેં ॥૧૫ ॥
શેષાસ પવનાચા આહાર । આહારેં ફુગે શરીર ।
તરી મગ ઘેતલા ભાર । ભૂમંડળાચા ॥૧૬॥
માહાંકૂર્માચેં શરીર ભલેં । નેણોં બ્રહ્માંડ પાલથેં ઘાતલેં ।
યેવઢેં શરીર તેં રાહિલેં । વાયોચેની ॥ ૧૭॥
વારાહેં આપુલેં દંતીં । પૃથ્વી ધરિલી હોતી ।
તયાચી યેવઢી શક્તી । વાયુબળેં ॥ ૧૮ ॥
બ્રહ્મ વિષ્ણુ મહેશ્વર । ચૌથા આપણ જગદેશ્વર ।
વાયોસ્વરૂપ વિચાર । વિવેકી જાણતી ॥ ૧૯ ॥
તેતિસ કોટી સુરવર । અઠ્યાસી સહસ્ર ઋષેશ્વર ।
સિધ યોગી ભારેંભાર । વાયોકરિતાં ॥ ૨૦ ॥
નવ કોટી કાત્યાયણી । છેપન કોટી ચ્યામુંડિણી ।
ઔટ કોટી ભૂતખાણી । વાયોરૂપેં ॥ ૨૧॥
ભૂતેં દેવતેં નાના શક્તી । વાયોરૂપ ત્યાંચ્યા વેક્તી ।
નાના જીવ નેણો કિતી । ભૂમંડળીં ॥ ૨૨ ॥
પિંડીં બ્રહ્માંડીં પુરવલા । બાહેર કંચુકાસ ગેલા ।
સકળાં ઠાઈં પુરવલા । સમર્થ વાયુ ॥ ૨૩ ॥
ઐસા હા સમર્થ પવન । હનુમંત જયાચા નંદન ।
રઘુનાથસ્મરણીં તનમન । હનુમંતાચેં ॥ ૨૪ ॥
હનુમંત વાયોચા પ્રસીધ । પિત્યાપુત્રાંસ નાહીં ભેદ ।
મ્હણોનિ દોઘેહિ અભેદ । પુરુષાર્થવિષીં ॥ ૨૫ ॥
હનુમંતાસ બોલિજે પ્રાણનાથ । યેણેં ગુણેં હા સમર્થ ।
પ્રાણેંવિણ સકળ વેર્થ । હોત જાતેં ॥ ૨૬ ॥
માગેં મૃત્ય આલા હનુમંતા । તેવ્હાં વાયો રોધલા હોતા ।
સકળ દેવાંસ આવસ્તા । પ્રાણાંત માંડલેં ॥ ૨૭ ॥
દેવ સકળ મિળોન । કેલેં વાયુચેં સ્તવન ।
વાયો પ્રસન્ન હોઊન । મોકળેં કેલેં ॥ ૨૮ ॥
મ્હણોનિ પ્રતપી થોર । હનુમંત ઈશ્વરી અવતાર ।
યચા પુરુષાર્થ સુરવર । પાહાતચિ રાહિલે ॥ ૨૯ ॥
દેવ કારાગૃહીં હોતે । હનુમંતેં દેખિલેં અવચિતેં ।
સંવ્હાર કરૂની લંકેભોંવતેં । વિટંબૂન પાડિલેં ॥ ૩૦ ॥
ઉસિણેં ઘેતલેં દેવાંચેં । મૂળ શોધિલેં રાક્ષસાંચેં ।
મોઠેં કૌતુક પુછ્યકેતાચેં । આશ્ચર્ય વાટે ॥ ૩૧ ॥
રાવણ હોતા સિંહ્યાસનાવરી । તેથેં જાઊન ઠોંસરે મારી ।
લંકેમધેં નિરોધ કરી । ઉદક કૈચેં ॥ ૩૨ ॥
દેવાસ આધાર વાટલા । મોઠા પુરુષાર્થ દેખિલા ।
મનામધેં રઘુનાથાલા । કરુણા કરિતી ॥ ૩૩ ॥
દૈત્ય આવઘે સંવ્હારિલે । દેવ તત્કાળ સોડિલે ।
પ્રાણીમાત્ર સુખી જાલે । ત્રયલોક્યવાસી ॥ ૩૪ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે વાયોસ્તવનનિરૂપણનામ સમાસ સહાવા ॥
