હૃદય સે સિમરન કરૂં દો ભક્તિ વરદાન॥
સુખ વૈભવ સબ દીજિએ બનૂં તિહારા દાસ।
દયા દૃષ્ટિ કરો ભગવતી આપમેં હૈ વિશ્વાસ॥
દીન દુખી કી ભાગ્ય વિધાતા॥
જ્યોતિ આપકી જગમગ જાગે।
દર્શન કર અંધિયારા ભાગે॥
ચૌદહ ભુવન મેં દો ઉજિયારા॥
બ્રહ્મા વિષ્ણુ શંકર દ્વારે।
જૈ માં જૈ માં સભી ઉચ્ચારે॥
મંદિર જગ મેં સબસે ન્યારા॥
કાલી લક્ષ્મી સરસ્વતી માં।
એક રૂપ હો પાર્વતી માં॥
આ ગણેશ જી મંગલ ગાવેં॥
ગૌરી કુંડ મેં આન નહાઊં।
મન કા સારા મૈલ હટાઊં॥
બાબા બાલક નાથ મનાઊં॥
આપકી લીલા અમર કહાની।
વર્ણન કૈસે કરેં યે પ્રાણી॥
કંખલ હરિદ્વાર સજાયા॥
શંકર કા અપમાન કરાયા।
પાર્વતી ને ક્રોધ દિખાયા॥
સારા યજ્ઞ વિધ્વંસ કરાયા॥
કૂદ ગઈ માઁ કુંડ મેં જાકર।
શિવ ભોલે સે ધ્યાન લગાયા॥
નાથ જી બહુત ક્રોધ કર॥
વિષ્ણુ જી સબ જાન કે માયા।
ચક્ર ચલાકર બોઝ હટાયા॥
બન ગએ માં કે મંદિર ઉસ પર॥
કોપ કિયા દશ કન્ધ પે ભારી।
કુટમ્બ સંહારા સેના ભારી॥
જિન્હેં પૂજતે હૈં હમ જા કે॥
જિહ્વા ગિરી કાંગડે ઊપર।
અમર તેજ એક પ્રગટા આકર॥
અનસુઇયા ગૈયા વહાં નિકલી॥
દૂધ પિયા માં રૂપ મેં આકે।
ઘબરાયા ગ્વાલા વહાં જાકે॥
પાયા ઉસને વહીંં ઠિકાના॥
સારા ભેદ રાજા કો બતાયા।
જ્વાલાજી મંદિર બનવાયા॥
હલવે ચને કા ભોગ લગાયા॥
કલયુગ વાસી પૂજન કીના।
મુક્તિ કા ફલ સબકો દીના॥
બાવન ભૈરોં હૈં મતવારે॥
જ્યોતિ કો પ્રસાદ ચઢાવેં।
પેડે દૂધ કા ભોગ લગાવેં॥
ડમરૂ છૈને ગાએં બધાઈ॥
તુગલક અકબર ને આજમાયા।
જ્યોતિ કોઈ બુઝા નહીં પાયા॥
જ્યોતિ પર પાની ભી ગિરાયા॥
લોહે કી ચાદર થી ઠુકવાઈ।
જોત ફૈલકર જગમગ આઈ॥
છત્ર ચઢાને દર પર આયા॥
શરણાગત કો માં અપનાયા।
ઉસકા જીવન ધન્ય બનાયા॥
માંગૂં માં ઝોલી ફૈલાકર॥
મુઝકો માં વિપદા ને ઘેરા।
કામ ક્રોધ ને લગાયા ડેરા॥
બાર-બાર મૈં શીશ નવાઊં॥
જૈ જૈ જૈ જગદમ્બ જ્વાલપા।
ધ્યાન રખેગી તૂ હી બાલકા॥
ઉસકા જીવન ધન્ય બનાયા॥
કલિકાલ મેં તુમ વરદાની।
ક્ષમા કરો મેરી નાદાની॥
શરણ પડે કો ગલે લગાઓ।
જ્યોતિ રૂપ મેં સન્મુખ આઓ॥
“ઓમ” કો દર પ્યારા લગે તુમ્હારા હી વિશ્વાસ॥
