দোহা
বন্দহুঁ ৱীণা ৱাদিনী, ধৰি গণপতি কো ধ্যান।
মহাশক্তি ৰাধা, সহিত কৃষ্ণ কৰৌ কল্যাণ।
মহাশক্তি ৰাধা, সহিত কৃষ্ণ কৰৌ কল্যাণ।
সুমিৰন কৰি সব দেৱগণ, গুৰু পিতু বাৰম্বাৰ।
বৰনৌ শ্ৰীগিৰিৰাজ যশ, নিজ মতি কে অনুসাৰ।
বৰনৌ শ্ৰীগিৰিৰাজ যশ, নিজ মতি কে অনুসাৰ।
চৌপাঈ
জয হো জয বংদিত গিৰিৰাজা, ব্ৰজ মণ্ডল কে শ্ৰী মহাৰাজা।
ৱিষ্ণু ৰূপ তুম হো অৱতাৰী, সুন্দৰতা পৈ জগ বলিহাৰী।
স্ৱৰ্ণ শিখৰ অতি শোভা পাৱেং, সুৰ মুনি গণ দৰশন কূং আৱেং।
শাংত কংদৰা স্ৱৰ্গ সমানা, জহাঁ তপস্ৱী ধৰতে ধ্যানা।
দ্ৰোণগিৰি কে তুম যুৱৰাজা, ভক্তন কে সাধৌ হৌ কাজা।
মুনি পুলস্ত্য জী কে মন ভাযে, জোৰ ৱিনয কৰ তুম কূং লাযে।
মুনিৱৰ সংঘ জব ব্ৰজ মেং আযে, লখি ব্ৰজভূমি যহাঁ ঠহৰাযে।
ৱিষ্ণু ধাম গৌলোক সুহাৱন, যমুনা গোৱৰ্ধন ৱৃন্দাৱন।
দেখ দেৱ মন মেং ললচাযে, বাস কৰন বহুত ৰূপ বনাযে।
কোউ বানৰ কোউ মৃগ কে ৰূপা, কোউ ৱৃক্ষ কোউ লতা স্ৱৰূপা।
আনন্দ লেং গোলোক ধাম কে, পৰম উপাসক ৰূপ নাম কে।
দ্ৱাপৰ অংত ভযে অৱতাৰী, কৃষ্ণচন্দ্ৰ আনন্দ মুৰাৰী।
মহিমা তুম্হৰী কৃষ্ণ বখানী, পূজা কৰিবে কী মন ঠানী।
ব্ৰজৱাসী সব কে লিযে বুলাঈ, গোৱৰ্ধন পূজা কৰৱাঈ।
পূজন কূং ৱ্যংজন বনৱাযে, ব্ৰজৱাসী ঘৰ ঘৰ তে লাযে।
গ্ৱাল বাল মিলি পূজা কীনী, সহস ভুজা তুমনে কৰ লীনী।
স্ৱযং প্ৰকট হো কৃষ্ণ পূজা মেং, মাংগ মাংগ কে ভোজন পাৱেং।
লখি নৰ নাৰি মন হৰষাৱেং, জৈ জৈ জৈ গিৰিৱৰ গুণ গাৱেং।
দেৱৰাজ মন মেং ৰিসিযাএ, নষ্ট কৰন ব্ৰজ মেঘ বুলাএ।
ছাযা কৰ ব্ৰজ লিযৌ বচাঈ, একউ বূংদ ন নীচে আঈ।
সাত দিৱস ভঈ বৰসা ভাৰী, থকে মেঘ ভাৰী জল ধাৰী।
কৃষ্ণচন্দ্ৰ নে নখ পৈ ধাৰে, নমো নমো ব্ৰজ কে ৰখৱাৰে।
কৰি অভিমান থকে সুৰসাঈ, ক্ষমা মাংগ পুনি অস্তুতি গাঈ।
ত্ৰাহি মাম মৈং শৰণ তিহাৰী, ক্ষমা কৰো প্ৰভু চূক হমাৰী।
বাৰ বাৰ বিনতী অতি কীনী, সাত কোস পৰিকম্মা দীনী।
সংগ সুৰভি ঐৰাৱত লাযে, হাথ জোড কৰ ভেংট গহাএ।
অভয দান পা ইন্দ্ৰ সিহাযে, কৰি প্ৰণাম নিজ লোক সিধাযে।
জো যহ কথা সুনৈং চিত লাৱেং, অন্ত সময সুৰপতি পদ পাৱৈং।
গোৱৰ্ধন হৈ নাম তিহাৰৌ, কৰতে ভক্তন কৌ নিস্তাৰৌ।
জো নৰ তুম্হৰে দৰ্শন পাৱেং, তিনকে দুখ দূৰ হ্ৱৈ জাৱে।
কুণ্ডন মেং জো কৰেং আচমন, ধন্য ধন্য ৱহ মানৱ জীৱন।
মানসী গংগা মেং জো নহাৱে, সীধে স্ৱৰ্গ লোক কূং জাৱেং।
দূধ চঢা জো ভোগ লগাৱেং, আধি ৱ্যাধি তেহি পাস ন আৱেং।
জল ফল তুলসী পত্ৰ চঢাৱেং, মন ৱাংছিত ফল নিশ্চয পাৱেং।
জো নৰ দেত দূধ কী ধাৰা, ভৰৌ ৰহে তাকৌ ভণ্ডাৰা।
কৰেং জাগৰণ জো নৰ কোঈ, দুখ দৰিদ্ৰ ভয তাহি ন হোঈ।
শ্যাম শিলাময নিজ জন ত্ৰাতা, ভক্তি মুক্তি সৰবস কে দাতা।
পুত্ৰহীন জো তুম কূং ধ্যাৱেং, তাকূং পুত্ৰ প্ৰাপ্তি হ্ৱৈ জাৱেং।
দণ্ডৌতী পৰিকম্মা কৰহীং, তে সহজহিং ভৱসাগৰ তৰহীং।
কলি মেং তুম সক দেৱ ন দূজা, সুৰ নৰ মুনি সব কৰতে পূজা।
দোহা
জো যহ চালীসা পঢৈ, সুনৈ শুদ্ধ চিত্ত লায।
সত্য সত্য যহ সত্য হৈ, গিৰিৱৰ কৰৈ সহায।
সত্য সত্য যহ সত্য হৈ, গিৰিৱৰ কৰৈ সহায।
ক্ষমা কৰহুঁ অপৰাধ মম, ত্ৰাহি মাম্ গিৰিৰাজ।
শ্যাম বিহাৰী শৰণ মেং, গোৱৰ্ধন মহাৰাজ।
শ্যাম বিহাৰী শৰণ মেং, গোৱৰ্ধন মহাৰাজ।