સમાસ સાતવા : મહદ્ભૂતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
પૃથ્વીચેં મૂળ જીવન । જીવનાચેં મૂળ અગ્ન ।
અગ્નીચેં મૂળ પવન । માગાં નિરોપિલેં ॥ ૧ ॥
આતાં ઐકા પવનાચેં મૂળ । તો હા અંતરાત્માચિ કેવળ ।
અત્યંતચિ ચંચળ । સકળાંમધેં ॥ ૨ ॥
તો યેતો જાતો દિસેના । સ્થિર હોઊન બૈસેના ।
જ્યાચેં રૂપ અનુમાનેના । વેદશ્રુતીસી ॥ ૩ ॥
મુળીં મુળીંચેં સ્ફુર્ણ । તેંચિ અંતરાત્મ્યાચેં લક્ષણ ।
જગદેશ્વરાપાસૂન ત્રિગુણ । પુઢેં જાલેં ॥ ૪ ॥
ત્રિગુણાપાસૂન જાલીં ભૂતેં। પાવલીં પષ્ટ દશેતેં ।
ત્યા ભૂતાંચેં સ્વરૂપ તેં । વિવેકેં વોળખાવેં ॥ ૫ ॥
ત્યામધેં મુખ્ય આકાશ । ચૌ ભૂતાંમધેં વિશેષ ।
યાચ્યા પ્રકાશેં પ્રકાશ । સકળ કાંહીં ॥ ૬ ॥
યેક વિષ્ણુ મહદ્ભૂત । ઐસા ભૂતાંચા સંકેત ।
પરંતુ યાચી પ્રચીત । પાહિલી પાહિજે ॥ ૭ ॥
વિસ્તારેં બોલિલીં ભૂતેં । ત્યા ભૂતામધેં વ્યાપક તેં ।
વિવરોન પાહાતાં યેતેં । પ્રત્યયાસી ॥ ૮ ॥
આત્મયાચ્યા ચપળપણાપુઢેં । વાયો તેં કિતી બાપુડેં ।
આત્મ્યાચેં ચપળપણ રોકડેં । સમજોન પાહાવેં ॥ ૯ ॥
આત્મ્યાવેગળેં કામ ચાલેના । આત્મા દિસેના ના આડળેના ।
ગુપ્તરૂપેં વિચાર નાના । પાહોન સોડી ॥ ૧૦ ॥
પિંડ બ્રહ્માંડ વ્યાપૂન ધરિલેં । નાના શરીરીં વિળાસલેં ।
વિવેકી જનાસી ભાસલેં । જગદાંતરી ॥ ૧૧ ॥
આત્મ્યાવિણ દેહે ચાલતી । હેં તોં ન ઘડે કલ્પાંતીં ।
અષ્ટધા પ્રકૃર્તીચ્યા વેક્તી । રૂપાસી આલ્યા ॥ ૧૨ ॥
મૂળાપાસૂન સેવટવરી । સકળ કાંહીં આત્માચ કરી ।
આત્મ્યાપૈલીકડે નિર્વિકારી । પરબ્રહ્મ તેં ॥ ૧૩ ॥
આત્મા શરીરીં વર્તતો । ઇંદ્રિયેંગ્રામ ચેષ્ટવિતો ।
નાના સુખદુઃખેં ભોગિતો । દેહ્યાત્મયોગેં ॥ ૧૪ ॥
સપ્તકંચુક હેં બ્રહ્માંડ । ત્યામધેં સપ્તકંચુક પિંડ ।
ત્યા પિંડામધેં આત્મા જાડ । વિવેકેં વોળખા ॥ ૧૫ ॥
શબ્દ ઐકોન સમજતો । સમજોન પ્રત્યોત્તર દેતો ।
કઠીણ મૃદ સીતોષ્ણ જાણતો । ત્વચેમધેં ॥ ૧૬ ॥
નેત્રીં ભરોની પદાર્થ પાહાણેં । નાના પદાર્થ પરીક્ષણેં ।
ઉંચ નીચ સમજણેં । મનામધેં ॥ ૧૭॥
ક્રૂરદૃષ્ટી સૌમ્યદૃષ્ટી । કપટદૃષ્ટી કૃપાદૃષ્ટી ।
નાના પ્રકારીંચ્યા દૃષ્ટી । ભેદ જાણે॥ ૧૮ ॥
જિવ્હેમધેં નાના સ્વાદ । નિવડૂન જાણે ભેદાભેદ ।
જેં જેં જાણેં તેં તેં વિશદ । કરુની બોલે ॥ ૧૯॥
