The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 2

(Dasbodh Dashak 2 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 2 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 2. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for पढतमूर्खलक्षण.

#of 501
દશક દુસરા : મૂર્ખલક્ષણાંચા
સમાસ પહિલા : મૂર્ખલક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : ઉત્તમ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ તિસરા : કુવિદ્યા લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ ચવથા : ભક્તિ નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ પાચવા : રજોગુણ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ સહાવા : તમોગુણ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ સાતવા : સત્ત્વગુણ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ આઠવા : સદ્વિદ્યા નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ નવવા : વિરક્ત લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ દહાવા : પઢતમુર્ખ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
સમાસ પહિલા : મૂર્ખલક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
ૐ નમોજિ ગજાનના । યેકદંતા ત્રિનયના ।
કૃપાદૃષ્ટિ ભક્તજના અવલોકાવેં ॥ ૧॥
તુજ નમૂં વેદમાતે । શ્રીશારદે બ્રહ્મસુતે ।
અંતરી વસે કૃપાવંતે । સ્ફૂર્તિરૂપેં ॥ ૨॥
વંદૂન સદ્ગુરુચરણ । કરૂન રઘુનાથસ્મરણ ।
ત્યાગાર્થ મૂર્ખલક્ષણ । બોલિજેલ ॥ ૩॥
યેક મૂર્ખ યેક પઢતમૂર્ખ । ઉભય લક્ષણીં કૌતુક ।
શ્રોતીં સાદર વિવેક । કેલા પાહિજે ॥ ૪॥
પઢતમૂર્ખાચેં લક્ષણ । પુઢિલે સમાસીં નિરૂપણ ।
સાઅવધ હોઊનિ વિચક્ષણ । પરિસોત પુઢેં ॥ ૫॥
આતાં પ્રસ્તુત વિચાર । લક્ષણેં સાંગતાં અપાર ।
પરિ કાંહીં યેક તત્પર । હોઊન ઐકા ॥ ૬॥
જે પ્રપંચિક જન । જયાંસ નાહીં આત્મજ્ઞાન ।
જે કેવળ અજ્ઞાન । ત્યાંચીં લક્ષણેં ॥ ૭॥
જન્મલા જયાંચે ઉદરીં । તયાસિ જો વિરોધ કરી ।
સખી મનિલી અંતુરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૮॥
સાંડૂન સર્વહી ગોત । સ્ત્રીઆધેન જીવિત ।
સાંગે અંતરીંચી માત । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૯॥
પરસ્ત્રીસીં પ્રેમા ધરી । શ્વશુરગૃહી વાસ કરી ।
કુળેંવિણ કન્યા વરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૦॥
સમર્થાવરી અહંતા । અંતરીં માની સમતા ।
સામર્થ્યેંવિણ કરી સત્તા । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૧॥
આપલી આપણ કરી સ્તુતી । સ્વદેશીં ભોગી વિપત્તિ ।
સાંગે વડિલાંચી કીર્તી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૨॥
અકારણ હાસ્ય કરી । વિવેક સાંગતાં ન ધરી ।
જો બહુતાંચા વૈરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૩॥
આપુલીં ધરૂનિયાં દુરી । પરાવ્યાસીં કરી મીત્રી ।
પરન્યૂન બોલે રાત્રીં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૪॥
બહુત જાગતે જન । તયાંમધ્યેં કરી શયન ।
પરસ્થળીં બહુ ભોજન- । કરી, તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૫॥
માન અથવા અપમાન । સ્વયેં કરી પરિચ્છિન્ન ।
સપ્ત વેસનીં જયાચેં મન । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૬॥
ધરૂન પરાવી આસ । પ્રેત્ન સાંડી સાવકાસ ।
નિસુગાઈચા સંતોષ- । માની, તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૭॥
ઘરીં વિવેક ઉમજે । આણિ સભેમધ્યેં લાજે ।
શબ્દ બોલતાં નિર્બુજે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૮॥
આપણાહૂન જો શ્રેષ્ઠ । તયાસીં અત્યંત નિકટ ।
સિકવેણેચા માની વીટ । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૧૯॥
નાયેકે ત્યાંસી સિકવી । વડિલાંસી જાણીવ દાવી ।
જો આરજાસ ગોવી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૦॥
યેકાયેકીં યેકસરા । જાલા વિષઈં નિલાજિરા ।
મર્યાદા સાંડૂન સૈરા- । વર્તે, તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૧॥
ઔષધ ન ઘે અસોન વેથા । પથ્ય ન કરી સર્વથા ।
ન મિળે આલિયા પદાર્થા । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૨ ।
સંગેંવિણ વિદેશ કરી । વોળખીવિણ સંગ ધરી ।
ઉડી ઘાલી માહાપુરીં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૩॥
આપણાસ જેથેં માન । તેથેં અખંડ કરી ગમન ।
રક્ષૂં નેણે માનાભિમાન । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૪॥
સેવક જાલા લક્ષ્મીવંત । તયાચા હોય અંકિત ।
સર્વકાળ દુશ્ચિત્ત । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૫॥
વિચાર ન કરિતાં કારણ । દંડ કરી અપરાધેંવિણ ।
સ્વલ્પાસાઠીં જો કૃપણ । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૬॥
દેવલંડ પિતૃલંડ । શક્તિવીણ કરી તોડ ।
જ્યાચે મુખીં ભંડઉભંડ । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૭॥
ઘરીચ્યાવરી ખાય દાઢા । બાહેરી દીન બાપુડા ।
ઐસા જો કાં વેડ મૂઢા । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૮॥
નીચ યાતીસીં સાંગાત । પરાંગનેસીં યેકાંત ।
માર્ગેં જાય ખાત ખાત । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૨૯॥
સ્વયેં નેણે પરોપકાર । ઉપકારાચા અનોપકાર ।
કરી થોડેં બોલે ફાર । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૦॥
તપીળ ખાદાડ આળસી । કુશ્ચીળ કુટીળ માનસીં ।
ધારીષ્ટ નાહીં જયાપાસીં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૧॥
વિદ્યા વૈભવ ના ધન । પુરુષાર્થ સામર્થ્ય ના માન ।
કોરડાચ વાહે અભિમાન । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૨॥
લંડી લટિકા લાબાડ । કુકર્મી કુટીળ નિચાડ ।
નિદ્રા જયાચી વાડ । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૩॥
ઉંચીં જાઊન વસ્ત્ર નેસે । ચૌબારાં બાહેરી બૈસે ।
સર્વકાળ નગ્ન દિસે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૪॥
દંત ચક્ષુ આણી ઘ્રાણ । પાણી વસન આણી ચરણ ।
સર્વકાળ જયાચે મળિણ । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૫॥
વૈધૃતિ આણી વિતિપાત । નાના કુમુહૂર્તેં જાત ।
અપશકુનેં કરી ઘાત । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૬॥
ક્રોધેં અપમાનેં કુબુદ્ધિ । આપણાસ આપણ વધી ।
જયાસ નાહીં દૃઢ બુદ્ધિ । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૭॥
જિવલગાંસ પરમ ખેદી । સુખાચા શબ્દ તોહિ નેદી ।
નીચ જનાસ વંદી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૮॥
આપણાસ રાખે પરોપરી । શરણાગતાંસ અવ્હેરી ।
લક્ષ્મીચા ભરવસા ધરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૩૯॥
પુત્ર કળત્ર આણી દારા । ઇતુકાચિ માનુનિયાં થારા ।
વિસરોન ગેલા ઈશ્વરા । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૦॥
જૈસેં જૈસેં કરાવેં । તૈસેં તૈસેં પાવાઅવેં ।
હે જયાસ નેણવે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૧॥
પુરુષાચેનિ અષ્ટગુણેં । સ્ત્રિયાંસ ઈશ્વરી દેણેં ।
ઐશા કેલ્યા બહુત જેણેં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૨॥
