Goddess Devi

জ্ৱালা দেৱী চালীসা

(Jwala Devi Chalisa in Assamese)

Also known as jwala devi · sakti pitha mam jvalapa dharum tumhara

Forty verses in Hindi to the goddess of Jwalamukhi, the seat in the Himachal hills where the object of worship is not an image but a natural flame. The opening doha names it as a shakti-pitha and calls her Jwalpa, the local form of the name, and asks for the gift of devotion before anything else — let me hold your meditation in the heart and become your servant. What follows keeps to the shrine and to what pilgrims come for, ease and abundance and the sight of her. The closing doha is a vow rather than a claim: let me go on worshipping Jwalpa as long as these breaths last, and it signs itself with the single word Om.

॥ দোহা ॥
শক্তি পীঠ মাং জ্ৱালপা ধৰূং তুম্হাৰা ধ্যান।
হৃদয সে সিমৰন কৰূং দো ভক্তি ৱৰদান॥
সুখ ৱৈভৱ সব দীজিএ বনূং তিহাৰা দাস।
দযা দৃষ্টি কৰো ভগৱতী আপমেং হৈ ৱিশ্ৱাস॥
॥ চৌপাঈ ॥
নমস্কাৰ হে জ্ৱালা মাতা।
দীন দুখী কী ভাগ্য ৱিধাতা॥
জ্যোতি আপকী জগমগ জাগে।
দৰ্শন কৰ অংধিযাৰা ভাগে॥
নৱ দুৰ্গা হৈ ৰূপ তিহাৰা।
চৌদহ ভুৱন মেং দো উজিযাৰা॥
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু শংকৰ দ্ৱাৰে।
জৈ মাং জৈ মাং সভী উচ্চাৰে॥
ঊংচে পৰ্ৱত ধাম তিহাৰা।
মংদিৰ জগ মেং সবসে ন্যাৰা॥
কালী লক্ষ্মী সৰস্ৱতী মাং।
এক ৰূপ হো পাৰ্ৱতী মাং॥
ৰিদ্ধি-সিদ্ধি চংৱৰ ডুলাৱেং।
আ গণেশ জী মংগল গাৱেং॥
গৌৰী কুংড মেং আন নহাঊং।
মন কা সাৰা মৈল হটাঊং॥
গোৰখ ডিব্বী দৰ্শন পাঊং।
বাবা বালক নাথ মনাঊং॥
আপকী লীলা অমৰ কহানী।
ৱৰ্ণন কৈসে কৰেং যে প্ৰাণী॥
ৰাজা দক্ষ নে যজ্ঞ ৰচাযা।
কংখল হৰিদ্ৱাৰ সজাযা॥
শংকৰ কা অপমান কৰাযা।
পাৰ্ৱতী নে ক্ৰোধ দিখাযা॥
মেৰে পতি কো ক্যোং না বুলাযা।
সাৰা যজ্ঞ ৱিধ্ৱংস কৰাযা॥
কূদ গঈ মাঁ কুংড মেং জাকৰ।
শিৱ ভোলে সে ধ্যান লগাযা॥
গৌৰা কা শৱ কংধে ৰখকৰ চলে।
নাথ জী বহুত ক্ৰোধ কৰ॥
ৱিষ্ণু জী সব জান কে মাযা।
চক্ৰ চলাকৰ বোঝ হটাযা॥
অংগ গিৰে জা পৰ্ৱত ঊপৰ।
বন গএ মাং কে মংদিৰ উস পৰ॥
কোপ কিযা দশ কন্ধ পে ভাৰী।
কুটম্ব সংহাৰা সেনা ভাৰী॥
বাৱন হৈ শুভ দৰ্শন মাং কে।
জিন্হেং পূজতে হৈং হম জা কে॥
জিহ্ৱা গিৰী কাংগডে ঊপৰ।
অমৰ তেজ এক প্ৰগটা আকৰ॥
জিহ্ৱা পিংডী ৰূপ মেং বদলী।
অনসুইযা গৈযা ৱহাং নিকলী॥
দূধ পিযা মাং ৰূপ মেং আকে।
ঘবৰাযা গ্ৱালা ৱহাং জাকে॥
মাং কী লীলা সব পহচানা।
পাযা উসনে ৱহীংং ঠিকানা॥
সাৰা ভেদ ৰাজা কো বতাযা।
জ্ৱালাজী মংদিৰ বনৱাযা॥
চংডী মাং কা পাঠ কৰাযা।
হলৱে চনে কা ভোগ লগাযা॥
কলযুগ ৱাসী পূজন কীনা।
মুক্তি কা ফল সবকো দীনা॥
চৌংসঠ যোগিনী নাচেং দ্ৱাৰে।
বাৱন ভৈৰোং হৈং মতৱাৰে॥
জ্যোতি কো প্ৰসাদ চঢাৱেং।
পেডে দূধ কা ভোগ লগাৱেং॥
ঢোল ঢপ্প বাজে শহনাঈ।
ডমৰূ ছৈনে গাএং বধাঈ॥
তুগলক অকবৰ নে আজমাযা।
জ্যোতি কোঈ বুঝা নহীং পাযা॥
নহৰ খোদকৰ অকবৰ লাযা।
জ্যোতি পৰ পানী ভী গিৰাযা॥
লোহে কী চাদৰ থী ঠুকৱাঈ।
জোত ফৈলকৰ জগমগ আঈ॥
অংধকাৰ সব মন কা হটাযা।
ছত্ৰ চঢানে দৰ পৰ আযা॥
শৰণাগত কো মাং অপনাযা।
উসকা জীৱন ধন্য বনাযা॥
তন মন ধন মৈং কৰুং ন্যৌছাৱৰ।
মাংগূং মাং ঝোলী ফৈলাকৰ॥
মুঝকো মাং ৱিপদা নে ঘেৰা।
কাম ক্ৰোধ নে লগাযা ডেৰা॥
সেজ ভৱন কে দৰ্শন পাঊং।
বাৰ-বাৰ মৈং শীশ নৱাঊং॥
জৈ জৈ জৈ জগদম্ব জ্ৱালপা।
ধ্যান ৰখেগী তূ হী বালকা॥
ধ্যানু ভগত তুম্হাৰা যশ গাযা।
উসকা জীৱন ধন্য বনাযা॥
কলিকাল মেং তুম ৱৰদানী।
ক্ষমা কৰো মেৰী নাদানী॥
শৰণ পডে কো গলে লগাও।
জ্যোতি ৰূপ মেং সন্মুখ আও॥
॥ দোহা ॥
ৰহূং পূজতা জ্ৱালপা জব তক হৈং যে স্ৱাংস।
“ওম” কো দৰ প্যাৰা লগে তুম্হাৰা হী ৱিশ্ৱাস॥

Explore More