ઉત્તમ અન્નાચે પરિમળ । નાના સુગંધ પરિમળ ।
નાના ફળાંચે પરિમળ । ઘ્રાણૈંદ્રિયેં જાણે ॥ ૨૦ ॥
જિવ્હેનેં સ્વાદ ઘેણેં બોલણેં । પાણીઈઇંદ્રિયેં ઘેણેં દેણેં ।
પાદૈંદ્રિયેં યેણેં જાણેં । સર્વકાળ ॥૨૧ ॥
શિસ્નૈંદ્રિયેં સુરતભોગ । ગુદૈંદ્રિયેં મળોત્સર્ગ ।
મનેંકરૂની સકળ સાંગ । કલ્પૂન પાહે ॥ ૨૨॥
ઐસેં વ્યાપાર પરોપરી । ત્રિભુવનીં યેકલાચિ કરી ।
ત્યાચી વર્ણાવયા થોરી । દુસરા નાહીં ॥ ૨૩ ॥
ત્યાવિણ દુસરા કૈચા । જે મહિમા સાંગાવા તયાચા ।
વ્યાપ આટોપ આત્મયાચા । ન ભૂતો ન ભવિષ્યતિ ॥ ૨૪ ॥
ચૌદા વિદ્યા ચૌસષ્ટી કળા । ધૂર્તપણાચ્યા નાના કળા ।
વેદ શાસ્ત્ર પુરાણ જિવ્હાળા । તેણેંવિણ કૈચા ॥ ૨૫ ॥
યેહલોકીંચા આચાર । પરલોકીં સારાસારવિચાર ।
ઉભય લોકીંચા નિર્ધાર । આત્માચ કરી ॥ ૨૬ ॥
નાના મતેં નાના ભેદ । નાના સંવાદ વેવાદ ।
નાના નિશ્ચય ભેદાભેદ । આત્માચ કરી ॥ ૨૭ ॥
મુખ્યતત્વ વિસ્તારલેં । તેણેં તયાસ રૂપ આણિલેં ।
યેણેંકરિતાં સાર્થક જાલેં । સકળ કાંહીં ॥ ૨૮ ॥
લિહિણેં વાચણેં પાઠાંતર કરણેં । પુસણેં સાંગણેં અર્થ કરણેં ।
ગાણેં બાજવણેં નાચણેં । આત્મ્યાચકરિતાં ॥ ૨૯ ॥
નાના સુખેં આનંદતો । નાના દુઃખેં કષ્ટી હોતો ।
દેહે ધરિતો આણી સોડિતો । નાનાપ્રકારેં ॥ ૩૦ ॥
યેકલાચિ નાના દેહે ધરી । યેકલાચિ નટે પરોપરી ।
નટ નાટ્યકળા કુસરી । ત્યાવિણ નાહીં ॥ ૩૧ ॥
યેકલાચિ જાલા બહુરૂપી । બહુરૂપી બહુસાક્ષપી ।
બહુરૂપેં બહુપ્રતાપી । આણી લંડી ॥ ૩૨ ॥
યેકલાચિ વિસ્તારલા કૈસા । પાહે બહુવિધ તમાસા ।
દંપત્યેંવિણ કૈસા । વિસ્તારલા ॥ ૩૩ ॥
સ્ત્રિયાંસ પાહિજે પુરુષ । પુરુષાસી પાહિજે સ્ત્રીવેષ ।
ઐસા આવડીચા સંતોષ । પરસ્પરેં ॥ ૩૪ ॥
સ્થૂળાચેં મૂળ તેં લિંગ । લિંગામધેં હેં પ્રસંગ ।
યેણેં પ્રકારેં જગ । પ્રત્યક્ષ ચાલે ॥ ૩૫ ॥
પુરુષાંચા જીવ સ્ત્રિયાંચી જીવી । ઐસી હોતે ઉઠાઠેવી ।
પરી યા સૂક્ષ્માચી ગોવી । સમજલી પાહિજે ॥ ૩૬ ॥
સ્થૂળાંકરિતાં વાટે ભેદ । સૂક્ષમીં આવઘેંચિ અભેદ ।
ઐસેં બોલણેં નિરુધ । પ્રત્યયા આલેં ॥ ૩૭ ॥
બાયકોનેં બાયકોસ ભોગિલેં । ઐસેં નાહીં કીં ઘડલેં ।
બાયકોસ અંતરી લાગલેં । ધ્યાન પુરુષાચેં ॥૩૮ ॥
સ્ત્રીસી પુરુષ પુરુષાસ વધુ । ઐસા આહે હા સમંધુ ।
યાકારણેં સૂક્ષ્મ સંવાદુ । સુક્ષ્મીં ચ આહે ॥ ૩૯ ॥
