The Guru

શ્રી દાસબોધ અધ્યાય 8

(Dasbodh Dashak 8 in Gujarati)

Samartha Ramdas

Also known as Dasbodh · Dasbodh adhyay 8 · Shri Dasbodh

Dasbodh Dashak 8. The Dasbodh of Samartha Ramdas, spoken in the caves at Shivthar Ghal and set down by his disciple Kalyan Swami. Cast as a dialogue between guru and disciple across twenty dashaks, each of ten samasas, it moves from the discipline of listening through discrimination between the real and the unreal to the nature of the Self — practical throughout, and addressed to people living in the world. This dashak is named in its colophon for सुन्यत्वनिर्शन.

#of 683
માયોદ્ભવાચા
સમાસ પહિલા : દેવદર્શન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દુસરા : સૂક્ષ્મઆશંકાનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ તિસરા : સૂક્ષ્મઆશંકાનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ ચવથા : સૂક્ષ્મપંચભૂતેંનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પાંચવા : સ્થૂળપંચમહાભૂતેંસ્વરૂપાકાશભેદોનામ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સહાવા : દુશ્ચીતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ સાતવા : મોક્ષલક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ આઠવા : આત્મદર્શન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ નવવા : સિદ્ધલક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ દહાવા : શૂન્યત્વનિરસન ॥ શ્રીરામ ॥
સમાસ પહિલા : દેવદર્શન ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રોતીં વ્હાવેં સાવધ । વિમળ જ્ઞાન બાળબોધ ।
ગુરુશિષ્યાંચા સંવાદ । અતિ સુગમ પરિયેસા ॥ ૧ ॥
નાના શાસ્ત્રેં ધાંડોળિતાં । આયુષ્ય પુરેના સર્વથા ।
અંતરી સંશયાચી વેથા । વાઢોંચિ લાગે ॥ ૨ ॥
નાના તિર્થેં થોરથોરેં । સૃષ્ટિમધ્યેં અપારેં ।
સુગમેં દુર્ગમેં દુષ્કરેં । પુણ્યદાયકેં ॥ ૩ ॥
ઐસીં તીર્થેં સર્વહિ કરી । ઐસા કોણ રે સંસારી ।
ફિરોં જાતાં જન્મવરી । આયુષ્ય પુરેના ॥ ૪ ॥
નાના તપેં નાના દાનેં । નાના યોગ નાના સાધનેં ।
હેં સર્વહિ દેવાકારણેં । કરિજેત આહે ॥ ૫ ॥
પાવાવયા દેવાધિદેવા । બહુવિધ શ્રમ કરાવા ।
તેણેં દેવ ઠાઈં પાડાવા । હેં સર્વમત ॥ ૬ ॥
પાવાવયા ભગવંતાતેં । નાના પંથ નાના મતેં ।
તયા દેવાચેં સ્વરૂપ તેં । કૈસે આહેં ॥ ૭ ॥
બહુત દેવ સૃષ્ટીવરી । ત્યાંચી ગનના કોણ કરી ।
યેક દેવ કોણેપરી । ઠાઈં પડેના ॥ ૮ ॥
બહુવિધ ઉપાસના । જ્યાચી જેથેં પુરે કામના ।
તો તેથેંચિ રાહિલા મના । સદૃઢ કરૂનિ ॥ ૯ ॥
બહુ દેવ બહુ ભક્ત । ઇચ્હ્યા જાલે આસક્ત ।
બહુ ઋષી બહુ મત । વેગળાલેં ॥ ૧૦ ॥
બહુ નિવડિતાં નિવડેના । યેક નિશ્ચય ઘડેના ।
શાસ્ત્રેં ભાંડતી પડેના । નિશ્ચય ઠાઈં ॥ ૧૧ ॥
બહુત શાસ્ત્રીં બહુત ભેદ । મતાંમતાંસ વિરોધ ।
ઐસા કરિતાં વેવાદ । બહુત ગેલે ॥ ૧૨ ॥
સહસ્ત્રામધેં કોણી યેક । પાહે દેવાચા વિવેક ।
પરી ત્યા દેવાચેં કૌતુક । ઠાઈં ન પડે ॥ ૧૩ ॥
થાઈં ન પડે કૈસેં મ્હણતાં । તેથેં લાગલી અહંતા ।
દેવ રાહિલા પરતા । અહંતાગુણેં ॥ ૧૪ ॥
આતાં અસો હેં બોલણેં । નાના યોગ જ્યાકારણેં ।
તો દેવ કોણ્યા ગુણેં । ઠાઈં પડે ॥ ૧૫ ॥
દેવ કોણાસી મ્હણાવેં । કૈસેં તયાસી જાણાવેં ।
તેંચિ બોલણેં સ્વભાવેં । બોલિજેલ ॥ ૧૬ ॥
જેણેં કેલે ચરાચર । કેલે સૃષ્ટ્યાદિ વ્યાપાર ।
સર્વકર્તા નિરંતર । નામ જ્યાચેં ॥ ૧૭ ॥
તેણેં કેલ્યા મેઘમાળા । ચંદ્રબિંબીં અમૃતકળા ।
તેજ દિધલેં રવિમંડળા । જયા દેવેં ॥ ૧૮ ॥
જ્યાચી મર્યાદા સાગરા । જેણેં સ્થાપિલેં ફણિવરા ।
જયાચેનિ ગુણેં તારા । અંતરિક્ષ ॥ ૧૯ ॥
ચ્યારી ખાણી ચ્યારી વાણી । ચૌર્યાસિ લક્ષ જીવયોની ।
જેણેં નિર્મિલે લોક તિની । તયા નાવ દેવ ॥ ૨૦ ॥
બ્રહ્મા વિષ્ણુ આણી હર । હે જયાચે અવતાર ।
તોચિ દેવ હા નિર્ધાર । નિશ્ચયેંસીં ॥ ૨૧ ॥
દેવ્હારાચા ઉઠોનિ દેવ । કરૂં નેણે સર્વ જીવ ।
તયાચેનિ બ્રહ્મકટાવ । નિર્મિલા ન વચે ॥ ૨૨ ॥
ઠાઈં ઠાઈં દેવ અસતી । તેહિં કેલી નાહીં ક્ષિતી ।
ચંદ્ર સૂર્ય તારા જીમૂતી । તયાંચેનિ નવ્હે ॥ ૨૩ ॥
સર્વકર્તા તોચિ દેવ । પાહોં જાતાં નિરાવેવ ।
જ્યાચી કળા લીળા લાઘવ । નેણતી બ્રહ્માદિક ॥ ૨૪ ॥
યેથેં આશંકા ઉઠિલી । તે પુઢિલીયે સમાસીં ફીટલી ।
આતાં વૃત્તી સાવધ કેલી । પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૨૫ ॥
પૈસ અવકાશ આકાશ । કાંહીંચ નાહીં જેં ભકાસ ।
તયે નિર્મળીં વાયોસ । જન્મ જાલા ॥ ૨૬ ॥
વાયોપાસૂન જાલા વન્હી । વન્હીપાસુની જાલેં પાણી ।
ઐસી જયાચી કરણી । અઘટિત ઘડલી ॥ ૨૭ ॥
ઉદકાપાસૂન સૃષ્ટિ જાલી । સ્તંભેવિણ ઉભારલી ।
ઐસી વિચિત્ર કળા કેલી । ત્યા નાવ દેવ ॥ ૨૮ ॥
દેવેં નિર્મિલી હે ક્ષિતી । તીચે પોટીં પાષાણ હોતી ।
તયાસચિ દેવ મ્હણતી । વિવેકહીન ॥ ૨૯ ॥
જો સૃષ્ટિનિર્માણકર્તા । તો યે સૃષ્ટીપુર્વીં હોતા ।
મગ હે તયાચી સત્તા । નિર્માણ જાલી ॥ ૩૦ ॥
કુલ્લાળ પાત્રાપુર્વીં આહે । પાત્રેં કાંહીં કુલ્લાળ નવ્હે ।
તૈસા દેવ પૂર્વીંચ આહે । પાષાણ નવ્હે સર્વથા ॥ ૩૧ ॥
મૃત્તિકેચેં શૈન્ય કેલેં । કર્તે વેગળે રાહિલે ।
કાર્યકારણ યેક કેલેં । તરી હોણાર નાહીં ॥ ૩૨ ॥
તથાપિ હોઈલ પંચભૂતિક । નિર્ગુણ નવ્હે કાંહીં યેક ।
કાર્યાકારણાચા વિવેક । ભૂતાંપરતા નાહીં ॥ ૩૩ ॥
અવઘી સૃષ્ટિ જો કર્તા । તો તે સૃષ્ટીહૂનિ પર્તા ।
તેથેં સંશયાચી વાર્તા । કાઢૂંચિ નયે ॥ ૩૪ ॥
ખાંસૂત્રીંચી બાહુલી । જેણેં પુરુષેં નાચવિલી ।
તોચિ બાહુલી હે બોલી । ઘડે કેવી ॥ ૩૫ ॥
ચ્હયામંડપીચી સેના । સૃષ્ટિસારિખીચ રચના ।
સૂત્રેં ચાળી પરી તો નાના । વેક્તિ નવ્હે ॥ ૩૬ ॥
તૈસા સૃષ્ટિકર્તા દેવ । પરી તો નવ્હે સૃષ્ટિભાવ ।
જેણેં કેલે નાના જીવ । તો જીવ કૈસેની ॥ ૩૭ ॥
જેં જેં જયા કરણેં પડે । તેં તેં તો હેં કૈસેં ઘડે ।
મ્હણોનિ વાયાંચિ બાપુડે । સંદેહીં પડતી ॥ ૩૮ ॥
સૃષ્ટિ ઐસેંચિ સ્વભાવેં । ગોપુર નિર્મિલેં બરવેં ।
પરી તો ગોપુર કર્તા નવ્હે । નિશ્ચયેસીં ॥ ૩૯ ॥
તૈસેં જગ નિર્મિલેં જેણેં । તો વેગળા પૂર્ણપણેં ।
યેક મ્હણતી મૂર્ખપણેં । જગ તોચિ જગદીશ ॥ ૪૦ ॥
એવં જગદીશ તો વેગળા । જગ નિર્માણ ત્યાચી કળા ।
તો સર્વાંમધેં પરી નિરાળા । અસોન સર્વીં ॥ ૪૧ ॥
મ્હણોનિ ભૂતાંચા કર્દમુ । યાસી અલિપ્ત આત્મારામુ ।
અવિદ્યાગુણેં માયાભ્રમુ । સત્યચિ વાટે ॥૪૨ ॥
માયોપાધી જગડંબર । આહે સર્વહિ સાચાર ।
ઐસા હા વિપરીત વિચાર । કોઠેંચિ નાહીં ॥ ૪૩ ॥
મ્હણોનિ જગ મિથ્યા સાચ આત્મા । સર્વાંપર જો પરમાત્મા ।
અંતર્બાહ્ય અંતરાત્મા । વ્યાપૂનિ અસે ॥ ૪૪ ॥
તયાસ મ્હણાવેં દેવ । યેર હેં અવઘેંચિ વાવ ।
ઐસા આહે અંતર્ભાવ । વેદાંતીચા ॥ ૪૫ ॥
પદાર્થવસ્તુ નાસિવંત । હેં તોં અનુભવાસ યેત ।
યાકારણેં ભગવંત । પદાર્થાવેગળા ॥ ૪૬ ॥
દેવ વિમળ આણી અચળ । શાસ્ત્રેં બોલતી સકળ ।
તયા નિશ્ચળાસ ચંચળ । મ્હણોં નયે સર્વથા ॥ ૪૭ ॥
દેવ આલા દેવ ગેલા । દેવ ઉપજલા દેવ મેલા ।
ઐસેં બોલતાં દુરિતાલા । કાય ઉણેં ॥ ૪૮ ॥
જન્મ મરણાચી વાર્તા । દેવાસ લાગેના સર્વથા ।
દેવ અમર જ્યાચી સત્તા । ત્યાસી મૃત્યુ કૈસેની ॥ ૪૯ ॥
ઉપજણેં આણી મરણેં । યેણેં જાણેં દુઃખ ભોગણેં ।
હેં ત્યા દેવાચેં કરણેં । તો કારણ વેગળા ॥ ૫૦ ॥
અંતઃકરણ પંચપ્રાણ । બહુતત્વીં પિંડજ્ઞાન ।
યાં સર્વાંસ આહે ચળણ । મ્હણોનિ દેવ નવ્હેતી ॥ ૫૧ ॥
યેવં કલ્પનેરહિત । તયા નાવ ભગવંત ।
દેવપણાચી માત । તેથેં નાહીં ॥ ૫૨ ॥
તવ શિષ્યેં આક્ષેપિલેં । તરી કૈસેં બ્રહ્માંડ કેલેં ।
કર્તેપણ કારણ પડિલેં । કાર્યામધેં ॥ ૫૩ ॥
દ્રષ્ટેપણેં દ્રષ્ટા દૃશ્યીં । જૈસા પડે અનાયાંસીં ।
કર્તેપણે નિર્ગુણાસી । ગુણ તૈસે ॥ ૫૪ ॥
બ્રહ્માંડકર્તા કવણ । કૈસી ત્યાચી વોળખણ ।
દેવ સગુણ કિં નિર્ગુણ । મહ નિરોપાવા ॥ ૫૫ ॥
યેક મ્હણતી ત્યા બ્રહ્માતેં । ઇચ્હ્યામાત્રેં સૃષ્ટિકર્તે ।
સૃષ્ટિકર્તે ત્યાપર્તેં । કોણ આહે ॥ ૫૬ ॥
આતાં અસો હે બહુ બોલી । સકળ માયા કોઠૂન જાલી ।
તે હે આતાં નિરોપિલી । પાહિજે સ્વામી ॥ ૫૭ ॥
ઐસેં ઐકોનિ વચન । વક્તા મ્હણે સાવધાન ।
પુઢિલે સમાસીં નિરૂપણ । સાંગિજેલ ॥ ૫૮ ॥
બ્રહ્મીં માયા કૈસી જાલી । પુઢેં અસે નિરોપિલી ।
શ્રોતીં વૃત્તિ સાવધ કેલી । પાહિજે આતાં ॥૫૯ ॥
પુઢેં હેંચિ નિરૂપણ । વિશદ કેલેં શ્રવણ ।
જેણેં હોય સમાધાન । સાધકાંચેં ॥ ૬૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે દેવદર્શનનામ સમાસ પહિલા ॥ ૧ ॥
સમાસ દુસરા : સૂક્ષ્મઆશંકાનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
માગાં શ્રોતીં આક્ષેપિલેં । તેં પાહિજે નિરોપિલેં ।
નિરાવેવીં કૈસેં જાલેં । ચરાચર ॥ ૧ ॥
યાચેં ઐસેં પ્રતિવચન । બ્રહ્મ જેં કાં સનાતન ।
તેથેં માયા મિથ્યાભાન । વિવર્તરૂપ ભાવે ॥ ૨ ॥
આદિ યેક પરબ્રહ્મ । નિત્યમુક્ત અક્રિય પરમ ।
તેથેં અવ્યાકૃત સૂક્ષ્મ । જાલી મૂળમાયા ॥ ૩ ॥
॥ શ્લોક ॥
આદ્યમેકં પરબ્રહ્મ નિત્યમુક્તમવિક્રિયમ્ । તસ્ય માયા સમાવેશો જીવમવ્યાકૃતાત્મકમ્ ॥ આશંકા ॥
યેક બ્રહ્મા નિરાકાર । મુક્ત અક્રિયે નિર્વિકાર । તેથેં માયા વોડંબર । કોઠૂન આલી ॥ ૪ ॥
બ્રહ્મ અખંડ નિર્ગુણ । તેથેં ઇચ્હા ધરી કોણ ।
નિર્ગુણીં સગુણેંવિણ । ઇચ્હા નાહીં ॥ ૫ ॥
મુળીં અસેચિના સગુણ । મ્હણૌનિ નામેં નિર્ગુણ ।