દુર્જનાચેનિ બોલેં । મર્યાદા સાંડૂન ચાલે ।
દિવસા ઝાંકિલે ડોળે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૩॥
દેવદ્રોહી ગુરુદ્રોહી । માતૃદ્રોહી પિતૃદ્રોહી ।
બ્રહ્મદ્રોહી સ્વામીદ્રોહી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૪॥
પરપીડેચેં માની સુખ । પસસંતોષાચેં માની દુઃખ ।
ગેલે વસ્તૂચા કરી શોક । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૫॥
આદરેંવિણ બોલણેં । ન પુસતાં સાઅક્ષ દેણેં ।
નિંદ્ય વસ્તુ આંગિકારણેં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૬॥
તુક તોડૂન બોલે । માર્ગ સાંડૂન ચાલે ।
કુકર્મી મિત્ર કેલે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૭॥
પત્ય રાખોં નેણેં કદા । વિનોદ કરી સર્વદા ।
હાસતાં ખિજે પેટે દ્વંદા । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૮॥
હોડ ઘાલી અવઘડ । કાજેંવિણ કરી બડબડ ।
બોલોંચિ નેણે મુખજડ । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૪૯॥
વસ્ત્ર શાસ્ત્ર દોની નસે । ઉંચે સ્થળીં જાઊન બૈસે ।
જો ગોત્રજાંસ વિશ્વાસે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૦॥
તશ્કરાસી વોળખી સાંગે । દેખિલી વસ્તુ તેચિ માગે ।
આપલેં આન્હીત કરી રાગેં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૧॥
હીન જનાસીં બરોબરી । બોલ બોલે સરોત્તરીં ।
વામહસ્તેં પ્રાશન કરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૨॥
સમર્થાસીં મત્સર ધરી । અલભ્ય વસ્તૂચા હેવા કરી ।
ઘરીચા ઘરીં કરી ચોરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૩॥
સાંડૂનિયાં જગદીશા । મનુષ્યાચા માની ભર્વસા ।
સાર્થકેંવિણ વેંચી વયસા । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૪॥
સંસારદુઃખાચેનિ ગુણેં । દેવાસ ગાળી દેણેં ।
મૈત્રાચેં બોલે ઉણેં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૫॥
અલ્પ અન્યાય ક્ષ્મા ન કરી । સર્વકાળ ધારકીં ધરી ।
જો વિસ્વાસઘાત કરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૬॥
સમર્થાચે મનીંચે તુટે । જયાચેનિ સભા વિટે ।
ક્ષણા બરા ક્ષણા પાલટે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૭॥
બહુતાં દિવસાંચે સેવક । ત્યાગૂન ઠેવી આણિક ।
જ્યાચી સભા નિર્નાયેક । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૮॥
અનીતીનેં દ્રવ્ય જોડી । ધર્મ નીતિ ન્યાય સોડી ।
સંગતીચેં મનુષ્ય તોડી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૫૯॥
ઘરીં અસોન સુંદરી । જો સદાંચા પરદ્વારી ।
બહુતાંચે ઉચ્છિષ્ટ અંગીકારી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૦॥
આપુલેં અર્થ દુસર્યાપાસીં । આણી દુસર્યાચેં અભિળાસી ।
પર્વત કરી હીનાસી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૧॥
અતિતાચા અંત પાહે । કુગ્રામામધેં રાહે ।
સર્વકાળ ચિંતા વાહે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૨॥
દોઘે બોલત અસતી જેથેં । તિસરા જાઊન બૈસે તેથેં ।
ડોઈ ખાજવી દોહીં હાતેં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૩॥
ઉદકામધેં સાંડી ગુરળી । પાયેં પાયેં કાંડોળી ।
સેવા કરી હીન કુળીં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૪॥
સ્ત્રી બાળકા સલગી દેણેં । પિશાચ્યા સન્નિધ બૈસણેં ।
મર્યાદેવિણ પાળી સુણેં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૫॥
પરસ્ત્રીસીં કળહ કરી । મુકી વસ્તુ નિઘાતેં મારી ।
મૂર્ખાચી સંગતી ધરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૬॥
કળહ પાહાત ઉભા રાહે । તોડવિના કૌતુક પાહે ।
ખરેં અસ્તા ખોટેં સાહે । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૭॥
લક્ષ્મી આલિયાવરી । જો માગીલ વોળખી ન ધરી ।
દેવીં બ્રાહ્મણીં સત્તા કરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૮॥
આપલેં કાજ હોયે તંવરી । બહુસાલ નમ્રતા ધરી ।
પુઢીલાંચેં કાર્ય ન કરી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૬૯॥
અક્ષરેં ગાળૂન વાચી । કાં તેં ઘાલી પદરિચીં ।
નીઘા ન કરી પુસ્તકાચી । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૭૦॥
આપણ વાચીના કધીં । કોણાસ વાચાવયા નેદી ।
બાંધોન ઠેવી બંદીં । તો યેક મૂર્ખ ॥ ૭૧॥
ઐસીં હેં મૂર્ખલક્ષણેં । શ્રવણેં ચાતુર્ય બાણે ।
ચીત્ત દેઉનિયાં શહાણે । ઐકતી સદા ॥ ૭૨॥
લક્ષણેં અપાર અસતી । પરી કાંહીં યેક યેથામતી ।
ત્યાગાર્થ બોલિલેં શ્રોતીં । ક્ષ્મા કેલેં પાહિજે ॥ ૭૩॥
ઉત્તમ લક્ષણેં ઘ્યાવીં । મૂર્ખલક્ષણેં ત્યાગાવીં ।
પુઢિલે સમાસી આઘવીં । નિરોપિલીં ॥ ૭૪॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે મૂર્ખલક્ષણનામ સમાસ પહિલા ॥ ૧॥
સમાસ દુસરા : ઉત્તમ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
શ્રોતાં વ્હાવેં સાવધાન । આતાં સાંગતોં ઉત્તમ ગુણ ।
જેણેં કરિતાં બાણે ખુણ । સર્વજ્ઞપણાચી ॥ ૧॥
વાટ પુસલ્યાવિણ જાઊં નયે । ફળ વોળખિલ્યાવિણ ખાઊં નયે ।
પડિલી વસ્તુ ઘેઊં નયે । યેકાયેકીં ॥ ૨॥
અતિ વાદ કરૂં નયે । પોટીં કપટ ધરૂં નયે ।
શોધલ્યાવિણ કરૂં નયે । કુળહીન કાંતા ॥ ૩॥
વિચારેંવિણ બોલોં નયે । વિવંચનેવિણ ચાલોં નયે ।
મર્યાદેવિણ હાલોં નયે । કાંહીં યેક ॥ ૪॥
પ્રીતીવિણ રુસોં નયે । ચોરાસ વોળખી પુસોં નયે ।
રાત્રી પંથ ક્રમૂં નયે । યેકાયેકીં ॥ ૫॥
જનીં આર્જવ તોડૂં નયે । પાપદ્રવ્ય જોડૂં નયે ।
પુણ્યમાર્ગ સોડૂં નયે । કદાકાળીં ॥ ૬॥
નિંદા દ્વેષ કરૂં નયે । અસત્સંગ ધરૂં નયે ।
દ્રવ્યદારા હરૂં નયે । બળાત્કારેં ॥ ૭॥
વક્તયાસ ખોદૂં નયે । ઐક્યતેસી ફોડૂં નયે ।
વિદ્યાઅભ્યાસ સોડૂં નયે । કાંહીં કેલ્યા ॥ ૮॥
તોંડાળાસિ ભાંડોં નયે । વાચાળાસી તંડોં નયે ।
સંતસંગ ખંડૂં નયે । અંતર્યામીં ॥ ૯॥
અતિ ક્રોધ કરૂં નયે । જિવલગાંસ ખેદૂં નયે ।
મનીં વીટ માનૂં નયે । સિકવણેચા ॥ ૧૦॥
ક્ષણાક્ષણાં રુસોં નયે । લટિકા પુરુષાર્થ બોલોં નયે ।
કેલ્યાવિણ સાંગોં નયે । આપલા પરાક્રમુ ॥ ૧૧॥
બોલિલા બોલ વિસરોં નયે । પ્રસંગી સામર્થ્ય ચુકોં નયે ।
કેલ્યાવિણ નિખંદૂં નયે । પુઢિલાંસિ કદા ॥ ૧૨॥
આળસેં સુખ માનૂં નયે । ચાહાડી મનાસ આણૂં નયે ।
શોધિલુઆવિણ કરૂં નયે । કાર્ય કાંહીં ॥ ૧૩॥
સુખા આંગ દેઊં નયે । પ્રેત્ન પુરુષેં સાંડૂં નયે ।
કષ્ટ કરિતાં ત્રાસોં નયે । નિરંતર ॥ ૧૪॥
સભેમધ્યેં લાજોં નયે । બાષ્કળપણેં બોલોં નયે ।
પૈજ હોડ ઘાલૂં નયે । કાહીં કેલ્યા ॥ ૧૫॥
બહુત ચિંતા કરૂં નયે । નિસુગપણેં રાહોં નયે ।
પરસ્ત્રીતેં પાહોં નયે । પાપબુદ્ધી ॥ ૧૬॥
કોણાચા ઉપકાર ઘેઊં નયે । ઘેતલા તરી રાખોં નયે ।
પરપીડા કરૂં નયે । વિસ્વાસઘાત ॥ ૧૭॥
શોચ્યેંવિણ અસોં નયે । મળિણ વસ્ત્ર નેસોં નયે ।
જણારાસ પુસોં નયે । કોઠેં જાતોસ મ્હણૌની ॥ ૧૮॥
વ્યાપકપણ સાંડૂં નયે । પરાધેન હોઊં નયે ।
આપલેં વોઝેં ઘાલૂં નયે । કોણીયેકાસી ॥ ૧૯॥
પત્રેંવિણ પર્વત કરૂં નયે । હીનાચેં રુણ ઘેઊં નયે ।
ગોહીવિણ જાઊં નયે । રાજદ્વારા ॥ ૨૦॥
લટિકી જાજૂ ઘેઊં નયે । સભેસ લટિકેં કરૂં નયે ।
આદર નસ્તાં બોલોં નયે । સ્વભાવિક ॥ ૨૧॥
આદખણેપણ કરૂં નયે । અન્યાયેંવિણ ગાંજૂં નયે ।