પુરુષૈછેમધેં પ્રકૃતી । પ્રકૃતીમધેં પુરુષવેક્તી ।
પ્રકૃતીપુરુષ બોલતી । યેણેં ન્યાયેં ॥ ૪૦ ॥
પિંડાવરૂન બ્રહ્માંડ પાહાવેં । પ્રચીતીનેં પ્રચીતીસ ઘ્યાવેં ।
ઉમજેના તરી ઉમજાવેં । વિવરાવિવરોં ॥ ૪૧ ॥
દ્વૈતૈછા હોતે મુળીં । તરી તે આલી ભૂમંડળીં ।
ભૂમંડળીં આણી મુળીં । રુજુ પાહાવેં ॥ ૪૨ ॥
યેથેં મોઠા જાલા સાક્ષેપ । ફિટલા શ્રોતયાંચા આક્ષેપ ।
જે પ્રકૃતીપુરુષાચેં રૂપ । નિવડોન ગેલેં ॥ ૪૩ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે મહદ્ભૂતનિરૂપણનામ સમાસ સાતવા
॥ સમાસ આઠવા : આત્મારામનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
નમૂં ગણપતી મંગળમૂર્તી । જયાચેનિ મતિસ્ફૂર્તી ।
લોક ભજની સ્તવન કરિતી । આત્મયાચેં ॥ ૧ ॥
નમૂં વૈખરી વાગેશ્વરી । અભ્યાંતરીં પ્રકાશ કરી ।
નાના ભરોવરી વિવરી । નાના વિદ્યા ॥ ૨ ॥
સકળ જનાંમધેં નામ । રામનામ ઉત્તમોત્તમ ।
શ્રમ જાઉની વિશ્રામ । ચંદ્રમૌળી પાવલા ॥ ૩ ॥
નામાચા મહિમા થોર । રૂપ કૈસેં ઉત્તરોત્તર ।
પરાત્પર પરમેશ્વર । ત્રયલોક્યધર્તા ॥ ૪ ॥
આત્મારામ ચહુંકડે । લોક વાવડે જિકડે તિકડે ।
દેહે પડે મૃત્ય ઘડે । આત્મયાવિણ ॥ ૫ ॥
જીવાત્મા શિવાત્મા પરમાત્મા । જગદાત્મા વિશ્વાત્મા ગુપ્તાત્મા ।
આત્મા અંતરત્મા સૂક્ષ્માત્મા । દેવદાનવમાનવીં ॥ ૬ ॥
સકળ માર્ગ ચાલતી બોલતી । અવતારપંગતીચી ગતી ।
આત્મ્યાકરિતાં હોત જાતી । બ્રહ્માદિક ॥ ૭ ॥
નાદરૂપ જોતીરૂપ । સાક્ષરૂપ સત્તારૂપ ।
ચૈતન્યરૂપ સસ્વરૂપ । દ્રષ્ટારૂપ જાણિજે ॥ ૮ ॥
નરોત્તમુ વિરોત્તમુ । પુરુષોત્તમુ રઘોત્તમુ ।
સર્વોત્તમુ ઉત્તમોત્તમુ । ત્રયલોક્યવાસી ॥ ૯ ॥
નાના ખતપટ આણી ચટપટ । નાના લટપટ આણિ ઝટપટ ।
આત્મા નસતાં સર્વ સપાટ । ચહુંકડે ॥ ૧૦ ॥
આત્મ્યાવિણ વેડેં કુડેં । અત્મ્યાવિણ મડેં બાપુડેં ।
આત્મ્યાવિણ થડેં રોકડેં । શરીરાચેં ॥ ૧૧ ॥
આત્મજ્ઞાની સમજે મનીં । પાહે જની આત્મયાલાગુની ।
ભુવની અથવા ત્રિભુવનીં । અત્મ્યાવિણેં વોસ ॥ ૧૨ ॥
પરમ સુંદર આણિ ચતુર । જાણે સકળ સારાસાર ।
આત્મ્યાવિણ અંધકાર । ઉભય લોકીં ॥ ૧૩ ॥
સર્વાંગીં સિધ સાવધ । નાના ભેદ નાના વેધ ।
નાના ખેદ આણી આનંદ । તેણેંચિકરિતાં ॥ ૧૪ ॥
રંક અથવા બ્રહ્માદિક । યેકચિ ચાલવી અનેક ।