તેથેં જાલેં સગુણ । કોણેપરી ॥ ૬ ॥
નિર્ગુણચિ ગુણા આલેં । ઐસેં જરી અનુવાદલેં ।
લાગોં પાહે યેણેં બોલેં । મૂર્ખપણ ॥ ૭ ॥
યેક મ્હણતી નિરાવેવ । કરૂન અકર્તા તો દેવ ।
ત્યાચી લીળા બાપુડે જીવ । કાયે જાણતી ॥ ૮ ॥
યેક મ્હણતી તો પરમાત્મા । કોણ જાણે ત્યાચા મહિમા ।
પ્રાણી બાપુડા જીવાત્મા । કાયે જાણે ॥ ૯ ॥
ઉગાચ મહિમા સાંગતી । શાસ્ત્રાર્થ અવઘા લોપિતી ।
બળેંચિ નિર્ગુણાસ મ્હણતી । કરૂનિ અકર્તા ॥ ૧૦ ॥
મુળીં નાહીં કર્તવ્યતા । કોણ કરૂન અકર્તા ।
કર્તા અકર્તા હે વાર્તા । સમૂળ મિથ્યા ॥ ૧૧ ॥
જેં ઠાઈંચેં નિર્ગુણ । તેથેં કૈચેં કર્તેપણ ।
તરી હે ઇચ્હા ધરી કોણ । સૃષ્ટિરચાવ્યાચી ॥ ૧૨ ॥
ઇચ્હા પરમેશ્વરાચી । ઐસી યુક્તી બહુતેકાંચી ।
પરી ત્યા નિર્ગુણાસ ઇચ્હા કૈંચી । હેં કળેના ॥ ૧૩ ॥
તરી હે ઇતુકેં કોણેં કેલેં । કિંવા આપણચિ જાલેં ।
દેવેંવિણ ઉભારલેં । કોણેપરી ॥ ૧૪ ॥
દેવેંવિણ જાલેં સર્વ । મગ દેવાસ કૈંચા ઠાવ ।
યેથેં દેવાચા અભાવ । દિસોન આલા ॥ ૧૫ ॥
દેવ મ્હણે સૃષ્ટિકર્તા । તરી યેવં પાહે સગુણતા ।
નિર્ગુણપણાચી વાર્તા । દેવાચી બુડાલી ॥ ૧૬ ॥
દેવ ઠાઈંચા નિર્ગુણ । તરી સૃષ્ટિકર્તા કોણ ।
કર્તેપણાચેં સગુણ । નાસિવંત ॥ ૧૭ ॥
યેથેં પડિલે વિચાર । કૈસેં જાલેં સચરાચર ।
માયા મ્હણોં સ્વતંતર તરી હેંહિ વિપરીત દિસે ॥ ૧૮ ॥
માયા કોણીં નાહીં કેલી । હે આપણચિ વિસ્તારલી ।
ઐસેં બોલતાં બુડાલી । દેવાચી વાર્તા ॥ ૧૯ ॥
દેવ નિર્ગુણ સ્વતસિદ્ધ । ત્યાસી માયેસિ કાયે સમંધ ।
ઐસેં બોલતાં વિરુદ્ધ । દિસોન આલેં ॥ ૨૦ ॥
સકળ કાંહીં કર્તવ્યતા । આલી માયેચ્યાચિ માથાં ।
તરી ભક્તાંસ ઉદ્ધરિતા । દેવ નાહીં કીં ॥ ૨૧ ॥
દેવેંવિણ નુસ્તી માયા । કોણ નેઈલ વિલયા ।
આમ્હાં ભક્તાં સાંભાળાયા । કોણીચ નાહીં ॥ ૨૨ ॥
મ્હણોનિ માયા સ્વતંતર । ઐસા ન ઘડે કીં વિચાર ।
માયેસ નિર્મિતા સર્વેશ્વર । તો યેકચિ આહે ॥ ૨૩ ॥
તરી તો કૈસા આહે ઈશ્વર । માયેચા કૈસા વિચાર ।
તરી હેં આતાં સવિસ્તર । બોલિલેં પાહિજે ॥ ૨૪ ॥
શ્રોતાં વ્હાવેં સાવધાન । યેકાગ્ર કરૂનિયાં મન ।
આતાં કથાનુસંધાન । સાવધ ઐકા ॥ ૨૫ ॥
યેકે આશંકેચા ભાવ । જનીં વેગળાલે અનુભવ ।
તેહિ બોલિજેતી સર્વ । યેથાનુક્રમેં ॥ ૨૬ ॥
યેક મ્હણતી દેવેં કેલી । મ્હણોનિ હે વિસ્તારલી ।
દેવાસ ઇચ્હ્યા નસ્તી જાલી । તરી હે માયા કૈંચી ॥ ૨૭ ॥
યેક મ્હણતી દેવ નિર્ગુણ । તેથેં ઇચ્હા કરી કોણ ।
માયા મિથ્યા હે આપણ । જાલીચ નાહી ॥ ૨૮ ॥
યેક મ્હણતી પ્રત્યક્ષ દિસે । તયેસી નાહીં મ્હણતાં કૈસેં ।
માયા હે અનાદિ અસે । શક્તી ઈશ્વરાચી ॥ ૨૯ ॥
યેક મ્હણતી સાચ અસે । તરી હે જ્ઞાનેં કૈસી નિરસે ।
સાચાસારિખીચ દિસે । પરી હે મિથ્યા ॥ ૩૦ ॥
યેક મ્હણતી મિથ્યા સ્વભાવેં । તરી સાધન કાસયા કરાવેં ।
ભક્તિસાધન બોલિલેં દેવેં । માયાત્યાગાકારણેં ॥ ૩૧ ॥
યેક મ્હણતી મિથ્યા દિસતેં । ભયેં અજ્ઞાનસન્યેપાતેં ।
સાધન ઔષધહી ઘેઈજેતેં । પરી તેં દૃશ્ય મિથ્યા ॥ ૩૨ ॥
અનંત સાધનેં બોલિલીં । નાના મતેં ભાંબાવલીં ।
તરી માયા ન વચે ત્યાગિલી । મિથ્યા કૈસી મ્હણાવી ॥ ૩૩ ॥
મિથ્યા બોલે યોગવાણી । મિથ્યા વેદશાસ્ત્રીં પુરાણીં ।
મિથ્યા નાના નિરૂપણીં । બોલિલી માયા ॥ ૩૪ ॥
માયા મિથ્યા મ્હણતાં ગેલી । હે વાર્તા નાહીં ઐકિલી ।
મિથ્યા મ્હણતાંચ લાગલી । સમાગમેં ॥ ૩૫ ॥
જયાચે અંતરીં જ્ઞાન । નાહીં વોળખિલે સજ્જન ।
તયાસ મિથ્યાભિમાન । સત્યચિ વાટે ॥ ૩૬ ॥
જેણેં જૈસા નિશ્ચયે કેલા । તયાસી તૈસાચિ ફળલા ।
પાહે તોચિ દિસે બિંબલા । તૈસી માયા ॥ ૩૭ ॥
યેક મ્હણતી માયા કૈંચી । આહે તે સર્વ બ્રહ્મચિ ।
થિજલ્યા વિઘુરલ્યા ઘૃતાચી । ઐક્યતા ન મોડે ॥ ૩૮ ॥
થિજલેં આણી વિઘુરલેં । હેં સ્વરૂપીં નાહીં બોલિલેં ।
સાહિત્ય ભંગલેં યેણેં બોલેં । મ્હણતી યેક ॥ ૩૯ ॥
યેક મ્હણતી સર્વ બ્રહ્મ । હેં ન કળે જયાસ વર્મ ।
તયાચેં અંતરીંચા ભ્રમ । ગેલાચ નાહીં ॥ ૪૦ ॥
યેક મ્હણતી યેકચિ દેવ । તેથેં કૈંચેં આણિલેં સર્વ ।
સર્વ બ્રહ્મ હેં અપૂર્વ । આશ્ચિર્ય વાટે ॥ ૪૧ ॥
યેક મ્હણતી યેકચિ ખરેં । આનુહિ નાહીં દુસરેં ।
સર્વ બ્રહ્મ યેણેં પ્રકારેં । સહજચિ જાલેં ॥ ૪૨ ॥
સર્વ મિથ્યા યેકસરેં । ઉરલેં તેંચિ બ્રહ્મ ખરેં ।
ઐસીં વાક્યેં શાસ્ત્રાધારેં । બોલતી યેક ॥ ૪૩ ॥
આળંકાર આણી સુવર્ણ । તેથેં નાહીં ભિન્નપણ ।
આટાઆટી વેર્થ સીણ । મ્હણતી યેક ॥ ૪૪ ॥
હીન ઉપમા યેકદેસી । કૈસી સાહેલ વસ્તૂસી ।
વર્ણવેક્તી અવ્યક્તાસી । સામ્યતા ન ઘડે ॥ ૪૫ ॥
સુવર્ણીં દૃષ્ટી ઘાલિતાં । મુળીચ આહે વેક્તતા ।
આળંકાર સોનેં પાહતાં સોનેંચિ અસે ॥ ૪૬ ॥
મુળીં સોનેંચિ હેં વેક્ત । જડ યેકદેસી પીત ।
પૂર્ણાસ અપૂર્ણાચા દૃષ્ટાંત । કેવીં ઘડે ॥ ૪૭ ॥
દૃષ્ટાંત તિતુકા યેકદેસી । દેણેં ઘડે કળાયાસી ।
સિંધુ આણી લહરીસી । ભિન્નત્વ કૈંચેં ॥ ૪૮ ॥
ઉત્તમ મધેમ કનિષ્ઠ । યેકા દૃષ્ટાંતેં કળે પષ્ટ ।
યેકા દૃષ્ટાંતેં નષ્ટ । સંદેહ વાઢે ॥ ૪૯ ॥
કૈંચા સિંધુ કૈંચી લહરી । અચળાસ ચળાચી સરી ।
સાચા ઐસી વોડંબરી । માનૂંચ નયે ॥ ૫૦ ॥
વોડંબરી હે કલ્પના । નાના ભાસ દાખવી જના ।
યેરવી હે જાણા । બ્રહ્મચિ અસે ॥ ૫૧ ॥
ઐસા વાદ યેકમેકાં । લાગતાં રાહિલી આશંકા ।
તેચિ આતાં પુઢેં ઐકા । સાવધ હોઊની ॥ ૫૨ ॥
માયા મિથ્યા કળોં આલી । પરી તે બ્રહ્મીં કૈસી જાલી ।
મ્હણાવી તે નિર્ગુણેં કેલી । તરી તે મુળીંચ મિથ્યા ॥ ૫૩ ॥
મિથ્યા શબ્દીં કાંહીંચ નાહીં । તેથેં કેલેં કોણેં કાઈ ।
કરણેં નિર્ગુણાચા ઠાઈં । હેંહિ અઘટિત ॥ ૫૪ ॥
કર્તા ઠાંઈચા અરૂપ । કેલેં તેંહિ મિથ્યારૂપ ।
તથાપી ફેડૂં આક્ષેપ । શ્રોતયાંચા ॥ ૫૫ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સૂક્ષ્મઆશંકાનિરૂપણ સમાસ દુસરા ॥ ૨ ॥
સમાસ તિસરા : સૂક્ષ્મઆશંકાનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
અરે જે જાલેંચિ નાહીં । ત્યાચી વાર્તા પુસસી કાઈ ।
તથાપિ સાંગોં જેણેં કાંહીં । સંશય નુરે ॥ ૧ ॥
દોરીકરિતાં ભુજંગ । જળાકરિતાં તરંગ ।
માર્તંડાકરિતાં ચાંગ । મૃગજળ વાહે ॥ ૨ ॥
કલ્પેનિકરિતાં સ્વપ્ન દિસે । સિંપીકરિતાં રુપેં ભાસે ।
જળાકરિતાં ગાર વસે । નિમિષ્ય યેક ॥ ૩ ॥
માતીકરિતાં ભિંતી જાલી । સિન્ધુકરિતાં લહરી આલી ।
તિળાકરિતાં પુતળી । દિસોં લાગે ॥ ૪ ॥
સોન્યાકરિતાં અળંકાર । તંતુકરિતાં જાલેં ચીર ।
કાસવાકરિતાં વિસ્તાર । હાતાપાયાંચા ॥ ૫ ॥
તૂપ હોતેં તરી થિજલેં । તરીકરિતાં મીઠ જાલેં ।
બિંબાકરિતાં બિંબલેં । પ્રતિબિંબ ॥ ૬ ॥
પૃથ્વીકરિતાં જાલેં ઝાડ । ઝાડાકરિતાં ચ્હ્યાયા વાડ ।
ધાતુકરિતાં પવાડ । ઉંચ નીચ વર્ણાચા ॥ ૭ ॥
આતાં અસો હા દૃષ્ટાંત । અદ્વૈતાસ કૈંચેં દ્વૈત ।
દ્વૈતેંવિણ અદ્વૈત । બોલતાંચ ન યે ॥ ૮ ॥
ભાસાકરિતાં ભાસ ભાસે । દૃશ્યાકરિતાં અદૃશ્ય દિસે ।
અદૃશ્યાસ ઉપમા નસે । મ્હણોનિ નિરોપમ ॥ ૯ ॥
કલ્પેનેવિરહિત હેત । દૃશ્યાવેગળા દૃષ્ટાંત ।
દ્વૈતાવેગળેં દ્વૈત । કૈસેં જાલેં ॥ ૧૦ ॥
વિચિત્ર ભગવંતાચી કરણી । વર્ણવેના સહસ્ત્રફણી ।
તેણેં કેલી ઉભવણી । અનંત બ્રહ્માંડાચી ॥ ૧૧ ॥
પરમાત્મા પરમેશ્વરુ । સર્વકર્તા જો ઈશ્વરૂ ।
તયાપાસૂનિ વિસ્તારુ । સકળ જાલા ॥ ૧૨ ॥
ઐસીં અનંત નામેં ધરી । અનંત શક્તી નિર્માણ કરી ।
તોચિ જાણાવા ચતુરીં । મૂળપુરુષ ॥ ૧૩ ॥
ત્યા મૂળપુરુષાચી વોળખણ । તે મૂળમાયાચિ આપણ ।
સકળ કાંહીં કર્તેપણ । તેથેંચિ આલેં ॥ ૧૪ ॥
॥ શ્લોક ॥
કાર્યકારણ કર્તૃત્વે હેતુઃ પ્રકૃતિરુચ્યતે ॥ હે ઉઘડ બોલતાં ન યે ।
મોડોં પાહાતો ઉપાયે । યેરવીં હેં પાહતાં કાય । સાચ આહે ॥ ૧૫ ॥
દેવાપાસૂન સકળ જાલેં । હેં સર્વાંસ માનલેં ।
પરી ત્યા દેવાસ વોળખિલેં । પાહિજે કીં ॥ ૧૬ ॥
સિદ્ધાંચે જેં નિરૂપણ । જેં સાધકાંસ ન મને જાણ ।
પક્વ નાહીં અંતઃકર્ણ । મ્હણોનિયાં ॥ ૧૭ ॥
અવિદ્યાગુણેં બોલિજે જીવ । માયાગુણેં બોલિજે શિવ ।
મૂળમાયા ગુણેં દેવ । બોલિજેતો ॥ ૧૮ ॥
મ્હણૌનિ કારણ મૂળમાયા । અનંત શક્તી ધરાવયા ।
તેથીચા અર્થ જાણાવયા । અનુભવી પાહિજે ॥ ૧૯ ॥
મૂળમાયા તોચિ મૂળપુરુષ । તોચિ સર્વાંચા ઈશ ।
અનંતનામી જગદીશ । તયાસીચિ બોલિજે ॥ ૨૦ ॥
અવઘી માયા વિસ્તારલી । પરી હે નિશેષ નાથિલી ।
ઐસિયા વચનાચી ખોલી । વિરુળા જાણે ॥ ૨૧ ॥
ઐસેં અનુર્વાચ્ય બોલિજે । પરી હેં સ્વાનુભવેં જાણિજે ।
સંતસંગેવિણ નુમજે । કાંહી કેલ્યાં ॥ ૨૨ ॥
માયા તોચિ મૂળપુરુષ । સાધકાં ન મને હેં નિશેષ ।
પરી અનંતનામી જગદીશ । કોણાસ મ્હણાવેં ॥ ૨૩ ॥
નામરૂપ માયે લાગલેં । તરી હેં બોલણેં નીટચિ જાલેં ।
યેથેં શ્રોતીં અનુમાનિલેં । કાસયાસી ॥ ૨૪ ॥
આતાં અસો હે સકળ બોલી । માગીલ આશંકા રાહિલી ।
નિરાકારીં કૈસી જાલી । મૂળમાયા ॥ ૨૫ ॥
દૃષ્ટીબંધન મિથ્યા સકળ । પરી તો કૈસા જાલા ખેળ ।
હેંચિ આતાં અવઘેં નિવળ । કરૂન દાઊં ॥ ૨૬ ॥
આકાશ અસતાં નિશ્ચળ । મધેં વાયો જાલા ચંચળ ।
તૈસી જાણાવી કેવળ । મૂળમાયા ॥ ૨૭ ॥
રૂપ વાયોચેં જાલેં । તેણેં આકાશ ભંગલેં ।
ઐસેં હેં સત્ય માનલેં । નવચે કિં કદા ॥ ૨૮ ॥
તૈસી મૂળમાયા જાલી । આણી નિર્ગુણતા સંચલી ।
યેણેં દૃષ્ટાંતેં તુટલી । માગીલ આશંકા ॥ ૨૯ ॥
વાયુ નવ્હતા પુરાતન । તૈસી મૂળમાયા જાણ ।
સાચ મ્હણતાં પુન્હા લીન । હોતસે ॥ ૩૦ ॥
વાયો રૂપેં કૈસા આહે । તૈસી મૂળમાયા પાહેં ।
ભાસે પરી તેં ન લાહે । રૂપ તયેચેં ॥ ૩૧ ॥
વાયો સત્ય મ્હણો જાતાં । પરી તો ન યે દાખવિતાં ।
તયાકડે પાહોં જાતાં । ધુળીચ દિસે ॥ ૩૨ ॥
તૈસી મૂળમાયા ભાસે । ભાસી પરી તે ન દિસે ।