અવનીતીનેં વર્તોં નયે । આંગબળેં ॥ ૨૨॥
બહુત અન્ન ખાઊં નયે । બહુત નિદ્રા કરૂં નયે ।
બહુત દિવસ રાહૂં નયે । પિસુણાચેથેં ॥ ૨૩॥
આપલ્યાચી ગોહી દેઊં નયે । આપલી કીર્તી વર્ણૂં નયે ।
આપલેં આપણ હાંસોં નયે । ગોષ્ટી સાંગોની ॥ ૨૪॥
ધૂમ્રપાન ઘેઊં નયે । ઉન્મત્ત દ્રવ્ય સેવૂં નયે ।
બહુચકાસીં કરૂં નયે । મૈત્રી કદા ॥ ૨૫॥
કામેંવિણ રાહોં નયે । નીચ ઉત્તર સાહોં નયે ।
આસુદેં અન્ન સેઊં નયે । વડિલાંચેંહિ ॥ ૨૬॥
તોંડીં સીવી અસોં નયે । દુસર્યાસ દેખોન હાંસોં નયે ।
ઉણેં અંગીં સંચારોં નયે । કુળવંતાચે ॥ ૨૭॥
દેખિલી વસ્તુ ચોરૂં નયે । બહુત કૃપણ હોઊં નયે ।
જિવલગાંસી કરૂં નયે । કળહ કદા ॥ ૨૮॥
યેકાચા ઘાત કરૂં નયે । લટિકી ગોહી દેઊં નયે ।
અપ્રમાણ વર્તોં નયે । કદાકાળીં ॥ ૨૯॥
ચાહાડી ચોરી ધરૂં નયે । પરદ્વાર કરૂં નયે ।
માગેં ઉણેં બોલોં નયે । કોણીયેકાચેં ॥ ૩૦॥
સમઈં યાવા ચુકોં નયે । સત્વગુણ સાંડૂં નયે ।
વૈરિયાંસ દંડૂં નયે । શરણ આલિયાં ॥ ૩૧॥
અલ્પધનેં માજોં નયે । હરિભક્તીસ લાજોં નયે ।
મર્યાદેવિણ ચાલોં નયે । પવિત્ર જનીં ॥ ૩૨॥
મૂર્ખાસીં સંમંધ પડોં નયે । અંધારીં હાત ઘાલૂં નયે ।
દુશ્ચિતપણેં વિસરોં નયે । વસ્તુ આપુલી ॥ ૩૩॥
સ્નાનસંધ્યા સાંડૂં નયે । કુળાચાર ખંડૂં નયે ।
અનાચાર માંડૂં નયે । ચુકુરપણેં ॥ ૩૪॥
હરિકથા સાંડૂં નયે । નિરૂપણ તોડૂં નયે ।
પરમાર્થાસ મોડૂં નયે । પ્રપંચબળેં ॥ ૩૫॥
દેવાચા નવસ બુડઊં નયે । આપલા ધર્મ ઉડઊં નયે ।
ભલતે ભરીં ભરોં નયે । વિચારેંવિણ ॥ ૩૬॥
નિષ્ઠુરપણ ધરૂં નયે । જીવહત્યા કરૂં નયે ।
પાઉસ દેખોન જાઊં નયે । અથવા અવકાળીં ॥ ૩૭॥
સભા દેખોન ગળોં નયે । સમઈં ઉત્તર ટળોં નયે ।
ધિઃકારિતાં ચળોં નયે । ધારિષ્ટ આપુલેં ॥ ૩૮॥
ગુરુવિરહિત અસોં નયે । નીચ યાતીચા ગુરુ કરૂં નયે ।
જિણેં શાશ્વત માનૂં નયે । વૈભવેંસીં ॥ ૩૯॥
સત્યમાર્ગ સાંડૂં નયે । અસત્ય પંથેં જાઊં નયે ।
કદા અભિમાન ઘેઊં નયે । અસત્યાચા ॥ ૪૦॥
અપકીર્તિ તે સાંડાવી । સદ્કીર્તિ વાઢવાવી ।
વિવેકેં દૃઢ ધરાવી । વાટ સત્યાચી ॥ ૪૧॥
નેઘતાં હે ઉત્તમ ગુણ । તેં મનુષ્ય અવલક્ષણ ।
ઐક તયાંચે લક્ષણ । પુઢિલે સમાસીં ॥ ૪૨॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ઉત્તામલક્ષણનામ સમાસ દુસરાઅ ॥ ૨॥
સમાસ તિસરા : કુવિદ્યા લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
ઐકા કુવિદ્યેચીં લક્ષણેં । અતિ હીનેં કુલક્ષણેં ।
ત્યાગાર્થ બોલિલીં તે શ્રવણેં । ત્યાગ ઘડે ॥ ૧॥
ઐકા કુવિદ્યેચા પ્રાણી । જન્મા યેઊન કેલી હાની ।
સાંગિજેલ યેહીં લક્ષણીં । વોળખાવા ॥ ૨॥
કુવિદ્યેચા પ્રાણી અસે । તો કઠિણ નિરૂપણેં ત્રાસે ।
અવગુણાચી સમૃદ્ધિ અસે । મ્હણૌનિયાં ॥ ૩॥
મેદ્સ્કિપ્ શ્લોક ॥ દંભો દર્પો । અભિમાનશ્ચ ક્રોધઃ પારુષ્યમેવ ચ ।
અજ્ઞાનં ચાભિજાતસ્ય પાર્થ સંપદમાસુરીમ્ ॥ મેદ્સ્કિપ્ કામ ક્રોધ મદ મત્સર ।
લોભ દંભ તિરસ્કાર । ગર્વ તાઠા અહંકાર । દ્વેષ વિષાદ વિકલ્પી ॥ ૪॥
આશા મમતા તૃષ્ણા કલ્પના । ચિંતા અહંતા કામના ભાવના ।
અસૂય અવિજ્ઞા ઈષણા વાસના । અતૃપ્તી લોલંગતા ॥ ૫॥
ઇછ્યા વાંછ્યા ચિકિછ્યા નિંદા । આનિત્ય ગ્રામણી મસ્તી સદા ।
જાણીવ અવજ્ઞા વિપત્તી આપદા । દુર્વૃત્તી દુર્વાસના ॥ ૬॥
સ્પર્ધા ખટપટ આણિ ચટચટ । તર઼ે ઝટપટ આણી વટવટ ।
સદા ખટપટ આણી લટપટ । પરમ વેથા કુવિદ્યા ॥ ૭॥
કુરૂપ આણી કુલક્ષણ । અશક્ત આણી દુર્જન ।
દરિદ્રી આણી કૃપણ । આતિશયેંસીં ॥ ૮॥
આળસી આણી ખાદાડ । દુર્બળ આણી લાતાડ ।
તુટક આણી લાબાડ । આતિશયેંસીં ॥ ૯॥
મૂર્ખ આણી તપીળ । વેડેં આણી વાચાળ ।
લટિકેં આણી તોંડાળ । આતિશયેંસીં ॥૧૦॥
નેણે આણી નાયકે । ન યે આણી ન સીકે ।
ન કરી આણી ન દેખે । અભ્યાસ દૃષ્ટી ॥ ૧૧॥
અજ્ઞાન આણી અવિસ્વાસી । છળવાદી આણી દોષી ।
અભક્ત આણી ભક્તાંસી । દેખોં સકેના ॥ ૧૨॥
પાપી આણી નિંદક । કષ્ટી આણી ઘાતક ।
દુઃખી આણી હિંસક । આતિશયેંસીં ॥ ૧૩॥
હીન આણી કૃત્રિમી । રોગી આણી કુકર્મી ।
આચંગુલ આણી અધર્મી । વાસના રમે ॥ ૧૪॥
હીન દેહ આણી તાઠા । અપ્રમાણ આણી ફાંટા ।
બાષ્કળ આણી કરંટા । વિવેક સાંગે ॥ ૧૫॥
લંડી આણી ઉન્મત્ત । નિકામી આણી ડુલ્લત ।
ભ્યાડ આણી બોલત । પરાક્રમુ ॥ ૧૬॥
કનિષ્ઠ આણી ગર્વિષ્ઠ । નુપરતેં આણી નષ્ટ ।
દ્વેષી આણી ભ્રષ્ટ । આતિશયેંસીં ॥ ૧૭॥
અભિમાની આણી નિસંગળ । વોડગસ્ત આણી ખળ ।
દંભિક આણી અનર્ગળ । આતિશયેંસીં ॥ ૧૮॥
વોખટે આણી વિકારી । ખોટે આણી અનોપકારી ।
અવલક્ષ્ણ આણી ધિઃકારી । પ્રાણિમાત્રાંસી ॥ ૧૯॥
અલ્પમતી આણી વાદક । દીનરૂપ આણિ ભેદક ।
સૂક્ષ્મ આણી ત્રાસક । કુશબ્દેં કરૂનિ ॥ ૨૦॥
કઠિણવચની કર્કશવચની । કાપટ્યવચની સંદેહવચની ।
દુઃખવચની તીવ્રવચની । ક્રૂર નિષ્ઠુર દુરાત્મા ॥ ૨૧॥
ન્યૂનવચની પૈશૂન્યવચની । અશુભવચની અનિત્યવચની ।
દ્વેષવચની અનૃત્યવચની । બાષ્કળવચની ધિઃકારુ ॥ ૨૨॥
કઓઅટી કુટીળ ગાઠ્યાળ । કુર્ટેં કુચર નટ્યાળ ।
કોપી કુધન ટવાળ । આતિશયેંસીં ॥ ૨૩॥
તપીળ તામસ અવિચાર । પાપી અનર્થી અપસ્માર ।
ભૂત સમંધી સંચાર । આંગીં વસે ॥ ૨૪॥
આત્મહત્યારા સ્ત્રીહત્યારા । ગોહત્યારા બ્રહ્મહત્યારા ।
માતૃહત્યારા પિતૃહત્યારા । માહાપાપી પતિત ॥ ૨૫॥
ઉણેં કુપાત્ર કુતર્કી । મિત્રદ્રોહી વિસ્વાસઘાતકી ।
કૃતઘ્ન તલ્પકી નારકી । અતિત્યાઈ જલ્પક ॥ ૨૬॥
કિંત ભાંડણ ઝગડા કળહો । અધર્મ અનરાહાટી શોકસંગ્રહો ।
ચાહાડ વેસની વિગ્રહો । નિગ્રહકર્તા ॥ ૨૭॥
દ્વાડ આપેસી વોંગળ । ચાળક ચુંબક લચ્યાળ ।
સ્વાર્થી અભિળાસી વોઢાળ । આદ્દત્ત ઝોડ આદખણા ॥ ૨૮॥
શઠ શુંભ કાતરુ । લંડ તર્મુંડ સિંતરુ ।
બંડ પાષાંડ તશ્કરુ । અપહારકર્તા ॥ ૨૯॥
ધીટ સૈરાટ મોકાટ । ચાટ ચાવટ વાજટ ।
થોટ ઉદ્ધટ લંપટ । બટવાલ કુબુદ્ધી ॥ ૩૦॥
મારેકરી વરપેકરી । દરવડેકરી ખાણોરી ।
મૈંદ ભોંદુ પરદ્વારી । ભુરરેકરી ચેટકી ॥ ૩૧॥
નિશંક નિલાજિરા કળભંટ । ટૌણપા લૌંદ ધટ ઉદ્ધટ ।
ઠસ ઠોંબસ ખટ નટ । જગભાંડ વિકારી ॥ ૩૨॥
અધીર આળિકા અનાચારી । અંધ પંગુ ખોકલેંકરી ।
થોંટા બધિર દમેકરી । તર઼્હી તાઠા ન સંડી ॥ ૩૩॥
વિદ્યાહીન વૈભવહીન । કુળહીન લક્ષ્મીહીન ।
શક્તિહીન સામર્થ્યહીન । અદૃષ્ટહીન ભિકારી ॥ ૩૪॥
બળહીન કળાહીન । મુદ્રાહીન દીક્ષાહીન ।
લક્ષણહીન લાવણ્યહીન । આંગહીન વિપારા ॥ ૩૫॥
યુક્તિહીન બુદ્ધિહીન । આચારહીન વિચારહીન ।
ક્રિયાહીન સત્વહીન । વિવેકહીન સંશઈ ॥ ૩૬॥
ભક્તિહીન ભાવહીન । જ્ઞાનહીન વૈરાગ્યહીન ।
શાંતિહીન ક્ષ્માહીન । સર્વહીન ક્ષુલ્લકુ ॥ ૩૭॥
સમયો નેણે પ્રસંગ નેણે । પ્રેત્ન નેણે અભ્યાસ નેણે ।
આર્જવ નેણે મૈત્રી નેણે । કાંહીંચ નેણે અભાગી ॥ ૩૮॥
અસો ઐસે નાના વિકાર । કુલક્ષણાચેં કોઠાર ।
ઐસા કુવિદ્યેચા નર । શ્રોતીં વોળખાવા ॥ ૩૯॥
ઐસીં કુવિદ્યેચીં લક્ષણેં । ઐકોનિ ત્યાગચી કરણેં ।
અભિમાનીં તર઼્હેં ભરણેં । હેં વિહિત નવ્હેં ॥ ૪૦॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે કુવિદ્યાલક્ષણનામ સમાસ તિસરા ॥ ૩॥
સમાસ ચવથા : ભક્તિ નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
નાના સુકૃતાચેં ફળ । તો હા નરદેહ કેવળ ।
ત્યાહિમધેં ભાગ્ય સફળ । તરીચ સન્માર્ગ લાગે ॥ ૧॥
નરદેહીં વિશેષ બ્રાહ્મણ । ત્યાહીવરી સંધ્યાસ્નાન ।
સદ્વાસના ભગવદ્ભજન । ઘડે પૂર્વપુણ્યેં ॥ ૨॥
ભગવદ્ભક્તિ હે ઉત્તમ । ત્યાહિવરી સત્સમાગમ ।
કાળ સાર્થક હાચિ પરમ । લાભ, જાણાવા ॥ ૩॥