પાહાવા નિત્યાનિત્યવિવેક । કોણ્હિયેકેં ॥ ૧૫ ॥
જ્યાચે ઘરી પદ્મિણી નારી । આત્મા તંવરી આવડી ધરી ।
આત્મા ગેલિયાં શરીરીં । તેજ કૈચેં ॥ ૧૬ ॥
આત્મા દિસેના ના ભાસેના । બાહ્યાકારેં અનુમાનેના ।
નાના મનાચ્યા કલ્પના । આત્મયાચેની ॥ ૧૭ ॥
આત્મા શરીરીં વાસ્તવ્ય કરી । અવઘેં બ્રહ્માંડ વિવરી ભરી ।
વાસના ભાવના પરોપરીં । કિતી મ્હણોની સાંગાવ્યા ॥ ૧૮ ॥
મનાચ્યા અનંત વૃત્તી । અનંત કલ્પના ધરિતી ।
અનંત પ્રાણી સાંગો કિતી । અંતર ત્યાંચેં ॥ ૧૯ ॥
અનંત રાજકારણેં ધરણેં । કુબુધી સુબુધી વિવરણેં ।
કળોં નેદણેં ચુકાવણેં । પ્રાણીમાત્રાસી ॥ ૨૦ ॥
યેકાસ યેક જપતી ટપતી । યેકાસ યેક ખપતી લપતી ।
શત્રુપણાચી સ્થિતી ગતી । ચહુંકડે ॥ ૨૧ ॥
પૃથ્વીમધેં પરોપરીં । યેકાસ યેક સિંતરી ।
કિત્તેક ભક્ત પરોપરીં । પરોપકાર કરિતી ॥ ૨૨ ॥
યેક આત્મા અનંત ભેદ । દેહેપરત્વેં ઘેતી સ્વાદ ।
આત્મા ઠાઈંચા અભેદ । ભેદ હિ ધરી ॥ ૨૩ ॥
પુરુષાસ સ્ત્રી પાહિજે । સ્ત્રીસ પુરુષ પાહિજે ।
નવરીસ નવરી પાહિજે । હેં તોં ઘડેના ॥ ૨૪ ॥
પુરુષાચા જીવ સ્ત્રીયાંચી જીવી । ઐસી નાહીં ઉઠાઠેવી ।
વિષયસુખાચી ગોવી । તેથેં ભેદ આહે ॥ ૨૫ ॥
જ્યા પ્રાણ્યાસ જો આહાર । તેથેંચિ હોતી તત્પર ।
પશૂચે આહારીં નર । અનાદરેં વર્તતી ॥ ૨૬ ॥
આહારભેદ દેહેભેદ । ગુપ્ત પ્રગટ ઉદંડ ભેદ ।
તૈસાચિ જાણાવા આનંદ । વેગળાલા ॥ ૨૭ ॥
સિંધુ ભૂગર્ભીંચીં નીરેં । ત્યા નીરામધીલ શરીરેં ।
આવર્ણોદકાચીં જળચરેં । અત્યંત મોઠી ॥ ૨૮ ॥
સૂક્ષ્મ દૃષ્ટીં આણિતાં મના । શરીરાચા અંત લાગેના ।
મા તો અંતરાત્મા અનુમાના । કૈસા યેતો ॥ ૨૯ ॥
દેહ્યાત્મયોગ શોધૂન પાહિલા । તેણેં કાંહીં અનુમાનલા ।
સ્થૂળસૂક્ષ્માચા ગલબલા । ગથાગોવી ॥ ૩૦ ॥
ગથાગોવી ઉગવાવ્યાકારણેં । કેલીં નાના નિરૂપણેં ।
અંતરાત્મા કૃપાળુપણેં । બહુતાં મુખેં બોલિલા ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે આત્મારામનિરૂપણનામ સમાસ આઠવા ॥
સમાસ નવવા : નાના ઉપાસનાનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
પૃથ્વીમધેં લોક નાના । ત્યાસ નાના ઉપાસના ।
ભાવાર્થેં પ્રવર્તલે ભજના । ઠાઈં ઠાઈં ॥ ૧ ॥
અપુલ્યા દેવાસ ભજતી । નાના સ્તુતી સ્તવનેં કરિતી ।