પુઢેં વિસ્તારલી અસે । માયા અવિદ્યા ॥ ૩૩ ॥
જૈસેં વાયોચેનિ યોગેં । દૃશ્ય ઉડે ગગનમાર્ગેં ।
મૂળમાયેચ્યા સંયોગેં । તૈસેં જગ ॥ ૩૪ ॥
ગગનીં આભાળ નાથિલેં । અકસ્માત ઉદ્ભવલેં ।
માયેચેનિ ગુણેં જાલેં । તૈસેં જગ ॥ ૩૫ ॥
નાથિલેંચિ ગગન નવ્હતેં । અકસ્માત આલેં તેથેં ।
તૈસેં દૃશ્ય જાલેં યેથેં । તૈસિયાપરી ॥ ૩૬ ॥
પરી ત્યા આભાળાકરિતાં । ગગનાચી ગેલી નિશ્ચળતા ।
વાટે પરી તે તત્વતા । તૈસીચ આહે ॥ ૩૭ ॥
તૈસેં માયેકરિતાં નિર્ગુણ । વાટે જાલેં સગુણ ।
પરી તેં પાહતાં સંપૂર્ણ । જૈસેં તૈસેં ॥ ૩૮ ॥
આભાળ આલે આણિ ગેલેં । તરી ગગન તેં સંચલેં ।
તૈસેં ગુણા નાહીં આલેં । નિર્ગુણ બ્રહ્મ ॥ ૩૯ ॥
નભ માથા લાગલેં દિસે । પરી તેં જૈસેં તૈસેં અસે ।
તૈસેં જાણાવેં વિશ્વાસેં । નિર્ગુણ બ્રહ્મ ॥ ૪૦ ॥
ઊર્ધ પાહાતાં આકાશ । નિળિમા દિસે સાવકાસ ।
પરિ તો જાણિજે મિથ્યાભાસ । ભાસલાસે ॥ ૪૧ ॥
આકાશ પાલથેં ઘાતલેં । ચહૂંકડે આટોપલેં ।
વાટે વિશ્વાસ કોંડિલે । પરી તેં મોકળેચિ અસે ॥ ૪૨ ॥
પર્વતીં નિળા રંગ દિસે । પરી તો તયા લાગલા નસે ।
અલિપ્ત જાણાવે તૈસેં । નિર્ગુણ બ્રહ્મ ॥ ૪૩ ॥
રથ ધાવતાં પૃથ્વી ચંચળ । વાટે પરી તે અસે નિશ્ચળ ।
તૈસેં પરબ્રહ્મ કેવળ । નિર્ગુણ જાણાવેં ॥ ૪૪ ॥
આભાળાકરિતાં મયંક । વાટે ધાવતો નિશંક ।
પરી તેં અવઘેં માઈક । આભાળ ચળે ॥ ૪૫ ॥
ઝળે અથવા અગ્નિજ્વાળ । તેણેં કંપિત દિસે અંત્રાળ ।
વાટે પરી તેં નિશ્ચળ । જૈસેં તૈસેં ॥ ૪૬ ॥
તૈસેં સ્વરૂપ હેં સંચલેં । અસતાં વાટે ગુણા આલેં ।
ઐસેં કલ્પનેસિ ગમલેં । પરી તે મિથ્યા ॥ ૪૭ ॥
દૃષ્ટિબંધનાચા ખેળ । તૈસી માયા હે ચંચળ ।
વસ્તુ શાશ્વત નિશ્ચળ । જૈસી તૈસી ॥ ૪૮ ॥
ઐસી વસ્તુ નિરાવેવ । માયા દાખવી અવેવ ।
ઈચા ઐસા સ્વભાવ । નાથિલીચ હે ॥ ૪૯ ॥
માયા પાહાતાં મુળીં નસે । પરી હે સાચા ઐસી ભાસે ।
ઉદ્ભવે આણિ નિરસે । આભાળ જૈસેં ॥ ૫૦ ॥
ઐસી માયા ઉદ્ભવલી । વસ્તુ નિર્ગુણ સંચલી ।
અહં ઐસી સ્ફુર્તિ જાલી । તેચિ માયા ॥ ૫૧ ॥
ગુણમાયેચે પવાડે । નિર્ગુણીં હેં કાંહીંચ ન ઘડે ।
પરી હેં ઘડે આણી મોડે । સસ્વરૂપીં ॥ ૫૨ ॥
જૈસી દૃષ્ટી તરળલી । તેણેં સેનાચ ભાસલી ।
પાહાતાં આકાશીંચ જાલી । પરી તે મિથ્યા ॥ ૫૩ ॥
મિથ્યા માયેચા ખેળ । ઉદ્ભવ બોલિલા સકળ ।
નાનાતત્વાંચા પાલ્હાળ । સાંડૂનિયાં ॥ ૫૪ ॥
તત્વેં મુળીંચ આહેતી । વોંકાર વાયોચી ગતી ।
તેથીચા અર્થ જાણતી । દક્ષ જ્ઞાની ॥ ૫૫ ॥
મૂળમાયેચે ચળણ । તેંચિ વાયોચેં લક્ષણ ।
સૂક્ષ્મ તત્વેં તેંચિ જાણ । જડત્વા પાવલીં ॥ ૫૬ ॥
ઐસીં પંચમાહાંભૂતેં । પૂર્વીં હોતી અવેક્તેં ।
પુઢેં જાલીં વેક્તેં । સૃષ્ટિરચનેસી ॥ ૫૭ ॥
મૂળમાયેચેં લક્ષણ । તેંચિ પંચભૂતિક જાણ ।
ત્યાચી પાહેં વોળખણ । સૂક્ષ્મદૃષ્ટીં ॥ ૫૮ ॥
આકાશ વાયોવિણ । ઇચ્હ્યાશબ્દ કરી કોણ ।
ઇચ્હાશક્તી તેચિ જાણ । તેજસ્વરૂપ ॥ ૫૯ ॥
મૃદપણ તેચિ જળ । જડત્વ પૃથ્વી કેવળ ।
ઐસી મૂળમાયા સકળ । પંચભૂતિક જાણાવી ॥ ૬૦ ॥
યેક યેક ભૂતાંપોટીં । પંચભૂતાંચી રાહાટી ।
સર્વ કળે સૂક્ષ્મદૃષ્ટી । ઘાલૂન પાહાતાં ॥ ૬૧ ॥
પુઢેં જડત્વાસ આલીં । તરી અસતીં કાલવલીં ।
ઐસી માયા વિસ્તારલી । પંચભૂતિક ॥ ૬૨ ॥
મૂળમાયા પાહાતાં મુળીં । અથવા અવિદ્યા ભૂમંડળીં ।
સ્વર્ગ્ય મૃત્ય પાતાળીં । પાંચચિ ભૂતેં ॥ ૬૩ ॥
॥ શ્લોક ॥
સ્વર્ગે મૃત્યૌ પાતાલે વા યત્કિંચિત્સચરાચરં ।
સર્વપંચભૂતકં રામ ષષ્ઠેં કિંચિન્ન દૃશ્યતે ॥
સત્ય સ્વરૂપ આદિઅંતીં । મધ્યેં પંચભૂતેં વર્તતી ।
પંચભૂતિક જાણિજે શ્રોતીં । મૂળમાયા ॥ ૬૪ ॥
યેથેં ઉઠિલી આશંકા । સાવધ હોઊન ઐકા ।
પંચભૂતેં જાલીં યેકા । તમોગુણાપાસુની ॥ ૬૫ ॥
મૂળમાયા ગુણાપરતી । તેથેં ભૂતેં કૈંચિ હોતીં ।
ઐસી આશંકા હે શ્રોતીં । ઘેતલી અસે ॥ ૬૬ ॥
ઐસેં શ્રોતીં આક્ષેપિલેં । સંશયાસ ઉભેં કેલેં ।
યાચેં ઉત્તર દિધલેં । પુઢિલે સમાસીં ॥ ૬૭ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સૂક્ષ્મઆશંકાનામ સમાસ તિસરા ॥ ૩ ॥
સમાસ ચવથા : સૂક્ષ્મપંચભૂતેંનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
માગીલ આશંકેચેં મૂળ । આતાં હોઈલ પ્રાંજળ ।
વૃત્તિ કરાવી નિવળ । નિમિષ્ય યેક ॥ ૧ ॥
બ્રહ્મીં મૂળમાયા જાલી । તિચ્યા પોટા માયા આલી ।
મગ તે ગુણા પ્રસવલી । મ્હણૌનિ ગુણક્ષોભિણી ॥ ૨ ॥
પુઢેં તિજપાસાવ કોણ । સત્વરજતમોગુણ ।
તમોગુણાપાસૂન નિર્માણ । જાલી પંચભૂતેં ॥ ૩ ॥
ઐસીં ભૂતેં ઉદ્ભવલીં । પુઢેં તત્વેં વિસ્તારલીં ।
એવં તમોગુણાપાસૂન જાલીં । પંચમાહાંભૂતેં ॥ ૪ ॥
મૂળમાયા ગુણાપરતી । તેથેં ભૂતેં કૈંચીં હોતીં ।
ઐસી આશંકા હે શ્રોતીં । ઘેતલી માગાં ॥ ૫ ॥
આણિક યેક યેકે ભૂતીં । પંચભૂતેં અસતી ।
તે હિ આતાં કૈસી સ્થિતી । પ્રાંજળ કરૂં ॥ ૬ ॥
સૂક્ષ્મદૃષ્ટીચેં કૌતુક । મૂળમાયા પંચભૂતિક ।
શ્રોતીં વિમળ વિવેક । કેલા પાહિજે ॥ ૭ ॥
આધીં ભૂતેં તીં જાણાવીં । રૂપેં કૈસીં વોળખાવી ।
મગ તેં શોધૂન પાહાવીં । સૂક્ષ્મદૃષ્ટીં ॥ ૮ ॥
વોળખી નાહી અંતરી । તે વોળખાવી કોણેપરી ।
મ્હણોનિ ભૂતાંચી વોળખી ચતુરીં । નાવેક પરિસાવી ॥ ૯ ॥
જેં જેં જડ આણી કઠિણ । તેં તેં પૃથ્વીચેં લક્ષણ ।
મૃદ આણી વોલેપણ । તિતુકેં આપ ॥ ૧૦ ॥
જેં જેં ઉષ્ણ આણી સતેજ । તેં તેં જાણાવેં પૈં તેજ ।
આતાં વાયોહિ સહજ । નિરોપિજેલ ॥ ૧૧ ॥
ચૈતન્ય આણી ચંચળ । તો હા વાયોચિ કેવળ ।
સૂન્ય આકાશ નિશ્ચળ । આકાશ જાણાવેં ॥ ૧૨ ॥
ઐસીં પંચમાહાંભૂતેં । વોળખી ધરાવી સંકેતેં ।
આતાં યેકીં પાંચ ભૂતેં । સાવધ ઐકા ॥ ૧૩ ॥
જેં ત્રિગુણાહૂનિ પર । ત્યાચા સૂક્ષ્મ વિચાર ।
યાલાગીં અતિ તત્પર । હોઊન ઐકા ॥ ૧૪ ॥
સૂક્ષ્મ આકાશીં કૈસી પૃથ્વી । તેચિ આધીં નિરોપાવી ।
યેથેં ધારણા ધરાવી । શ્રોતેજનીં ॥ ૧૫ ॥
આકાશ મ્હણજે અવકાશ સૂન્ય । સૂન્ય મ્હણિજે તેં અજ્ઞાન ।
અજ્ઞાન મ્હણિજે જડત્વ જાણ । તેચિ પૃથ્વી ॥ ૧૬ ॥
આકાશ સ્વયેં આહે મૃદ । તેંચિ આપ સ્વતસિદ્ધ ।
આતાં તેજ તેંહિ વિશદ । કરૂન દાઊં ॥ ૧૭ ॥
અજ્ઞાનેં ભાસલા ભાસ । તોચિ તેજાચા પ્રકાશ ।
આતાં વાયો સાવકાશ । સાકલ્ય સાંગોં ॥ ૧૮ ॥
વાયુ આકાશ નાહીં ભેદ । આકાશાઇતુકા અસે સ્તબ્ધ ।
તથાપી આકાશીં જો નિરોધ । તોચિ વાયો ॥ ૧૯ ॥
આકાશીં આકાશ મિસળલેં । હેં તોં નલગે કિં બોલિલેં ।
યેણેં પ્રકારેં નિરોપિલેં । આકાશ્ પંચભૂત ॥ ૨૦ ॥
વાયોમધ્યેં પંચભૂતેં । તેંહિ ઐકા યેકચિત્તેં ।
બોલિજેતી તે સમસ્તેં । યેથાન્વયેં ॥ ૨૧ ॥
હળુ ફૂલ તરી જડ । હળુ વારા તરી નિબિડ ।
વાયો લાગતાં કડાડ । મોડતી ઝાડેં ॥ ૨૨ ॥
તોલેંવિણ ઝાડ મોડે । ઐસેં હેં કહિંચ ન ઘડે ।
તોલ તોચિ તયે જડે । પૃથ્વીચા અંશ ॥ ૨૩ ॥
યેથેં શ્રોતે આશંકા ઘેતી । તેથેં કૈચીં ઝાડેં હોતીં ।
ઝાડેં નવ્હતીં તરી શક્તી । કઠિણરૂપ આહે ॥ ૨૪ ॥
વન્હીસ્ફુલીંગ લાહાન । કાંહીં તર઼્હી અસે ઉષ્ણ ।
તૈસેં સુક્ષ્મીં જડપણ । સૂક્ષ્મરૂપેં ॥ ૨૫ ॥
મૃદપણ તેંચિ આપ । ભાસ તેજાચેં સ્વરૂપ ।
વાયો તેથેં ચંચળરૂપ । સહજચિ આહે ॥ ૨૬ ॥
સકળાંસ મિળોન આકાશ । સહજચિ આહે અવકાશ ।
પંચભૂતાંચે અંશ । વાયોમધેં નિરોપિલે ॥ ૨૭ ॥
આતાં તેજાચેં લક્ષણ । ભાસલેંપણ તેં કઠીણ ।
તેજીં ઐસી વોળખણ । પૃથ્વીયેચી ॥ ૨૮ ॥
ભાસલા ભાસ વાટે મૃદ । તેજીં આપ તેચિ પ્રસિદ્ધ ।
તેજીં તેજ સ્વતસિદ્ધ । સાંગણેંચિ નલગે ॥ ૨૯ ॥
તેજીં વાયો તો ચંચળ । તેજીં આકાશ નિશ્ચળ ।
તેજીં પંચભૂતેં સકળ । નિરોપિલીં ॥ ૩૦ ॥
આતાં આપાચેં લક્ષણ । આપ તેંચિ જેં મૃદપણ ।
મૃદપણ તેં કઠિણ । તેચિ પૃથ્વી ॥ ૩૧ ॥
આપીં આપ સહજચિ અસે । તેજ મૃદપણેં ભાસે ।
વાયો સ્તબ્ધપણેં દિસે । મૃદત્વાઆંગી ॥ ૩૨ ॥
આકાશ ન લગે સાંગાવેં । તેં વ્યાપકચિ સ્વભાવેં ।
આપીં પંચભૂતાંચીં નાંવેં । સૂક્ષ્મ નિરોપિલીં ॥ ૩૩ ॥
આતાં પૃથ્વીચેં લક્ષણ । કઠીણ પૃથ્વી આપણ ।
કઠિણત્વીં મૃદપણ । તેંચિ આપ ॥ ૩૪ ॥
કઠિણત્વાચા જો ભાસ । તોચિ તેજાચા પ્રકાશ ।
કઠિણત્વીં નિરોધાંશ । તોચિ વાયો ॥ ૩૫ ॥
આકશ સકળાંસ વ્યાપક । હા તોં પ્રગટચિ વિવેક ।
આકાશીંચ કાંહીં યેક । ભાસ ભાસે ॥ ૩૬ ॥
આકાશ તોડિતાં તુટેના । આકાશ ફોડિતાં ફુટેના ।
આકાશ પરતેં હોયેના । તિળમાત્ર ॥ ૩૭ ॥
અસો આતાં પૃથ્વીઅંત । દાવિલા ભૂતાંચા સંકેત ।
યેક ભૂતીં પંચભૂત । તેંહિ નિરોપિલેં ॥ ૩૮ ॥
પરી હેં આહાચ પાહાતાં નાતુડે । બળેંચિ પોટીં સંદેહ પડે ।
ભ્રાંતિરૂપેં અહંતા ચઢે । અકસ્માત ॥ ૩૯ ॥
સૂક્ષ્મદૃષ્ટીનેં પાહાતાં । વાયોચિ વાટે તત્વતા ।
સૂક્ષ્મ વાયો શોધૂં જાતાં । પંચભૂતેં દિસતી ॥ ૪૦ ॥
એવં પંચભૂતિક પવન । તેચિ મૂળમાયા જાણ ।
માયા આણી સૂક્ષ્મ ત્રિગુણ । તેહિ પંચભૂતિક ॥ ૪૧ ॥
ભૂતેં ગુણ મેળવિજે । ત્યાસી અષ્ટધા બોલિજે ।
પંચભૂતિક જાણિજે । અષ્ટધા પ્રકૃતિ ॥ ૪૨ ॥
શોધૂન પાહિલ્યાવીણ । સંદેહ ધરણેં મૂર્ખપણ ।
યાચી પાહાવી વોળખણ । સૂક્ષ્મદૃષ્ટીં ॥ ૪૩ ॥
ગુણાપાસૂનિ ભૂતેં । પાવલીં પષ્ટ દશેતેં ।
જડત્વા યેઊન સમસ્તેં । તત્વેં જાલીં ॥ ૪૪ ॥
પુઢેં તત્વવિવંચના । પિંડબ્રહ્માંડ તત્વરચના ।
બોલિલી અસે તે જના । પ્રગટચિ આહે ॥ ૪૫ ॥
હા ભૂતકર્દમ બોલિલા । સૂક્ષ્મ સંકેતેં દાવિલા ।
બ્રહ્મગોળ ઉભારલા । તત્પૂર્વીં ॥ ૪૬ ॥
યા બ્રહ્માંડાપૈલિકડિલ ગોષ્ટી । જૈં જાલી નવ્હતી સૃષ્ટી ।
મૂળમાયા સૂક્ષ્મદૃષ્ટીં । વોળખાવી ॥ ૪૭ ॥
સપ્તકંચુક પ્રચંડ । જાલેં નવ્હતેં બ્રહ્માંડ ।
માયેઅવિદ્યેચેં બંડ । ઐલિકડે ॥ ૪૮ ॥
બ્રહ્મા વિષ્ણુ મહેશ્વર । હા ઐલિકડિલ વિચાર ।
પૃથ્વી મેરુ સપ્ત સાગર । ઐલિકડે ॥ ૪૯ ॥
નાના લોક નાના સ્થાનેં । ચન્દ્ર સૂર્ય તારાંગણેં ।
