ददर्श राघवो गङ्गा रम्यामृषिनिषेविताम् ॥२ . ५० . १२॥
कालेऽप्सरोभिर्हृष्टाभिः सेविताम्भोह्रदां शिवाम् ॥२ . ५० . १३॥
नागगन्धर्वपत्नीभिः सेवितां सततं शिवाम् ॥२ . ५० . १४॥
देवार्थमाकाशगतां विख्यातां देवपद्मिनीम् ॥२ . ५० . १५॥
क्वचिद् वेणीकृत जलां क्वचिदावर्तशोभिताम् ॥२ . ५० . १६॥
क्वचिद् गम्भीर निर्घोषां क्वचिद् भैरवनिःस्वनाम् ॥२ . ५० . १७॥
क्वचिदाभोगपुलिनां क्वचिन्निर्मलवालुकाम् ॥२ . ५० . १८॥
सदामत्तैश्च विहगैरभिपन्नामनिन्दिताम् ॥२ . ५० . १९॥
क्वचित् फुल्लोत्पलच्छन्नां क्वचित् पद्मवनाकुलाम् ॥२ . ५० . २०॥
नानापुष्परजोध्वस्तां समदामिव च क्वचित् ॥२ . ५० . २१॥
दिशागजैर्वनगजैर्मत्तैश्च वरवारणैः ॥२ . ५० . २२॥
प्रमदामिव यत्नेन भूषितां भूषणोत्तमैः ॥२ . ५० . २३॥
विष्णुपादच्युतां दिव्यामपापां पापनाशिनीम् ॥२ . ५० . २४॥
शंकरस्य जटाजूटाद् भ्रष्टां सागरतेजसा ॥२ . ५० . २५॥
आससाद महाबाहुः शृङ्गवेरपुरं प्रति ॥२ . ५० . २६॥
सुमन्त्रमब्रवीत् सूतमिहैवाद्य वसामहे ॥२ . ५० . २७॥
सुमहानिङ्गुदीवृक्षो वसामोऽत्रैव सारथे ॥२ . ५० . २८॥
देवमानवगन्धर्वमृगपन्नगपक्षिणाम् ॥२ . ५० . २९॥