પ્રેમપ્રીતીચા સદ્ભાવ । આણી ભક્તાંચા સમુદાવ ।
હરિકથા મોહોત્સાવ । તેણેં પ્રેમા દુણાવે ॥ ૪॥
નરદેહીં આલિયાં યેક । કાંહી કરાવેં સાર્થક ।
જેણેં પાવિજે પરલોક । પરમ દુલ્લભ જો ॥ ૫॥
વિધિયુક્ત બ્રહ્મકર્મ । અથવા દયા દાન ધર્મ ।
અથવા કરણેં સુગમ । ભજન ભગવંતાચેં ॥ ૬॥
અનુતાપેં કરાવા ત્યાગ । અથવા કરણેં ભક્તિયોગ ।
નાહીં તરી ધરણેં સંગ । સાધુજનાચા ॥ ૭॥
નાના શાસ્ત્રેં ધાંડોળાવીં । અથવા તીર્થે તરી કરાવીં ।
અથવા પુરશ્ચરણેં બરવીં । પાપક્ષયાકારણેં ॥ ૮॥
અથવા કીજે પરોપકાર । અથવા જ્ઞાનાચા વિચાર ।
નિરૂપણીં સારાસાર । વિવેક કરણેં ॥ ૯॥
પાળાવી વેદાંચી આજ્ઞા । કર્મકાંડ ઉપાસના ।
જેણેં હોઇજે જ્ઞાના- । આધિકારપાત્ર ॥ ૧૦॥
કાયા વાચા આણી મનેં । પત્રેં પુષ્પેં ફળેં જીવનેં ।
કાંહીં તરી યેકા ભજનેં । સાર્થક કરાવેં ॥ ૧૧॥
જન્મા આલિયાચેં ફળ । કાંહીં કરાવેં સફળ ।
ઐસેં ન કરિતાં નિર્ફળ । ભૂમિભાર હોયે ॥ ૧૨॥
નરદેહાચે ઉચિત । કાંહીં કરાવેં આત્મહિત ।
યેથાનુશક્ત્યા ચિત્તવિત્ત । સર્વોત્તમીં લાવાવેં ॥ ૧૩॥
હેં કાંહીંચ ન ધરી જો મનીં । તો મૃત્યપ્રાય વર્તે જનીં ।
જન્મા યેઊન તેણેં જનની । વાયાંચ કષ્ટવિલી ॥ ૧૪॥
નાહીં સંધ્યા નાહીં સ્નાન । નાહીં ભજન દેવતાર્ચન ।
નાહીં મંત્ર જપ ધ્યાન । માનસપૂજા ॥ ૧૫॥
નાહીં ભક્તિ નાહીં પ્રેમ । નાહીં નિષ્ઠા નાહીં નેમ ।
નાહીં દેવ નાહીં ધર્મ । અતીત અભ્યાગત ॥ ૧૬॥
નાહીં સદ્બુદ્ધિ નાહીં ગુણ । નાહીં કથા નાહીં શ્રવણ ।
નાહીં અધ્યાત્મનિરૂપણ । ઐકિલેં કદાં ॥ ૧૭॥
નાહીં ભલ્યાંચી સંગતી । નાહીં શુદ્ધ ચિત્તવૃત્તી ।
નાહીં કૈવલ્યાચી પ્રાપ્તી । મિથ્યામદેં ॥ ૧૮॥
નાહીં નીતિ નાહીં ન્યાયે । નાહીં પુણ્યાચા ઉપાયે ।
નાહીં પરત્રીચી સોયે । યુક્તાયુક્ત ક્રિયા ॥ ૧૯॥
નાહીં વિદ્યા નાહીં વૈભવ । નાહીં ચાતુર્યાચા ભાવ ।
નાહીં કળા નાહીં લાઘવ । રમ્યસરસ્વતીચેં ॥ ૨૦॥
શાંતી નાહીં ક્ષ્મા નાહીં । દીક્ષા નાહીં મૈત્રી નાહીં ।
શુભાશુભ કાંહીંચ નાહીં । સાધનાદિક ॥ ૨૧॥
સુચિ નાહીં સ્વધર્મ નાહીં । આચાર નાહીં વિચાર નાહીં ।
આરત્ર નાહીં પરત્ર નાહીં । મુક્ત ક્રિયા મનાચી ॥ ૨૨॥
કર્મ નાહીં ઉપાસના નાહીં । જ્ઞાન નાહીં વૈરાગ્ય નાહીં ।
યોગ નાહીં ધારિષ્ટ નાહીં । કાંહીચ નાહીં પાહાતાં ॥ ૨૩॥
ઉપરતી નાહીં ત્યાગ નાહીં । સમતા નાહીં લક્ષણ નાહીં ।
આદર નાહીં પ્રીતિ નાહીં । પરમેશ્વરાચી ॥ ૨૪॥
પરગુણાચા સંતોષ નાહીં । પરોપકારેં સુખ નાહીં ।
હરિભક્તીચા લેશ નાહીં । અંતર્યામીં ॥ ૨૫॥
ઐસે પ્રકારીચે પાહાતાં જન । તે જીતચિ પ્રેતાસમાન ।
ત્યાંસીં ન કરાવેં ભાષણ । પવિત્ર જનીં ॥ ૨૬॥
પુણ્યસામગ્રી પુરતી । તયાસીચ ઘડેં ભગવદ્ભક્તી ।
જેં જેં જૈસેં કરિતી । તે પાવતી તૈસેંચિ ॥ ૨૭॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે ભક્તિનિરૂપણણનામ સમાસ ચવથા ॥ ૪॥
સમાસ પાચવા : રજોગુણ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
મુળીં દેહ ત્રિગુણાચા । સત્ત્વરજતમાચા ।
ત્યામધ્યેં સત્ત્વાચા । ઉત્તમ ગુણ ॥ ૧॥
સત્વગુણેં ભગવદ્ભક્તી । રજોગુણેં પુનરાવૃત્તી ।
તમોગુણેં અધોગતી । પાવતિ પ્રાણી ॥ ૨॥
શ્લોક ॥
ઊર્ધ્વં ગચ્છન્તિ સત્ત્વસ્થા મધ્યે તિષ્ઠન્તિ રાજસાઃ ।
જઘન્યગુણવૃત્તિસ્થા અધો ગચ્છન્તિ તામસાઃ ॥
ત્યાંતહિ શુદ્ધ આણી સબળ । તેહિ બોલિજેતિ સકળ ।
શુદ્ધ તેંચિ જેં નિર્મળ । સબળ બાધક જાણાવેં ॥ ૩॥
શુદ્ધસબળાચેં લક્ષણ । સાવધ પરિસા વિચક્ષણ ।
શુદ્ધ તો પરમાર્થી જાણ । સબળ તો સંસારિક ॥ ૪॥
તયાં સંસારિકાંચી સ્થિતી । દેહીં ત્રિગુણ વર્તતી ।
યેક યેતાં દોની જાતી । નિઘોનિયાં ॥ ૫॥
રજ તમ આણી સત્વ । યેણેંચિ ચાલે જીવિત્વ ।
રજોગુણાચેં કર્તૃત્વ । દાખઊં આતા ॥ ૬॥
રજોગુણ યેતાં શરિરીં । વર્તણુક કૈસી કરી ।
સાવધ હોઊની ચતુરીં । પરિસાવેં ॥ ૭॥
માઝેં ઘર માઝા સંસાર । દેવ કૈંચા આણિલા થોર ।
ઐસા કરી જો નિર્ધાર । તો રજોગુણ ॥ ૮॥
માતા પિતા આણી કાંતા । પુત્ર સુના આણી દુહિતા ।
ઇતુકિયાંચી વાહે ચિંતા । તો રજોગોણ ॥ ૯॥
બરેં ખાવેં બરેં જેવાવેં । બરેં લ્યાવેં બરેં નેસાવેં ।
દુસર્યાચેં અભિળાષાવેં । તો રજોગોણ ॥ ૧૦॥
કૈંચા ધર્મ કૈંચેં દાન । કૈંચા જપ કૈંચેં ધ્યાન ।
વિચારીના પાપપુણ્ય । તો રજોગુણ ॥ ૧૧॥
નેણે તીર્થ નેણે વ્રત । નેણે અતીત અભ્યાગત ।
અનાચારીં મનોગત । તો રજોગોણ ॥ ૧૨॥
ધનધાન્યાચે સંચિત । મન હોયે દ્રવ્યાસક્ત ।
અત્યંત કૃપણ જીવિત્વ । તો રજોગોણ ॥ ૧૩॥
મી તરુણ મી સુંદર । મી બલાઢ્ય મી ચતુર ।
મી સકળાંમધ્યે થોર- । મ્હણે, તો રજોગુણ ॥ ૧૪॥
માઝા દેશ માઝા ગાંવ । માઝા વાડા માઝા ઠાવ ।
ઐસી મનીં ધરી હાંવ । તો રજોગોણ ॥ ૧૫॥
દુસર્યાચેં સર્વ જાવેં । માઝેચેંચિ બરેં અસાવેં ।
ઐસેં આઠવે સ્વભાવેં । તો રજોગોણ ॥ ૧૬॥
કપટ આણી મત્સર । ઉઠે દેહીં તિરસ્કાર ।
અથવા કામાચા વિકાર । તો રજોગોણ ॥ ૧૭॥
બાળકાવરી મમતાઅ । પ્રીતીનેં આવડે કાંતા ।
લોભ વાટે સમસ્તાં । તો રજોગોણ ॥ ૧૮॥
જિવલગાંચી ખંતી । જેણેં કાળેં વાટે ચિત્તીં ।
તેણેં કાળેં સીઘ્રગતી । રજોગુણ આલા ॥ ૧૯॥
સંસારાચે બહુત કષ્ટ । કૈસા હોઈલ સેવટ ।
મનાસ આઠવે સંકટ । તો રજોગોણ ॥ ૨૦॥
કાં માગેં જેં જેં ભોગિલેં । તેં તેં મનીં આઠવલેં ।
દુઃખ અત્યંત વાટલેં । તો રજોગોણ ॥ ૨૧॥
વૈભવ દેખોનિ દૃષ્ટી । આવડી ઉપજલી પોટીં ।
આશાગુણેં હિંપુટી- । કરી, તો રજોગુણ ॥ ૨૨॥
જેં જેં દૃષ્ટી પડિલેં । તેં તેં મનેં માગિતલેં ।
લભ્ય નસ્તાં દુઃખ જાલેં । તો રજોગોણ ॥ ૨૩॥
વિનોદાર્થીં ભરે મન । શૃંઘારિક કરી ગાયેન ।
રાગ રંગ તાન માન । તો રજોગોણ ॥ ૨૪॥
ટવાળી ઢવાળી નિંદા । સાંગણેં ઘડે વેવાદા ।
હાસ્ય વિનોદ કરી સર્વદા । તો રજોગોણ ॥ ૨૫॥
આળસ ઉઠે પ્રબળ । કર્મણુકેચા નાના ખેળ ।
કાં ઉપભોગાચે ગોંધળ । તો રજોગોણ ॥ ૨૬॥
કળાવંત બહુરૂપી । નટાવલોકી સાક્ષેપી ।
નાના ખેળી દાન અર્પી । તો રજોગોણ ॥ ૨૭॥
ઉન્મત્ત દ્રવ્યાપરી અતિ પ્રીતી । ગ્રામજ્ય આઠવે ચિત્તીં ।
આવડે નીચાચી સંગતી । તો રજોગુણ ॥ ૨૮॥
તશ્કરવિદ્યા જીવીં ઉઠે । પરન્યૂન બોલાવેં વાટે ।
નિત્યનેમાસ મન વિટે । તો રજોગુણ ॥ ૨૯॥
દેવકારણીં લાજાળુ । ઉદરાલાગીં કષ્ટાળુ ।
પ્રપંચી જો સ્નેહાળુ । તો રજોગુણ ॥ ૩૦॥
ગોડગ્રાસીં આળકેપણ । અત્યાદરેં પિંડપોષણ ।
રજોગુણેં ઉપોષણ । કેલેં ન વચે ॥ ૩૧॥
શૃંગારિક તેં આવડે । ભક્તી વૈરાગ્ય નાવડે ।
કળાલાઘવીં પવાડે । તો રજોગુણ ॥ ૩૨॥
નેણોનિયાં પરમાત્મા । સકળ પદાર્થી પ્રેમા ।
બળાત્કારેં ઘાલી જન્મા । તો રજોગુણ ॥ ૩૩॥
અસો ઐસા રજોગુણ । લોભેં દાવી જન્મમરણ ।
પ્રપંચી તો સબળ જાણ । દારુણ દુઃખ ભોગવી ॥ ૩૪॥
આતાં રજોગુણ હા સુટેના । સંસારિક હેં તુટેના ।
પ્રપંચીં ગુંતલી વાસના । યાસ ઉપાય કોણ ॥ ૩૫॥
ઉપાયે યેક ભગવદ્ભક્તી । જરી ઠાકેના વિરક્તી ।
તરી યેથાનુશક્તી । ભજન કરાવેં ॥ ૩૬॥
કાયા વાચા આણી મનેં । પત્રેં પુષ્પેં ફળેં જીવનેં ।
ઈશ્વરીં અર્પૂનિયાં મનેં । સાર્થક કરાવેં ॥ ૩૭॥
યેથાનુશક્તી દાનપુણ્ય । પરી ભગવંતીં અનન્ય ।
સુખદુઃખેં પરી ચિંતન । દેવાચેંચિ કરાવેં ॥ ૩૮॥
આદિઅંતી યેક દેવ । મધ્યેંચિ લાવિલી માવ ।
મ્હણોનિયાં પૂર્ણ ભાવ । ભગવંતીં અસાવા ॥ ૩૯॥
ઐસા સબળ રજોગુણ । સંક્ષેપેં કેલેં કથન ।
આતાં શુદ્ધ તો તૂં જાણ । પરમાર્થિક ॥ ૪૦॥