સપ્ત દ્વીપેં ચૌદા ભુવનેં । ઐલિકડે ॥ ૫૦ ॥
શેષ કૂર્મ સપ્ત પાતાળ । યેકવિસ સ્વર્ગેં અષ્ટ દિગ્પાળ ।
તેતિસ કોટિ દેવ સકળ । ઐલિકડે ॥ ૫૧ ॥
બારા આદિત્ય । અક્રા રુદ્ર । નવ નાગ સપ્ત ઋષેશ્વર ।
નાના દેવાંચે અવતાર । ઐલિકડે ॥ ૫૨ ॥
મેઘ મનુ ચક્રવતી । નાના જીવાંચી ઉત્પતિ ।
આતાં અસો સાંગોં કિતી । વિસ્તાર હા ॥ ૫૩ ॥
સકળ વિસ્તારાચેં મૂળ । તે મૂળ માયાચ કેવળ ।
માગાં નિરોપિલી સકળ । પંચભૂતિક ॥ ૫૪ ॥
સૂક્ષ્મભૂતેં જે બોલિલીં । તેચિ પુઢેં જડત્વા આલીં ।
તે સકળહિ બોલિલીં । પુઢિલે સમાસીં ॥ ૫૫ ॥
પંચભૂતેં પૃથકાકારેં । પુઢેં નિરોપિલીં વિસ્તારેં ।
વોળખીકારણેં અત્યાદરેં । શ્રોતીં શ્રવણ કરાવીં ॥ ૫૬ ॥
પંચભૂતિક બ્રહ્મગોળ । જેણેં કળે હા પ્રાંજળ ।
દૃશ્ય સાંડૂન કેવળ । વસ્તુચ પાવિજે ॥ ૫૭ ॥
માહાદ્વાર વોલાંડાવેં । મગ દેવદર્શન ઘ્યાવેં ।
તૈસેં દૃશ્ય હે। સાંડાવેં ।જાણોનિયાં ॥ ૫૮ ॥
મ્હણોનિ દૃશ્યાચા પોટીં । આહે પંચભૂતાંચી દાટી ।
યેકપણેં પડિલી મિઠી । દૃશ્ય પંચભૂતાં ॥ ૫૯ ॥
એવં પંચભૂતાંચેંચિ દૃશ્ય । સૃષ્ટી રચલી સાવકાસ ।
શ્રોતીં કરૂન અવકાશ । શ્રવણ કરાવેં ॥ ૬૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સૂક્ષ્મપંચભૂતેંનિરૂપણનામ સમાસ ચવથા ॥ ૪ ॥
સમાસ પાંચવા : સ્થૂળપંચમહાભૂતેંસ્વરૂપાકાશભેદોનામ ॥ શ્રીરામ ॥
કેવળ મૂર્ખ તેં નેણે । મ્હણૌન ઘડલેં સાંગણે ।
પંચભૂતાંચીં લક્ષણેં । વિશદ કરૂનિ ॥ ૧ ॥
પંચભૂતાંચા કર્દમ જાલા । આતાં ન વચે વેગળા કેલા ।
પરંતુ કાંહીં યેક વેગળાલા । કરૂન દાઊં ॥ ૨ ॥
પર્વત પાષાણ શિળા શિખરેં । નાના વર્ણેં લહાન થોરેં ।
ખડે ગુંડે બહુત પ્રકારેં । જાણિજે પૃથ્વી ॥ ૩ ॥
નાના રંગાંચી મૃત્તિકા । નાના સ્થળોસ્થળીં જે કાં ।
વાળુકેં વાળુ અનેકા । મિળોન પૃથ્વી ॥ ૪ ॥
પુરેં પટ્ટણેં મનોહરેં । નાના મંદિરેં દામોદરેં ।
નાના દેવાળયેં શિખરેં । મિળોન પૃથ્વી ॥ ૫ ॥
સપ્ત દ્વીપાવતી પૃથ્વી । કાયે મ્હણોનિ સાંગાવી ।
નવ ખંડે મિળોન જાણાવી । વસુંધરા ॥ ૬ ॥
નાના દેવ નાના નૃપતી । નાના ભાષા નાના રિતી ।
લક્ષ ચૌર્યાસી ઉત્પત્તી । મિળોન પૃથ્વી ॥ ૭ ॥
નાના ઉદ્વસેં જેં વનેં । નાના તરુવરાંચીં બનેં ।
ગિરીકંદરેં નાના સ્થાનેં । મિળોન પૃથ્વી ॥ ૮ ॥
નાના રચના કેલી દેવીં । જે જે નિર્મિલી માનવી ।
સકળ મિળોન પૃથ્વી । જાણિજેં શ્રોતીં ॥ ૯ ॥
નાના ધાતુ સુવર્ણાદિક । નાના રત્નેં જે અનેક ।
નાના કાષ્ઠવૃક્ષાદિક । મિળોન પૃથ્વી ॥ ૧૦ ॥
આતાં અસો હેં બહુવસ । જડાંશ આણી કઠિણાંશ ।
સકળ પૃથ્વી હા વિશ્વાસ । માનિલા પાહિજે ॥ ૧૧ ॥
બોલિલેં પૃથ્વીચે રૂપ । આતાં સાંગિજેલ આપ ।
શ્રોતીં વોળખાવેં રૂપ । સાવધ હોઊની ॥ ૧૨ ॥
વાપી કૂપ સરોવર । નાના સરિતાંચેં જેં નીર ।
મેઘ આણી સપ્ત સાગર । મિળોન આપ ॥ ૧૩ ॥
॥ શ્લોકાર્ધ – ક્ષારક્ષીરસુરાસર્પિર્દધિ ઇક્ષુર્જલં તથા ॥
ક્ષારસમુદ્ર દિસતાહે । સકળ જન દૃષ્ટીસ પાહે ।
જેથેં લવણ હોતાહે । તોચિ ક્ષારસિંધુ ॥ ૧૪ ॥
યેક દુધાચા સાગર । ત્યા નાવ ક્ષીરસાગર ।
દેવેં દિધલા નિરંતર । ઉપમન્યાસી ॥ ૧૫ ॥
યેક સમુદ્ર મદ્યાચા । યેક જાણાવા ઘૃતાચા ।
યેક નિખળ દહ્યાચા । સમુદ્ર અસે ॥ ૧૬ ॥
યેક ઉસાચ્યા રસાચા । યેક તો શુદ્ધ જળાચા ।
ઐસા સાતાં સમુદ્રાચા । વેઢા પૃથ્વીયેસી ॥ ૧૭ ॥
એવં ભૂમંડળીચેં જળ । નાના સ્થળીંચેં સકળ ।
મિળોન અવઘેં કેવળ । આપ જાણાવેં ॥ ૧૮ ॥
પૃથ્વીગર્ભીં કિતીયેક । પૃથ્વીતળીં આવર્ણોદક ।
તિહીં લોકીંચેં ઉદક । મિળોન આપ ॥ ૧૯ ॥
નાના વલ્લી બહુવસ । નાના તરુવરાંચે રસ ।
મધુ પારા અમૃત વિષ । મિળોન આપ ॥ ૨૦ ॥
નાના રસ સ્નેહાદિક । યાહિ વેગળે અનેક ।
જગાવેગળે અવશ્યક । આપ બોલિજે ॥ ૨૧ ॥
સારદ્ર આણી સીતળ । જળાસારિખેં પાતળ ।
શુક્લીત શોણીત મૂત્ર લાળ । આપ બોલિજે ॥ ૨૨ ॥
આપ સંકેતેં જાણાવેં । પાતળ બોલેં વોળખાવેં ।
મૃદ સીતળ સ્વભાવેં । આપ બોલિજે ॥ ૨૩ ॥
જાલા આપાચા સંકેત । પાતળ મૃદ ગુળગુળિત ।
સ્વેદ શ્લેષ્મા અશ્રુ સમસ્ત । આપ જાણાવેં ॥ ૨૪ ॥
તેજ ઐકા સાવધપણેં । ચંદ્ર સૂર્ય તારાંગણેં ।
દિવ્ય દેહ સતેજપણેં । તેજ બોલિજે ॥ ૨૫ ॥
વન્હી મેઘીં વિદ્યુલ્યતા । વન્હી સૃષ્ટી સંવ્હારિતા ।
વન્હી સાગરા જાળિતા । વડવાનળુ ॥ ૨૬ ॥
વન્હી શંકરાચે નેત્રીંચા । વન્હી કાળાચે ક્ષુધેચા ।
વન્હી પરીઘ ભૂગોળાચા । તેજ બોલિજે ॥ ૨૭ ॥
જેં જેં પ્રકાશ રૂપ । તેં તેં તેજાચેં સ્વરૂપ ।
શોષક ઉષ્ણાદિ આરોપ । તેજ જાણાવે ॥ ૨૮ ॥
વાયો જાણાવા ચંચળ । ચૈતન્ય ચેતવી કેવળ ।
બોલણેં ચાલણેં સકળ । વાયુમુળેં ॥ ૨૯ ॥
હાલે ડોલે તિતુકા પવન । કાંહીં ન ચલે પવનેંવિણ ।
સૃષ્ટી ચાળાયા કારણ । મૂળ તો વાયો ॥ ૩૦ ॥
ચળણ વળણ આણી પ્રાસારણ । નિરોધ આણી અકોચન ।
સકળ જાણાવા પવન , ચંચળરૂપી ॥ ૩૧ ॥
પ્રાણ અપાન આણી વ્યાન । ચૌથા ઉદાન આણી સમાન ।
નાગ કુર્મ કર્કશ જાણ । દેવદત્ત ધનંજયે ॥ ૩૨ ॥
જિતુકેં કાંહીં હોતેં ચળણ । તિતુકેં વાયોચેં લક્ષણ ।
ચ્ંદ્ર સૂર્ય તારાંગણ । વાયોચિ ધર્તા ॥ ૩૩ ॥
આકાશ જાણાવેં પોકળ । નિર્મળ આણી નિશ્ચળ ।
અવકાશરૂપ સકળ । આકાશ જાણાવેં ॥ ૩૪ ॥
આકાશ સકળાંસ વ્યાપક । આકાશ અનેકીં યેક ।
આકાશામધ્યેં કૌતુક । ચહૂં ભૂતાંચે ॥ ૩૫ ॥
આકાશા ઐસેં નાહીં સાર । આકાશ સકળાંહૂન થોર ।
પાહાતાં આકાશાચા વિચાર । સ્વરૂપાસારિખા ॥ ૩૬ ॥
તવ શિષ્યેં કેલા આક્ષેપ । દોહીચેં સારખેંચિ રૂપ ।
તરી આકાશચિ સ્વરૂપ । કાં મ્હણો નયે ॥ ૩૭ ॥
આકાશ સ્વરુપા કોણ ભેદ । પાહાતાં દિસેતી અભેદ ।
આકાશ વસ્તુચ સ્વતસિદ્ધ । કાં ન મ્હણાવી ॥ ૩૮ ॥
વસ્તુ અચળ અઢળ । વસ્તુ નિર્મળ નિશ્ચળ ।
તૈસેંચિ આકાશ કેવળ । વસ્તુસારિખેં ॥ ૩૯ ॥
ઐકોનિ વક્તા બોલે વચન । વસ્તુ નિર્ગુણ પુરાતન ।
આકાશાઆંગી સપ્ત ગુણ । શાસ્ત્રીં નિરોપિલેં ॥ ૪૦ ॥
કામ ક્રોધ શોક મોહો । ભય અજ્ઞાન સુન્યત્વ પાહો ।
ઐસા સપ્તવિધ સ્વભાવ । આકાશાચા ॥ ૪૧ ॥
ઐસેં શાત્રાકારેં બોલિલેં । મ્હણોનિ આકાશ ભૂત જાલેં ।
સ્વરૂપ નિર્વિકાર સંચલેં । ઉપમેરહિત ॥ ૪૨ ॥
કાચબંદિ આણી જળ । સારિખેંચ વાટે સકળ ।
પરી યેક કાચ યેક જળ । શાહાણે જાણતી ॥ ૪૩ ॥
રુવામધેં સ્ફટિક પડિલા । લોકીં તદ્રૂપ દેખિલા ।
તેણેં કપાળમોક્ષ જાલા । કાપુસ ન કરી ॥ ૪૪ ॥
તદુલામધેં શ્વેત ખડે । તંદુલાસારિખેં વાંકુડે ।
ચાઊં જાતા દાંત પડે । તેવ્હાં કળે ॥ ૪૫ ॥
ત્રિભાગામધેં ખડા અસે । ત્રિભાગાસારિખાચ ભાસે ।
શોધૂં જાતાં વેગળા દિસે । કઠિણપણેં ॥ ૪૬ ॥
ગુળાસારિખા ગુળદગડ । પરી તો કઠિણ નિચાડ ।
નાગકાંડી આણી વેખંડ । યેક મ્હણો નયે ॥ ૪૭ ॥
સોનેં આણી સોનપિતળ । યેકચિ વાટતી કેવળ ।
પરી પિતળેંસી મિળતાં જ્વાળ । કાળિમા ચઢે ॥ ૪૮ ॥
અસો હે હીન દૃષ્ટાંત । આકાશ મ્હણિજે કેવળ ભૂત ।
તેં ભૂત આણી અનંત । યેક કૈસે ॥ ૪૯ ॥
વસ્તુસી વર્ણચિ નસે । આકાશ શામવર્ણ અસે ।
દોહીંસ સામ્યતા કૈસે । કરિતી વિચક્ષણ ॥ ૫૦ ॥
શ્રોતે મ્હણતી કૈંચેં રૂપ । આકાશ ઠાંઈચે અરૂપ ।
આકાશ વસ્તુચ તદ્રૂપ । ભેદ નાહીં ॥ ૫૧ ॥
ચહૂં ભૂતાંસ નાશ આહે । આકાશ કૈસેં નાસતાહે ।
આકાશાસ ન સાહે । વર્ણ વેક્તી વિકાર ॥ ૫૨ ॥
આકાશ અચળ દિસતેં । ત્યાચેં કાયે નાસોં પાહાતેં ।
પાહાતાં આમુચેનિ મતેં । આકાશ શાશ્વત ॥ ૫૩ ॥
ઐસે ઐકોન વચન । વક્તા બોલે પ્રતિવચન ।
ઐક આતાં લક્ષણ । આકાશાચેં ॥ ૫૪ ॥
આકાશ તમાપાસૂન જાલેં । મ્હણોન કામ ક્રોધેં વેષ્ટિલેં ।
અજ્ઞાન સુન્યત્વ બોલિલેં । નામ તયાચેં ॥ ૫૫ ॥
અજ્ઞાનેં કામક્રોધાદિક । મોહો ભયે આણી શોક ।
હા અજ્ઞાનાચા વિવેક । આકાશાગુણેં ॥ ૫૬ ॥
નાસ્તિક નકારવચન । તેં સુન્યાચેં લક્ષણ ।
તયાસ મ્હણતી હ્રુદયસુન્ય । અજ્ઞાન પ્રાણી ॥ ૫૭ ॥
આકાશ સ્તબ્ધપણેં સુન્ય । સુન્ય મ્હણિજે તેં અજ્ઞાન ।
અજ્ઞાન મ્હણિજે કઠિણ । રૂપ તયાચેં ॥ ૫૮ ॥
કઠિણ સુન્ય વિકારવંત । તયાસ કૈસેં મ્હણાવેં સંત ।
મનાસ વાટે હેં તદ્વત । આહાચ દૃષ્ટીં ॥ ૫૯ ॥
અજ્ઞાન કાલવલેં આકાશીં । તયા કર્દમા જ્ઞાન નાસી ।
મ્હણોનિયા આકાશાસી । નાશ આહે ॥ ૬૦ ॥
તૈસેં આકાશ આણી સ્વરૂપ । પાહાતાં વાટતી યેકરૂપ ।
પરી દોહીંમધેં વિક્ષેપ । સુન્યત્વાચા ॥ ૬૧ ॥
આહાચ પાહાતાં કલ્પેનિસી । સારિખેંચ વાટે નિશ્ચયેંસીં ।
પરી આકાશ સ્વરૂપાસી । ભેદ નાહી ॥ ૬૨ ॥
ઉન્મની આણી સુષુપ્તિ અવસ્તા । સારિખેચ વાટે તત્વતા ।
પરી વિવંચૂન પાહોં જાતાં । ભેદ આહે ॥ ૬૩ ॥
ખોટેં ખર્યાસારિખેં ભાવિતી । પરી પરીક્ષવંત નિવડિતી ।
કાં કુરંગેં દેખોન ભુલતી । મૃગજળાસી ॥ ૬૪ ॥
આતાં અસો હા દૃષ્ટાંત । બોલિલા કળાયા સંકેત ।
મ્હણૌનિ ભૂત આણી અનંત । યેક નવ્હેતી ॥ ૬૫ ॥
આકાશ વેગળેપણેં પાહાવેં । સ્વરૂપીં સ્વરૂપચિ વ્હાવેં ।
વસ્તુચેં પાહાણેં સ્વભાવેં । ઐસે અસે ॥ ૬૬ ॥
યેથેં આશંકા ફિટલી । સંદેહવૃત્તી માવળલી ।
ભિન્નપણેં નવચે અનુભવલી । સ્વરૂપસ્થિતી ॥ ૬૭ ॥
આકાશ અનુભવા યેતેં । સ્વરૂપ અનુભવાપરતેં ।
મ્હણોનિયાં આકાશાતેં । સામ્યતા ન ઘડે ॥ ૬૮ ॥
દુગ્ધાસારિખા જળાંશ । નિવડું જાણતી રાજહંસ ।
તૈસેં સ્વરૂપ આણી આકાશ । સંત જાણતી ॥ ૬૯ ॥
સકળ માયા ગથાગોવી । સંતસંગેં હેં ઉગવાવી ।
પાવિજે મોક્ષાચી પદવી । સત્સમાગમેં ॥ ૭૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સ્થૂળપંચમહાભૂતેંસ્વરૂપાકાશભેદોનામ સમાસ પાંચવા ॥ ૫ ॥
સમાસ સહાવા : દુશ્ચીતનિરૂપણ ॥ શ્રીરામ ॥
શ્રોતા વિનવી વક્તયાસી । સત્સંગાચી મહિમા કૈસી ।
મોક્ષ લાભે કિતાં દિવસીં । હેં મજ નિરોપાવેં ॥ ૧ ॥
ધરિતાં સાધૂચી સંગતી । કિતાં દિવસાં હોતે મુક્તી ।
હા નિશ્ચય કૃપામુર્તી । મજ દિનાસ કરાવા ॥ ૨ ॥
