ଵରଣୋ ଚାଲୀସା ସରସ, ସକଲ ସୁମଂଗଲ ମୂଲ॥
ଦୁଷ୍ଟ ଦଲନ ଲୀଲା ଅଵତାରୀ॥
ଜୋ କୋଈ ତୁମ୍ହରୀ ଲୀଲା ଗାଵୈ।
ବିନ ଶ୍ରମ ସକଲ ପଦାରଥ ପାଵୈ॥
ପ୍ରକଟ ଭଯେ ସଂଗ ହଲଧର ଭ୍ରାତା॥
ମଥୁରା ସୋଂ ପ୍ରଭୁ ଗୋକୁଲ ଆଯେ।
ନନ୍ଦ ଭଵନ ମେଂ ବଜତ ବଧାଯେ॥
ସୋ ମୁକ୍ତି ଦୈ ଧାମ ପଠାଈ॥
ତୃଣାଵର୍ତ ରାକ୍ଷସ ସଂହାର୍ଯୌ।
ପଗ ବଢାଯ ସକଟାସୁର ମାର୍ଯୌ॥
ମୁଖ ମେଂ ସବ ଜଗ ଦିଯୋ ଦିଖାଈ॥
ଗୋପିନ ଘର ଘର ମାଖନ ଖାଯୋ।
ଜସୁମତି ବାଲ କେଲି ସୁଖ ପାଯୋ॥
ଯମଲାର୍ଜୁନ ଜଡ ଯୋନି ଛୁଡାଈ॥
ବକା ଅସୁର କୀ ଚୋଂଚ ଵିଦାରୀ।
ଵିକଟ ଅଘାସୁର ଦିଯୋ ସଁହାରୀ॥
ମୋହନ କୋ ମୋହନ ହିତ ଆଯେ॥
ବାଲ ଵତ୍ସ ସବ ବନେ ମୁରାରୀ।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିନଯ କରୀ ତବ ଭାରୀ॥
ଦାଵାନଲ କୋ କୀନ୍ହୋଂ ପାନା॥
ସଖନ ସଂଗ ଖେଲତ ସୁଖ ପାଯୋ।
ଶ୍ରୀଦାମା ନିଜ କନ୍ଧ ଚଢାଯୋ॥
ନଖ ପର ଗିରଵର ଲିଯୋ ଉଠାଈ॥
ଦରଶ ଯଜ୍ଞ ପତ୍ନିନ କୋ ଦୀନ୍ହୋଂ।
ରାଧା ପ୍ରେମ ସୁଧା ସୁଖ ଲୀନ୍ହୋଂ॥
ଗ୍ଵାଲନ କୋ ନିଜ ଲୋକ ଦିଖାଯେ॥
ଶରଦ ଚନ୍ଦ୍ର ଲଖି ଵେଣୁ ବଜାଈ।
ଅତି ସୁଖ ଦୀନ୍ହୋଂ ରାସ ରଚାଈ॥
ଶଂଖଚୂଡ କୋ ମୂଡ ଗିରାଯୋ॥
ହନେ ଅରିଷ୍ଟା ସୁର ଅରୁ କେଶୀ।
ଵ୍ଯୋମାସୁର ମାର୍ଯୋ ଛଲ ଵେଷୀ॥
ମାରି କଂସ ଯଦୁଵଂଶ ବସାଯେ॥
ମାତ ପିତା କୀ ବନ୍ଦି ଛୁଡାଈ।
ସାନ୍ଦୀପନି ଗୃହ ଵିଦ୍ଯା ପାଈ॥
ପ୍ରେମ ଦେଖି ସୁଧି ସକଲ ଭୁଲାନୀ॥
କୀନ୍ହୀଂ କୁବରୀ ସୁନ୍ଦର ନାରୀ।
ହରି ଲାଯେ ରୁକ୍ମିଣି ସୁକୁମାରୀ॥
ସୁରନ ଜୀତି ସୁରତରୁ ମହି ଲାଯେ॥
ଦନ୍ତଵକ୍ର ଶିଶୁପାଲ ସଂହାରେ।
ଖଗ ମୃଗ ନୃଗ ଅରୁ ବଧିକ ଉଧାରେ॥
ପାରଥ ରଥ ସାରଥି ଯଶ ଲୀନ୍ହୋଂ॥
ଗୀତା ଜ୍ଞାନ ସିଖାଵନ ହାରେ।
ଅର୍ଜୁନ ମୋହ ମିଟାଵନ ହାରେ॥
ଯୁଦ୍ଧ ମହାଭାରତ ରଚଵାଯୋ॥
ଦ୍ରୁପଦ ସୁତା କୋ ଚୀର ବଢାଯୋ।
ଗର୍ଭ ପରୀକ୍ଷିତ ଜରତ ବଚାଯୋ॥
ବାଵନ କଲ୍କୀ ବୁଦ୍ଧି ମୁନୀଶା॥
ହ୍ଵୈ ନୃସିଂହ ପ୍ରହଲାଦ ଉବାର୍ଯୋ।
ରାମ ରୁପ ଧରି ରାଵଣ ମାର୍ଯୋ॥
ଅମ୍ବରୀଯ ପ୍ରିଯ ଚକ୍ର ଧରୈଯା॥
ବ୍ଯାଧ ଅଜାମିଲ ଦୀନ୍ହେଂ ତାରୀ।
ଶବରୀ ଅରୁ ଗଣିକା ସୀ ନାରୀ॥
ଦେହୁ ଦରଶ ଧ୍ରୁଵ ନଯନାନନ୍ଦନ॥
ଦେହୁ ଶୁଦ୍ଧ ସନ୍ତନ କର ସଙ୍ଗା।
ବାଢୈ ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ରସ ରଙ୍ଗା॥
ଛୂଟୈ ମୃଗ ତୃଷ୍ଣା ଜଗ ଆଶା॥
ତୁମ୍ହରୋ ଧ୍ଯାନ ଧରତ ଶିଵ ନାରଦ।
ଶୁକ ସନକାଦିକ ବ୍ରହ୍ମ ଵିଶାରଦ॥
ହରଣ ସକଲ ସଂକଟ ଭ୍ରମ ଜାଲା॥
ବିନସୈଂ ବିଘନ ରୋଗ ଦୁଃଖ ଭାରୀ।
ଜୋ ସୁମରୈଂ ଜଗପତି ଗିରଧାରୀ॥
ଦେହି ସକଲ ବାଁଛିତ ଫଲ ଶୀଶା॥
ସୋ ଦିଵ୍ଯ ତନ ଧରି ଅନ୍ତ ମହଁ, ଗୋଲୋକ ଧାମ ସିଧାଵଈ॥
ସଂସାର ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ସକଲ, ଜୋ ଭକ୍ତଜନ ସନ ମହଁ ଚହୈଂ।
'ଜଯରାମଦେଵ' ସଦୈଵ ସୋ, ଗୁରୁଦେଵ ଦାଯା ସୋଂ ଲହୈଂ॥
ଚାଲୀସା କେ ସଂଗ ମୋହି, ଅପନାଵହୁ ପ୍ରାଣେଶ॥