ત્યાચે વોળખીચેં ચિન્હ । સત્વગુણીં અસે જાણ ।
તો રજોગુણ પરિપૂર્ણ । ભજનમૂળ ॥ ૪૧॥
ઐસા રજોગુણ બોલિલા । શ્રોતીં મનેં અનુમાનિલા ।
આતાં પુઢેં પરિસિલા । પાહિજે તમોગુણ ॥ ૪૨॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે રજોગુણલક્ષણનામ સમાસ પાંચવા ॥ ૫॥
સમાસ સહાવા : તમોગુણ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં બોલિલા રજોગુણ । ક્રિયેસહિત લક્ષણ ।
આતાં ઐકા તમોગુણ । તોહિ સાંગિજેલ ॥ ૧॥
સંસારીં દુઃખસંમંધ । પ્રાપ્ત હોતાં ઉઠે ખેદ ।
કાં અદ્ભુત આલા ક્રોધ । તો તમોગુણ ॥ ૨॥
શેરીરીં ક્રોધ ભરતાં । નોળખે માતા પિતા ।
બંધુ બહિણ કાંતા । તાડી, તો તમોગુણ ॥ ૩॥
દુસર્યાચા પ્રાણ ઘ્યાવા । આપલા આપણ સ્વયેં દ્યાવા ।
વિસરવી જીવભાવા । તો તમોગુણ ॥ ૪॥
ભરલેં ક્રોધાચેં કાવિરેં । પિશ્યાચ્યાપરી વાવરે ।
નાના ઉપાયેં નાવરે । તો તમોગુણ ॥ ૫॥
આપલા આપણ શસ્ત્રપાત । પરાચા કરી ઘાત ।
ઐસા સમય વર્તત । તો તમોગુણ ॥ ૬॥
ડોળા યુધ્યચિ પાહવેં । રણ પડિલેં તેથેં જાવેં ।
ઐસેં ઘેતલેં જીવેં । તો તમોગુણ ॥ ૭॥
અખંડ ભ્રાંતી પડે । કેલા નિશ્ચય વિઘડે ।
અત્યંત નિદ્રા આવડે । તો તમોગુણ ॥ ૮॥
ક્ષુધા જયાચી વાડ । નેણે કડુ અથવા ગોડ ।
અત્યંત જો કાં મૂઢ । તો તમોગુણ ॥ ૯॥
પ્રીતિપાત્ર ગેલેં મરણેં । તયાલાગીં જીવ દેણેં ।
સ્વયેં આત્મહત્યા કરણેં । તો તમોગુણ ॥ ૧૦॥
કિડા મુંગી આણી સ્વાપદ । યાંચા કરૂં આવડે વધ ।
અત્યંત જો કૃપામંદ । તો તમોગુણ ॥ ૧૧॥
સ્ત્રીહત્યા બાળહત્યા । દ્રવ્યાલાગીં બ્રહ્મત્યા ।
કરૂં આવડે ગોહત્યા । તો તમોગુણ ॥ ૧૨॥
વિસળાચેનિ નેટેં । વીષ ઘ્યાવેંસેં વાટે ।
પરવધ મનીં ઉઠે । તો તમોગુણ ॥ ૧૩॥
અંતરીં ધરૂનિ કપટ । પરાચેં કરી તળપટ ।
સદા મસ્ત સદા ઉદ્ધટ । તો તમોગુણ ॥ ૧૪॥
કળહ વ્હાવા ઐસેં વાટે । ઝોંબી ઘ્યાવી ઐસેં ઉઠે ।
અન્તરી દ્વેષ પ્રગટે । તો તમોગુણ ॥ ૧૫॥
યુધ્ય દેખાવેં ઐકાવેં । સ્વયેં યુધ્યચિ કરાવેં ।
મારાવેં કીં મરાવેં । તો તમોગુણ ॥ ૧૬॥
મત્સરેં ભક્તિ મોડાવી । દેવાળયેં વિઘડાવીં ।
ફળતીં ઝાડેં તોડાવીં । તો તમોગુણ ॥ ૧૭॥
સત્કર્મેં તે નાવડતી । નાના દોષ તે આવડતી ।
પાપભય નાહીં ચિત્તી । તો તમોગુણ ॥ ૧૮॥
બ્રહ્મવૃત્તીચા ઉછેદ । જીવમાત્રાસ દેણેં ખેદ ।
કરૂં આવડે અપ્રમાદ । તો તમોગુણ ॥ ૧૯॥
આગ્નપ્રળયે શસ્ત્રપ્રળયે । ભૂતપ્રળયે વીષપ્રળયે ।
મત્સરેં કરીં જીવક્ષયે । તો તમોગુણ ॥ ૨૦॥
પરપીડેચા સંતોષ । નિષ્ઠુરપણાચા હવ્યાસ ।
સંસારાચા નયે ત્રાસ । તો તમોગુણ ॥ ૨૧॥
ભાંડણ લાઊન દ્યાવેં । સ્વયેં કૌતુક પાહાવેં ।
કુબુદ્ધિ ઘેતલી જીવેં । તો તમોગુણ ॥ ૨૨॥
પ્રાપ્ત જાલિયાં સંપત્તી । જીવાંસ કરી યાતાયાતી ।
કળવળા નયે ચિત્તીં । તો તમોગુણ ॥ ૨૩॥
નાવડે ભક્તિ નાવડે ભાવ । નાવડે તીર્થ નાવડે દેવ ।
વેદશાસ્ત્ર નલગે સર્વ । તો તમોગુણ ॥ ૨૪॥
સ્નાનસંધ્યા નેમ નસે । સ્વધર્મીં ભ્રષ્ટલા દિસે ।
અકર્તવ્ય કરીતસે । તો તમોગુણ ॥ ૨૫॥
જેષ્ઠ બંધુ બાપ માયે । ત્યાંચીં વચનેં ન સાહે ।
સીઘ્રકોપી નિઘોન જાયે । તો તમોગુણ ॥ ૨૬॥
ઉગેંચિ ખાવેં ઉગેંચિ અસાવેં । સ્તબ્ધ હોઊન બૈસાવેં ।
કાંહીંચ સ્મરેના સ્વભાવેં । તો તમોગુણ ॥ ૨૭॥
ચેટકવિદ્યેચા અભ્યાસ । શસ્ત્રવિદ્યેચા હવ્યાસ ।
મલ્લવિદ્યા વ્હાવી જ્યાસ । તો તમોગુણ ॥ ૨૮॥
કેલે ગળાચે નવસ । રડિબેડીચે સાયાસ ।
કાષ્ઠયંત્ર છેદી જિવ્હેસ । તો તમોગુણ ॥ ૨૯॥
મસ્તકીં ભદેં જાળાવેં । પોતેં આંગ હુરપળાવેં ।
સ્વયેં શસ્ત્ર ટોચૂન ઘ્યાવેં । તો તમોગુણ ॥ ૩૦॥
દેવાસ સિર વાહાવેં । કાં તેં આંગ સમર્પાવેં ।
પડણીવરૂન ઘાલૂન ઘ્યાવે । તો તમોગુણ ॥ ૩૧॥
નિગ્રહ કરૂન ધરણેં । કાં તેં ટાંગૂન ઘેણેં ।
દેવદ્વારીં જીવ દેણેં । તો તમોગુણ ॥ ૩૨॥
નિરાહાર ઉપોષણ । પંચાગ્ની ધૂમ્રપાન ।
આપણાસ ઘ્યાવેં પુરૂન । તો તમોગુણ ॥ ૩૩॥
સકામ જેં કા અનુષ્ઠાન । કાં તેં વાયોનિરોધન ।
અથવા રાહાવેં પડોન । તો તમોગુણ ॥ ૩૪॥
નખેં કેશ વાઢવાવે । હસ્તચિ વર્તે કરાવે ।
અથવા વાગ્સુંન્ય વ્હાવેં । તો તમોગુણ ॥ ૩૫॥
નાના નિગ્રહેં પિડાવેં । દેહદુઃખેં ચર્ફડાવેં ।
ક્રોધેં દેવાંસ ફોડાવેં । તો તમોગુણ ॥ ૩૬॥
દેવાચી જો નિંદા કરી । તો આશાબદ્ધિ અઘોરી ।
જો સંતસંગ ન ધરી । તો તમોગુણ ॥ ૩૭॥
ઐસા હા તમોગુણ । સાંગતાં જો અસાધારણ ।
પરી ત્યાગાર્થ નિરૂપણ । કાંહીં યેક ॥ ૩૮॥
ઐસેં વર્તે તો તમોગુણ । પરી હા પતનાસ કારણ ।
મોક્ષપ્રાપ્તીચેં લક્ષણ । નવ્હે યેણેં ॥ ૩૯॥
કેલ્યા કર્માચેં ફળ । પ્રાપ્ત હોઈલ સકળ ।
જન્મ દુઃખાચેં મૂળ । તુટેના કીં ॥ ૪૦॥
વ્હાવયા જન્માચેં ખંડણ । પાહિજે તો સત્વગુણ ।
તેંચિ અસે નિરુપણ । પુઢિલે સમાસીં ॥ ૪૧॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે તમોગુણલક્ષણનામ સમાસ સહાવા ॥ ૬॥
સમાસ સાતવા : સત્ત્વગુણ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં બોલિલા તમોગુણ । જો દુઃખદાયક દારુણ ।
આતાં ઐકા સત્વગુણ । પરમ દુલ્લભ ॥ ૧॥
જો ભજનાચા આધાર । જો યોગિયાંચી થાર ।
જો નિરસી સંસાર । દુઃખમૂળ જો ॥ ૨॥
જેણેં હોયે ઉત્તમ ગતી । માર્ગ ફુટે ભગવંતીં ।
જેણેં પાવિજે મુક્તી । સાયોજ્યતા તે ॥ ૩॥
જો ભક્તાંચા કોંવસા । જો ભવાર્ણવીંચા ભર્વસા ।
મોક્ષલક્ષ્મીચી દશા । તો સત્વગુણ ॥ ૪॥
જો પરમાર્થાચેં મંડણ । જો મહંતાંચેં ભૂષણ ।
રજતમાચેં નિર્શન । તો સત્વગુણ ॥ ૫॥
જો પરમસુખકારી । જો આનંદાચી લહરી ।
દેઊનિયાં, નિવારી- । જન્મમૃત્ય ॥ ૬॥
જો અજ્ઞાનાચા સેવટ । જો પુણ્યાચેં મૂળ પીઠ ।
જયાચેનિ સાંપડે વાટ । પરલોકાચી ॥ ૭॥
ઐસા હા સત્વગુણ । દેહીં ઉમટતાં આપણ ।
તયે ક્રિયેચેં લક્ષણ । ઐસેં અસે ॥ ૮॥
ઈશ્વરીં પ્રેમા અધિક । પ્રપંચ સંપાદણે લોકિક ।
સદા સન્નિધ વિવેક । તો સત્વગુણ ॥ ૯॥
સંસારદુઃખ વિસરવી । ભક્તિમાર્ગ વિમળ દાવી ।
ભજનક્રિયા ઉપજવી । તો સત્વગુણ ॥ ૧૦॥
પરમાર્થાચી આવડી । ઉઠે ભાવાર્થાચી ગોડી ।
પરોપકારીં તાંતડી । તો સત્વગુણ ॥ ૧૧॥
સ્નાનસંધ્યા પુણ્યસીળ । અભ્યાંતરીંચા નિર્મળ ।
શરીર વસ્ત્રેં સોજ્વળ । તો સત્વગુણ ॥ ૧૨॥
યેજન આણી યાજન । આધેન આણી અધ્યાપન ।
સ્વયેં કરી દાનપુણ્ય । તો સત્વગુણ ॥ ૧૩॥
નિરૂપણાચી આવડી । જયા હરિકથેચી ગોડી ।
ક્રિયા પાલટે રોકડી । તો સત્વગુણ ॥ ૧૪॥
અશ્વદાનેં ગજદાનેં । ગોદાનેં ભૂમિદાનેં ।
નાના રત્નાંચીં દાનેં- । કરી, તો સત્વગુણ ॥ ૧૫॥
ધનદાન વસ્ત્રદાન । અન્નદાન ઉદકદાન ।
કરી બ્રાહ્મણસંતર્પણ । તો સત્વગુણ ॥ ૧૬॥
કાર્તિકસ્નાનેં માઘસ્નાનેં । વ્રતેં ઉદ્યાપનેં દાનેં ।
નિઃકામ તીર્થેં ઉપોષણે । તો સત્વગુણ ॥ ૧૭॥
સહસ્રભોજનેં લક્ષભોજનેં । વિવિધ પ્રકારીંચીં દાનેં ।
નિઃકામ કરી સત્વગુણેં । કામના રજોગુણ ॥ ૧૮॥
તીર્થીં અર્પી જો અગ્રારેં । બાંધે વાપી સરોવરેં ।
બાંધે દેવાળયેં સિખરેં । તો સત્વગુણ ॥ ૧૯॥
દેવદ્વારીં પડશાળા । પાઈરીયા દીપમાળા ।
વૃંદાવનેં પાર પિંપળા- । બાંધે, તો સત્વગુણ ॥ ૨૦॥
લાવીં વનેં ઉપવનેં । પુષ્પવાટિકા જીવનેં ।
નિવવી તાપસ્યાંચીં મનેં । તો સત્વગુણ ॥ ૨૧॥
સંધ્યામઠ આણિ ભુયેરીં । પાઈરીયા નદીતીરીં ।
ભાંડારગૃહેં દેવદ્વારીં । બાંધેં, તો સત્વગુણ ॥ ૨૨ ।
નાના દેવાંચીં જે સ્થાનેં । તેથેં નંદાદીપ ઘાલણેં ।
વાહે આળંકાર ભૂષણેં । તો સત્વગુણ ॥ ૨૩॥
જેંગટ મૃદાંગ ટાળ । દમામે નગારે કાહળ ।
નાના વાદ્યાંચે કલ્લોળ । સુસ્વરાદિક ॥ ૨૪॥