મુક્તી લાભે તત્ક્ષણીં । વિશ્વાસતાં નિરૂપણીં ।
દુશ્ચિતપણીં હાની । હોતસે ॥ ૩ ॥
સુચિતપણેં દુશ્ચીત । મન હોતેં અકસ્માત ।
ત્યાસ કરાવેં નિવાંત । કોણે પરીં ॥ ૪ ॥
મનાચ્યા તોડૂન વોઢી । શ્રવણીં બૈસાવેં આવડીં ।
સાવધપણેં ઘડીનેં ઘડી । કાળ સાર્થક કરાવા ॥ ૫ ॥
અર્થ પ્રમેય ગ્રંથાંતરીં । શોધૂન ઘ્યાવેં અભ્યાંતરીં ।
દુશ્ચીતપણ આલેં તરી । પુન્હાં શ્રવણ કરાવેં ॥ ૬ ॥
અર્થાંતર પાહિલ્યાવીણ । ઉગેંચિ કરી જો શ્રવણ ।
તો શ્રોતા નવ્હે પાષણ । મનુષ્યવેષેં ॥ ૭ ॥
યેથેં શ્રોતે માનિતીલ સીણ । આમ્હાંસ કેલેં પાષાણ ।
તરી પાષાણાચેં લક્ષણ । સાવધ ઐકા ॥ ૮ ॥
વાંકુડા તિકડા ફોડિલા । પાષાણ ઘડૂન નીટ કેલા ।
દુસરે વેળેસી પાહિલા । તરી તો તૈસાચિ અસે ॥ ૯ ॥
ટાંકીનેં ખપલી ફોડિલી । તે માગુતી નાહીં જડલી ।
મનુષ્યાચી કુબુદ્ધિ ઝાડિલી । તરી તે પુન્હા લાગે ॥ ૧૦ ॥
સાંગતાં અવગુણ ગેલા । પુન્હા માગુતાં જડલા ।
યાકરણેં માહાંભલા । પાષાણગોટા ॥ ૧૧ ॥
જ્યાચા અવગુણ ઝડેના । તો પાષાણાહૂન ઉણા ।
પાષાણ આગળા જાણા । કોટિગુણેં ॥ ૧૨ ॥
કોટિગુણેં કૈસા પાષાણ । ત્યાચેંહિ ઐકા લક્ષણ ।
શ્રોતીં કરાવેં શ્રવણ । સાવધ હોઊની ॥ ૧૩ ॥
માણીક મોતીં પ્રવાળ । પાચિ વૈડુર્ય વજ્રનીળ ।
ગોમેદમણી પરિસ કેવળ । પાષાણ બોલિજે ॥ ૧૪ ॥
યાહિ વેગળે બહુત । સૂર્યકાંત સોમકાંત ।
નાના મોહરે સપ્રચિત । ઔષધાકારણેં ॥ ૧૫ ॥
યાહિ વેગળે પાષાણ ભલે । નાના તિર્થીં જે લાગલે ।
વાપી કૂપ સેખીં જાલે । હરિહરમુર્તી ॥ ૧૬ ॥
યાચા પાહાતં વિચાર । પાષાણા ઐસેં નાહીં સાર ।
મનુષ્ય તેં કાયે પામર । પાષાણાપુઢેં ॥ ૧૭ ॥
તરી તો ઐસા નવ્હે તો પાષાણ। જો અપવિત્ર નિઃકારણ ।
તયાસાતિખા દેહ જાણ । દુશ્ચીત અભક્તાંચા ॥ ૧૮ ॥
આતાં અસો હેં બોલણેં । ઘાત હોતો દુશ્ચીતપણેં ।
દુશ્ચીતપણાચેનિ ગુણેં । પ્રપંચ ના પરમાર્થ ॥ ૧૯ ॥
દુશ્ચીતપણેં કાર્ય નાસે । દુશ્ચીતપણેં ચિંતા વસે ।
દુશ્ચીતપણેં સ્મરણ નસે । ક્ષણ યેક પાહાતાં ॥ ૨૦ ॥
દુશ્ચીતપણેં શત્રુજિણેં । દુશ્ચીતપણેં જન્મમરણેં ।
દુશ્ચીતપણાચેનિ ગુણેં । હાની હોય ॥ ૨૧ ॥
દુશ્ચીતપણેં નવ્હે સાધન । દુશ્ચીતપણેં ન ઘડે ભજન ।
દુશ્ચીતપણેં નવ્હે જ્ઞાન । સાધકાંસી ॥ ૨૨ ॥
દુશ્ચીતપણેં નયે નિશ્ચયો । દુશ્ચીતપણેં ન ઘડે જયો ।
દુશ્ચીતપણેં હોયે ક્ષયો । આપુલ્યા સ્વહિતાચા ॥ ૨૩ ॥
દુશ્ચીતપણેં ન ઘડે શ્રવણ । દુશ્ચીતપણેં ન ઘડે વિવરણ ।
દુશ્ચીતપણેં નિરૂપણ । હાતીંચે જાયે ॥ ૨૪ ॥
દુશ્ચીત બૈસલાચિ દિસે । પરી તો અસતચિ નસે ।
ચંચળ ચક્રીં પડિલેં અસે । માનસ તયાચેં ॥ ૨૫ ॥
વેડેં પિશાચ્ય નિરંતર । અંધ મુકે આણી બધિર ।
તૈસા જાણાવા સંસાર । દુશ્ચીત પ્રાણિયાંચા ॥ ૨૬ ॥
સાવધ અસોન ઉમજેના । શ્રવણ અસોન ઐકેના ।
જ્ઞાન અસોન કળેના । સારાસારવિચાર ॥ ૨૭ ॥
ઐસા જો દુશ્ચીત આળસી । પરલોક કૈંચા ત્યાસી ।
જયાચે જિવીં અહર્નિશીં । આળસ વસે ॥ ૨૮ ॥
દુશ્ચીતપણાપાસુનિ સુટલા । તરી તો સવેંચ આળસ આલા ।
આળસાહાતીં પ્રાણીયાંલા । ઉસંતચિ નાહીં ॥ ૨૯ ॥
આળસેં રાહિલા વિચાર । આળસેં બુડાલા આચાર ।
આળસે નવ્હે પાઠાંતર । કાંહીં કેલ્યાં ॥ ૩૦ ॥
આળસેં ઘડેના શ્રવણ । આળસેં નવ્હેં નિરૂપણ ।
આળસેં પરમાર્થાચી ખૂણ । મળિણ જાલી ॥ ૩૧ ॥
આળસેં નિત્યનેમ રાહિલા । આળસેં અભ્યાસ બુડાલા ।
આળસેં આળસ વાઢલા । અસંભાવ્ય ॥ ૩૨ ॥
આળસેં ગેલી ધારણા ધૃતી । આળસેં મળિણ જાલી વૃત્તી ।
આળસેં વિવેકાચી ગતી । મંદ જાલી ॥ ૩૩ ॥
આળસેં નિદ્રા વાઢલી । આળસેં વાસના વિસ્તારલી ।
આળસેં સુન્યાકાર જાલી । સદ્બુદ્ધિ નિશ્ચયાચી ॥ ૩૪ ॥
દુશ્ચીતપણાસવેં આળસ । આળસેં નિદ્રાવિળાસ ।
નિદ્રાવિળાસેં કેવળ નાસ । આયુષ્યાચા ॥ ૩૫ ॥
નિદ્રા આળસ દુશ્ચીતપણ । હેંચિ મૂર્ખાચેં લક્ષણ ।
યેણેંકરિતા નિરૂપણ । ઉમજેચિના ॥ ૩૬ ॥
હેં તિન્હી લક્ષણેં જેથેં । વિવેક કૈંચા અસેલ તેથેં ।
અજ્ઞાનાસ યાપરતેં । સુખચિ નાહીં ॥ ૩૭ ॥
ક્ષુધાં લાગતાંચ જેવિલા । જેઊન ઉઠતાં આળસ આલા ।
આળસ યેતાં નિજેલા । સાવકાસ ॥ ૩૮ ॥
નિજોન ઉઠતાંચ દુશ્ચીત । કદા નાહીં સાવચિત ।
તેથેં કૈચેં આત્મહિત । નિરૂપણીં ॥ ૩૯ ॥
મર્કટાપાસીં દિલ્હેં રત્ન । પિશાચ્યાહાતીં નિધાન ।
દુશ્ચીતાપુઢેં નિરૂપણ । તયાપરી હોયે ॥ ૪૦ ॥
આતાં અસો હે ઉપપત્તી । આશંકેચી કોણ ગતી ।
કિતાં દિવસાઇં હોતે મુક્તી । સજ્જનાચેનિ સંગેં ॥ ૪૧ ॥
ઐકા યાચેં પ્રત્યોત્તર । કથેંસિ વ્હાવેં નિરોત્તર ।
સંતસંગાચા વિચાર । ઐસા અસે ॥ ૪૨ ॥
લોહો પરિયેસી લાગલા । થેંબુટા સાગરીં મિળાલા ।
ગંગે સરિતે સંગમ જાલા । તત્ક્ષણીં ॥ ૪૩ ॥
સાવધ સાક્ષપી આણી દક્ષ । તયાસ તત્કાળચિ મોક્ષ ।
ઇતરાંસ તેં અલક્ષ । લક્ષિલેં નવચે ॥ ૪૪ ॥
યેથેં શિષ્યપ્રજ્ઞાચ કેવળ । પ્રજ્ઞાવંતાં નલગે વેળે ।
અનન્યાસ તત્કાળ । મોક્ષ લાભે ॥ ૪૫ ॥
પ્રજ્ઞાવંત આણી અનન્ય । તયાસ નલગે યેક ક્ષણ ।
અનન્ય ભાવાર્થેંવિણ । પ્રજ્ઞા ખોટી ॥ ૪૬ ॥
પ્રજ્ઞેવિણ અર્થ ન કળે । વિશ્વાસેંવિણ વસ્તુ ના કળે ।
પ્રજ્ઞાવિશ્વાસેં ગળે । દેહાભિમાન ॥ ૪૭ ॥
દેહાભિમાનાચે અંતીં । સહજચિ વસ્તુપ્રાપ્તી ।
સત્સંગેં સદ્ગતી । વિલંબચિ નાહી ॥ ૪૮ ॥
સાવધ સાક્ષપી વિશેષ । પ્રજ્ઞાવંત આણી વિશ્વાસ ।
તયાસ સાધનીં સાયાસ । કરણેંચિ નલગે ॥ ૪૯ ॥
ઇતર ભાવિક સાબડે । તયાંસહિ સાધનેં મોક્ષ જોડે ।
સાધુસંગેં તત્કાળ ઉડે । વિવેકદૃષ્ટી ॥ ૫૦ ॥
પરી તેં સાધન મોડું નયે । નિરૂપણાચા ઉપાયે ।
નિરૂપણેં લાગે સોય । સર્વત્રાંસી ॥ ૫૧ ॥
આતાં મોક્ષ આહે કૈસા । કૈસી સ્વરૂપાચી દશા ।
ત્યાચે પ્રાપ્તીચા ભર્વસા । સત્સંગેં કેવી ॥ ૫૨ ॥
ઐસેં નિરૂપણ પ્રાંજળ । પુઢેં બોલિલેં અસે સકળ ।
શ્રોતીં હોઊનિયાં નિશ્ચળ । અવધાન દ્યાવેં ॥ ૫૩ ॥
અવગુણ ત્યાગાવયાકારણેં । ન્યાયનિષ્ઠુર લાગે બોલણેં ।
શ્રોતીં કોપ ન ધરણેં । ઐસિયા વચનાચા ॥ ૫૪ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે દુશ્ચીતનિરૂપણનામસમાસ સહાવા ॥
સમાસ સાતવા : મોક્ષલક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
માગાં શ્રોતયાંચા પક્ષ । કિતાં દિવસાં હોતો મોક્ષ ।
તેચિ કથા શ્રોતે દક્ષ । હોઊન ઐકા ॥ ૧ ॥
મોક્ષાસ કૈસેં જાણાવેં । મોક્ષ કોણાસ મ્હણાવેં ।
સંતસંગેં પાવાવેં । મોક્ષાસ કૈસેં ॥ ૨ ॥
તરી બદ્ધ મ્હણિજે બાંધલા । આણિ મોક્ષ મ્હણિજે મોકળા જાલા ।
તો સંતસંગેં કૈસા લાધલા । તેંચિ ઐકા ॥ ૩ ॥
પ્રાણી સંકલ્પેં બાંધલા । જીવપણેં બદ્ધ જાલા ।
તો વિવેકેં મુક્ત કેલા । સાધુજનીં ॥ ૪ ॥
મી જીવ ઐસા સંકલ્પ । દૃઢ ધરિતાં ગેલે કલ્પ ।
તેણેં પ્રાણી જાલા અલ્પ । દેહબુદ્ધીચા ॥ ૫ ॥
મી જીવ મજ બંધન । મજ આહે જન્મમરણ ।
કેલ્યા કર્માચેં ફળ આપણ । ભોગીન આતાં ॥ ૬ ॥
પાપાચેં ફળ તેં દુઃખ । આણી પુણ્યાચેં ફળ તેં સુખ ।
પાપપુણ્ય અવશ્યક । ભોગણેં લાગે ॥ ૭ ॥
પાપપુણ્ય ભોગ સુટેના । આણી ગર્ભવાસહિ તુટેના ।
ઐસી જયાચી કલ્પના । દૃઢ જાલી ॥ ૮ ॥
તયા નાવ બાંધલા। જીવપણેં બદ્ધ જાલા ।
જૈસા સ્વયેં બાંધોન કોસલા । મૃત્યુ પાવે ॥ ૯ ॥
તૈસા પ્રાણી તો અજ્ઞાન । નેણેં ભગવંતાચેં જ્ઞાન ।
મ્હણે માઝેં જન્મમરણ । સુટેચિના ॥ ૧૦ ॥
આતાં કાંહીં દાન કરૂં । પુઢિલયા જન્માસ આધારુ ।
તેણેં સુખરૂપ સંસારુ । હોઈલ માઝા ॥ ૧૧ ॥
પૂર્વીં દાન નાહીં કેલેં । મ્હણોન દરિદ્ર પ્રાપ્ત જાલેં ।
આતાં તરી કાંહીં કેલેં । પાહિજે કીં ॥ ૧૨ ॥
મ્હણૌની દિલેં વસ્ત્ર જુનેં । આણી યેક તાંબ્ર નાણેં ।
મ્હણે આતાં કોટિગુણેં । પાવેન પુઢેં ॥ ૧૩ ॥
કુશાવર્તીં કુરુક્ષેત્રીં । મહિમા ઐકોન દાન કરી ।
આશા ધરિલી અભ્યાંતરીં । કોટિગુણાંચી ॥ ૧૪ ॥
રુકા આડકા દાન કેલા । અતિતાસ ટુક્ડા ઘાતલા ।
મ્હણે માઝા ઢીગ જાલા । કોટિ ટુકડ્યાંચા ॥ ૧૫ ॥
તો મી ખાઈન પુઢિલિયે જન્મીં । ઐસેં કલ્પીં અંતર્યામીં ।
વાસના ગુંતલી જન્મકર્મીં । પ્રાણીયાંચી ॥ ૧૬ ॥
આતાં મી જેં દેઈન । તેં પુઢિલે જન્મીં પાવેન ।
ઐસેં કલ્પી તો અજ્ઞાન । બદ્ધ જાણાવા ॥ ૧૭ ॥
બહુતાં જન્માચે અંતીં । હોયે નરદેહાચી પ્રાપ્તી ।
યેથેં ન હોતાં જ્ઞાનેં સદ્ગતી । ગર્ભવસ ચુકેના ॥ ૧૮ ॥
ગર્ભવાસ નરદેહીં ઘડે । ઐસેં હેં સર્વથા ન ઘડે ।
અકસ્માત ભોગણેં પડે । પુન્હા નીચ યોની ॥ ૧૯ ॥
ઐસા નિશ્ચયો શાસ્ત્રાંતરીં । બહુતીં કેલા બહુતાંપરીં ।
નરદેહ સંસારીં । પરમ દુલ્લભ અસે ॥ ૨૦ ॥
પાપપુણ્ય સમતા ઘડે । તરીચ નરદેહ જોડે ।
યેરવીં હા જન્મ ન ઘડે । હેં વ્યાસવચન ભાગવતીં ॥ ૨૧ ॥
॥ શ્લોક ॥
નરદેહમાદ્યં સુલભં સુદુર્લભં । પ્લવં સુકલ્પં ગુરુકર્ણધારં ।
માયાનુકુલેન નભસ્વતેરિતં । પુમાન્ભબાબ્ધિં ન તરેત્સ આત્મહા ॥
નરદેહ દુલ્લભ । અલ્પ સંકલ્પાચા લાભ ।
ગુરુ કર્ણધારી સ્વયંભ । સુખ પાવવી ॥ ૨૨ ॥
દૈવ અનુકુળ નવ્હે જયા । સ્વયેં પાપી તો પ્રાણીયા ।
ભવબ્ધી ન તરવે તયા । આત્મહત્યારા બોલિજે ॥ ૨૩ ॥
જ્ઞાનેંવિણ પ્રાણીયાંસી । જન્મમૃત્ય લક્ષ ચૌર્યાસી ।
તિતુક્યા આત્મહત્યા ત્યાસી । મ્હણોન આત્મહત્યારા ॥ ૨૪ ॥
નરદેહીં જ્ઞાનેંવિણ । કદા ન ચુકે જન્મમરણ ।
ભોગણેં લાગતી દારુણ । નાના નીચ યોની ॥ ૨૫ ॥
રીસ મર્કટ શ્વાન સૂકર । અશ્વ વૃષભ મ્હૈસા ખર ।
કાક કુર્કૂટ જંબુક માર્જર । સરડ બેડુક મક્ષિકા ॥ ૨૬ ॥
ઇત્યાદિક નીચ યોની । જ્ઞાન નસ્તાં ભોગણેં જનીં ।
આશા ધરી મુર્ખ પ્રાણી ॥ પુઢિલિયા જન્માચી ॥
૨૭ ॥ હા નરદેહ પડતાં । તોંચિ પાવિજે માગુતાં ।
ઐસા વિશ્વાસ ધરિજાં । લાજ નાહીં ॥ ૨૮ ॥
કોણ પુણ્યાચ સંગ્રહૂ । જે પુન્હા પાવિજે નરદેહો ।
દુરાશા ધરિલી પાહો । પુઢિલિયા જન્માચી ॥ ૨૯ ॥