જે જે નિર્ગુણ મ્હણિતી । ઉપાસનેસી ॥ ૨ ॥
યાચા કૈસા આહે ભાવ । મજ સાંગિજે અભિપ્રાવ ।
અરે હા સ્તુતીચા સ્વભાવ । ઐસા આહે ॥ ૩ ॥
નિર્ગુણ મ્હણિજે બહુગુણ । બહુગુણી અંતરાત્મા જાણ ।
સકળ ત્યાચે અંશ હેં પ્રમાણ । પ્રચિત પાહા ॥ ૪ ॥
સકળ જનાસી માનાવેં તેં । યેકા અંતરાત્મ્યાસ પાવતેં ।
અધિકારપરત્વેં તેં । માન્ય કીજે ॥ ૫ ॥
શ્રોતા મ્હણે હા અનુમાન । મુળીં ઘાલાવેં જીવન ।
તેં પાવે પાનોપાન । હે સધ્યા પ્રચિતી ॥ ૬ ॥
વક્તા મ્હણે તુળસીવરી । ઉદક ઘાલાવેં પાત્રભરી ।
પરી ન થિરે નિમિષભરી । ભૂમીસ ભેદે ॥ ૭ ॥
થોરા વૃક્ષાસ કૈસેં કરાવેં । સેંડ્યા પાત્ર કૈસેં ન્યાવેં ।
યાચા અભિપ્રાવ દેવેં । મજ નિરોપાવા ॥ ૮ ॥
પ્રજન્યાચેં ઉદક પડતેં । તેં તોં મુળાકડે યેતેં ।
હાત ચિ પાવેના તેથેં । કાયે કરિતી ॥ ૯ ॥
સકળાસ મૂળ સાંપડે । ઐસેં પુણ્ય કૈચેં ઘડે ।
સાધુજનાચેં પવાડે । વિવેકીં મન ॥ ૧૦ ॥
તથાપી વૃક્ષાંચેનિ પડિપાડેં । જીવન ઘાલિતાં કોઠેં પડે ।
યે ગોષ્ટીચેં સાંકડેં । કાંહીંચ નાહીં ॥ ૧૧ ॥
માગીલ આશંકેચેં નિર્શન । હોતાં જાલેં સમાધાન ।
આતાં ગુણાસ નિર્ગુણ । કૈસેં મ્હણતી ॥ ૧૨ ॥
ચંચળપણેં વિકારલેં । સગુણ ઐસેં બોલિલેં ।
યેર તેં નિર્ગુણ ઉરલેં । ગુણાતીત ॥ ૧૩ ॥
વક્તા મ્હણે હા વિચાર । શોધૂન પાહાવેં સારાસાર ।
અંતરીં રાહાતાં નિર્ધાર । નાંવ નાહીં ॥ ૧૪ ॥
વિવેકેંચિ તો મુખ્ય રાજા । આણિ સેવકાચેં નાંવ રાજા ।
યાચા વિચાર સમજા । વેવાદ ખોટા ॥ ૧૫ ॥
કલ્પાંતપ્રળઈં જેં ઉરલેં । તેં નિર્ગુણ ઐસેં બોલિલેં ।
યેર તેં અવઘેંચિ જાલેં । માયેમધેં ॥ ૧૬ ॥
સેના શાહાર બાજાર । નાના યાત્રા લાહાનથોર ।
શબ્દ ઉઠતી અપાર । કૈસે નિવડાવે ॥ ૧૭ ॥
કાળામધેં પ્રજ્યન્યકાળ । મધ્યરાત્રીં હોતાં નિવળ ।
નાના જીવ બોલતી સકળ । કૈસે નિવડાવે ॥ ૧૮ ॥
નાના દેશ ભાષા મતેં । ભૂમંડળીં અસંખ્યાતેં ।
બહુ ઋષી બહુ મતેં । કૈસીં નિવડાવીં ॥ ૧૯ ॥
વૃષ્ટી હોતાં ચ અંકુર । સૃષ્ટીવરી નિઘતી અપાર ।
નાના તરુ લાહાનથોર । કૈસે નિવડાવે ॥ ૨૦ ॥
ખેચરેં ભૂચરેં જળચરેં । નાના પ્રકારીંચીં શરીરેં ।
નાન રંગ ચિત્રવિચિત્રેં । કૈસી નિવડાવીં ॥ ૨૧ ॥
કૈસેં દૃશ્ય આકારલેં । નાનાપરીં વિકારલેં ।
ઉદંડચિ પૈસાવલેં । કૈસેં નિવડાવેં ॥ ૨૨ ॥