નાના સમગ્રી સુંદર । દેવાળઈં ઘાલી નર ।
હરિભજનીં જો તત્પર । તો સત્વગુણ ॥ ૨૫॥
છેત્રેં આણી સુખાસનેં । દિંડ્યા પતાકા નિશાણેં ।
વાહે ચામરેં સૂર્યાપાનેં । તો સત્વગુણ ॥ ૨૬॥
વૃંદાવનેં તુળસીવને । રંગમાળા સંમાર્જનેં ।
ઐસી પ્રીતિ ઘેતલી મનેં । તો સત્વગુણ ॥ ૨૭॥
સુંદરેં નાના ઉપકર્ણેં । મંડપ ચાંદવે આસનેં ।
દેવાળઈં સમર્પણેં । તો સત્વગુણ ॥ ૨૮॥
દેવાકારણેં ખાદ્ય । નાના પ્રકારીં નૈવેદ્ય ।
અપૂર્વ ફળેં અર્પી સદ્ય । તો સત્વગુણ ॥ ૨૯॥
ઐસી ભક્તીચી આવડી । નીચ દાસ્યત્વાચી ગોડી ।
સ્વયેં દેવદ્વાર ઝાડી । તો સત્વગુણ ॥ ૩૦॥
તિથી પર્વ મોહોત્સાવ । તેથેં જ્યાચા અંતર્ભાવ ।
કાયા વાચા મનેં સર્વ- । અર્પી, તો સત્વગુણ ॥ ૩૧॥
હરિકથેસી તત્પર । ગંધેં માળા આણી ધુશર ।
ઘેઊન ઉભીં નિરંતર । તો સત્વગુણ ॥ ૩૨॥
નર અથવા નારી । યેથાનુશક્તિ સામગ્રી ।
ઘેઊન ઉભીં દેવદ્વારીં । તો સત્વગુણ ॥ ૩૩॥
મહત્કૃત્ય સાંડૂન માગેં । દેવાસ યે લાગવેગેં ।
ભક્તિ નિકટ આંતરંગેં । તો સત્વગુણ ॥ ૩૪॥
થોરપણ સાંડૂન દુરી । નીચ કૃત્ય આંગીકારી ।
તિષ્ઠત ઉભા દેવદ્વારીં । તો સત્વગુણ ॥ ૩૫॥
દેવાલાગીં ઉપોષણ । વર્જી તાંબોલ ભોજન ।
નિત્ય નેમ જપ ધ્યાન- । કરી, તો સત્વગુણ ॥ ૩૬॥
શબ્દ કઠીણ ન બોલે । અતિનેમેસી ચાલે ।
યોગૂ જેણેં તોષવિલે । તો સત્વગુણ ॥ ૩૭॥
સાંડૂનિયા અભિમાન । નિઃકામ કરી કીર્તન ।
શ્વેદ રોમાંચ સ્ફુરાણ । તો સત્વગુણ ॥ ૩૮॥
અંતરીં દેવાચેં ધ્યાન । તેણેં નિડારલે નયન ।
પડે દેહાચેં વિસ્મરણ । તો સત્વગુણ ॥ ૩૯॥
હરિકથેચી અતિ પ્રીતિ । સર્વથા નયે વિકૃતી ।
આદિક પ્રેમા આદિઅંતીં । તો સત્વગુણ ॥ ૪૦॥
મુખીં નામ હાતીં ટાળી । નાચત બોલે બ્રીદાવળી ।
ઘેઊન લાવી પાયધુળી । તો સત્વગુણ ॥ ૪૧॥
દેહાભિમાન ગળે । વિષઈં વૈરાગ્ય પ્રબળે ।
મિથ્યા માયા ઐસેં કળે । તો સત્વગુણ ॥ ૪૨॥
કાંહીં કરાવા ઉપાયે । સંસારીં ગુંતોન કાયે ।
ઉકલવી ઐસેં હૃદયે । તો સત્વગુણ ॥ ૪૩॥
સંસારાસી ત્રાસે મન । કાંહીં કરાવેં ભજન ।
ઐસેં મનીં ઉઠે જ્ઞાન । તો સત્વગુણ ॥ ૪૪॥
અસતાં આપુલે આશ્રમીં । અત્યાદરેં નિત્યનેમી ।
સદા પ્રીતી લાગે રામીં । તો સત્વગુણ ॥ ૪૫॥
સકળાંચા આલા વીટ । પરમાર્થીં જો નિકટ ।
આઘાતીં ઉપજે ધારિષ્ટ । તો સત્વગુણ ॥ ૪૬॥
સર્વકાળ ઉદાસીન । નાના ભોગીં વિટે મન ।
આઠવે ભગવદ્ભજન । તો સત્વગુણ ॥ ૪૭॥
પદાર્થીં ન બૈસે ચિત્ત । મનીં આઠવે ભગવંત ।
ઐસા દૃઢ ભાવાર્થ । તો સત્વગુણ ॥ ૪૮॥
લોક બોલતી વિકારી । તરી આદિક પ્રેમા ધરી ।
નિશ્ચય બાણે અંતરીં । તો સત્વગુણ ॥ ૪૯॥
અંતરીં સ્ફૂર્તી સ્ફુરે । સસ્વરૂપીં તર્ક ભરે ।
નષ્ટ સંદેહ નિવારે । તો સત્વગુણ ॥ ૫૦॥
શરીર લાવાવેં કારણીં । સાક્ષેપ ઉઠે અંતઃકર્ણી ।
સત્વગુણાચી કરણી । ઐસી અસે ॥ ૫૧॥
શાંતિ ક્ષ્મા આણિ દયા । નિશ્ચય ઉપજે જયા ।
સત્વગુણ જાણાવા તયા । અંતરીં આલા ॥ ૫૨॥
આલે અતીત અભ્યાગત । જાઊં નેદી જો ભુકિસ્ત ।
યેથાનુશક્તી દાન દેન । તો સત્વગુણ ॥ ૫૩॥
તડિતાપડી દૈન્યવાણેં । આલેં આશ્રમાચેનિ ગુણેં ।
તયાલાગીં સ્થળ દેણેં । તો સત્વગુણ ॥ ૫૪॥
આશ્રમીં અન્નચી આપદા । પરી વિમુખ નવ્હે કદા ।
શક્તિનુસાર દે સર્વદા । તો સત્વગુણ ॥ ૫૫॥
જેણેં જિંકિલી રસના । તૃપ્ત જયાચી વાસના ।
જયાસ નાહીં કામના । તો સત્વગુણ ॥ ૫૬॥
હોણાર તૈસેં હોત જાત । પ્રપંચીં જાલા આઘાત ।
ડળમળિના જ્યાચેં ચિત્ત । તો સત્વગુણ ॥ ૫૭॥
યેકા ભગવંતાકારણેં । સર્વ સુખ સોડિલેં જેણેં ।
કેલેં દેહાચેં સાંડણેં । તો સત્વગુણ ॥ ૫૮॥
વિષઈં ધાંવે વાસના । પરી તો કદા ડળમળિના ।
જ્યાચેં ધારિષ્ટ ચળેના । તો સત્વગુણ ॥ ૫૯॥
દેહ આપદેનેં પીડલા । ક્ષુધે તૃષેનેં વોસાવલા ।
તરી નિશ્ચયો રાહિલા । તો સત્વગુણ ॥ ૬૦॥
શ્રવણ આણી મનન । નિજધ્યાસેં સમાધાન ।
શુદ્ધ જાલેં આત્મજ્ઞાન । તો સત્વગુણ ॥ ૬૧॥
જયાસ અહંકાર નસે । નૈરાશતા વિલસે ।
જયાપાસીં કૃપા વસે । તો સત્વગુણ ॥ ૬૨॥
સકળાંસીં નમ્ર બોલે । મર્યાદા ધરૂન ચાલે ।
સર્વ જન તોષવિલે । તો સત્વગુણ ॥ ૬૩॥
સકળ જનાસીં આર્જવ । નાહીં વિરોધાસ ઠાવ ।
પરોપકારીં વેચી જીવ । તો સત્વગુણ ॥ ૬૪॥
આપકાર્યાહૂન જીવીં । પરકાર્યસિદ્ધી કરાવી ।
મરોન કીર્તી ઉરવાવી । તો સત્વગુણ ॥ ૬૫॥
પરાવ્યાચે દોષગુણ । દૃષ્ટીસ દેખે આપણ ।
સમુદ્રાઐસી સાઠવણ । તો સત્વગુણ ॥ ૬૬॥
નીચ ઉત્તર સાહાણેં । પ્રત્યોત્તર ન દેણેં ।
આલા ક્રોધ સાવરણેં । તો સત્વગુણ ॥ ૬૭॥
અન્યાયેંવીણ ગાંજિતી । નાનાપરી પીડા કરિતી ।
તિતુકેંહિ સાઠવી ચિત્તીં । તો સત્વગુણ ॥ ૬૮॥
શરીરેં ઘીસ સાહાણેં । દુર્જનાસીં મિળોન જાણેં ।
નિંદકાસ ઉપકાર કરણેં । હા સત્વગુણ ॥ ૬૯॥
મન ભલતીકડે ધાવેં । તેં વિવેકેં આવરાઅવેં ।
ઇંદ્રિયેં દમન કરાવેં । તો સત્વગુણ ॥ ૭૦॥
સત્ક્રિયા આચરાવી । અસત્ક્રિયા ત્યાગાવી ।
વાટ ભક્તીચી ધરાવી । તો સત્વગુણ ॥ ૭૧॥
જયા આવડે પ્રાતઃસ્નાન । આવડે પુરાણશ્રવણ ।
નાના મંત્રીં દેવતાર્ચન- । કરી, તો સત્વગુણ ॥ ૭૨॥
પર્વકાળીં અતિસાદર । વસંતપૂજેસ તત્પર ।
જયંત્યાંચી પ્રીતી થોર । તો સત્વગુણ ॥ ૭૩॥
વિદેસિં મેલેં મરણેં । તયાસ સંસ્કાર દેણેં ।
અથવા સાદર હોણેં । તો સત્વગુણ ॥ ૭૪॥
કોણી યેકાસ મારી । તયાસ જાઊન વારી ।
જીવ બંધનમુક્ત કરી । તો સત્વગુણ ॥ ૭૫॥
લિંગેં લાહોલીં અભિશેષ । નામસ્મરણીં વિશ્વાસ ।
દેવદર્શનીં અવકાશ । તો સત્વગુણ ॥ ૭૬॥
સંત દેખોનિ ધાવેં । પરમ સુખ હેલાવે ।
નમસ્કારી સર્વભાવેં । તો સત્વગુણ ॥ ૭૭॥
સંતકૃપા હોય જયાસ । તેણેં ઉદ્ધરિલા વંશ ।
તો ઈશ્વરાચા અંશ । સત્વગુણેં ॥ ૭૮॥
સન્માર્ગ દાખવી જના । જો લાવી હરિભજના ।
જ્ઞાન સિકવી અજ્ઞાના । તો સત્વગુણ ॥ ૭૯॥
આવડે પુણ્ય સંસ્કાર । પ્રદક્ષણા નમસ્કાર ।
જયા રાહે પાઠાંતર । તો સત્વગુણ ॥ ૮૦॥
ભક્તીચા હવ્યાસ ભારી । ગ્રંથસામગ્રી જો કરી ।
ધાતુમૂર્તિ નાનાપરી । પૂજી, તો સત્વગુણ ॥ ૮૧॥
ઝળફળિત ઉપકર્ણેં । માળા ગવાળી આસનેં ।
પવિત્રે સોજ્વળેં વસનેં । તો સત્વગુણ ॥ ૮૨॥
પરપીડેચેં વાહે દુઃખ । પરસંતોષાચેં સુખ ।
વૈરાગ્ય દેખોન હરિખ- । માની, તો સત્વગુણ ॥ ૮૩॥
પરભૂષણેં ભૂષણ । પરદૂષણેં દૂષણ ।
પરદુઃખેં સિણે જાણ । તો સત્વગુણ ॥ ૮૪॥
આતાં અસોં હેં બહુત । દેવીં ધર્મીં જ્યાચેં ચિત્ત ।
ભજે કામનારહિત । તો સત્વગુણ ॥ ૮૫॥
ઐસા હા સત્વગુણ સાત્વિક । સંસારસાગરીં તારક ।
યેણેં ઉપજે વિવેક । જ્ઞાનમાર્ગાચા ॥ ૮૬॥
સત્વગુણેં ભગવદ્ભક્તી । સત્વગુણેં જ્ઞાનપ્રાપ્તી ।
સત્વગુણેં સાયોજ્યમુક્તી । પાવિજેતે ॥ ૮૭॥
ઐસી સત્વગુણાચી સ્થિતી । સ્વલ્પ બોલિલેં યેથામતી ।
સાવધ હોઊન શ્રોતીં । પુઢેં અવધાન દ્યાવેં ॥ ૮૮॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સત્વગુણનામ સમાસ સાતવા ॥ ૭॥
સમાસ આઠવા : સદ્વિદ્યા નિરૂપણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
ઐકા સદ્વિદ્યેચીં લક્ષણેં । પરમ શુદ્ધ સુલક્ષણેં ।
વિચાર ઘેતાં બળેંચિ બાણે । સદ્વિદ્યા આંગીં ॥ ૧॥
સદ્વિદ્યેચા જો પુરુષ । તો ઉત્તમલક્ષણી વિશેષ ।
ત્યાચે ગુણ ઐકતાં સંતોષ । પરમ વાટે ॥ ૨॥
ભાવિક સાત્વિક પ્રેમળ । શાંતિ ક્ષ્મા દયાસીળ ।
લીન તત્પર કેવળ । અમૃતવચની ॥ ૩॥
પરમ સુંદર આણી ચતુર । પરમ સબળ આણી ધીર ।
પરમ સંપન્ન આણી ઉદાર । આતિશયેંસીં ॥ ૪॥
પરમ જ્ઞાતા આણી ભક્ત । માહા પંડીત આણી વિરક્ત ।
માહા તપસ્વી આણી શાંત । આતિશયેંસીં ॥ ૫॥