ઐસા મુર્ખ અજ્ઞાન જન । કેલેં સંકલ્પેં બંધન ।
શત્રુ આપણાસિ આપણ । હોઊન ઠેલા ॥ ૩૦ ॥
॥ શ્લોક ॥
અત્મૈવ હ્યાત્મનો બંધુરાત્મૈવ રિપુરાત્મનઃ । ઐસે સંકલ્પાચેં બંધન ।
સંતસંગે તુટે જાણ । ઐક તયાચેં લક્ષણ । સાંગિજેલ ॥ ૩૧ ॥
પાંચા ભૂતાંચેં શરીર । નિર્માણ જાલેં સચરાચર ।
પ્રકૃતિસ્વભાવેં જગદાકાર । વર્તોં લાગે ॥ ૩૨ ॥
દેહ અવસ્તા અભિમાન । સ્થાનેં ભોગ માત્રા ગુણ ।
શક્તી આદિકરુન લક્ષણ । ચૌપુટી તત્વાંચેં ॥ ૩૩ ॥
ઐસી પિંડબ્રહ્માંડ રચના । વિસ્તારેં વાઢલી કલ્પના ।
નિર્ધારિતાં તત્વજ્ઞાના । મતેં ભાંબાવલીં ॥ ૩૪ ॥
નાના મતીં નાના ભેદ । ભેદેં વાઢતી વેવાદ ।
પરી તો ઐક્યતેચા સંવાદ । સાધુ જાણતી ॥ ૩૫ ॥
તયા સંવાદાચે લક્ષણ । પંચભૂતિક દેહ જાણ ।
ત્યા દેહામધેં કારણ । આત્મા વોળખાવા ॥ ૩૬ ॥
દેહ અંતી નાસોન જાયે । ત્યાસ આત્મા મ્હણોં નયે ।
નાના તત્વાંચા સમુદાય । દેહામધેં આલા ॥ ૩૭ ॥
અંતઃકર્ણ પ્રાણાદિક । વિષયે ઇંદ્રિયેં દશક ।
હા સૂક્ષ્માચ વિવેક । બોલિલા શાસ્ત્રીં ॥ ૩૮ ॥
ઘેતાં સૂક્ષ્માચી શુદ્ધી । ભિન્ન અંતઃકરણ મન બુદ્ધી ।
નાના તત્વાંચે ઉપાધી । વેગળા આત્મા ॥ ૩૯ ॥
સ્થૂળ સૂક્ષ્મ કારણ । માહાકારણ વિરાટ હિરણ્ય ।
અવ્યાકૃત મૂળપ્રકૃતિ જાણ । ઐસે અષ્ટદેહ ॥ ૪૦ ॥
ચ્યારી પિંડી ચ્યારી બ્રહ્માંડીં । ઐસી અષ્ટદેહાચી પ્રૌઢી ।
પ્રકૃતી પુરુષાંચી વાઢી । દશદેહ બોલિજે ॥ ૪૧ ॥
ઐસેં તત્વાંચે લક્ષણ । આત્મા સાક્ષી વિલક્ષણ ।
કાર્ય કર્તા કારણ । દૃશ્યા તયાચેં ॥ ૪૨ ॥
જીવશિવ પિંડબ્રહ્માંડ । માયેઅવિદ્યેચેં બંડ ।
હેં સાંગતા અસે ઉદંડ । પરી આત્મા તો વેગળા ॥ ૪૩ ॥
પાહોં જાતાં આત્મે ચ્યારી । ત્યાંચે લક્ષણ અવધારીં ।
હેં જાણોનિ અભ્યાંતરીં । સદૃઢ ધરાવેં ॥ ૪૪ ॥
એક જીવાત્મા દુસરા શિવાત્મા । તિસરા પરમાત્મા જો વિશ્વાત્મા ।
ચૌથા જાણિજે નિર્મળાત્મા । ઐસે ચ્યારી આત્મે ॥ ૪૫ ॥
ભેદ ઉંચ નીચ ભાસતી । પરી ચ્યારી એકચિ અસતી ।
યેવિષીં દૃષ્ટાંત સંમતી। સાવધ ઐકા ॥ ૪૬ ॥
ઘટાકાશ મઠાકાશ । મહદાકાશ ચિદાકાશ ।
અવઘે મિળોન આકાશ । યેકચિ અસે ॥ ૪૭ ॥
તૈસા જીવાત્મા આણિ શિવાત્મા । પરમાત્મા આણી નિર્મળાતા ।
અવઘા મિળોન આત્મા । યેકચિ અસે ॥ ૪૮ ॥
ઘટીં વ્યાપક જેં આકાશ । તયા નાવ ઘટાકાશ ।
પિંડી વ્યાપક બ્રહ્માંશ । ત્યાસ જીવાત્મા બોલિજે ॥ ૪૯ ॥
મઠીં વ્યાપક જેં આકાશ । તયા નાવ મઠાકાશ ।
તૈસા બ્રહ્માંડીં જો બ્રહ્માંશ । ત્યાસ શિવાત્મા બોલિજે ॥ ૫૦ ॥
મઠાબાહેરીલ આકાશ । તયાઅ નાંવ મહદાકાશ ।
બ્રહ્માંડાબાહેરીલ બ્રહ્માંશ । ત્યાસ પરમાત્મા બોલિજે ॥ ૫૧ ॥
ઉપધીવેગળેં આકાશ । તયા નાવ ચિદાકાશ ।
તૈસા નિર્મળાત્મા પરેશ । તો ઉપધિવેગળા ॥ ૫૨ ॥
ઉપાધિયોગેં વાટે ભિન્ન । પરી તેં આકાશ અભિન્ન ।
તૈસા અત્મા સ્વાનંદઘન । યેકચિ અસે ॥ ૫૩ ॥
દૃશ્યા સબાહ્ય અંતરીં । સૂક્ષ્માત્મા નિરંતરીં ।
ત્યાચિ વર્ણાવયા થોરી । શેષ સમર્થ નવ્હે ॥ ૫૪ ॥
ઐસે આત્મ્યાચેં લક્ષણ । જાણતાં નાહીં જીવપણ ।
ઉપાધી શોધતાં અભિન્ન । મુળીંચ આહે ॥ ૫૫ ॥
જીવપણેં યેકદેસી । અહંકારેં જન્મ સોસી ।
વિવેક પાહતાં પ્રાણીયાંસી । જન્મ કૈંચા ॥ ૫૬ ॥
જન્મમૃત્યાપાસૂન સુટલા । યા નાવ જાણિજે મોક્ષ જાલા ।
તત્વેં શોધિતાં પાવલા । તત્વતા વસ્તુ ॥ ૫૭ ॥
તેચિ વસ્તુ તે આપણ । હેં માહાવાક્યાચેં લક્ષણ ।
સાધુ કરીતી નિરૂપણ । આપુલેન મુખેં ॥ ૫૮ ॥
જેચિ ક્ષણી અનુગ્રહ કેલા । તેચિ ક્ષણીં મોક્ષ જાલા ।
બંધન કાંહીં આત્મયાલા । બોલોંચિ નયે ॥ ૫૯ ॥
આતાં આશંકા ફિટલી । સંદેહવૃત્તી માવળલી ।
સંતસંગેં તત્કાળ જાલી । મોક્ષપદવી ॥ ૬૦ ॥
સ્વપ્નામધેં જો બાંધલા । તો જાગૃતીનેં મોકળા કેલા ।
જ્ઞાનવિવેકેં પ્રાણીયાલા । મોક્ષપ્રાપ્તી ॥ ૬૧ ॥
અજ્ઞાનનિસીચા અંતીં । સંકલ્પદુઃખેં નાસતી ।
તેણેં ગુણેં હોયે પ્રાપ્તી । તત્કાળ મોક્ષાચી ॥ ૬૨ ॥
તોડાવયા સ્વપ્નબંધન । નલગે આણિક સાધન ।
તયાસ પ્રેત્ન જાગૃતીવીણ । બોલોંચિ નયે ॥ ૬૩ ॥
તૈસા સંકલ્પેં બાંધલા જીવ । ત્યાસ આણિક નાહી ઉપાવ ।
વિવેક પાહતાં વાવ । બંધન હોયે ॥ ૬૪ ॥
વિવેક પાહિલ્યાવિણ । જો જો ઉપાવ તો તો સીણ ।
વિવેક પાહાતાં આપણ । આત્માચ અસે ॥ ૬૫ ॥
આત્મયાચા ઠાંઈ કાંહીં । બદ્ધ મોક્ષ દોની નાહીં ।
જન્મમૃત્ય હેં સર્વહિ । આત્મત્વીં ન ઘડે ॥ ૬૬ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે મોક્ષલક્ષણનામ સમાસ સાતવા ॥ ૭ ॥
સમાસ આઠવા : આત્મદર્શન ॥ શ્રીરામ ॥
માગાં જાલે નિરૂપણ । પરમાત્મા તો તૂંચિ જાણ ।
તયા પરમાત્મયાચેં લક્ષણ । તેં હેં ઐસેં અસે ॥ ૧ ॥
જન્મ નાહી મૃત્યુ નાહીં । યેણેં નાહીં જાણેં નાહીં ।
બદ્ધ મોક્ષ દોની નાહીં । પરમાત્મયાસી ॥ ૨ ॥
પરમાત્મા નિર્ગુણ નિરાકાર । પરમાત્મા અનંત અપાર ।
પર્માત્મા નિત્ય નિરંતર । જૈસા તૈસા ॥ ૩ ॥
પર્માત્મા સર્વાંસ વ્યાપક । પરમાત્મા અનેકીં યેક ।
પરમાત્મયાચા વિવેક । અતર્ક્ય આહે ॥ ૪ ॥
ઐસી પરમાત્મયાચી સ્થિતી । બોલતાતી વેદ શ્રુતી ।
પરમાત્મા પાવિજે ભક્તીં । યેથેં સંશય નાહી ॥ ૫ ॥
તયે ભક્તીચેં લક્ષણ । ભક્તી નવવિધા ભજન ।
નવવિધા ભજનેં પાવન । બહુ ભક્ત જાલે ॥ ૬ ॥
તયા નવવિધામધ્યેં સાર । આત્મનિવેદન થોર ।
તયેચા કરાવા વિચાર । સ્વાનુભવેં સ્વયેં ॥ ૭ ॥
આપુલિયા સ્વાનુભવેં । આપણાસ નિવેદાવેં ।
આત્મનિવેદન જાણાવેં । ઐસેં અસે ॥ ૮ ॥
મહત્પૂજેચા અંતીં । દેવાસ મસ્તક વાહાતી ।
તૈસી આહે નિકટ ભક્તી । આત્મનિવેદનાચી ॥ ૯ ॥
આપણાંસ નિવેદિતી । ઐસે ભક્ત થોડે અસતી ।
તયાંસ પરમાત્મા મુક્તી । તત્કાળ દેતો ॥ ૧૦ ॥
આપણાંસ કૈસેં નિવેદાવેં । કોઠેં જાઊન પડાવેં ।
કિંવા મસ્તક તોડાવેં । દેવાપુઢેં ॥ ૧૧ ॥
ઐસેં ઐકોન બોલણેં । વક્તા વદે સર્વજ્ઞપણેં ।
શ્રોતાં સાવધાન હોણેં । યેકાગ્ર ચિત્તેં ॥ ૧૨ ॥
આત્મનિવેદનાચેં લક્ષણ । આધીં પાહાવેં મી કોણ ।
મગ પરમાત્મા નિર્ગુણ । તો વોળખાવા ॥ ૧૩ ॥
દેવભક્તાચેં શોધન । કરિતાં હોતેં આત્મનિવેદન ।
દેવ આહે પુરાતન । ભક્ત પાહે ॥ ૧૪ ॥
દેવાસ વોળખોં જાતાં । તેથેં જાલી તદ્રૂપતા ।
દેવભક્તવિભક્તતા । મુળીંચ નાહીં ॥ ૧૫ ॥
વિભક્ત નાહીં મ્હણોન ભક્ત । બદ્ધ નાહીં મ્હણોન મુક્ત ।
અયુક્ત નાહીં બોલણેં યુક્ત । શાસ્ત્રાધારેં ॥ ૧૬ ॥
દેવાભક્તાચેં પાહાતાં મૂળ । હોયે ભેદાચેં નિર્મૂળ ।
યેક પરમાત્મા સકળ । દૃશ્યાવેગળા ॥ ૧૭ ॥
તયાસિ હોતાં મિળણી । ઉરી નાહીં દુજેપણીં ।
દેવભક્ત હે કડસણી । નિરસોન ગેલી ॥ ૧૮ ॥
આત્મનિવેદનાચે અંતીં । જે કાં ઘડલી અભેદભક્તી ।
તયે નાવ સાયોજ્યમુક્તી । સત્ય જાણાવી ॥ ૧૯ ॥
જો સંતાંસ શરણ ગેલા । અદ્વૈતનિરૂપણેં બોધલા ।
મગ જરી વેગળા કેલા । તરી હોણાર નાહીં ॥ ૨૦ ॥
નદીં મિળાલી સાગરીં । તે નિવડાવી કોણેપરી ।
લોહો સોનેં હોતાં માઘારી । કાળિમા ન યે ॥ ૨૧ ॥
તૈસા ભગવંતીં મિળાલા । તો નવચે વેગળા કેલા ।
દેવ ભક્ત આપણ જાલા । વિભક્ત નવ્હે ॥ ૨૨ ॥
દેવ ભક્ત દોની યેક । જ્યાસી કળલા વિવેક ।
સાધુજનીં મોક્ષદાયેક । તોચિ જાણાવા ॥ ૨૩ ॥
આતાં અસો હેં બોલણેં । દેવ પાહાવા ભક્તપણેં ।
તેણેં ત્યાંચેં ઐશ્વર્ય બાણે । તત્કાળ આંગીં ॥ ૨૪ ॥
દેહચિ હોઊન રાહિજે । તેણેં દેહદુઃખ સાહિજે ।
દેહાતીત હોતાં પાવિજે । પરબ્રહ્મ તેં ॥ ૨૫ ॥
દેહાતીત કૈસેં હોણેં । કૈસેં પરબ્રહ્મ પાવણેં ।
ઐશ્વર્યાચી લક્ષણેં । કવણ સાંગિજે ॥ ૨૬ ॥
ઐસેં શ્રોતાં આક્ષેપિલેં । યાચે ઉત્તર કાયે બોલિલેં ।
તેંચિ આતાં નિરોપિલેં । સાવધ ઐકા ॥ ૨૭ ॥
દેહાતીત વસ્તુ આહે । તેં તૂં પરબ્રહ્મ પાહેં ।
દેહસંગ હા ન સાહે । તુજ વિદેહાસી ॥ ૨૮ ॥
જ્યાચી બુદ્ધી હોયે ઐસી । વેદ વર્ણિતી તયાસી ।
શોધિતાં નાના શાસ્ત્રાંસી । ન પડે ઠાંઈ ॥ ૨૯ ॥
ઐશ્વર્ય ઐસેં તત્વતા । બાણેં દેહબુદ્ધિ સોડિતાં ।
દેહ મી ઐસેં ભાવિતાં । અધોગતી ॥ ૩૦ ॥
યાકારણેં સાધુવચન । માનૂં નયે અપ્રમાણ ।
મિથ્યા માનિતાં દૂષણ । લાગોં પાહે ॥ ૩૧ ॥
સાધુવચન તેં કૈસેં । કાયે ધરાવેં વિશ્વાસેં ।
યેક વેળ સ્વામી ઐસેં । મજ નિરોપાવેં ॥ ૩૨ ॥
સોહં આત્મા સ્વાનંદઘન । અજન્મા તો તૂંચિ જાણ ।
હેંચિ સાધૂચેં વચન । સદૃઢ ધરાવેં ॥ ૩૩ ॥
મહાવાક્યાચેં અંતર । તુંચિ બ્રહ્મ નિરંતર ।
ઐસિયા વચનાચા વિસર । પડોંચિ નયે ॥ ૩૪ ॥
દેહાસિ હોઈલ અંત । મગ મી પાવેન અનંત ।
ઐસેં બોલણેં નિભ્રાંત । માનૂંચિ નયે ॥ ૩૫ ॥
યેક મુર્ખ ઐસેં મ્હણતી । માયા નાસેલ કલ્પાંતીં ।
મગ આમ્હાંસ બ્રહ્મપ્રાપ્તી । યેરવીં નાહીં ॥ ૩૬ ॥
માયેસી હોઈલ કલ્પાંત । અથવા દેહાસી યેઈલ અંત ।
તેવ્હાં પાવેન નિવાંત । પરબ્રહ્મ મી ॥ ૩૭ ॥
હેં બોલણેં અપ્રમાણ । ઐસેં નવ્હે સમાધાન ।
સમાધાનાચેં લક્ષણ । વેગળેંચિ અસે ॥ ૩૮ ॥
શૈન્ય અવઘેંચિ મરાવેં । મગ રાજ્યપદ પ્રાપ્ત વ્હાવેં ।
શૈન્ય અસ્તાંચિ રાજ્ય કરાવેં । હેં કળેના ॥ ૩૯ ॥
માયા અસોનિચ નાહીં । દેહ અસતાંચ વિદેહી ।
ઐસેં સમાધાન કાંહીં । વોળખાવેં ॥ ૪૦ ॥
રાજ્યપદ હાતાસી આલેં । મગ પરિવારેં કાય કેલેં ।
પરિવારા દેખતાં રાજ્ય ગેલેં । હેં તોં ઘડેના ॥ ૪૧ ॥
પ્રાપ્ત જાલિયાં આત્મજ્ઞાન । તૈસેં દૃશ્ય દેહભાન ।
દૃષ્ટીં પડતાં સમાધાન । જાણાર નાહી ॥ ૪૨ ॥
માર્ગીં મૂળી સર્પાકાર । દેખતાં ભયે આલેં થોર ।
કળતાં તેથીલ વિચાર । મગ મારણેં કાયે ॥ ૪૩ ॥
તૈસી માયા ભયાનક । વિચાર પાહાતાં માઈક ।
મગ તયેચા ધાક । કાયસા ધરાવા ॥ ૪૪ ॥
દેખતાં મૃગજળાચે પૂર । મ્હણે કૈસા પાવોં પૈલપાર ।
કળતાં તેથીચા વિચાર । સાંકડેં કૈંચેં ॥ ૪૫ ॥
દેખતાં સ્વપ્ન ભયાનક । સ્વપ્નીં વાટે પરમ ધાક ।