પોકળીમધેં ગંધર્વનગરેં । નાના રંગ લાહનથોરેં ।
બહુ વેક્તિ બહુ પ્રકારેં । કૈસીં નિવડાવીં ॥ ૨૩ ॥
દિવસરજનીચે પ્રકાર । ચાંદિણેં આણી અંધકાર ।
વિચાર આણી અવિચાર । કૈસા નિવડાવા ॥ ૨૪ ॥
વિસર આણી આઠવણ । નેમસ્ત આણી બાષ્કળપણ ।
પ્રચિત આણી અનુમાન । યેણેં રિતીં ॥ ૨૫ ॥
ન્યાય આણી અન્યાય । હોય આણી ન હોયે ।
વિવેકેંવિણ કાયે । ઉમજોં જાણે ॥ ૨૬ ॥
કાર્યકર્તા આણી નિકામી । શૂર આણી કુકર્મી ।
ધર્મી આણી અધર્મી । કળલા પાહિજે ॥ ૨૭ ॥
ધનાઢ્ય આણિ દિવાળખોર । સાવ આણિ તશ્કર ।
ખરેં ખોટેં હા વિચાર । કળલા પાહિજે ॥ ૨૮ ॥
વરિષ્ઠ આણિ કનિષ્ઠ । ભ્રષ્ટ આણી અંતરનિષ્ઠ ।
સારાસાર વિચાર પષ્ટ । કળલા પાહિજે ॥ ૨૯ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે નાના ઉપાસનાનિરૂપણનામ સમાસ નવવા ॥
સમાસ દહાવા : ગુણભૂતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામસમર્થ ॥
પંચભૂતેં ચાલે જગ । પંચભૂતાંચી લગબગ ।
પંચભૂતેં ગેલિયાં મગ । કાયે આહે ॥ ૧ ॥
શ્રોતા વક્તયાસ બોલે । ભૂતાંચે મહિમે વાઢવિલે ।
આણિ ત્રિગુણ કોઠેં ગેલે । સાંગા સ્વામી ॥ ૨ ॥
અંતરાત્મા પાંચવે ભૂત । ત્રિગુણ ત્યાચેં અંગભૂત ।
સાવધ કરૂનિયાં ચિત્ત । બરેં પાહેં ॥ ૩ ॥
ભૂત મ્હણિજે જિતુકેં જાલેં । ત્રિગુણ જાલ્યાંત આલે ।
ઇતુકેન મૂળ ખંડલેં । આશંકેચેં ॥ ૪ ॥
ભૂતાંવેગળેં કાંહીં નાહીં । ભૂતજાત હેં સર્વ હિ ।
યેકાવેગળેં યેક કાંહીં । ઘડેચિના ॥ ૫ ॥
આત્મ્યાચેની જાલા પવન । પવનાચેન પ્રગટે અગ્ન ।
અગ્નીપાસૂન જીવન । ઐસેં બોલતી ॥ ૬ ॥
જીવન આવઘેં ડબાબિલેં । તેં રવિમંડળેં આળલેં ।
વન્હીવાયોચેન જાલેં । ભૂમંડળ ॥ ૭ ॥
વન્હી વાયો રવી નસ્તાં । તરી હોતે ઉદંડ સીતળતા ।
તે સીતળતેમધેં ઉષ્ણતા । યેણેં ન્યાયેં ॥ ૮ ॥
આવઘેં વર્માસી વર્મ કેલેં । તરીચ યેવઢેં ફાંપાવલેં ।
દેહેમાત્ર તિતુકેં જાલેં । વર્માકરિતાં ॥ ૯ ॥
આવઘેં સીતળચિ અસતેં । તરી પ્રાણીમાત્ર મરોની જાતેં ।
આવઘ્યા ઉષ્ણેંચિ કરપતે । સકળ કાંહીં ॥ ૧૦ ॥
ભૂમંડળ આળોન ગોઠલેં । તેં રવિકિર્ણેં વાળોન ગેલેં ।
મગ સહજ ચિ દેવેં રચિલેં । ઉપાયાસી ॥ ૧૧ ॥
મ્હણોની કેલા પ્રજ્યન્યકાળ । થંડ જાલેં ભૂમંડળ ।
પુઢેંઉષ્ણ કાંહીં સીતળ । સીતકાળ જાણાવા ॥ ૧૨ ॥