વક્તા આણી નૈરાશતા । સર્વજ્ઞ આણી સાદરતા ।
શ્રેષ્ઠ આણી નમ્રતા । સર્વત્રાંસી ॥ ૬॥
રાજા આણી ધાર્મિક । શૂર આણી વિવેક ।
તારુણ્ય આણી નેમક । આતિશયેંસીં ॥ ૭॥
વૃધાચારી કુળાચારી । યુક્તાહારી નિર્વિકારી ।
ધન્વંતરી પરોપકારી । પદ્મહસ્તી ॥ ૮॥
કાર્યકર્તા નિરાભિમાની । ગાયક આણી વૈષ્ણવ જની ।
વૈભવ આણી ભગવદ્ભજની । અત્યાદરેં ॥ ૯॥
તત્વજ્ઞ આણી ઉદાસીન । બહુશ્રુત આણી સજ્જન ।
મંત્રી આણી સગુણ । નીતિવંત ॥ ૧૦॥
આધુ પવિત્ર પુણ્યસીળ । અંતરશુદ્ધ ધર્માત્મા કૃપાળ ।
કર્મનિષ્ઠ સ્વધર્મેં નિર્મળ । નિર્લોભ અનુતાપી ॥ ૧૧॥
ગોડી આવડી પરમાર્થપ્રીતી । સન્માર્ગ સત્ક્રિયા ધારણા ધૃતી ।
શ્રુતિ સ્મૃતી લીળા યુક્તિ । સ્તુતી મતી પરીક્ષા ॥ ૧૨॥
દક્ષ ધૂર્ત યોગ્ય તાર્કિક । સત્યસાહિત્ય નેમક ભેદક ।
કુશળ ચપળ ચમત્કારિક । નાના પ્રકારેં ॥ ૧૩॥
આદર સન્માન તાર્તમ્ય જાણે । પ્રયોગસમયો પ્રસંગ જાણે ।
કાર્યાકારણ ચિન્હેં જાણે । વિચક્ષણ બોલિકા ॥ ૧૪॥
સાવધ સાક્ષેપી સાધક । આગમ નિગમ શોધક ।
જ્ઞાનવિજ્ઞાન બોધક । નિશ્ચયાત્મક ॥ ૧૫॥
પુરશ્ચરણી તીર્થવાસી । ધૃઢવ્રતી કાયાક્લેસી ।
ઉપાસક, નિગ્રહાસી- । કરૂં જાણે ॥ ૧૬॥
સત્યવચની શુભવચની । કોમળવચની યેકવચની ।
નિશ્ચયવચની સૌખ્યવચની । સર્વકાળ ॥ ૧૭॥
વાસનાતૃપ્ત સખોલ યોગી । ભવ્ય સુપ્રસન્ન વીતરાગી ।
સૌમ્ય સાત્વિક શુદ્ધમાર્ગી । નિઃકપટ નિર્વેસની ॥ ૧૮॥
સુગડ સંગીત ગુણગ્રાહી । અનાપેક્ષી લોકસંગ્રહી ।
આર્જવ સખ્ય સર્વહિ । પ્રાણીમાત્રાસી ॥ ૧૯॥
દ્રવ્યસુચી દારાસુચી । ન્યાયસુચી અંતરસુચી ।
પ્રવૃત્તિસુચી નિવૃત્તિસુચી । સર્વસુચી નિઃસંગપણેં ॥ ૨૦॥
મિત્રપણેં પરહિતકારી । વાગ્માધુર્ય પરશોકહારી ।
સામર્થ્યપણેં વેત્રધારી । પુરૂષાર્થેં જગમિત્ર ॥ ૨૧॥
સંશયછેદક વિશાળ વક્તા । સકળ કૢપ્ત અસોની શ્રોતા ।
કથાનિરૂપણીં શબ્દાર્થા । જાઊંચ નેદી ॥ ૨૨॥
વેવાદરહિત સંવાદી । સંગરહિત નિરોપાધી ।
દુરાશારહિત અક્રોધી । નિર્દોષ નિર્મત્સરી ॥ ૨૩॥
વિમળજ્ઞાની નિશ્ચયાત્મક । સમાધાની આણી ભજક ।
સિદ્ધ અસોની સાધક । સાધન રક્ષી ॥ ૨૪॥
સુખરૂપ સંતોષરૂપ । આનંદરૂપ હાસ્યરૂપ ।
ઐક્યરૂપ આત્મરૂપ । સર્વત્રાંસી ॥ ૨૫॥
ભાગ્યવંત જયવંત । રૂપવંત ગુણવંત ।
આચારવંત ક્રિયાવંત । વિચારવંત સ્થિતી ॥ ૨૬॥
યેશવંત કિર્તિવંત । શક્તિવંત સામર્થ્યવંત ।
વીર્યવંત વરદવંત । સત્યવંત સુકૃતી ॥ ૨૭॥
વિદ્યાવંત કળાવંત । લક્ષ્મીવંત લક્ષ્ણવંત ।
કુળવંત સુચિષ્મંત । બળવંત દયાળુ ॥ ૨૮॥
યુક્તિવંત ગુણવંત વરિષ્ઠ । બુદ્ધિવંત બહુધારિષ્ટ ।
દીક્ષાવંત સદાસંતુષ્ટ । નિસ્પૃહ વીતરાગી ॥ ૨૯॥
અસો ઐસે ઉત્તમ ગુણ । હેં સદ્વિદ્યચેં લક્ષણ ।
અભ્યાસાયા નિરૂપણ । અલ્પમાત્ર બોલિલેં ॥ ૩૦॥
રૂપલાવણ્ય અભ્યાસિતાં ન યે । સહજગુણાસ ન ચલે ઉપાયે ।
કાંહીં તરી ધરાવી સોયે । અગાંતુક ગુણાચી ॥ ૩૧॥
ઐસી સદ્વિદ્યા બરવી । સર્વત્રાંપાસી અસાવી ।
પરી વિરક્તપુરુષેં અભ્યાસવી । અગત્યરૂપ ॥ ૩૨॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સદ્વિદ્યાનિરૂપણનામ સમાસ આઠવા ॥ ૮॥
સમાસ નવવા : વિરક્ત લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
ઐકા વિરક્તાંચી લક્ષણેં । વિરક્તેં અસાવેં કોણ્યા ગુણેં ।
જેણેં આંગીં સામર્થ્ય બાણેં । યોગિયાચેં ॥ ૧॥
જેણેં સત્કીર્તિ વાઢે । જેણેં સાર્થકતા ઘડે ।
જેણેંકરિતાં મહિમા ચઢે । વિરક્તાંસી ॥ ૨॥
જેણેં પરમાર્થ ફાવે । જેણેં આનંદ હેલાવે ।
જેણેં વિરક્તિ દુણાવે । વિવેકેંસહિત ॥ ૩॥
જેણેં સુખ ઉચંબળે । જેણેં સદ્વિદ્યા વોળે ।
જેણેં ભાગ્યશ્રી પ્રબળે । મોક્ષેંસહિત ॥ ૪॥
મનોરથ પૂર્ણ હોતી । સકળ કામના પુરતી ।
મુખીં રાહે સરસ્વતી । મધુર બોલાવયા ॥ ૫॥
હે લક્ષણેં શ્રવણ કીજે । આણી સદૃઢ જીવીં ધરિજે ।
તરી મગ વિખ્યાત હોઈજે । ભૂમંડળીં ॥ ૬॥
વિરક્તેં વિવેકેં અસાવેં । વિરક્તેં અધ્યાત્મ વાઢવાવેં ।
વિરક્તેં ધારિષ્ટ ધરાવેં । દમનવિષઈં ॥ ૭॥
વિરક્તેં રાખાવેં સાધન । વિરક્તેં લાવાવેં ભજન ।
વિરક્તેં વિશેષ બ્રહ્મજ્ઞાન । પ્રગટવાવેં ॥ ૮॥
વિરક્તેં ભક્તી વાઢવાવી । વિરક્તે શાંતી દાખવાવી ।
વિરક્તેં યેત્નેં કરાવી । વિરક્તી આપુલી ॥ ૯॥
વિરક્તેં સદ્ક્રિયા પ્રતિષ્ઠાવી । વિરક્તેં નિવૃત્તિ વિસ્તારાવી ।
વિરક્તેં નૈરાશતા ધરાવી । સદૃઢ જિવેંસીં ॥ ૧૦॥
વિરક્તેં ધર્મસ્થાપના કરાવી । વિરક્તેં નીતિ આવલંબાવી ।
વિરક્તેં ક્ષ્મા સાંભાળાવી । અત્યાદરેંસી ॥ ૧૧॥
વિરક્તેં પરમાર્થ ઉજળાવા । વિરક્તેં વિચાર શોધાવા ।
વિરક્તેં સન્નિધ ઠેવાવા । સન્માર્ગ સત્વગુણ ॥ ૧૨॥
વિરક્તેં ભાવિકેં સાંભાળાવીં । વિરક્તેં પ્રેમળેં નિવવાવીં ।
વિરક્તેં સાબડીં નુપેક્ષાવીં । શરણાગતેં ॥ ૧૩॥
વિરક્તેં અસાવેં પરમ દક્ષ । વિરક્તેં અસાવેં અંતરસાક્ષ ।
વિરક્તેં વોઢાવા કૈપક્ષ । પરમાર્થાચા ॥ ૧૪॥
વિરક્તેં અભ્યાસ કરાવા । વિરક્તેં સાક્ષેપ ધરાવા ।
વિરક્તેં વગ્ત્રૃત્વેં ઉભારાવા । મોડલા પરમાર્થ ॥ ૧૫॥
વિરક્તેં વિમળજ્ઞાન બોલાવેં । વિરક્તેં વૈરાગ્ય સ્તવીત જાવેં ।
વિરક્તેં નિશ્ચયાચેં કરાવેં । સમાધાન ॥ ૧૬॥
પર્વેં કરાવીં અચાટેં । ચાલવાવી ભક્તાંચી થાટે ।
નાના વૈભવેં કચાટેં । ઉપાસનામાર્ગ ॥ ૧૭॥
હરિકીર્તનેં કરાવીં । નિરૂપણેં માજવાવીં ।
ભક્તિમાર્ગે લાજવાવીં । નિંદક દુર્જનેં ॥ ૧૮॥
બહુતાંસ કરાવે પરોપકાર । ભલેપણાચા જીર્ણોદ્ધાર ।
પુણ્યમાર્ગાચા વિસ્તાર । બળેંચિ કરાવા ॥ ૧૯॥
સ્નાન સંધ્યા જપ ધ્યાન । તીર્થયાત્રા ભગવદ્ભજન ।
નિત્યનેમ પવિત્રપણ । અંતરશુદ્ધ અસાવેં ॥ ૨૦॥
દૃઢ નિશ્ચયો ધરાવા । સંસાર સુખાચા કરાવા ।
વિશ્વજન ઉદ્ધરાવા । સંસર્ગમાત્રેં ॥ ૨૧॥
વિરક્તેં અસાવેં ધીર । વિરક્તેં અસાવેં ઉદાર ।
વિરક્તેં અસાવેં તત્પર । નિરૂપણવિષઈં ॥ ૨૨॥
વિરક્તેં સાવધ અસાવેં । વિરક્તેં શુદ્ધ માર્ગેં જાવેં ।
વિરક્તેં ઝિજોન ઉરવાવેં । સદ્કીર્તીસી ॥ ૨૩॥
વિરક્તેં વિરક્ત ધુંડાવે । વિરક્તેં સાધુ વોળખાવે ।
વિરક્તેં મિત્ર કરાવે । સંત યોગી સજ્જન ॥ ૨૪॥
વિરક્તેં કરાવીં પુરશ્ચરણેં । વિરક્તેં ફિરાવીં તીર્થાટણેં ।
વિરક્તેં કરાવીં નાનાસ્થાનેં । પરમ રમણીય ॥ ૨૫॥
વિરક્તેં ઉપાધી કરાવી । આણિ ઉદાસવૃત્તિ ન સંડાવી ।
દુરાશા જડો નેદાવી । કોણયેકવિષઈં ॥ ૨૬॥
વિરક્તેં અસાવેં અંતરનિષ્ઠ । વિરક્તેં નસાવેં ક્રિયાભ્રષ્ટ ।
વિરક્તેં ન વ્હાવેં કનિષ્ઠ । પરાધેનપણેં ॥ ૨૭॥
વિરક્તેં સમય જાણાવા । વિરક્તેં પ્રસંગ વોળખાવા ।
વિરક્ત ચતુર અસાઅવા । સર્વપ્રકારેં ॥ ૨૮॥
વિરક્તેં યેકદેસી નસાવેં । વિરક્તેં સર્વ અભ્યાસાવેં ।
વિરક્તેં અવઘેં જાણાવેં । જ્યાચેં ત્યાપરી ॥ ૨૯॥
હરિકથા નિરૂપણ । સગુણભજન બ્રહ્મજ્ઞાન ।
પિંડજ્ઞાન તત્વજ્ઞાન । સર્વ જાણાવેં ॥ ૩૦॥
કર્મમાર્ગ ઉપાસનામાર્ગ । જ્ઞાનમાર્ગ સિદ્ધાંતમાર્ગ ।
પ્રવૃત્તિમાર્ગ નિવૃત્તિમાર્ગ । સકળ જાણાવેં ॥ ૩૧॥
પ્રેમળ સ્થિતી ઉદાસ સ્થિતી । યોગસ્થિતી ધ્યાનસ્થિતી ।
વિદેહ સ્થિતી સહજ સ્થિતી । સકળ જાણાવેં ॥ ૩૨ ॥
ધ્વની લક્ષ મુદ્રા આસનેં । મંત્ર યંત્ર વિધી વિધાનેં ।
નાના મતાંચેં દેખણેં । પાહોન સાંડાવેં ॥ ૩૩॥
વિરક્તેં અસાવેં જગમિત્ર । વિરક્તેં અસાવેં સ્વતંત્ર ।
વિરક્તેં અસાવેં વિચિત્ર । બહુગુણી ॥ ૩૪॥
વિરક્તેં અસાવેં વિરક્ત । વિરક્તેં અસાવેં હરિભક્ત ।
વિરક્તેં અસાવેં નિત્યમુક્ત । અલિપ્તપણેં ॥ ૩૫॥