જાગૃતી આલીયાં સાશંક । કાસયા વ્હાવેં ॥ ૪૬ ॥
તથાપી માયા કલ્પનેસી દિસે । આપણ કલ્પનેતીત અસે ।
તેથેં ઉદ્વેગ કાઈસે । નિર્વિકલ્પાસી ॥ ૪૭ ॥
અંતીં મતીં તેચિ ગતી । ઐસેં સર્વત્ર બોલતી ।
તુઝા અંતીં તુઝી પ્રાપ્તી । સહજચિ જાલી ॥ ૪૮ ॥
ચૌંદેહાચા અંત । આણી જન્મ મુળાચા પ્રાંત ।
અંતાંપ્રાંતાસી અલિપ્ત । તો તું આત્મા ॥ ૪૯ ॥
જયાસી ઐસી આહે મતી । તયાસ જ્ઞાનેં આત્મગતી ।
ગતી આણી અવગતી । વેગળાચિ તો ॥ ૫૦ ॥
મતિ ખુંટલી વેદાંચી । તેથેં ગતી આણી અવગતી કૈંચી ।
આત્મશાસ્ત્રગુરુપ્રચિતી । ઐક્યતા આલી ॥ ૫૧ ॥
જીવપણાચી ફિટલી ભ્રાંતી । વસ્તુ આલી આત્મપ્રચિતી ।
પ્રાણી પાવલા ઉત્તમગતી । સદ્ગુરુબોધેં ॥ ૫૨ ॥
સદ્ગુરુબોધ જેવ્હાં જાલા । ચૌંદેહાંસ અંત આલા ।
તેણેં નિજધ્યાસ લાગલા । સસ્વરૂપીં ॥ ૫૩ ॥
તેણેં નિજધ્યાસેં પ્રાણી । ધેયંચિ જાલા નિર્વાણીં ।
સાયોજ્યમુક્તીચા ધની । હોઊન બૈસલા ॥ ૫૪ ॥
દૃશ્ય પદાર્થ વોસરતાં । આવઘા આત્માચિ તત્વતા ।
નેહટૂન વિચારેં પહાતાં । દૃશ્ય મુળીંચ નાહીં ॥ ૫૫ ॥
મિથ્યા મિથ્યત્વેં પાહિલેં । મિથ્યાપણેં અનુભવા આલેં ।
શ્રોતીં પાહિજે ઐકિલેં । યા નાવ મોક્ષ ॥ ૫૬ ॥
સદ્ગુરુવચન હૃદઈં ધરી । તોચિ મોક્ષાચા અધિકારી ।
શ્રવણ મનન કેલેંચિ કરી । અત્યાદરેં ॥ ૫૭ ॥
જેથેં આટતી દોન્હી પક્ષ । તેથેં લક્ષ ના અલક્ષ ।
યા નાવ જાણિજે મોક્ષ । નેમસ્ત આત્મા ॥ ૫૮ ॥
જેથેં ધ્યાન ધારણા સરે । કલ્પના નિર્વિકલ્પીં મુરે ।
કેવળ જ્ઞેપ્તિમાત્ર ઉરે । સૂક્ષ્મ બ્રહ્મ ॥ ૫૯ ॥
ભવમૃગજળ આટલેં । લટિકેં બંધન સુટલેં ।
અજન્મ્યાસ મુક્ત કેલેં । જન્મદુઃખાપાસુની ॥ ૬૦ ॥
નિઃસંગાચી સંગવ્યાધી । વિદેહાચી દેહબુદ્ધી ।
વિવેકેં તોડિલી ઉપાધી । નિઃપ્રપંચાચી ॥ ૬૧ ॥
અદ્વૈતાચેં તોડિલેં દ્વૈત । યેકાંતાસ દિલા એકાંત ।
અનંતાસ દિલા અંત । અનંતાચા ॥ ૬૨ ॥
જાગૃતીસ ચેવવિલેં । ચેઈર્યાસ સાવધ કેલેં ।
નિજબોધાસ પ્રબોધિલેં । આત્મજ્ઞાન ॥ ૬૩ ॥
અમૃતાસ કેલેં અમર । મોક્ષાસ મુક્તીચેં ઘર ।
સંયોગાસ નિરંતર । યોગ કેલા ।
૬૪ ॥ નિર્ગુણાસ નિર્ગુણ કેલેં । સાર્થકાચેં સાર્થક જાલેં ।
બહુતાં દિવસાં ભેટલેં । આપણાસિ આપણ ॥ ૬૫ ॥
તુટલા દ્વૈતાચા પડદા । અભેદેં તોડિલેં ભેદા ।
ભૂતપંચકાચી બાધા । નિરસોન ગેલી ॥ ૬૬ ॥
જાલેં સાધનાચેં ફળ । નિશ્ચળાસ કેલેં નિશ્ચળ ।
નિર્મળાચા ગેલા મળ । વિવેકબળેં ॥ ૬૭ ॥
હોતેં સન્નિધ ચુકલેં । જ્યાચેં ત્યાસ પ્રાપ્ત જાલેં ।
આપણ દેખતાં ફિટલેં । જન્મદુઃખ ॥ ૬૮ ॥
દુષ્ટસ્વપ્નેં જાજાવલા । બ્રહ્મણ નીચ યાતી પાવલા ।
આપણાંસી આપણ સાંપડલા । જાગેપણેં ॥ ૬૯ ॥
ઐસેં જયાસ જાલેં જ્ઞાન । તયા પુરુષાચેં લક્ષણ ।
પુઢિલે સમાસીં નિરૂપણ । બોલિલેં અસે ॥ ૭૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે આત્મદર્શનનામ સમાસ આઠવા ॥ ૮ ॥
સમાસ નવવા : સિદ્ધલક્ષણ ॥ શ્રીરામ ॥
અંતરી ગેલીયાં અમૃત । બાહ્યા કાયા લખલખિત ।
અંતરસ્થિતિ બાણતાં સંત । લક્ષણેં કૈસીં ॥ ૧ ॥
જાલેં આત્મજ્ઞાન બરવેં । હે કૈસેનિ પાં જાણાવેં ।
મ્હણૌનિ બોલિલીં સ્વભાવેં । સાધુલક્ષણેં ॥ ૨ ॥
ઐક સિદ્ધાંચે લક્ષણ । સિદ્ધ મ્હણિજે સ્વરૂપ જાણ ।
તેથેં પાહાતાં વેગળેપણ । મુળીચ નાહીં ॥ ૩ ॥
સ્વરૂપ હોઊન રાહિજે । તયા નાવ સિદ્ધ બોલિજે ।
સિદ્ધસ્વરૂપીંચ સાજે । સિદ્ધપણ ॥ ૪ ॥
વેદશાસ્ત્રીં જેં પ્રસિદ્ધ । સસ્વરૂપ સ્વતસિદ્ધ ।
તયાસિચ બોલિજે સિદ્ધ । અન્યથા ન ઘડે ॥ ૫ ॥
તથાપી બોલોં કાહીં યેક । સાધકાસ કળાયા વિવેક ।
સિદ્ધલક્ષણાચેં કૌતુક । તેં હેં ઐસેં અસે ॥ ૬ ॥
અંતરસ્થિત સ્વરૂપ જાલી । પુઢેં કાયા કૈસી વર્તલી ।
જૈસી સ્વપ્નીચી નાથિલી । સ્વપ્નરચના ॥ ૭ ॥
તથાપિ સિદ્ધાંચેં લક્ષણ । કાંહીં કરૂં નિરૂપણ ।
જેણેં બાણે અંતર્ખૂણ । પરમાર્થાચી ॥ ૮ ॥
સદા સ્વરૂપાનુસંધાન। હેં મુખ્ય સાધૂચેં લક્ષણ ।
જનીં અસોન આપણ । જનાવેગળા ॥ ૯ ॥
સ્વરૂપીં દૃષ્ટી પડતાં । તુટોન ગેલી સંસારચિંતા ।
પુઢેં લાગલી મમતા । નિરૂપણાચી ॥ ૧૦ ॥
હેં સાધકાચેં લક્ષણ । પરી સિદ્ધાઆંગીં અસે જાણ ।
સિદ્ધલક્ષણ સાધકેંવિણ । બોલોંચ નયે ॥ ૧૧ ॥
બાહ્ય સાધકાચેં પરી । આણી સ્વરૂપાકાર અંતરીં ।
સિદ્ધલક્ષણ ચતુરીં । જાણિજે ઐસેં ॥ ૧૨ ॥
સંદેહરહીત સાધન । તેચિ સિદ્ધાંચે લક્ષણ ।
અંતર્બાહ્ય સમાધાન । ચળેના ઐસેં ॥ ૧૩ ॥
અચળ જાલી અંતરસ્થિતી । તેથેં ચળણાસ કૈચી ગતી ।
સ્વરૂપીં લાગતાં વૃત્તી । સ્વરૂપચિ જાલી ॥ ૧૪ ॥
મગ તો ચળતાંચ અચળ । ચંચળપણેં નિશ્ચળ ।
નિશ્ચળ અસોન ચંચળ । દેહ ત્યાચા ॥ ૧૫ ॥
સ્વરૂપીં સ્વરૂપચિ જાલા । મગ તો પડોનિચ રાહિલા ।
અથવા ઉઠોનિ પળાલા । તરી ચળેના ॥ ૧૬ ॥
યેથેં કારણ અંતરસ્થિતી । અંતરીંચ પાહિજે નિવૃત્તી ।
અંતર લાગલેં ભગવંતીં । તોચિ સાધુ ॥ ૧૭ ॥
બાહ્ય ભલતૈસેં અસાવે । પરી અંતર સ્વરૂપીં લાગાવેં ।
લક્ષણે દિસતી સ્વભાવેં । સાધુઆંગીં ॥ ૧૮ ॥
રાજીં બૈસતાં અવલિળા । આંગીં બાણે રાજકળા ।
સ્વરૂપીં લાગતાં જિવ્હાળા । લક્ષણે બાણતી ॥ ૧૯ ॥
યેરવ્હી અભ્યાસ કરિતાં । હાતા ન ચઢતી સર્વથા ।
સ્વરૂપીં રાહાવેં તત્ત્વતાં । સ્વરૂપ હૌની ॥ ૨૦ ॥
અભ્યાસાચા મુગુટમણી । વૃત્તી રાહાવી નિર્ગુણીં ।
સંતસંગેં નિરૂપણીં । સ્થિતી બાણે ॥ ૨૧ ॥
ઐસીં લક્ષણેં બરવીં । સ્વરૂપાકારેં અભ્યાસાવીં ।
સ્વરૂપ સોડિતાં ગોસાવી । ભાંબાવતી ॥ ૨૨ ॥
આતાં અસો હેં બોલણેં । ઐકા સાધૂચી લક્ષણેં ।
જેણેં સમાધાન બાણે । સાધકાઅંગીં ॥ ૨૩ ॥
સ્વરૂપીં ભરતાં કલ્પના । તેથેં કૈંચી ઉરેલ કામના ।
મ્હણૌનિયાં સધુજના । કામચિ નાહીં ॥ ૨૪ ॥
કલ્પિલા વિષયો હાતીંચા જાવા । તેણેં ગુણેં ક્રોધ યાવા ।
સાધુજનાચા અક્ષૈ ઠેવા । જાણાર નાહીં ॥ ૨૫ ॥
મ્હણોનિ તે ક્રોધરહિત । જાણતી સ્વરૂપ સંત ।
નાસિવંત હે પદાર્થ । સાંડુનિયા ॥ ૨૬ ॥
જેથેં નાહીં દુસરી પરી । ક્રોધ યાવા કોણાવરી ।
ક્રોધરહિત ચરાચરીં । સાધુજન વર્તતી ॥ ૨૭ ॥
આપુલા આપણ સ્વાનંદ । કોણાવરી કરાવા મદ ।
યાકારણેં વાદવેવાદ । તુટોન ગેલા ॥ ૨૮ ॥
સાધુ સ્વરૂપ નિર્વિકાર । તેથેં કૈંચા તિરસ્કાર ।
આપલા આપણ મત્સર । કોણાવરી કરાવા ॥ ૨૯ ॥
સાધુ વસ્તુ અનાયાસેં । યાકારણેં મત્સર નસે ।
મદમત્સરાચેં પિસેં । સાધુસી નાહીં ॥ ૩૦ ॥
સાધુ સ્વરૂપ સ્વયંભ । તેથેં કૈંચા અસેલ દંભ ।
જેથેન્ દ્વૈતાચા આરંભ જાલાચ નાહી ॥ ૩૧ ॥
જેણેં દૃષ્ય કેલેં વિસંચ । તયાસ કૈંચા હો પ્રપંચ ।
યાકારણેં નિઃપ્રપંચ । સાધુ જાણાવા ॥ ૩૨ ॥
અવઘેં બ્રહ્માંડ ત્યાચે ઘર । પંચભૂતિક હા જોજાર ।
મિથ્યા જાણોન સત્વર । ત્યાગ કેલા ॥ ૩૩ ॥
યાકારણેં લોભ નસે । સાધુ સદા નિર્લોભ અસે ।
જયાચી વાસના સમરસે । શુદ્ધસ્વરૂપીં ॥ ૩૪ ॥
આપુલા આપણ આઘવા । સ્વાર્થ કોણાચા કરાવા ।
મ્હણોનિ સાધુ તો જાણાવા । શોકરહિત ॥ ૩૫ ॥
દૃષ્ય સાંડુન નાસિવંત । સ્વરૂપ સેવિલેં શાશ્વત ।
યાકારણેં શોકરહિત । સાધુ જાણાવા ॥ ૩૬ ॥
શોકેં દુખવાવી વૃત્તી । તરી તે જાહલી નિવૃત્તી ।
મ્હણોનિ સાધુ આદિઅંતીં । શોકરહીત ॥ ૩૭ ॥
મોહેં ઝળંબાવેં મન । તરી તેં જાહાલેં ઉન્મન ।
યાકારણેં સાધુજન । મોહાતીત ॥ ૩૮ ॥
સધુ વસ્તુ અદ્વયે । તેથેં વાટેલ ભયે ।
પરબ્રહ્મ તેં નિર્ભયે । તોચિ સાધુ ॥ ૩૯ ॥
યાકારણેં ભયાતીત । સાધુ નિર્ભય નિવાંત ।
સકળાંસ માંડેલ અંત । સાધુ અનંતરૂપી ॥ ૪૦ ॥
સત્યસ્વરૂપેં અમર જાલા । ભયે કૈંચેં વાટેલ ત્યાલા ।
યાકારણેં સાધુજનાલા । ભયેચિ નાહીં ॥ ૪૧ ॥
જેથેં નાહીં દ્વંદ્વભેદ । આપલા આપણ અભેદ ।
તેથેં કૈંચા ઉઠેલ ખેદ । દેહબુદ્ધીચા ॥ ૪૨ ॥
બુદ્ધિનેં નેમિલેં નિર્ગુણા । ત્યાસ કોણીચ નેઈના ।
યાકારણેં સાધુજના । ખેદચિ નાહીં ॥ ૪૩ ॥
આપણ એકલા ઠાઈચા । સ્વાર્થ કરાવા કોણાચા ।
દૃષ્ય નસતાં સ્વાર્થાચા । ઠાવચિ નાહીં ॥ ૪૪ ॥
સાધુ આપણચિ યેક । તેથેં કૈંચા દુઃખશોક ।
દુજેવિણ અવિવેક । યેણાર નાહીં ॥ ૪૫ ॥
આશા ધરિતાં પરમાર્થાચી । દુરાશા તુટલી સ્વાર્થાચી ।
મ્હણોનિ નૈરાશતા સાધૂચી । વોળખણ ॥ ૪૬ ॥
મૃદપણેં જૈસે ગગન । તૈસેં સાધુચેં લક્ષણ ।
યાકરણેં સાધુવચન । કઠીણ નાહીં ॥ ૪૭ ॥
સ્વરૂપાચા સંયોગીં । સ્વરૂપચિ જાલા યોગી ।
યાકરણેં વીતરાગી । નિરંતર ॥ ૪૮ ॥
સ્થિતી બાણતાં સ્વરૂપાચી । ચિંતા સોડીલી દેહાચી ।
યાકરણેં હોણારાચી । ચિંતા નસે ॥ ૪૯ ॥
સ્વરૂપીં લાગતાં બુદ્ધી । તુટે અવઘી ઉપાધી ।
યાકારણેં નિરોપાધી । સાધુજન ॥ ૫૦ ॥
સાધુ સ્વરૂપીંચ રાહે । તેથેં સંગચિ ન સાહે ।
મ્હણોનિ સાધુ તો ન પાહે । માનાપમાન ॥ ૫૧ ॥
અલક્ષાસ લાવી લક્ષ । મ્હણોનિ સાધુ પરમ દક્ષ ।
વોઢૂં જાણતી કૈપક્ષ । પરમાર્થાચા ॥ ૫૨ ॥
સ્વરૂપીં ન સાહે મળ । મ્હણોનિ સાધુ તો નિર્મળ ।
સાધુ સ્વરૂપચિ કેવળ । મ્હણોનિયાં ॥ ૫૩ ॥
સકળ ધર્મામધેં ધર્મ । સ્વરૂપીં રાહાણેં હા સ્વધર્મ ।
હેંચિ જાણેં મુખ્ય વર્મ । સાધુલક્ષણાચેં ॥ ૫૪ ॥
ધરીતાં સાધૂચી સંગતી । આપષાચ લાગે સ્વરૂપસ્થિતી ।
સ્વરૂપસ્થિતીનેં બાણતી । લક્ષણેં આંગીં ॥ ૫૫ ॥
ઐસીં સાધૂચીં લક્ષણેં । આંગીં બાણતી નિરૂપણેં ।
પરંતુ સ્વરૂપીં રાહાણેં । નિરંતર ॥ ૫૬ ॥
નિરંતર સ્વરૂપીં સાહાતાં । સ્વરૂપચિ હોઈજે તત્ત્વતાં ।
મગ લક્ષણેં આંગીં બાણતાં । વેળ નાહીં ॥ ૫૭ ॥
સ્વરૂપીં રાહિલ્યાં મતી । અવગુણ અવઘેચિ સાડતી ।
પરંતુ યાસી સત્સંગતી । નિરૂપણ પાહિજે ॥ ૫૮ ॥
સકળ સૃષ્ટીચા ઠાઈં । અનુભવ યેકચિ નાહીં ।
તો બોલિજેલ સર્વહિ । પુઢિલે સમાસીં ॥ ૫૯ ॥
કોણેં સ્થિતીનેં રાહાતી । કૈસા અનુભવ પાહાતી ।
રામદાસ મ્હણે શ્રોતીં । અવધાન દેણેં ॥ ૬૦ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સિદ્ધલક્ષણનામ સમાસ નવવા ॥