સીતકાળેં કષ્ટલે લોક । કર્પોન ગેલેં વૃક્ષાદિક ।
મ્હણોન પુઢેં કૌતુક । ઉષ્ણકાળાચેં ॥ ૧૩ ॥
ત્યાહિમધેં પ્રાતઃકાળ । માધ્યાનકાળ સાયંકાળ ।
સીતકાળ ઉષ્ણકાળ । નિર્માણ કેલે ॥ ૧૪ ॥
ઐસેં યેકામાગેં યેક કેલેં । વિલેનેં નેમસ્ત લાવિલેં ।
યેણેંકરિતાં જગલે । પ્રાણીમાત્ર ॥ ૧૫ ॥
નાના રસેં રોગ કઠિણ । મ્હણોની ઔષધી કેલ્યા નિર્માણ ।
પરંતુ સૃષ્ટીચેં વિવરણ । કળલેં પાહિજે ॥ ૧૬॥
દેહેમૂળ રક્ત રેત । ત્યા આપાચે હોતી દાત ।
ઐસીચ ભૂમંડળીં પ્રચિત । નાના રત્નાંચી ॥ ૧૭ ॥
સકળાંસી મૂળ જીવન બાંધા । જીવનેં ચાલે સકળ ધંદા ।
જીવનેંવિણ હરિગોવિંદા । પ્રાણી કૈચે ॥ ૧૮ ॥
જીવનાચેં મુક્તાફળ । શુક્રાસારિખેં સુઢાળ ।
હિરે માણિકે ઇંદ્રનીળ । તે જળેં જાલે ॥ ૧૯ ॥
મહિમા કોણાચા સાંગાવા । જાલા કર્દમુચિ આઘવા ।
વેગળવેગળુ નિવડાવા । કોણ્યા પ્રકારેં ॥ ૨૦ ॥
પરંતુ બોલિલેં કાંહીંયેક । મનાસ કળાવયા વિવેક ।
જનામધેં તાર્કિક લોક । સમજતી આઘવેં ॥ ૨૧ ॥
આવઘેં સમજલેં હેં ઘડેના । શાસ્ત્રાંશાસ્ત્રાંસીં પડેના ।
અનુમાનેં નિશ્ચય હોયેના । કાંહીંયેક ॥ ૨૨ ॥
અગાધ ગુણ ભગવંતાચે । શેષ વર્ણૂં ન શકે વાચેં ।
વેદવિધી તેહિ કાચે । દેવેંવિણ ॥ ૨૩ ॥
આત્મારામ સકળાં પાળી । આવઘેં ત્રયલોક્ય સાંભાળી ।
તયા યેકેંવિણ ધુળી । હોયે સર્વત્રાંચી ॥ ૨૪ ॥
જેથેં આત્મારામ નાહીં । તેથેં ઉરોં ન શકે કાંહીં ।
ત્રયલોકીચે પ્રાણી સર્વ હિ । પ્રેતરૂપી ॥ ૨૫ ॥
આત્મા નસ્તાં યેતી મરણેં । આત્મ્યાવિણ કૈચેં જિણેં ।
બરા વિવેક સમજણેં । અંતર્યામીં ॥ ૨૬ ॥
સમજણેં જેં વિવેકાચેં । તેંહિ આત્મ્યાવિણ કૈચેં ।
કોણીયેકેં જગદીશાચેં । ભજન કરાવેં ॥ ૨૭ ॥
ઉપાસના પ્રગટ જાલી । તરી હે વિચારણા કળલી ।
યાકારણેં પાહિજે કેલી । વિચારણા દેવાચી ॥ ૨૮ ॥
ઉપાસનેચા મોઠા આશ્રયો । ઉપાસનેવિણ નિરાશ્રયો ।
ઉદંડ કેલેં તરી તો જયો । પ્રાપ્ત નાહીં ॥ ૨૯ ॥
સમર્થાચી નાહીં પાઠી । તયાસ ભલતાચ કુટી ।
યાકારણેં ઉઠાઉઠી । ભજન કરાવેં ॥ ૩૦ ॥
ભજન સાધન અભ્યાસ। યેણેં પાવિજે પરલોકાસ ।
દાસ મ્હણે હા વિશ્વાસ । ધરિલા પાહિજે ॥ ૩૧ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ગુણભૂતનિરૂપણનામ સમાસ દહાવા ॥
॥ દશક સોળાવા સમાપ્ત ॥

Explore More