વિરક્તેં શાસ્ત્રેં ધાંડોળાવીં । વિરક્તેં મતેં વિભાંડાવીં ।
વિરક્તેં મુમુક્ષેં લાવાવીં । શુદ્ધમાર્ગેં ॥ ૩૬॥
વિરક્તેં શુદ્ધમાર્ગ સાંગાવા । વિરક્તેં સંશય છેદાવા ।
વિરક્તેં આપલા મ્હણાવા । વિશ્વજન ॥ ૩૭॥
વિરક્તેં નિંદક વંદાવેં । વિરક્તેં સાધક બોધાવે ।
વિરક્તેં બદ્ધ ચેવવાવે- । મુમુક્ષનિરૂપણેં ॥ ૩૮॥
વિરક્તેં ઉત્તમ ગુણ ઘ્યાવે । વિરક્તેં અવગુણ ત્યાગાવે ।
નાના અપાય ભંગાવે । વિવેકબળેં ॥ ૩૯॥
ઐસીં હે ઉત્તમ લક્ષણેં । ઐકાવીં યેકાગ્ર મનેં ।
યાચા અવ્હેર ન કરણેં । વિરક્ત પુરુષેં ॥ ૪૦॥
ઇતુકેં બોલિલેં સ્વભાવેં । ત્યાંત માનેલ તિતુકેં ઘ્યાવેં ।
શ્રોતીં ઉદાસ ન કરાવેં । બહુ બોલિલેં મ્હણૌની ॥ ૪૧॥
પરંતુ લક્ષણેં ને ઘેતાં । અવલક્ષણેં બાષ્કળતા ।
તેણેં ત્યાસ પઢતમૂર્ખતા । યેવોં પાહે ॥ ૪૨॥
ત્યા પઢતમૂર્ખાચેં લક્ષણ । પુઢિલે સમાસીં નિરૂપણ ।
બોલિલેં અસે સાવધાન- । હોઊન આઇકા ॥ ૪૩॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે વિરક્તલક્ષણનામ સમાસ નવવા ॥ ૯॥
સમાસ દહાવા : પઢતમુર્ખ લક્ષણ ॥ શ્રીરામ્ ॥
માગાં સાંગિતલીં લક્ષણેં । મૂર્ખાઆંગી ચાતુર્ય બાણે ।
આતાં ઐકા શાહાણે- । અસોનિ, મૂર્ખ ॥ ૧॥
તયા નાંવ પઢતમૂર્ખ । શ્રોતીં ન મનાવેં દુઃખ ।
અવગુણ ત્યાગિતાં , સુખ- । પ્રાપ્ત હોયે ॥ ૨॥
બહુશ્રુત આણિ વિત્પન્ન । પ્રાંજળ બોલે બ્રહ્મજ્ઞાન ।
દુરાશા આણિ અભિમાન । ધરી, તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩॥
મુક્તક્રિયા પ્રતિપાદી । સગુણભક્તિ ઉછેદી ।
સ્વધર્મ આણિ સાધન નિંદી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૪॥
આપલેન જ્ઞાતેપણેં । સકળાંસ શબ્દ ઠેવણેં ।
પ્રાણીમાત્રાચેં પાહે ઉણેં । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૫॥
શિષ્યાસ અવજ્ઞા ઘડે । કાં તો સંકટીં પડે ।
જયાચેનિ શબ્દેં મન મોડે । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૬॥
રજોગુણી તમોગુણી । કપટી કુટિળ અંતઃકર્ણી ।
વૈભવ દેખોન વાખાણી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૭॥
સમૂળ ગ્રંથ પાહિલ્યાવિણ । ઉગાચ ઠેવી જો દૂષણ ।
ગુણ સાંગતાં અવગુણ- । પાહે તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૮॥
લક્ષણેં ઐકોન માની વીટ । મત્સરેં કરી ખટપટ ।
નીતિન્યાય ઉદ્ધટ । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૯॥
જાણપણેં ભરીં ભરે । આલા ક્રોધ નાવરે ।
ક્રિયા શબ્દાસ અંતરે । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૦॥
વક્તા અધિકારેંવીણ । વગ્ત્રૃત્વાચા કરી સીણ ।
વચન જયાચેં કઠીણ । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૧॥
શ્રોતા બહુશ્રુતપણેં । વક્તયાસ આણી ઉણેં ।
વાચાળપણાચેનિ ગુણેં । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૨॥
દોષ ઠેવી પુઢિલાંસી । તેંચિ સ્વયેં આપણાપાસીં ।
ઐસેં કળેના જયાસી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૩॥
અભ્યાસાચેનિ ગુણેં । સકળ વિદ્યા જાણે ।
જનાસ નિવઊં નેણેં । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૪॥
હસ્ત બાંધીજે ઊર્ણતંતેં । લોભેં મૃત્ય ભ્રમરાતેં ।
ઐસા જો પ્રપંચી ગુંતે । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૫॥
સ્ત્રિયંચા સંગ ધરી । સ્ત્રિયાંસી નિરૂપણ કરી ।
નિંદ્ય વસ્તુ આંગિકારી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૬॥
જેણેં ઉણીવ યે આંગાસી । તેંચિ દૃઢ ધરી માનસીં ।
દેહબુદ્ધિ જયાપાસીં । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૭॥
સાંડૂનિયાં શ્રીપતી । જો કરી નરસ્તુતી ।
કાં દૃષ્ટી પડિલ્યાંચી કીર્તી- । વર્ણી, તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૮॥
વર્ણી સ્ત્રિયાંચે આવેવ । નાના નાટકેં હાવભાવ ।
દેવા વિસરે જો માનવ । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૧૯॥
ભરોન વૈભવાચે ભરીં । જીવમાત્રાસ તુછ્ય કરી ।
પાષાંડમત થાવરી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૦॥
વિત્પન્ન આણી વીતરાગી । બ્રહ્મજ્ઞાની માહાયોગી ।
ભવિષ્ય સાંગોં લાગે જગીં । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૧॥
શ્રવણ હોતાં અભ્યાંતરીં । ગુણદોષાચી ચાળણા કરી ।
પરભૂષણેં મત્સરી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૨॥
નાહીં ભક્તીચેં સાધન । નાહીં વૈરાગ્ય ના ભજન ।
ક્રિયેવિણ બ્રહ્મજ્ઞાન- । બોલે, તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૩॥
ન મની તીર્થ ન મની ક્ષેત્ર । ન મની વેદ ન મની શાસ્ત્ર ।
પવિત્રકુળીં જો અપવિત્ર । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૪॥
આદર દેખોનિ મન ધરી । કીર્તીવિણ સ્તુતી કરી ।
સવેંચિ નિંદી અનાદરી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૫॥
માગેં યેક પુઢેં યેક । ઐસા જયાચા દંડક ।
બોલે યેક કરી યેક । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૬॥
પ્રપંચવિશીં સાદર । પરમાર્થીં જ્યાચા અનાદર ।
જાણપણેં ઘે અધાર । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૭॥
યેથાર્થ સાંડૂન વચન । જો રક્ષૂન બોલે મન ।
જ્યાચેં જિણેં પરાધેન । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૮॥
સોંગ સંપાધી વરીવરી । કરૂં નયે તેંચિ કરી ।
માર્ગ ચુકોન ભરે ભરીં । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૨૯॥
રાત્રંદિવસ કરી શ્રવણ । ન સંડી આપલે અવગુણ ।
સ્વહિત આપલેં આપણ । નેણે તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૦॥
નિરૂપણીં ભલે ભલે । શ્રોતે યેઊન બૈસલે ।
ક્ષુદ્રેં લક્ષુની બોલે । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૧॥
શિષ્ય જાલા અનધિકારી । આપલી અવજ્ઞા કરી ।
પુન્હાં ત્યાચી આશા ધરી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૨॥
હોત અસતાં શ્રવણ । દેહાસ આલેં ઉણેપણ ।
ક્રોધેં કરી ચિણચિણ । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૩॥
ભરોન વૈભવાચે ભરીં । સદ્ગુરૂચી ઉપેક્ષા કરી ।
ગુરુપરંપરા ચોરી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૪॥
જ્ઞાન બોલોન કરી સ્વાર્થ । કૃપણા ઐસા સાંચી અર્થ ।
અર્થાસાઠીં લાવી પરમાર્થ । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૫॥
વર્તલ્યાવીણ સિકવી । બ્રહ્મજ્ઞાન લાવણી લાવી ।
પરાધેન ગોસાવી । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૬॥
ભક્તિમાર્ગ અવઘા મોડે । આપણામધ્યેં ઉપંઢર પડે ।
ઐસિયે કર્મીં પવાડે । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૭॥
પ્રપંચ ગેલા હાતીચા । લેશ નાહીં પરમાર્થાચા ।
દ્વેષી દેવાં બ્રાહ્મણાચા । તો યેક પઢતમૂર્ખ ॥ ૩૮॥
ત્યાગાવયા અવગુણ । બોલિલેં પઢતમૂર્ખાચેં લક્ષણ ।
વિચક્ષણેં નીઉન પૂર્ણ । ક્ષ્મા કેલેં પાહિજે ॥ ૩૯॥
પરમ મૂર્ખામાજી મૂર્ખ । જો સંસારીં માની સુખ ।
યા સંસારદુઃખા ઐસેં દુઃખ । આણીક નાહીં ॥૪૦॥
તેંચિ પુઢેં નિરૂપણ । જન્મદુઃખાચેં લક્ષણ ।
ગર્ભવાસ હા દારુણ । પુઢેં નિરોપિલા ॥ ૪૧॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે પઢતમૂર્ખલક્ષણનામ સમાસ દહાવા ॥ ૧૦ ॥
॥ દશક દુસરા સમાપ્ત ॥

Explore More