સમાસ દહાવા : શૂન્યત્વનિરસન ॥ શ્રીરામ ॥
જનાચે અનુભવ પુસતાં । કળહો ઉઠિલ અવચિતા ।
હા કથાકલ્લોળ શ્રોતાં । કૌતુકેં ઐકાવા ॥ ૧ ॥
યેક મ્હણતી હા સંસારુ । કરિતાં પાવિજે પૈલપારુ ।
આપલા નવ્હે કીં જોજારુ । જીવ દેવાચે ॥ ૨ ॥
યેક મ્હણતી હેં ન ઘડે । લોભ યેઊન આંગીં જડે ।
પોટસ્તેં કરણેં ઘડે । સેવા કુટુંબાચી ॥ ૩ ॥
યેક મ્હણતી સ્વભાવેં । સંસાર કરાવા સુખેં નાવેં ।
કાંહીં દાન પુણ્ય કરાવેં । સદ્ગતીકારણેં ॥ ૪ ॥
યેક મ્હણતી સંસાર ખોટા । વૈરાગ્યેં ઘ્યાવા દેશવટા ।
યેણેં સ્વર્ગ્યલોકીંચ્યા વાટા । મોકળ્યા હોતી ॥ ૫ ॥
યેક મ્હણતી કોઠેં જાવેં । વેર્થચિ કાસયા હિંડાવેં ।
આપુલેં આશ્રમી અસાવેં । આશ્રમધર્મ કરૂની ॥ ૬ ॥
યેક મ્હણતી કૈંચા ધર્મ । અવઘા હોતસે અધર્મ ।
યે સંસારીં નાના કર્મ । કરણેં લાગે ॥ ૭ ॥
યેક મ્હણતી બહુતાંપરી । વાસના અસાવી વરી ।
યેણેંચિ તરિજે સંસારીં । અનાયાસેં ॥ ૮ ॥
યેક મ્હણતી કારણ ભાવ । ભાવેંચિ પાવિજે દેવ ।
યેર હેં અવઘેંચિ વાવ । ગથાગોવી ॥ ૯ ॥
યેક મ્હણતી વડિલેં જીવીં । અવઘીં દેવચિ માનાવીં ।
માયેબાપેં પૂજીત જાવીં । યેકાભાવેં ॥ ૧૦ ॥
યેક મ્હણતી દેવબ્રાહ્મણ । ત્યાંચેં કરાવેં પૂજન ।
માયેબાપ નારાયેણ । વિશ્વજનાચા ॥ ૧૧ ॥
યેક મ્હણતી શાસ્ત્ર પાહાવેં । તેથેં નિરોપિલેં દેવેં ।
તેણેં પ્રમાણેંચિ જાવેં । પરલોકાસી ॥ ૧૨ ॥
યેક મ્હણતી અહો જના । શાસ્ત્ર પાહાતાં પુરવેના ।
યાકારણેં સાધુજના । શરણ જાવેં ॥ ૧૩ ॥
યેક મ્હણતી સાંડા ગોઠી । વાયાંચિ કરિતા ચાઉટી ।
સર્વાંસ કારણ પોટીં । ભૂતદયા અસાવી ॥ ૧૪ ॥
યેક મ્હણતી યેકચિ બરવેં । આપુલ્યા આચારેં અસાવેં ।
અંતકાળીં નામ ઘ્યાવેં । સર્વોત્તમાચેં ॥ ૧૫ ॥
યેક મ્હણતી પુણ્ય અસેલ । તરીચ નામ યેઈલ ।
નાહીં તરી ભુલી પડેલ । અંતકાળીં ॥ ૧૬ ॥
યેક મ્હણતી જીત અસાવે । તંવચિ સાર્થક કરાવેં ।
યેક મ્હણતી ફિરાવેં । તિર્થાટણ ॥ ૧૭ ॥
યેક મ્હણતી હે અટાટી । પાણીપાષાણાચી ભેટી ।
ચુબકળ્યા મારિતાં હિંપુટી । કાસાવિસ વ્હાવેં ॥ ૧૮ ॥
યેક મ્હણતી સાંડી વાચાળી । અગાધ મહિમા ભૂમંડળીં ।
દર્શનમાત્રેં હોય હોળી । માહાપાતકાચી ॥ ૧૯ ॥
યેક મ્હણતી તીર્થ સ્વભાવેં । કારણ મન અવરાવેં ।
યેક મ્હણતી કીર્તન કરાવેં । સાવકાસ ॥ ૨૦ ॥
યેક મ્હણતી યોગ બરવા । મુખ્ય તોચિ આધીં સાધાવા ।
દેહો અમરચિ કરાવા । અકસ્માત ॥ ૨૧ ॥
યેક મ્હણતી ઐસેં કાયે । કાળવંચના કરૂં નયે ।
યેક મ્હણતી ધરાવી સોયે । ભક્તિમાર્ગાચી ॥ ૨૨ ॥
યેક મ્હણતી જ્ઞાન બરવેં । યેક મ્હણતી સાધન કરાવેં ।
યેક મ્હણતી મુક્ત અસાવેં । નિરંતર ॥ ૨૩ ॥
યેક મ્હણતી અનર્ગળા । ધરીં પાપાચા કંટાળા ।
યેક મ્હણતી રે મોકળા । માર્ગ આમુચા ॥ ૨૪ ॥
યેક મ્હણતી હેં વિશેષ । કરૂં નયે નિંદા દ્વેષ ।
યેક મ્હણતી સાવકાસ । દુષ્ટસંગ ત્યાગાવા ॥ ૨૫ ॥
યેક મ્હણતી જ્યાચેં ખાવેં । ત્યા સન્મુખચિ મરાવેં ।
તેણેં તત્કાળચિ પાવાવેં । મોક્ષપદ ॥ ૨૬ ॥
યેક મ્હણતી સાંડા ગોઠી । આધીં પાહિજે તે રોટી ।
મગ કરાવી ચાઉટી । સાવકાસ ॥ ૨૭ ॥
યેક મ્હણતી પાઉસ અસાવા । મગ સકળ યોગ બરવા ।
કારણ દુષ્કાળ ન પડાવા । મ્હણિજે બરેં ॥ ૨૮ ॥
યેક મ્હણતી તપોનિધી । હોતાં વોળતી સકળ સિદ્ધી ।
યેક મ્હણતી રે આધીં । ઇંદ્રપદ સાધાવેં ॥ ૨૯ ॥
યેક મ્હણતી આગમ પાહાવા । વેતાળ પ્રસન્ન કરૂન ઘ્યાવા ।
તેણેં પાવિજે દેવા । સ્વર્ગલોકીં ॥ ૩૦ ॥
યેક મ્હણતી અઘોરમંત્ર । તેણેં હોઈજે સ્વતંત્ર ।
શ્રીહરી જયેચા કળત્ર । તેચિ વોળે ॥ ૩૧ ॥
તી લાગલે સર્વ ધર્મ । તેથેં કૈંચેં ક્રિયાકર્મ ।
યેક મ્હણતી કુકર્મ । તિચ્યા મદે ॥ ૩૨ ॥
યેક મ્હણતી યેક સાક્ષપ । કરાવા મૃત્યંજયાચા જપ ।
તેણેં ગુણેં સર્વ સંકલ્પ । સિદ્ધીતેં પાવતી ॥ ૩૩ ॥
યેક મ્હણતી બટુ ભૈરવ । તેણેં પાવિજે વૈભવ ।
યેક મ્હણતી ઝોટિંગ સર્વ । પુર્વિતસે ॥ ૩૪ ॥
યેક મ્હણતી કાળી કંકાળી । યેક મ્હણતી ભદ્રકાળી ।
યેક મ્હણતી ઉચિષ્ટ ચાંડાળી । સાહેં કરાવી ॥ ૩૫ ॥
યેક મ્હણતી વિઘ્નહર । યેક મ્હણતી ભોળા શંકર ।
યેક મ્હણતી સત્વર । પાવે ભગવતી ॥ ૩૬ ॥
યેક મ્હણતી મલ્લારી । સત્વરચિ સભાગ્ય કરી ।
યેક મ્હણતી માહા બરી । ભક્તિ વેંકટેશાચી ॥ ૩૭ ॥
યેક મ્હણતી પૂર્વ ઠેવા । યેક મ્હણતી પ્રેત્ન કરાવા ।
યેક મ્હણતી ભાર ઘાલાવા । દેવાચ વરી ॥ ૩૮ ॥
યેક મ્હણતી દેવ કૈંચા । અંતચિ પાહાતો ભલ્યાંચા ।
યેક મ્હણતી હા યુગાચા । યુગધર્મ ॥ ૩૯ ॥
યેક આશ્ચીર્ય માનિતી । યેક વિસ્મયો કરિતી ।
યેક કંટાળોન મ્હણતી । કાયે હોઈલ તેં પાહાવેં ॥ ૪૦ ॥
ઐસે પ્રપંચિક જન । લક્ષણેં સાંગતાં ગહન ।
પરંતુ કાંહીં યેક ચિન્હ । અલ્પમાત્ર બોલિલોં ॥ ૪૧ ॥
આતાં અસો હા સ્વભાવ । જ્ઞાત્યાંચા કૈસા અનુભવ ।
તોહિ સાંગિજેલ સર્વ । સાવધ ઐકા ॥ ૪૨ ॥
યેક મ્હણતી કરાવી ભક્તી । શ્રીહરી દેઈલ સદ્ગતી ।
યેક મ્હણતી બ્રહ્મપ્રાપ્તી । કર્મેંચિ હોયે ॥ ૪૩ ॥
યેક મ્હણતી ભોગ સુટેના । જ્ન્મમરણ હેં તુટેના ।
યેક મ્હણતી ઉર્મી નાના । અજ્ઞાનાચ્યા ॥ ૪૪ ॥
યેક મ્હણતી સર્વ બ્રહ્મ । તેથેં કૈંચેં ક્રિયાકર્મ ।
યેક મ્હણતી હા અધર્મ । બોલોંચિ નયે ॥ ૪૫ ॥
યેક મ્હણતી સર્વ નાસેં । ઉરલેં તેંચિ બ્રહ્મ અસે ।
યેક મ્હણતી ઐસેં નસે । સમાધાન ॥ ૪૬ ॥
સર્વબ્રહ્મ કેવળ બ્રહ્મ । દોની પૂર્વપક્ષાચે ભ્રમ ।
અનુભવાચેં વેગળેં વર્મ । મ્હણતી યેક ॥ ૪૭ ॥
યેક મ્હણતી હેં ન ઘડે । અનુર્વાચ્ય વસ્તુ ઘડે ।
જેં બોલતાં મોન્ય પડે । વેદશાસ્ત્રાંસી ॥ ૪૮ ॥
તવ શ્રોતા અનુવાદલા । મ્હણે નિશ્ચયે કોણ કેલા ।
સિદ્ધાંતમતેં અનુભવાલા । ઉરી કૈંચી ॥ ૪૯ ॥
અનુભવ દેહીં વેગળાલે । હેં પૂર્વીચ બોલિલેં ।
આતાં કાંહીં યેક કેલેં । નવચે કીં ॥ ૫૦ ॥
યેક સાક્ષત્વેં વર્તતી । સાક્ષી વેગળાચિ મ્હણતી ।
આપણ દૃષ્ટા ઐસી સ્થિતી । સ્વાનુભવાચી ॥ ૫૧ ॥
દૃશ્યાપાસૂન દ્રષ્ટા વેગળા । ઐસી અલિપ્તપણાચી કળા ।
આપણ સાક્ષત્વેં નિરાળા । સ્વાનુભવે ॥ ૫૨ ॥
સકળ પદાર્થ જાણતાં । તો પદાર્થાહૂન પર્તા ।
દેહીં અસોની અલિપ્તતા । સહજચિ જાલી ॥ ૫૩ ॥
યેક ઐસેં સ્વાનુભવેં । મ્હણતી સાક્ષત્વેં વર્તાવેં ।
દૃશ્ય અસોનિ વેગળેં વ્હાવેં । દ્રષ્ટેપણેં ॥ ૫૪ ॥
યેક મ્હણતી નાહીં ભેદ । વસ્તુ ઠાઈંચી અભેદ ।
તેથેં કૈંચા મતિમંદ દ્રષ્ટા આણિલા ॥ ૫૫ ॥
અવઘી સાકરચિ સ્વભાવેં । તેથેં કડુ કાય નિવડાવેં ।
દ્રષ્ટા કૈંચા સ્વાનુભવેં । અવઘેંચિ બ્રહ્મ ॥ ૫૬ ॥
પ્રપંચ પરબ્રહ્મ અભેદ । ભેદવાદી માનિતી ભેદ ।
પરી હા આત્મા સ્વાનંદ । આકારલા ॥ ૫૭ ॥
વિઘુરલેં તુપ થિજલેં । તૈસેં નિર્ગુણચિ ગુણા આલેં ।
તેથેં કાય વેગળેં કેલેં । દ્રષ્ટેપણેં ॥ ૫૮ ॥
મ્હણૌનિ દ્રષ્ટા આણી દૃશ્ય । અવઘા યેકચિ જગદીશ ।
દ્રષ્ટેપણાચે સાયાસ । કાસયાસી ॥ ૫૯ ॥
બ્રહ્મચિ આકારલેં સર્વ । ઐસા યેકાંચા અનુભવ ।
ઐસે હે દોની સ્વભાવ । નિરોપિલે ॥ ૬૦ ॥
અવઘા આત્મા આકારાઅ । આપણ ભિન્ન કૈંચા ઉરલા ।
દુસરા અનુભવ બોલિલા । ઐસિયાપરી ॥ ૬૧ ॥
ઐક તિસરા અનુભવ । પ્રપંચ સારૂનિયાં સર્વ ।
કાંહીં નાહીં તોચિ દેવ । ઐસેં મ્હણતી ॥ ૬૨ ॥
દૃશ્ય અવઘેં વેગળેં કેલેં । કેવળ અદૃશ્યચિ ઉરલેં ।
તેંચિ બ્રહ્મ અનુભવિલેં । મ્હણતી યેક ॥ ૬૩ ॥
પરી તેં બ્રહ્મ મ્હણોં નયે । ઉપાયાસારિખા અપાયે ।
સુન્યત્વાસ બ્રહ્મ કાયે । મ્હણોં યેઈલ ॥ ૬૪ ॥
દૃશ્ય અવઘેં વોલાંડિલેં । અદૃશ્ય સુન્યત્વીં પડિલેં ।
બ્રહ્મ મ્હણૌનિ મુરડલેં । તેથુનિચ માગે ॥ ૬૫ ॥
ઇકડે દૃશ્ય તિકડે દેવ । મધ્યેં સુન્યત્વાચા ઠાવ ।
તયાસ મંદબુદ્ધિસ્તવ । પ્રાણી બ્રહ્મ મ્હણે ॥ ૬૬ ॥
રાયાસ નાહીં વોળખિલેં । સેવકાસ રાવસેં કલ્પિલેં ।
પરી તેં અવઘેં વેર્થ ગેલેં । રાજા દેખતાં ॥ ૬૭ ॥
તૈસેં સુન્યત્વ કલ્પિલેં બ્રહ્મ । પુઢેં દેખતાં પરબ્રહ્મ ।
સુન્યત્વચા અવઘા ભ્રમ । તુટોન ગેલા ॥ ૬૮ ॥
પરી હા સૂક્ષ્મ આડતાળા । વારી વિવેકેં વેગળા ।
જૈસેં દુગ્ધ ઘેઊન જળા । રાજહંસ સાંડી ॥ ૬૯ ॥
આધીં દૃશ્યા સોડિલેં । મગ સુન્યત્વ વોલાંડિલેં ।
મૂળમાયેપરતેં દેખિલેં । પરબ્રહ્મ ॥ ૭૦ ॥
વેગળેપણેં પાહાણેં ઘડે । તેણેં વૃત્તિ સુન્યત્વીં પડે ।
પોટીં સંદેહ પવાડે । સુન્યત્વાચા ॥ ૭૧ ॥
ભિન્નપણેં અનુભવિલેં । તયાસ સુન્ય ઐસેં બોલિલેં ।
વસ્તુ લક્ષિતાં અભિન્ન જાલેં । પાહિજે આધીં ॥ ૭૨ ॥
વસ્તુ આપણચિ હોણેં । ઐસેં વસ્તુચેં પાહાણેં ।
નિશ્ચયેંસીં ભિન્નપણેં । સુન્યત્વ લાભે ॥ ૭૩ ॥
યાકારણેં સુન્ય કાંહીં । પરબ્રહ્મ હોણાર નાહીં ।
વસ્તુરૂપ હોઊન પાહીં । સ્વાનુભવેં ॥ ૭૪ ॥
આપણ વસ્તુ સિદ્ધચિ આહે । મન મી ઐસેં કલ્પૂં નયે ।
સાધુ સાંગતી ઉપાયે । તૂંચિ આત્મા ॥ ૭૫ ॥
મન મી ઐસેં નાથિલેં । સંતીં નાહીં નિરોપિલેં ।
માનાવેં કોણાચ્યા બોલેં । મન મી ઐસેં ॥ ૭૬ ॥
સંતવચનીં ઠેવિતાં ભાવે । તોચિ શુદ્ધ સ્વાનુભવ ।
મનાચા તૈસાચ સ્વભાવ । આપણ વસ્તુ ॥ ૭૭ ॥
જયાચા ઘ્યાવા અનુભવ । તોચિ આપણ નિરાવેવ ।
આપુલા ઘેતી અનુભવ । વિશ્વજન ॥ ૭૮ ॥
લોભી ધન સાધૂં ગેલે । તંવ તે લોભી ધનચિ જાલે ।
મગ ભાગ્યપુરુષીં ભોગિલેં । સાવકાસ ॥ ૭૯ ॥
તૈસેં દેહબુદ્ધી સોડિતાં । સાધકાસ જાલેં તત્વતા ।
અનુભવાચી મુખ્ય વાર્તા । તે હે ઐસી ॥ ૮૦ ॥
આપણ વસ્તુ મુળીં યેક । ઐસા જ્ઞાનાચા વિવેક ।
યેથૂન હા જ્ઞાનદશક । સંપૂર્ણ જાલા ॥ ૮૧ ॥
આત્મજ્ઞાન નિરોપિલેં । યેથામતીનેં બોલિલેં ।
ન્યૂનપર્ણ ક્ષ્મા કેલેં । પાહિજે શ્રોતીં ॥ ૮૨ ॥
ઇતિ શ્રીદાસબોધે ગુરુશિષ્યસંવાદે સુન્યત્વનિર્શનનામ સમાસ દહાવા ॥
॥ દશક આઠવા સમાપ્ત ॥

Explore More