ৱৰণো চালীসা সৰস, সকল সুমংগল মূল॥
দুষ্ট দলন লীলা অৱতাৰী॥
জো কোঈ তুম্হৰী লীলা গাৱৈ।
বিন শ্ৰম সকল পদাৰথ পাৱৈ॥
প্ৰকট ভযে সংগ হলধৰ ভ্ৰাতা॥
মথুৰা সোং প্ৰভু গোকুল আযে।
নন্দ ভৱন মেং বজত বধাযে॥
সো মুক্তি দৈ ধাম পঠাঈ॥
তৃণাৱৰ্ত ৰাক্ষস সংহাৰ্যৌ।
পগ বঢায সকটাসুৰ মাৰ্যৌ॥
মুখ মেং সব জগ দিযো দিখাঈ॥
গোপিন ঘৰ ঘৰ মাখন খাযো।
জসুমতি বাল কেলি সুখ পাযো॥
যমলাৰ্জুন জড যোনি ছুডাঈ॥
বকা অসুৰ কী চোংচ ৱিদাৰী।
ৱিকট অঘাসুৰ দিযো সঁহাৰী॥
মোহন কো মোহন হিত আযে॥
বাল ৱত্স সব বনে মুৰাৰী।
ব্ৰহ্মা ৱিনয কৰী তব ভাৰী॥
দাৱানল কো কীন্হোং পানা॥
সখন সংগ খেলত সুখ পাযো।
শ্ৰীদামা নিজ কন্ধ চঢাযো॥
নখ পৰ গিৰৱৰ লিযো উঠাঈ॥
দৰশ যজ্ঞ পত্নিন কো দীন্হোং।
ৰাধা প্ৰেম সুধা সুখ লীন্হোং॥
গ্ৱালন কো নিজ লোক দিখাযে॥
শৰদ চন্দ্ৰ লখি ৱেণু বজাঈ।
অতি সুখ দীন্হোং ৰাস ৰচাঈ॥
শংখচূড কো মূড গিৰাযো॥
হনে অৰিষ্টা সুৰ অৰু কেশী।
ৱ্যোমাসুৰ মাৰ্যো ছল ৱেষী॥
মাৰি কংস যদুৱংশ বসাযে॥
মাত পিতা কী বন্দি ছুডাঈ।
সান্দীপনি গৃহ ৱিদ্যা পাঈ॥
প্ৰেম দেখি সুধি সকল ভুলানী॥
কীন্হীং কুবৰী সুন্দৰ নাৰী।
হৰি লাযে ৰুক্মিণি সুকুমাৰী॥
সুৰন জীতি সুৰতৰু মহি লাযে॥
দন্তৱক্ৰ শিশুপাল সংহাৰে।
খগ মৃগ নৃগ অৰু বধিক উধাৰে॥
পাৰথ ৰথ সাৰথি যশ লীন্হোং॥
গীতা জ্ঞান সিখাৱন হাৰে।
অৰ্জুন মোহ মিটাৱন হাৰে॥
যুদ্ধ মহাভাৰত ৰচৱাযো॥
দ্ৰুপদ সুতা কো চীৰ বঢাযো।
গৰ্ভ পৰীক্ষিত জৰত বচাযো॥
বাৱন কল্কী বুদ্ধি মুনীশা॥
হ্ৱৈ নৃসিংহ প্ৰহলাদ উবাৰ্যো।
ৰাম ৰুপ ধৰি ৰাৱণ মাৰ্যো॥
অম্বৰীয প্ৰিয চক্ৰ ধৰৈযা॥
ব্যাধ অজামিল দীন্হেং তাৰী।
শবৰী অৰু গণিকা সী নাৰী॥
দেহু দৰশ ধ্ৰুৱ নযনানন্দন॥
দেহু শুদ্ধ সন্তন কৰ সঙ্গা।
বাঢৈ প্ৰেম ভক্তি ৰস ৰঙ্গা॥
ছূটৈ মৃগ তৃষ্ণা জগ আশা॥
তুম্হৰো ধ্যান ধৰত শিৱ নাৰদ।
শুক সনকাদিক ব্ৰহ্ম ৱিশাৰদ॥
হৰণ সকল সংকট ভ্ৰম জালা॥
বিনসৈং বিঘন ৰোগ দুঃখ ভাৰী।
জো সুমৰৈং জগপতি গিৰধাৰী॥
দেহি সকল বাঁছিত ফল শীশা॥
সো দিৱ্য তন ধৰি অন্ত মহঁ, গোলোক ধাম সিধাৱঈ॥
সংসাৰ সুখ সম্পত্তি সকল, জো ভক্তজন সন মহঁ চহৈং।
'জযৰামদেৱ' সদৈৱ সো, গুৰুদেৱ দাযা সোং লহৈং॥
চালীসা কে সংগ মোহি, অপনাৱহু প্ৰাণেশ॥
